All Chapters of ทรายสีกุหลาบ: Chapter 51 - Chapter 60

“ในเมื่อไม่รู้ว่าฝั่งตะวันตกของวังเป็นอะไร ฉันขอเดาว่าเป็นฮาเร็มของเจ้าชายก็แล้วกัน” โรซาน่ากระซิบบอกอันนา และด้วยความที่เป็นพื้นที่ลึกลับจริงตามที่เพื่อนสาวว่า จึงไม่ยากเลยที่เธอจะเชื่อตามนั้น และคนอื่นๆ ต่างก็พลอยเออออตามไปด้วยไม่นานรถก็มาจอดยังหน้าคฤหาสน์สีงาช้าง ถัดไปไม่ไกลตลอดเส้นทางยังมีคฤหาสน์หลังอื่นๆ ตั้งเรียงรายอยู่อีก เว้นระยะห่างกันพอสมควรเพื่อความเป็นส่วนตัว คั่นกลางด้วยทิวแถวต้นปาล์มและคลองส่งน้ำที่มีการติดตั้งม่านน้ำพุสูงร่วมสามเมตรเพื่อกั้นอาณาเขตคฤหาสน์แต่ละหลังเอาไว้เมื่อรถจอดสนิทและทุกคนก้าวลงมาถึงตามเวลานัดพอดี คาลิฟาห์ที่ยืนกอดออกรออยู่แล้วก็เอ่ยขึ้น“ขอบคุณที่ตรงเวลา” เป็นคำทักทายแรกของผู้ว่าจ้างสาวสวยที่อันนาเคยสัมผัสกับความสง่างาม เฉลียวฉลาดเจ้าความคิดของเธอมาแล้วผ่านหน้าจอทีวี คาลิฟาห์มีความเพียบพร้อมแบบนี้นี่เองที่ทำให้เธอถูกจับตามองจากสื่อในฐานะสาวงามตัวเต็งผู้มีสิทธิ์พิชิตใจเจ้าชาย“ชุดเดินทางที่พวกคุณส่งมาให้ สวยถูกใจฉันมากวัสดุที่ใช้ก็ บ่งบอกรสนิยมได้เป็นอย่างดี ฉันฝากขอบคุณเมลานีด้วยที่จัดมืออาชีพอย่างพวกคุณมาให้” ลูกสาวประธานาธิบดีแห่งอัลซาริบา

“ค่อยยังชั่วที่ลาน่าไม่ได้ถอดแบบนิสัยคาลิฟาห์มาด้วย ไม่อย่างนั้นพวกเราลำบากกว่านี้แน่” เชมิสออกความเห็นขณะนั่ง ไขว่ห้างแต่งหน้าให้ตัวเองที่หน้ากระจกถึงการทำงานที่คูฮาร์ในวันแรกจะดูแห้งแล้ง อนาถา และไม่ได้รับการดูแลจากนายจ้างดีเท่าที่ควร แต่เมื่อมันเป็นงานสำคัญที่จะส่งผลต่อภาพลักษณ์ของห้องเสื้อได้ ทั้งหมดจึงต้องพยายามทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อสร้างผลงานให้ออกมาดีที่สุด “เห็นได้ชัดว่าคาลิฟาห์ไม่ชอบหน้าเธอนะเอลล่า อาจเพราะหน้าสวยๆ และดวงตาใสซื่อคู่นี้ของเธอก็ได้ที่ทำให้อีกฝ่ายเกิดไม่ถูกชะตาขึ้นมา มันก็เป็นเรื่องธรรมดาของคุณหนูที่ถูกตามใจจนเคยตัว และแพ้ไม่เป็นนั่นแหละ แต่สิ่งสำคัญที่สุดมันอยู่ที่ใจเราเองต่างหากที่ต้องซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ตัวเอง อย่าเอาความโกรธ เกลียด ชิงชัง มาปะปนกับเรื่องงานเด็ดขาด เธอไม่ต้องสนใจเรื่องอื่น ทำงานในหน้าที่ให้ออกมาดีที่สุดเท่านั้นพอ เข้าใจไหม” มิลเลอร์จ้องตาสาวสวยแน่วนิ่งราวกับจะถ่ายทอดความเข้มแข็งให้ จากนั้นจึงค่อยหันไปย้ำคำพูดนี้กับทุกๆ คนอีกครั้ง “คนอื่นๆ ก็เหมือนกัน ต้องมีสปิริตในการทำงาน สมกับที่ แบรนด์เมลานี เป็นแบรนด์ชั้นนำระด

และด้วยสีสันสดใส อ่อนหวานทว่าเย้ายวนในที ยิ่งเป็นอะไรที่ทำให้ใครต่อใครต่างจดจำได้ติดตา แต่ที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องประหลาดใจมากขึ้นไปอีกก็คือ กล่องใบเล็กอีกสองกล่องที่ซ้อนกันมาในกล่องใหญ่นั้น ภายในยังมีรองเท้าเข้าชุดและเครื่องเพชรประกอบด้วยสร้อยเพชรล้อมจี้ไพโรป[1]สีแดงเลือดนกน้ำงามซ่อนอยู่ รวมทั้งสร้อยข้อมือ และต่างหูรูปแบบเดียวกัน “นี่ อันนา...ของแท้นะเนี่ย” แชดที่เชี่ยวชาญเรื่องเครื่องประดับกว่าใคร หันไปมองหญิงสาวอย่างไม่เชื่อสายตา“มีการ์ดรึเปล่า อยากรู้จริงๆ ว่าใช่ราล์ฟของอันนามั้ย ฉันกลัวคนจะส่งผิดจริงๆ ราคามันเกินกว่าคนธรรมดาๆ อย่างเราๆ จะแตะต้องได้” มิลเลอร์หันไปถามเชมิส แต่อีกฝ่ายกลับส่ายหน้าดังนั้นจึงเป็นอันว่าทั้งหมดต้องตัดใจหยุดสืบค้นต้นตอเรื่องนี้ชั่วคราว แล้วหันมากลุ้มรุมทำหน้าแต่งผม พร้อมสวมชุดสวยให้กับหญิงสาวแทน จากนั้นแชดจึงค่อยบรรจงหยิบเครื่องเพชรแต่ละชิ้นสวมให้เธอ ไม่นานด้วยความร่วมไม้ร่วมมือ ซินเดอเรลลายุคศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ก็ปรากฏตัวขึ้น พร้อมสยบหัวใจทุกดวงให้หลงใหล “ถ้าเขาเป็นคนส่งของพวกนี้มาให้เธอจริงๆ ล่ะก็ ถือว่าเขารสนิยมดีมากเลยนะอันนา

“ขอบคุณครับท่าน แต่ความจริงแล้วผมกลับคิดว่าที่พ่อปฏิเสธไปอย่างนั้น คงเพราะเขาไม่เก่งเรื่องเงินๆ ทองๆ มากกว่า” พูดจบก็กลั้วเสียงหัวเราะ เป็นเหตุให้เสือยิ้มยากอย่างเมอเรย์พลอยหัวเราะไปด้วย “ฉลาดตอบเหมือนกันนะเด็กสมัยนี้...น่าเสียดายที่พักหลัง ฉันไม่ค่อยได้เจอเขาเลย” อีกฝ่ายปรารภอย่างเสียดาย เวสต์จึงแก้ให้ “ปีนี้เป็นปีที่การแข่งขันสูง เพื่อให้ผมช่วยแม่อย่างเต็มที่ ท่านจึงต้องลงมาดูความเรียบร้อยในงานด้านอื่นๆ ของไมเนอร์แทน” เวสต์เล่าไปก็อดนึกนิยมในความขยันขันแข็งของบิดาไม่ได้ เขารู้ดีว่าคนบ้างานอย่างพ่อ ถึงจะเคยรักปักใจต่อมาดามอามาเรียมาก่อน แต่ในหัวใจตอนนี้กลับมีแต่แม่เพียงคนเดียว “ฝากความคิดถึงไปให้เขาด้วยก็แล้วกัน...แล้วนี่ไม่มีสาวควงมาด้วยหรอกเรอะ” เมอเรย์กระเซ้าต่อ อันที่จริงเขามักจะคอยตรวจสอบตัวเองอยู่เสมอว่าอายุที่มากขึ้นของตนจะทำให้เขาพลาดอะไรไปบ้างหรือเปล่า เพราะไม่เพียงแต่เวสต์เท่านั้นที่ไร้สาวงามข้างกาย แม้แต่หลานชายตัวดีของเขาเองก็ไม่มีใครยืนอยู่เคียงข้างเหมือนกัน ‘ไม่รู้ว่าพวกคนหนุ่มสมัยนี้พากันคิดอะไรอยู่’ “เธอกำลังเดินทางมาครับ ถ้

จนกระทั้งเมื่อร่างสูงมาหยุดประทับยืนที่กึ่งกลางบันได ทั้งงานก็เข้าสู่ลำดับพิธีการที่ราชทูตจากกรุงเบธเล็มจะเชิญราชสาส์นจากองค์สุลต่านขึ้นกล่าวถวายคำอวยพร “ขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมแสดงความยินดีกับเรา อาเคเซียห์ยังเป็นดินแดนใหม่ แต่ก็มากด้วยวิทยาการ และทรัพยากรล้ำค่า หลายสิบปีที่ผ่านมาดินแดนนี้มีแต่ความว่างเปล่า แม้แต่ชนพื้นเมืองเองยังรู้จักที่นี่ในนามของดินแดนต้องคำสาป แต่วันนี้เราได้เปลี่ยนโฉมหน้าที่นี่เสียใหม่ ไจแอนต์แซทเทิร์นของเรา นอกจากเป็นชื่อเรียกแท่นเจาะน้ำมันขนาดใหญ่ที่สุดของโลกแล้ว ยังเป็นโครงการผลิตน้ำมันที่มีกำลังผลิตมหาศาลกินส่วนแบ่งถึงหนึ่งในสามของผู้ผลิตจากทั่วโลก และฝั่งทิศเหนือด้านหลังเทือกเขาบลูสโตน กองหินสีครามขนาดมหึมากินอาณาเขตหลายร้อยไมล์ เรามีเหมืองเพชรเลื่องชื่อ แม้แต่ทองคำก็ยังผลิตได้มากเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ ความสำเร็จเหล่านี้นอกจากจะได้รับพระเมตตาจากองค์สุลต่าน และการทุ่มเทแรงกายแรงใจของเราเองแล้ว ยังได้โคล์ดเวลคอร์ปอเรชั่น บริษัทเงินทุนยักษ์ใหญ่ในนามมิสเตอร์เมอเรย์ ผู้เป็นตาของเราให้การสนับสนุนอีกด้วย” ครั้นสุรเสียงนั้นกล่าวจบลง บรรดานักข