03 เจอแบบนี้ใครจะทน!

พูดเสร็จก็ประกบปากแนบแน่น สอดลิ้นกระหวัดดุเดือดในโพรงปากเล็ก ลูบไล้เอวคอด ล้วงลึกเข้าไปในกางเกงผ้าฝ้ายตัวจิ๋วเคล้าคลึงสะโพกกลม เมื่ออีกฝ่ายไม่ต่อต้านปลายนิ้วร้ายกาจก็เริ่มเดินทางสู่เนินมะปราง ยิ่งความต้องการของเธอมีมากแค่ไหนเขายิ่งดื้อดึงวกวนนิ้วอยู่แต่รอบ ๆ อ่าว

การกระทำนี้ขัดใจดอกหญ้าอยู่ไม่น้อย อยากให้เขารุกเขากลับถอย พอเธอถอยเขากลับรุก หลอกล่อเธอให้วาบหวิวอยู่ได้  

'แก่เปล่า ๆ ไม่เป็นยังเวิ่นเว้ออีก ลีลาเหลือเกิน รู้บ้างไหมว่าแสงแดดจะแสกกลางหน้าอยู่แล้วเนี่ย’ คนที่กลัวตัวดำก่นด่าในใจ หงุดหงิดจนต้องเบี่ยงสะโพกหนี

“อ๊า!” 

ดอกหญ้าส่งเสียงพึงพอใจเมื่อนิ้วร้ายบดบี้ตรงจุดยุทธศาสตร์ ความต้องการของเธอถูกเติมเต็มทันทีที่เขาขยับนิ้วเข้าออก อาทิตย์ยิ้มเยาะมุมปากมองเด็กสาวหลับตาพริ้ม

“ไหนบอกว่าไม่อยาก แต่น้ำเธอไหลเยอะมาก แฉะเต็มมือฉันเลย” 

อาทิตย์ยิ้มในแววตามองใบหน้ายั่วยวน ริมฝีปากกระจับอ้าจะด่าก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางแทนเมื่ออีกฝ่ายเร่งจังหวะนิ้ว  

ดอกหญ้ากัดฟันแน่นซึมซาบทุกสัมผัสการเข้าออกโดยไม่รู้ว่าตัวเองได้ถ่างขาออกเล็กน้อย เชิญชวนให้นิ้วร้ายเข้าลึกมากกว่าเก่า

“อ๊า…เสียวจังลุง! อื้อ”

ดอกหญ้าครางเสียงหวานล่องลอยไปไกล เธอเรียกเขา ‘ลุง’ เพราะชินติดปาก ลืมไปเลยว่าเป็นคำแสลงหู จี้ลงตรงกลางใจของใครบางคน

จู่ ๆ นิ้วร้ายก็หยุดงานประท้วง!

ดวงตากลมโตช้อนมองคนที่ทำให้สวรรค์ของเธอล่มกลางคันอย่างตำหนิ อาทิตย์ยิ้มเย็นขณะดูดนิ้วตัวเอง กัดกรามแน่น ส่งเสียงต่ำ

 “ยั่วเก่งเหลือเกิน” 

พูดเสร็จแขนแกร่งก็รวบลำตัวหอมกรุ่น แล้วบดจูบริมฝีปากสีกุหลาบร้อนแรงอีกครั้ง มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อยืดขยำเต้าอวบ มีบราเซียแต่ไม่ได้เป็นอุปสรรค

ดอกหญ้าร้องอู้อี้ในลำคอ อาทิตย์ใช้ความว่องไวกว่ารีบปลดตะขอบรา เลิกเสื้อยืดขึ้นเห็นเต้านมขาวกับรอยจ้ำสีแดงหลายจุด

       คนตีตราจองอมยิ้มรีบปลดกางเกงของตัวเองลง ส่งปลายนิ้วไปลูบไล้ผิวต้นขาด้านในของเธอที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน ลูบผ่านขึ้นมาเรื่อยจนถึงรอยแยกแล้วบดขยี้ยอดทับทิมเบามือ พออีกฝ่ายเคลิ้มเขาก็รีบปลดกางเกงขาสั้นตัวจิ๋วของเธอลง

                                                                       ++++

                                                           03 เจอแบบนี้ใครจะทน!

       “อ๊ะ! ลุง” 

       เธอร้องตกใจเมื่อถูกผู้คุมเกมดึงสะโพกให้แนบชิด ท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ นี้ทำให้อาทิตย์จับขาเรียวพาดเอวสอบ ย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ลำแกร่งอยู่ตรงจุดที่ต้องการ ถูกเรียกว่าลุงเหมือนว่าเขาแก่กลาย ๆ  

       แก่แล้วไง! กะทิยิ่งแก่ยิ่งมัน!

       เดียวเขาจะโชว์ให้ดูว่าความมันมันเป็นอย่างไร ความคิดมาพร้อมกับการสอดใส่ความแข็งแกร่งในครั้งเดียว เจ้าของความ คับแคบนิ่วหน้าเจ็บปวด จุกจนพูดไม่ออก

       คนที่พึ่งถูกตราหน้าว่าแก่บ้าง เสร็จบ่อยบ้าง เดี๋ยวหัวใจวายบ้างมีหรือจะยอม จึงเพิ่มศักยภาพของตนด้วยการกระแทกลึกดุดันสลับกับม้วนสะโพกสอบ มือหนึ่งรั้งร่างบางไม่ให้ปลิว อีกมือหนึ่งขยำสองเต้าสลับกันไปมาแสดงความเป็นเจ้าของ

       “ลุง เบาหน่อยค่ะ หนูจุก! อ่า…” 

       ความรู้สึกจุก เจ็บ และเสียวซ่านมาพร้อมกันจนดอกหญ้า ไม่รู้ว่าต้องส่งเสียงคีย์ไหน คงปลิวไปไกลหากเธอไม่คว้าแขนของเขาไว้ขาเดียวที่ค้ำยันตัวเองอยู่นี้ก็เริ่มชา อ่อนล้าลงเรื่อย

       เสียงหยาบคายดังสนั่นบอกถึงความต้องการที่สูงของเขา ทว่าสิ่งนี้ไม่ได้ทำให้เธอหวาดกลัวเลย ตรงกันข้าม ทุกสัมผัสและทุกการกระแทกนั้นลึกซึ้ง ทำเธอผ่อนคลายเสมือนว่ากำลังวิ่งเล่นอยู่บนก้อนเมฆ

       อาทิตย์จับคางเล็กขึ้นมอบจูบรุนแรงเสมือนว่าต้องการกลืนกินเธอเขาไปทั้งตัว มือเขายังคงบีบเคล้นอกอวบ หนักบ้าง เบาบ้างตามจังหวะกระแทกลึกของเอวสอบ

       “อ๊า ลุง…หนูไม่ไหว….”

       เสียงครางกระเส่าหวานนี้ทำให้คนโชว์ศักยภาพยิ้มในแววตา ลดจังหวะลง

       “หึ! ยอมแพ้?” 

       พ่อเลี้ยงอาทิตย์ไม่ได้ใจอ่อนกับใครง่าย ๆ รีบจัดการเปลี่ยนท่าด้วยการจับเรือนร่างขาวผ่องให้หันหลัง กระแทกแรงกว่าเดิม โดยที่สองมือเขานั้นตรึงแขนเล็กไว้ไม่ให้เธอล้มไปข้างหน้า

       เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลตามต้นคอลงสู่แผ่นหลัง เสียงครวญครางดังต่อเนื่อง โชคดีบริเวณนี้ไม่มีใครมาเพราะเป็นพื้นที่ส่วนบุคคล ก่อนหน้านี้ป้าดาโทร.มาบอกว่าไปทำธุระในเมือง

       การเร่งจังหวะเร็วเหมือนนักวิ่งที่ต้องการไปให้ถึงเส้นชัยก่อนคู่แข่งนี้คือโซนอันตราย ดอกหญ้ารีบร้องห้ามปนเสียงคราง

       “อ๊ะ! ลุง ไม่นะอย่า! อย่าปล่อยใน”

ประโยคห้ามเป็นเพียงลมบางเบาพัดผ่านใบหูของตาแก่ ไม่เข้าใจความดื้อรั้นของเขา ดวงตากลมโตของดอกหญ้ามองตำหนิได้ครู่เดียวก็หลับตาพริ้มซึมซับความสุขที่เขามอบให้ 

“นี่มันแค่ออร์เดิร์ฟเองเด็กน้อย กลับบ้านก่อนเดี๋ยวฉันจะสอนเธอให้รู้ว่าเมนคอร์สจริง ๆ มันเป็นยังไง”

อาทิตย์กระซิบเสียงต่ำโอบเรือนร่างเล็กที่ขาไร้แม้กระทั่งเรี่ยวแรงยืน ริมฝีปากหยักได้รูปจูบบนผิวไม่ได้นึกรังเกียจเหงื่อเปียกชุ่ม มีแต่มันเขี้ยวไหล่ขาว ๆ จนอยากจะกัดแรง ๆ สักที ทว่าเด็กน้อยของเขาควรได้รับการทะนุถนอม อาทิตย์จึงได้แต่กัดเบา ๆ

ดอกหญ้าขนลุกซู่ ไม่แน่ใจว่ากลัวคำขู่หรือว่ายังเสียวอยู่ รู้แต่ว่าตอนเขาชักความใหญ่โตออก น้ำขาวอุ่นก็ไหลทะลักออกมา

“บอกว่าอย่าปล่อยในไง ไม่ได้ยินเหรอลุง หูตึงด้วย?”

เสียงบ่นกระปอดกระแปดไม่ได้ทำให้อาทิตย์ใส่ใจไปมากกว่าการจับเรือนร่างนุ่มนิ่มให้มาประจันหน้า

ดวงตากลมโตมองดุ บอกแต่เมื่อคืนตั้งหลายรอบเขาฟังเสียที่ไหน หรือว่าเขามีปัญหาทางหู ดอกหญ้าถอนหายใจมองตำหนิไปยังลูกหลานล้าน ๆ ตัวของเขาที่ค่อย ๆ ไหลลงจนเลอะต้นขาเธอ

อาการหงุดหงิดเกิดเป็นกระแสรุนแรงรอบตัวอาทิตย์ หากเป็นหญิงอื่นคงชอบให้เขาปล่อยในเพื่อจับทำผัว แต่เด็กสาว  คนนี้กลับห้าม แสดงว่าสิ่งที่เขาคิดก่อนหน้านี้ถูกต้อง

ดอกหญ้าก้มลงหยิบกางเกงขาสั้น เพราะแดดเริ่มแรงแถมยังรบกับเขาทั้งคืน นั่นจึงทำให้การทรงตัวผิดเพี้ยน จังหวะที่ทรุดก็ได้มือแกร่งช่วยดึงตัวไว้

“ไม่ไหว…ขาสั่นยืนไม่ไหว”

“เดี๋ยวฉันอุ้มกลับเอง”

ดอกหญ้าเคลิ้มขณะมองคนสวมเสื้อและใส่กางเกงให้เธอ ไม่คิดว่าคนดุดันพันธุ์โคกระบือก็มีมุมอ่อนโยนกับเขาเป็น เธอถูกเขาอุ้มให้อยู่ในอ้อมอกราวกับเด็กน้อยที่ต้องการการปกป้องจากใครสักคน และต้องเป็นเขาเท่านั้น ปากกระจับอมยิ้มเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้เขาเป็นใครกันนะ?

ก็เป็นตาลุงแก่หื่นกามนะสิ! ดอกหญ้าถามตอบตัวเองในใจ รีบมุดหน้าลงบนไหล่กว้างไม่อยากให้เขาเห็นอาการเก้อเขิน

อาทิตย์ว่างเรือนร่างอ่อนแรงลงบนโซฟาในบ้าน เดินไปล็อกประตูกันคนนอกเข้ามา คงไม่มีใครนอกจากพี่ดา ดวงตาคมเต็มไปด้วยไฟราคะมองคนนอนอ่อนแรงขณะขึ้นคร่อม

“เดี๋ยว! ลุง จะทำอะไร”