All Chapters of ทรายสีกุหลาบ: Chapter 41 - Chapter 50

“เฮ้ นี่เกลียดกันถึงขนาดนี้เลยเหรอ เคยได้ยินคำพูดประโยคนี้มั้ย ยิ่งไล่ ยิ่งใกล้กันกว่าเดิม...ในเมื่อเราคุยกันดีๆ ไม่ได้ ก็คงต้องคุยกันทั้งที่ไม่รู้เรื่องแบบนี้ล่ะมั้ง เพราะยังไงคืนนั้น ฉันก็ประกาศไว้แล้วนี่ว่าจะไม่มีวันปล่อยให้เธอหลุดมือ” ไม่ว่าเปล่าเขาก็จัดการอุ้มแม่สาวแสนงอนขึ้นนั่งบนซูเปอร์ไบค์คันโปรดของตนทันที โดยเขาตามขึ้นมานั่งซ้อนหลังบังคับโอบเอวเธอไว้อย่างไม่สนใจสายตาใคร และไม่สนใจต่อท่าทางขัดขืนโวยวายของอันนาด้วย แม้การกระทำนั้นจะเป็นการกระทำที่อุกอาจ แต่กลับไม่มีชาวเมืองคนไหนยื่นมือเข้าช่วยเหลือเธอ กระทั่งรถพุ่งทะยานแล่นผ่านย่านร้านค้าใจกลางเมืองออกสู่ความเวิ้งว้างในเขตทะเลทราย เจ้าของร่างบางก็ยังไม่เลิกระดมกำปั้นทุบแผงอกแกร่งของเขาเสียที “คนบ้า คนผี ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ คุณจะพาฉันไปไหนไม่ทราบ ที่ทำไว้ยังร้ายกาจกับฉันไม่พออีกใช่มั้ย กล้าดียังไง คุณมันปีศาจชัดๆ” ลูกแมวน้อยดิ้นขลุกขลักอยู่ภายในอ้อมกอดของคนที่ต้องใช้สมาธิอย่างสูงในการพารถแล่นไปตามเส้นทางลาดชันลัดเลาะผาหิน “จะร้ายกว่านี้อีกถ้าไม่ยอมนั่งนิ่งๆ เสียที เจ็บจะแย่ ตัวเล็กยังกับลูกแมวแต่ไหงแรงเยอะช

ปลายจมูกโด่งเป็นสันเคล้าเคลียอยู่ที่ข้างแก้ม ก่อนไล้เรื่อยลงมาตามซอกคอขาวผ่อง เขาสูดกลิ่นกายสาวอันหอมหวาน ก่อนวกขึ้นมาจดจุมพิตลงบนเรียวปากอิ่มเต็ม ถ่ายทอดความรู้สึกลึกซึ้ง และแรงปรารถนาภายในหัวใจที่อัดแน่นสุมอยู่ในอกให้เธอได้รับรู้ สายรุ้งแห่งสายสัมพันธ์ถักทอขึ้นนับแต่วินาทีนั้น พร้อมกับความรัญจวนอ่อนหวานที่ค่อยๆ แทรกซึมลงสู่หัวใจทั้งสองดวงมือบางของอันนาเลื่อนขึ้นโอบรอบคอของราล์ฟเอาไว้ ขณะที่วงแขนแข็งแกร่งของเขาช้อนอุ้มร่างบางพาเธอมานั่งลงบนโขดหินกว้าง ใต้ร่มอะเคเซียสูงใหญ่ที่หยั่งรากลึกอยู่ข้างริมธาร บดบังแสงอาทิตย์โรยราในยามบ่ายคล้อยได้เป็นอย่างดี...ทั้งสองอิงแอบแนบชิดกัน อันนาซุกซบอยู่ภายในอ้อมกอดของราล์ฟ ขณะที่เขานั่งชันเข่าเอนหลังพิงก้อนหินใหญ่อีกก้อน สายตาลุ่มลึกฉายประกายรื่นรมย์ ทั้งคู่มองพระอาทิตย์ดวงใหญ่ของเวสต์เทิร์น ซาฮาราจมลงในผลึกทรายสีกุหลาบไปพร้อมกัน แสงสีส้มแดงช่วยย้อมทุกอย่างให้งดงามราวภาพฝันกระทั่งเวลาล่วงเลยมานาน อันนาก็เหลียวใบหน้าขึ้นไปมองเขา“เราใช้เวลาอยู่ที่นี่นานเกินไปแล้วนะคะราล์ฟ พระอาทิตย์ตกดินแล้ว คุณควรรีบพาฉันกลับที่พักเสียที”แต่คนที่กำลังนั่งละเลี

แต่ก็อีกที่อันนาจะส่ายหน้า “เสียใจจริงๆ โรส จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้ชื่อเต็มของเขาเลย...หลังจากพบกันที่แซกตัน ฉันก็กลับมาเรียน และหางานพิเศษทำต่อที่นิวยอร์ก โดยที่ตลอดเวลาในใจก็มีแต่ภาพเขา จนได้มาพบกันอีกครั้งในงานเลี้ยงของมาดามอามาเรียและเมลานี รูปโฉมสวยงามที่พวกคุณปรุงแต่งให้ฉัน ทำให้ฉันได้พบกับราล์ฟอีกคน ราล์ฟที่ทำลายศรัทธาซึ่งฉันมีต่อเขาไปหมดสิ้น คืนนั้นนอกจากเขาจะจำฉันไม่ได้แล้ว ราล์ฟยัง...ยังจูบฉัน และลวนลามฉันด้วยความเมา เพราะคิดว่าการทักทายของฉันเป็นการให้ท่าเขา ฉันผละออกมาได้ก็หมดใจกับเขาทันที...แต่ว่าวันนี้ เราได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ทุกอย่างพลิกผัน เขาขอโทษฉัน และจำฉันได้ เขาบอกว่าตั้งใจรอพบฉันอยู่ที่นี่ เพราะรู้อยู่แล้วว่าฉันต้องมา ฉันไม่เข้าใจเหมือนกันค่ะว่า เขารู้เรื่องของฉันได้ยังไง และเขาขอโอกาสจากฉันอีกครั้ง” เมื่อหญิงสาวเล่าจบ ทั้งสามสาวต่างประเภทกันก็อดรู้สึกซาบซึ้ง และหวั่นไหวไปกับเรื่องราวแสน โรแมนติกจากปากอันนาไม่ได้ “มหากาพย์ชัดๆ จากเวอร์มอนต์สู่นิวยอร์ก และจบลงที่คูฮาร์ ความรักที่เกิดขึ้นในฤดูใบไม้ร่วง สุข ปนเศร้า ขมขื่นแต่ทว่าซ่านซึ้งอารมณ

“มาดามอามาเรียทราบเรื่องพวกนี้ดีอยู่แล้ว แต่ถึงทราบว่าเธอรู้ แต่ใครล่ะจะกล้ารบกวนถามเธอกันล่ะครับ แม้ว่าเราจะสนิทสนมกันมากก็ตาม” เวสต์ตอบอันนาสีหน้ายิ้มๆ ขณะเลื่อนตะกร้าขนมปังหอมกรุ่นไปวางไว้ตรงหน้าหญิงสาว “ความเห็นของผม สำหรับคนนอกที่ไม่ใช่ชาวคูฮาร์ คงไม่มีใครที่จะรู้เรื่องภายในประเทศนี้ได้ดีเท่ามาดาม อามาเรียอีกแล้ว... อันนา คุณต้องไม่เชื่อแน่ว่ายังมีอีกหลายสิ่งเกี่ยวกับสุภาพสตรีท่านนี้ที่คุณต้องทึ่ง” ประโยคนั้นยิ่งเพิ่มความน่าสนใจในตัวมาดามอามาเรียให้แก่อันนาเข้าไปใหญ่ “โธ่ เวสต์คะ คุณพูดอย่างนี้เท่ากับคุณทรมานฉันอยู่นะคะ” นัยน์ตาสีอำพันมองอีกฝ่ายอย่างโอดครวญ และแน่นอนว่าอานุภาพของมันทำให้หัวใจเขากระตุกอีกตามเคย “ดูจากแววตาคุณแล้ว คุณคงศรัทธาในตัวมาดามอามาเรียมากสินะ” “แล้วถ้าเป็นคุณล่ะคะ คุณจะจดจำคนที่เรียกได้ว่าเป็นผู้เข้ามาเปลี่ยนชีวิตคุณจากจุดต่ำสุดไปสู่จุดสูงสุดของชีวิต ด้วยความระลึกถึงแบบไหน ความเมตตาของเธอทำให้ฉันมีวันนี้ ใครจะรู้ว่าผู้หญิงกะโปโลเฉิ่มๆ อย่างฉัน จะได้เริ่มต้นเป็นนางแบบถ่ายปกแฟชั่น ได้พบความสุข ได้มีความหวังอีกครั้ง จนตาย

“คูฮาร์มีเจ้าชายสืบสายเลือดจากองค์สุลต่านสองพระองค์ คือองค์รัชทายาทครองเมืองหลวงเบธเล็มพระนามว่าเจ้าชายฮัฟดีน ประสูติจากมเหสีคัสซาเรีย มีศักดิ์เป็นอนุชาของเจ้าชายราล์ฟ แต่ตามธรรมเนียมในราชสำนักคูฮาร์ พระราชลัญจกรของกษัตริย์ และองค์ รัชทายาทผู้ครองนครคือตราแผ่นดิน ขณะเดียวกันผู้มีสายเลือดใกล้ชิดบัลลังก์มากที่สุดจะเป็นสิงโต สัตว์ที่ได้ชื่อว่าทรงอำนาจที่สุด เพื่อช่วยคุ้มครองราชย์บัลลังก์อัลอัชรีให้พ้นภัย”“เวสต์คะ คุณทำฉันทึ่งกับความรู้ของคุณอีกแล้วนะคะ ครั้งแรกที่เราพบกันคุณพูดภาษาจีนคล่องปร๋อ แถมยังเข้าใจวัฒนธรรมตะวันออกจนทะลุปรุโปร่ง มีจิตวิทยาล้ำลึก เพราะแค่ใบของต้นลินเดนเพียงใบเดียวคุณก็สามารถอ่านฉันทะลุไปถึงไหนต่อไหน ฝีมือการ สเก็ตซ์ภาพก็เฉียบ แล้วยังมีเรื่องราวของที่นี่อีกซึ่งคุณมีความรอบรู้เป็นอย่างดี” ดวงตาสีอำพันฉายชัดถึงความชื่นชม“เกินไปแล้วอันนา ผมคงชอบอ่านหนังสือมากไปหน่อยน่ะ และทำงานที่ต้องพบปะผู้คนมากมาย การเก็บเกี่ยวความรู้ และข้อมูลพวกนี้ไว้ให้มากที่สุด มันกลายเป็นเรื่องจำเป็น” ชายหนุ่มกล่าวแก้เก้อ ก่อนฉุกคิดได้ว่าเขาชวนเธอคุยจนเลยเวลาอาหารเช้ามานานพอควรแล้ว จึงพยักห