All Chapters of ทรายสีกุหลาบ: Chapter 31 - Chapter 40

หลังผ่านความเลวร้ายที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดกับเธอมาได้ อันนาก็รีบปาดน้ำตาก่อนก้าวออกมาจากลิฟต์เมื่อมันเคลื่อนมาถึงยังที่หมายแรกของเธอ ภาพชายในฝันที่เคยเป็นทุกอย่างในห้วงคำนึงตอนนี้สูญสลายไม่เหลืออะไรให้น่าจดจำอีกต่อไปนอกจากราล์ฟจะทำตัวหยาบคายกับเธอแล้ว เขายังไม่ให้เกียรติความเป็นลูกผู้หญิงของเธออีกด้วย “นั่น คุณเหรอเอลล่า” เสียงเรียกคุ้นหูของเวสต์ดังขึ้นหลังจากที่เธอกดกริ่งแล้วเขาเดินออกมาเปิดประตูต้อนรับ ชายหนุ่มเขม้นสายตามองรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของหญิงสาวอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะจำได้ รอยยิ้มอบอุ่นของเขาแย้มขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นเธอ มิตรภาพดีๆ ของความเป็นเพื่อน ซึ่งเกิดจากการที่ทั้งสองเดินกลับบ้านทางเดียวกันทุกวัน ทำให้อันนาเลือกเขาเป็นที่พึ่ง หญิงสาวโผเข้ากอดเขาแล้วร่ำไห้ อยากระบายความอัดอั้น“เป็นอะไรไปอันนา ไม่ร้องสิ ใจเย็นๆ ก่อนนะคนเก่ง” ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่มือหนาหนักก็ลูบศีรษะปลอบใจเธอเบาๆ แม้จะรู้สึกหวั่นไหวกับรูปโฉมงดงามของอันนาอยู่มาก แต่เวสต์ก็ยังพยายามตั้งสติ โอบประคองพาเธอเข้ามาในห้อง “ขอโทษนะคะที่ฉันทำตัวไม่เหมาะสม ฉะ...

“ฉันเองก็พอจะทราบเรื่องราวของตำนานนี้มาบ้างเหมือนกันนะคะ เทพธิดากุหลาบซึ่งสถิตอยู่บนดวงจันทร์ของชาวคูฮาร์น่ะ...ตามตำนานเธอคือสาวงามที่มีผมยาวสยายดำขลับดุจเส้นไหม นัยน์ตากลมโตเปล่งประกายหวานซึ้ง ผิวขาวมีรัศมีสีทองสุกปลั่ง ริมฝีปากน่าจุมพิตราวกลีบกุหลาบแรกแย้ม ฉันจำได้ขึ้นใจเลยค่ะ บังเอิญได้ฟังมา แต่อย่าถามเชียวนะคะว่าได้ยินมาจากใคร เพราะเดี๋ยวฉันจะอาการกำเริบขึ้นมาอีก” อย่างน้อยที่สุดราล์ฟก็ยังพอจะเหลือความดีในข้อนี้อยู่บ้าง แม้ตำนานนี้จะทำให้อันนาต้องหวนกลับไปคิดถึงเขา คิดถึงจูบบ้าๆ นั่นอีก แต่เมื่อมันคืองาน จึงพอจะช่วยทุเลาความหงุดหงิดระคนเสียใจของเธอไปได้ “ก็ได้ๆ ผมจะไม่ถามทั้งที่แปลกใจมากว่าคุณไปรู้เรื่องนี้มาได้ยังไง อาเคเซียห์เป็นพื้นที่ปิด เรื่องราวทุกอย่างก็เป็นความลับสมกับที่เป็นโอเอซิสซึ่งไม่เคยเปิดเผยตัวตนต่อสาธารณชนมาก่อน” เวสต์มองอันนาด้วยความสงสัยแกมทึ่ง หญิงสาวเห็นเขาหน้ายุ่งก็อดหัวเราะเสียงใสตอบกลับมาไม่ได้“ถ้าวิเคราะห์จากตำนานที่ฉันเล่า ชุดนี้น่าจะทำให้ผู้สวมโดดเด่นราวกับถูกโอบล้อมไว้ด้วยแสงจันทร์ที่อ่อนหวาน เป็นชุดที่ต้องขับเน้นความงามของเรือนผมยา

“พ่อขอแค่เจ้าอดทน ความปรารถนาทั้งหมดจะมาอยู่ในมือของเจ้าเอง แล้วก็สั่งฮัฟดีนให้เลิกเกเรวางองค์ให้เหมาะสมกับการเป็นองค์รัชทายาทเสียด้วย ไม่มีใครอยากยกย่องอันธพาลให้ขึ้นครองบัลลังก์หรอก...ไม่นานเกินรอแผ่นดินคูฮาร์ทั้งหมดจะต้องเป็นของเรา” มือหยาบกร้านตามวัยที่ล่วงเลยเอื้อมมาลูบเส้นเกศาองค์ราชินีเพื่อให้ความมั่นใจ ถึงชีคอาร์มาจะไม่มีสิทธิ์มีเสียงในสภาใหญ่ เป็นแต่เพียงพระสัสสุระขององค์สุลต่าน หากว่าบารมีที่สั่งสมมานาน พร้อมกับสติปัญญาอันชาญฉลาด เขาก็สามารถเป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังราชวงศ์อัลอัชรีได้อย่างไม่ยากเย็น “ถ้าพ่อพูดเช่นนี้ ข้าก็วางใจ ถึงสวามีข้าจะเป็นผู้มีสายพระเนตรกว้างไกลและห้าวหาญ แต่เขาก็อ่อนโยนเกินกว่าจะตัดขาดกับสายสัมพันธ์เก่าๆ ขอความเมตตาจากพ่อช่วยองค์สุลต่านสะสางเรื่องนี้ที ข้าจะซึ้งในน้ำใจท่านนัก” เมื่อเจรจากับผู้เป็นบิดาจนรู้สึกปลอดโปร่งใจแล้ว มเหสีคัสซาเรียก็ปรบมือเรียกทหารองครักษ์ให้นำกล่องกำมะหยี่ที่ภายในมีกริชทองคำฝังเพชรน้ำงามส่งให้กับบิดา “ข้าไม่เห็นสิ่งใดจะสูงค่าทัดเทียมกับความรักที่พ่อมีให้ข้า นอกจากกริชประจำตัวผู้แทนกษัตริย์ในการ

“ขอบใจนะโจนส์ เธอเป็นเพื่อนที่วิเศษที่สุดของฉันเลย” อันนาบอกอย่างจริงใจ แต่อีกฝ่ายรีบห้าม “ไม่เอาน่าเอลล่า จะมาทำซึ้งอะไรกันตอนนี้” โจนส์เตือนซ้ำ และรุนหลังเพื่อนไปที่เตียง “ขอบใจอีกครั้งนะโจนส์ ฉันจะตั้งใจทำงานนี้ให้ดีที่สุด” อันนาพูดจบก็รวบมือทั้งสองของเพื่อนมากุมไว้แล้วค่อยกล่าวราตรีสวัสดิ์ จนเมื่อทั้งคู่แยกย้ายกันเข้านอนแล้ว พออันนาหัวถึงหมอนไม่วายที่ภาพราล์ฟจะเข้ามาก่อกวนความคิดเธออีก “ให้ตายเถอะราล์ฟ ฉันจะคิดถึงคุณวันนี้เป็นวันสุดท้าย จากนี้ไปคุณจะไม่มีตัวตนบนโลกใบนี้สำหรับฉันอีกแล้ว ฉันสัญญา” อันนา ตั้งมั่น............. หลังบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือมุ่งหน้าสู่นครคูฮาร์ ดินแดนแห่งผลึกทรายสีกุหลาบ ซึ่งเต็มไปด้วยทรัพยากรล้ำค่า ไม่ว่าจะเป็นน้ำมันดิบหรือเพชรน้ำงาม ลูกทีมของฟินธ์ประกอบด้วยมิลเลอร์ แชด โรซาน่า เชมิส และอันนา พร้อมด้วยเวสต์ ไมเนอร์ ซึ่งเขาได้รับเชิญเป็นแขกในงานเลี้ยงระดับเวิล์ดคลาสครั้งนี้ด้วย ได้เปิดห้องพักในโรงแรมชั้นหนึ่งสุดหรูของแคว้นอาเคเซียห์เข้าพัก “นี่แค่โรงแรมชั้นหนึ่งยังหรูขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นราฟาเอลพ

เท้าบอบบางภายในรองเท้าบู๊ตครึ่งแข้งสีน้ำตาลอ่อนก้าวไปอย่างเชื่องช้า สายลมกรุ่นไอร้อนพัดผ่านมาทำให้เดรสสีครีมยาวเหนือเข่าตัวใหม่ของหญิงสาวพลิ้วไหว แม้อากาศจะทวีความร้อนขึ้นทุกที แต่เจ้าของดวงตากลมโตสวยหวานก็ยังคงเดินเที่ยวชมร้านรวงต่างๆ สองข้างทางอย่างไม่มีทีท่าเหน็ดเหนื่อย ทั่วทั้งอาเคเซียห์อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมรวยรินของดอกกุหลาบป่าพันธุ์พื้นเมืองที่มีอยู่เฉพาะแค่ที่นี่ กลิ่นนั้นลอยลมมาจากสวนสาธารณะซึ่งสร้างขึ้นโอบล้อมธารน้ำสีมรกตที่ไหลออกมาจากแหล่งน้ำใต้ดินผ่านโตรกหินผาใจกลางเมือง ผสานเข้ากับกลิ่นหอมของพวกเครื่องหอมต่างๆ ที่ตั้งอยู่เรียงรายตลอดฝั่งถนน น้ำมันหอมกลิ่นกุหลาบถูกหยดลงในเตากำยาน นอกจากกลิ่นหอมหวานนั้นจะใช้บูชาเทพธิดากุหลาบซึ่งสถิตอยู่บนดวงจันทร์ตามความเชื่อของชาวเมืองแห่งนี้แล้ว กลิ่นหอมหวานแสนเย้ายวนนั้นก็ยังช่วยเรียกบรรดาลูกค้าให้เดินแวะเวียนเข้ามาชมสินค้าภายในร้านอย่างไม่ขาดสายเช่นกัน อันนายิ้มอย่างเบิกบานขณะเดินชมวิถีชีวิตผู้คนในเมือง อาเคเซียห์ไปเรื่อยๆ ช่วงเวลานี้อาจเห็นชาวต่างชาติมากมายหลั่งไหลกันเข้ามาภายในอาณาจักรแห่งอ้อมกอดกุหลาบ นอกจากบุคค