All Chapters of เขาคลั่งรักข้ามากเช่นนี้ ข้าจะหนีไปไหนได้: Chapter 51 - Chapter 59

              “ชิงซินวันนี้พี่สุขใจยิ่งนัก” เขากล่าวพลางช่วยถอดเสื้อคลุมและอาภรณ์ตัวนอกให้นาง            “อ่ะ...พี่ซือเหยียน” นางรีบตะครุบอาภรณ์ตัวนอกเอาไว้            “วันนี้พี่ไม่เปลี่ยนข้าวสารให้กลายเป็นข้าวสุกก่อนแน่นอน พี่สัญญา” แค่วันนี้เท่านั้น ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าจะอดทนได้อีกนานเพียงใด            “เช่นนั้นก็ได้เจ้าค่ะ แต่ท่านต้องเล่าเรื่องการหารือวันนี้ให้ข้าฟังด้วยนะเจ้าคะ”            “ย่อมได้” เมื่อเขาตอบตกลงนางจึงยอมปล่อยมือที่เหนี่ยวรั้งอาภรณ์ตัวนอกของตน            หลังจากถอดอาภรณ์ตัวนอกออกเรียบร้อยเขาจึงจับนางเอนตัวนอนลงก่อนจะสวมกอดนางเอาไว้แล้วเอ่ยปากเล่าเรื่องแผนรับมือโรคระบาดที่ได้หารือเอาไว้ ทำให้หานชิงซินที่ตั้งใจฟังพลางครุ

            “กลับมาเรื่องที่ข้าอยากขออภัยเจ้า ยามนี้เจ้าคงจำไม่ได้แล้วว่าเจ้าเคยเป็นใครมาก่อน ดังนั้นข้าจะไม่เอ่ยถึงภูมิหลังของเจ้า แต่จะบอกเพียงว่านี่คือตัวเจ้าตั้งแต่ต้น แต่เป็นเพราะผู้ใต้บังคับบัญชาของข้าทำงานผิดพลาดรายชื่อเจ้าจึงไปอยู่ผิดที่ผิดทาง แต่กว่าข้าจะตรวจสอบเจอก็ผ่านเวลาไปไม่น้อย            เมื่อเรื่องได้รับการแก้ไข เจ้าที่มาจากโลกอื่นก็ไม่มีความรู้ความสามารถในการใช้ชีวิตในโลกนี้ได้ ข้าจึงต้องอยู่ช่วยเหลือเจ้าที่ยามนั้นเป็นเพียงเด็กน้อยวัยห้าหนาว”            “ด้วยเหตุนี้ท่านจึงต้องไปเป็นตาเฒ่าหัวขาวโพลนอยู่ที่เรือนกลางป่า”            “ถูกต้อง”            “แล้วที่ท่านบอกว่าข้าไปอยู่ในโลกอื่นมาก่อนจะได้รับการแก้ไขให้ถูกต้อง โลกอื่นที่ท่านว่ามันคือที่ใดหรือ เหตุใดข้าถึงจำไม่ได้” สิ่งที่นางจำได้มี

             “พี่เพียงอยากให้ท่านตาของเจ้าประทับใจ”            “เขาประทับใจท่านอยู่แล้วเจ้าค่ะ ทั้งบอกว่าหากท่านได้ไปเยือนบ้านเดิมของเขาจะต้อนรับท่านเป็นอย่างดี”            “บ้านเดิมของท่านตาหรือ ฟังดูเข้าท่าไม่น้อย เราหาโอกาสไปเยี่ยมเยียนท่านตาที่บ้านเดิมดีหรือไม่”            “อ่า...ข้าว่าไม่ดีกว่าเจ้าค่ะ หากท่านตาอยากพบเราประเดี๋ยวเขาก็มาเองเจ้าค่ะ” หากได้ไปเยี่ยมที่บ้านเดิมแล้วนางเกรงว่าจะไม่มีโอกาสกลับมาที่นี่อีก            “จะดีหรือ” หานซือเหยียนมีสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีเมื่อเห็นน้องน้อยทำสีหน้าคล้ายไม่อยากให้เขาไปเยี่ยมเยียนท่านตาที่บ้านเดิม            “ดีแน่นอนเจ้าค่ะ” เชื่อนางเถิดหากเขารู้ว่าบ้านเดิมของท่านตาที่กำลังกล่าวถึงอยู่ที่ใด เข

             หลังจากหมั้นหมายแล้วหานชิงซินก็ยังไปสำนักศึกษาตามปกติ แม้จะถูกจับตามองมากขึ้นแต่ทว่าก็ไม่มีใครกล้าเข้าระรานหรือต่อว่าที่ยามนี้นางกลายเป็นคู่หมั้นของพี่ชายบุญธรรมไปแล้ว เนื่องจากมีการลงมือกับคุณหนูผู้หนึ่งเป็นเยี่ยงอย่างแล้ว            เรื่องราวมีอยู่ว่า คุณหนูผู้นั้นเป็นสหายกับท่านหญิงซุนเจียวจิง สตรีที่เคยถูกหานซือเหยียนสั่งคนลากตัวออกจากบริเวณหวงห้ามของสำนักศึกษา หลังจากเกิดเรื่องน่าขายหน้าเช่นนั้นท่านหญิงซุนเจียวจิงก็มาสำนักศึกษาน้อยลงก่อนจะไม่มาอีกเลย ทำให้สหายสนิทของอีกฝ่ายไม่พอใจการกระทำของหานซือเย่            จนกระทั่งได้เกิดข่าวลือเกี่ยวกับการหมั้นหมายของหานซือเหยียนซึ่งเขาจงใจปล่อยข่าวนี้ให้กระจายไปทั่วเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ            “ไร้ยางอาย ไม่สำนึกบุญคุณตระกูลหานไม่พอ ยังคิดปีนป่ายเป็นฮูหยินของพี่ชายของตนเอง”