Todos los capítulos de เขาคลั่งรักข้ามากเช่นนี้ ข้าจะหนีไปไหนได้: Capítulo 1 - Capítulo 7

7 Capítulos

บทนำ

บทนำ ภายในจวนตระกูลหานช่างแสนสุข ผู้เป็นนายรักใคร่ปรองดอง เสียงสนทนาสลับกับเสียงหัวเราะที่ดังออกมาจากห้องกินข้าวทำให้บ่าวรับใช้พานยิ้มแย้มไปด้วย หลังจากรับสำรับเสร็จแล้วท่านราชครูก็ประคองหานฮูหยินกลับเรือน ส่วนหานซือเหยียนก็พาน้องน้อยไปส่งที่เรือน “ขอบคุณนะเจ้าคะพี่ซือเหยียนที่เดินมาส่งข้า” “ชิงซิน ขอบคุณที่เจ้าเติบโตมาเป็นอย่างดี” วาจาของบุรุษตรงหน้าทำให้หานชิงซินรู้สึกงุนงง “เจ้าคะ?” พี่ชายบุญธรรมผู้นี้อยากบอกอันใดนางหรือไม่ “หากผ่านพ้นการปักปิ่นไปแล้ว เจ้าก็จะกลายเป็นสตรีที่พร้อมออกเรือน” “เจ้าค่ะ” ที่เขากล่าวมาก็ไม่ผิด พรึ่บ! คุณชายใหญ่รั้งตัวคุณหนูเข้าไปใกล้อย่างรวดเร็วทำให้สาวใช้คนสนิทรีบก้มหน้าลงราวกับกลัวว่าจะเห็นสิ่งใดที่ไม่เหมาะสม “เมื่อเป็นสตรีวัยออกเรือนแล้ว อย่าได้ให้ความใกล้ชิดหรือสนิทสนมกับบุรุษใดนอกจากพี่ได้หรือไม่” “หมัวหมัวที่ท่านแม่เชิญมาสอนกล่าวว่าแม้จะเป็นพี่ชายร่วมสายเลือดก
last updateÚltima actualización : 2026-03-09
Leer más

บทที่ 1 เก็บบุรุษได้ที่ชายป่า (1/4)

1 เก็บบุรุษได้ที่ชายป่า เด็กน้อยวัยใกล้จะสิบหนาวเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มีเมฆครึ้ม ร่างในอาภรณ์เรียบง่ายรีบวิ่งออกไปเก็บเนื้อกระต่ายและใบชาที่ตากเอาไว้ หลังจากนั้นเพียงชั่วลมหายใจหยาดฝนก็เทกระหน่ำลงมา “ฝนตกเช่นนี้ ข้าคงต้องล้มเลิกความคิดที่จะขึ้นเขาไปก่อน” นางเอ่ยกับตนก่อนจะทอดถอนใจออกมาอย่างแผ่วเบา เห็นสายฝนโปรยปรายครั้งใด นางก็อดคิดเรื่องราวเก่าก่อนที่เริ่มจะเลือนรางไม่ได้ วันนั้นฝนก็ตกเช่นนี้ เพราะกลัวสัญญาโครงการใหม่ของบริษัทจะเปียกนางจึงรีบวิ่งไปหลบฝนใต้ต้นไม้เพื่อจะหาสิ่งใดบางอย่างมาห่อมันไว้ โชคร้ายฟ้าดันผ่าลงตรงนั้นพอดี สุดท้ายก็ตายอย่างอนาถสภาพศพไม่สวย ชั่วชีวิตนั้นสาบานหรือก็ไม่เคยทำ แต่ดันถูกฟ้าผ่าตายได้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสวรรค์เห็นใจ หรือแท้จริงเป็นเทพเซียนองค์ใดทำงานผิดพลาด แทนที่นางจะเข้าสู่วัฏสงสาร นางกลับมาฟื้นตื่นขึ้นในร่างของเด็กน้อยวัยห้าหนาว ผู้มีชะตาอาภัพเช
last updateÚltima actualización : 2026-03-09
Leer más

บทที่ 1 เก็บบุรุษได้ที่ชายป่า (2/4)

เมื่อวานฝนตกยาวนานถึงยามค่ำคืน วันนี้อาจจะมีเห็ดให้นางได้เก็บไปทำอาหารก็ได้ ฉับพลันสายตานางไปสะดุดเข้ากับตันเซิน[1] สมุนไพรที่ช่วยการไหลเวียนของเลือด ทั้งยังมีฤทธิ์แก้ปวดอีกด้วย “ท่านลุงจ้านต้องดีใจแน่ ๆ ที่ข้าเก็บรากของตันเซินไปขายให้” นางคิดก่อนจะลงเก็บสมุนไพรใส่ตะกร้า คงเพราะชาวบ้านที่อยู่บริเวณใกล้เคียงไม่ได้มีความรู้เรื่องสมุนไพรมากนัก เขาลูกนี้จึงอุดมไปด้วยสมุนไพรหลายชนิดให้นางได้เก็บไปขายให้ร้านขายสมุนไพรในเมืองได้ “อ๊ะ! นั่นยวี่จิน[2] ใช้รักษาอาการพลังไหลเวียนติดขัด ดียิ่ง” กล่าวจบนางรีบเดินเข้าไปหาแล้วลงมือเก็บใส่ตะกร้าอีก และเป็นเช่นนั้นอีกหลายครั้งพอเหน็ดเหนื่อยก็นั่งพักกินน้ำและกินข้าวที่ห่อมา “อ่า...ก้อนเมฆมาจากที่ใดกัน” ยามเช้าท้องฟ้ายังแจ่มใสไร้ก้อนเมฆอยู่เลย “เห็นทีข้าคงต้องรีบกลับแล้ว” ประเดี๋ยวโดนฝนแล้วเจ็บป่วยขึ้นมาจะลำบากเอา เด็กน้อยในวัยเก้าหนาวกว่า ๆ รีบเก็บข้าวของใส่ตะกร้าที่มีสมุนไพรมากถึงครึ่งตะกร้า ก่อนจะรีบหาทางลงจากเขา “เก็บจื่อเขอ[3] ไปให้ท่านป้าจาง
last updateÚltima actualización : 2026-03-09
Leer más

บทที่ 1 เก็บบุรุษได้ที่ชายป่า (3/4)

‘ไม่ ๆ แท้จริงเขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้” นางเอาไม้เขี่ยเขาตั้งหลายครั้ง หากยังมีชีวิตอยู่เหตุใดไม่ส่งเสียง ‘แต่ข้าก็เคยได้รับความช่วยเหลือจากตาเฒ่าจนมีชีวิตรอดเช่นนี้ไม่ใช่หรือ’ หากตาเฒ่ามองผ่านไม่เก็บนางมารักษา ต่อให้เป็นวิญญาณจากไหนมาเข้าร่างนี้ ก็คงไม่อาจมีชีวิตรอดได้เพราะยามนั้นร่างกายนี้เจ็บหนักไม่น้อย “เฮ้อ! ข้าจะกลับไปดูเขาอีกครั้งก็ได้” หากตายกลายเป็นศพแล้ว นางจะช่วยฝังให้ก็แล้วกันถือว่าสร้างกุศล แต่หากเขารอดนางก็กลายเป็นผู้มีพระคุณของเขา สุดท้ายซือซินก็พ่ายแพ้ให้กับความดีของตนเอง เด็กน้อยหมุนตัววิ่งกลับไปทางเดิมพลางภาวนาให้ฝนอย่าเพิ่งตก ขอเวลาให้นางทำความดีก่อน เมื่อเห็นร่างนั้นยังคงนอนแน่นิ่งอยู่ตามเดิมนางรีบจับข้อมือของเขาขึ้นมาคลำหาจุดชีพจรเพื่อตรวจดูว่าอีกฝ่ายตายหรือยัง “ดูเหมือนท่านจะยังมีชีวิตอยู่” นางเอ่ยเสียงเบาก่อนที่สายตาจะมองเห็นป้ายหยกที่อีกฝ่ายห้อยอยู่ ‘หยกเนื้อดีเสียด้วย แซ่หานหรือ’ ถามว่านางรู้จักหรือไม่ ก็ไม่! เพียงแต่คนที่มีหยกพกประจำตัวเช่นนี้ น่าจะไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา คงเป็นคนจา
last updateÚltima actualización : 2026-03-09
Leer más

บทที่ 1 เก็บบุรุษได้ที่ชายป่า (4/4)

“เพื่อสะดวกในการใส่ยาให้ท่านและเช็ดตัวยามที่ท่านตัวร้อนมีไข้ ส่วนคำถามที่ท่านถามข้าว่าเป็นฝ่ายไหน ข้าไม่ทราบจริง ๆ ว่าในชีวิตท่านมีคนเข้ามาเกี่ยวข้องกี่ฝ่าย แต่เอาเป็นว่าข้าคือคนแปลกหน้าที่เดินผ่านไปพบท่านในป่าแล้วพาท่านมารักษาที่นี่” นางตอบเขาด้วยสีหน้าสงบนิ่งและไม่คิดจะก้าวเท้าเข้าไปใกล้บุรุษกักขฬะท่าทางดุร้ายอีก “เจ้าหันหน้าไปทางอื่นก่อน” “...” นางไม่ตอบแต่หมุนตัวหันหลังให้เขาแต่โดยดี บุรุษวัยสิบเก้าหนาวรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมกายก่อนจะกลับไปนั่งที่เตียง “เจ้าไม่รู้จักข้าหรือ” เขาเอ่ยถามเมื่อจัดการตนเองเรียบร้อยแล้ว “เจ้าค่ะ ข้าเห็นท่านนอนเล่นอยู่ในป่ากลัวจะโดนสัตว์ป่าทำร้าย จึงพามาใส่ยาที่เรือนเพียงเท่านั้น” นางกล่าวจบก็หมุนตัวหันมาสนทนากับเขาหลังจากไม่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากทางด้านหลังแล้ว “ข้าขอโทษ ที่เมื่อครู่ทำร้ายเจ้า” น้ำเสียงของเขาคล้ายจะอ่อนลงมาก “โชคดีที่ข้าไม่เจ็บอันใดมาก” นางกล่าวในขณะที่สายตาจับจ้องบริเวณอกเขา “ช่วยตามผู้อาวุโสของเจ้ามาให้ข้าได้หรือไม่” ดูแล้วแม่นางต
last updateÚltima actualización : 2026-03-09
Leer más

บทที่ 2 อย่าได้คิดพลีกายตอบแทน (1/5)

2 อย่าได้คิดพลีกายตอบแทน หลังจากแม่นางน้อยออกจากห้องไปแล้ว คนเจ็บที่นั่งอยู่บนเตียงก็นั่งคิดทบทวนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ในพิธีล่าสัตว์ประจำปีของราชวงศ์โจวมีกลุ่มคนไม่ทราบที่มาบุกเข้าโจมตีทำให้องครักษ์ต้องคุ้มกันฮ่องเต้ ฮองเฮาและพระสนมกลับวังหลวง แต่เนื่องจากตอนนั้นองค์รัชทายาทกำลังล่าสัตว์อยู่ในป่า เขาจึงอาสานำกำลังทหารไปคุ้มกันผู้สูงศักดิ์กลับวังหลวง ทว่าเมื่อไปถึงกลับพบว่าองค์รัชทายาทกำลังต่อสู้อยู่กับบุรุษชุดดำเหล่านั้น เขาจึงรีบเข้าช่วยเหลือ แต่ไม่ว่าจะต่อสู้อย่างไรคนของฝ่ายศัตรูก็ไม่มีท่าทีว่าจะลดลง พอสังหารได้ห้าคน ก็มีคนเข้ามาสมทบเพิ่มอีก เมื่อเห็นท่าไม่ดีแล้ว เขาจึงตัดสินใจพาองค์รัชทายาทฝ่าวงล้อมของศัตรูออกมาก่อนจะทำการผลัดเปลี่ยนเสื้อคลุมกันลมเพื่อล่อคนร้ายให้ตามเขาไป ถ่วงเวลาให้องค์รัชทายาทหนีรอด ในยามนั้นเขาใช้วิชาตัวเบาหนีลัดเลาะตามป่าเขาไปเรื่
last updateÚltima actualización : 2026-03-09
Leer más

บทที่ 2 อย่าได้คิดพลีกายตอบแทน (2/5)

             ซือซินใช้เวลาต้มยาเกือบครึ่งชั่วยามก่อนจะยกชามยาและสมุนไพรที่ใช้ทำแผลไปที่ห้องในเรือนปีกขวา            นัยน์ตาดอกท้อกวาดมองสำรับที่วางอยู่บนโต๊ะเพียงชั่วครู่ เมื่อเห็นอาหารที่นางทำหมดเกลี้ยง ชามข้าวไม่เหลือข้าวแม้แต่เม็ดเดียว นางจึงยกยิ้มเล็กน้อยคล้ายพอใจ            ‘ดีที่กินง่าย เช่นนี้ค่อยน่าดูแลหน่อย’ หากคนผู้นี้ทำตัวเรื่องมาก นางคงทนไม่ไหวพากลับไปทิ้งที่เดิมเป็นแน่            “กินยาก่อนเถิดเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวข้าจะทำแผลให้ท่าน”            “ยาหรือ” เขาเอ่ยถามพลางนิ่วหน้าเล็กน้อยคล้ายไม่ชอบใจ            “บุรุษตัวโตเช่นท่านคงไม่ได้กลัวการกินยาเช่นเด็กน้อยใช่หรือไม่” นางกล่าวพลางยกยิ้มมุมปากคล้ายรู้ทัน&nb
last updateÚltima actualización : 2026-03-10
Leer más
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status