All Chapters of ทรายสีกุหลาบ: Chapter 71 - Chapter 80

“รู้ไหม เพราะเธอทีเดียว ทำให้ฉันคิดอยากกลับมาที่นี่อีกครั้ง ฉันบินมาจากนิวยอร์กตอนย่ำรุ่ง เพื่อมารับเธอและคนอื่นๆ ไปพักด้วยกันในราฟาเอลพาเลซ” รอยยิ้มละมุนนั้นฉายชัดถึงความงามไม่สร่างของผู้พูด ทว่าอันนาและคนอื่นๆ ได้ยินแล้วต่างพากันขมวดคิ้วมุ่น “เพราะอันนางั้นเหรอคะ เราเลยได้เข้าไปพักกับมาดามที่พาเลซ” โรซาน่าโพล่งถามย้ำขึ้น ทุกคนต่างพากันงงเพราะไม่เชื่อหูตัวเอง “ใช่ เพราะอันนา...ครั้งแรกฉันตั้งใจว่าจะไม่มางานนี้ แต่พอได้เห็นข่าวเธอและราล์ฟเมื่อคืนเลยเกิดเปลี่ยนใจ รีบบินมาที่นี่ยังไงล่ะ แต่ก่อนที่ฉันจะบอกอะไรเธอไปมากกว่านี้ รีบเก็บข้าวของกันก่อนเถอะ เพราะพวกเธอจะต้องเข้าวังพร้อมฉัน และพักด้วยกันที่ตำหนักของฉันแทนคฤหาสน์รับรองของพวกแขก” เมื่อมาดามอามาเรียพูดจบ ทุกคนในห้องทั้งหมดต่างส่งเสียงฮือฮาขึ้นพร้อมกันเชมิสดีใจจนถึงขนาดอุ้มแซดที่หุ่นเล็กบางกว่าขึ้นมาไว้แนบอก แค่พักในฐานะแขกก็ทำเอาพวกเขาแทบจะตัวลอยแล้ว แต่นี่ถึงกับได้เข้าพักในตำหนักพระมารดาของเจ้าชาย เป็นใครก็อดรู้สึกตื่นเต้นเพราะเกินจากที่ฝันไว้ไม่ได้ฝ่ายราอูลเมื่อเห็นมาดามอามาเรียปรากฏกาย และมีทีท่าว่าสนิทสน

“คงเป็นพรหมลิขิต อันนาเล่าว่าเธอเจอกับคุณราล์ฟครั้งแรกที่สะพานข้ามแม่น้ำแซกตัน สะพานนั่นเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อสะพานรักแรกพบ ตอนนั้นพระองค์คงเสด็จไปร่วมงานเลี้ยงของใครซักคน” มิลเลอร์รายงาน ซึ่งมาดามอามาเรียที่เพิ่งทราบ แววตาของท่านยิ่งเต็มไปด้วยความตื่นเต้น“คงเป็นงานฉลองแต่งงานของภีม ภีมวัฒน์ ลูกชายของภรณีย์ เผอิญราล์ฟเป็นเพื่อนสนิทกับเจ้าบ่าว...ฉันอยากให้ความรักครั้งนี้ของพวกเขาพบกับความสมหวัง ราล์ฟไม่เคยเปิดใจให้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เขาไม่คิดจริงจังกับใคร แรงกดดันในตัวเขามีมาก จนฉันอดหวั่นใจไม่ได้ว่าชาตินี้เขาอาจจะไม่คิดรักใคร ราล์ฟมีทัศนคติที่ไม่ดีเกี่ยวกับ เอ่อ การสร้างครอบครัว สิ่งที่เขาพบเห็นมาตั้งแต่เด็กทั้งความแตกต่างทางวัฒนธรรม การมีฮาเร็ม หรือเรื่องการมีภรรยาหลายคน ทำให้ภาพของครอบครัวในจินตนาการเขาไม่งดงามนัก ดังนั้นผู้หญิงที่มีอยู่เต็มฮาเร็มเขาจึงไม่เคยแตะ เลือกแต่เฉพาะผู้หญิงที่ถูกใจที่สุดในวงสังคมเดียวกัน เพื่อสานความสัมพันธ์เพียงชั่วคืนเท่านั้น กระทั่งมาถึงอันนา” มาดามอามาเรียยังคงจับตามองหญิงสาวในชุดคาฟตานแสนสวย ที่นับวันจะฉายราศีความสง่างามเจิดจ้าขึ้นทุ

“ไม่คิดเลยว่าเธอจะเหมาะกับชุดสาวอาหรับขนาดนี้ สีน้ำทะเลขับผิวให้ยิ่งดูผุดผาดน่ามอง เครื่องประดับสีทองยิ่งทำให้ฉันนึกถึงเทพีผู้เลอโฉมจากเทพนิยายโบราณ อันนา เธอจะทรมานหัวใจฉันให้คลั่งตายเพราะความต้องการไปถึงไหน” เสียงนั้นตัดพ้อ ขณะเอียงหน้ามากระซิบคนที่นั่งอยู่ใกล้ๆผิวแก้มของหญิงสาวแดงระเรื่อ เคราะห์ดีที่ราล์ฟถูกมาดาม อามาเรียหยิกแขนเตือนให้อยู่ในอาการสำรวมเสียก่อน อันนาจึงไม่ถูกเขาแกล้งอีก“วันนี้มีบริษัทค้าน้ำมันหลายรายลงนามขอทำการค้ากับเรา พรุ่งนี้ก็ถึงคิวนายหน้าค้าอัญมณีบ้าง แต่โครงการที่เรากำลังจะสร้างต่อไปนั่นต่างหากที่จะพลิกโฉมหน้าทะเลทรายในเขตนี้ใหม่” ราล์ฟเริ่มต้นเล่าถึงความมุ่งมั่นในใจเขา พร้อมกับผายมือเชิญให้ทุกคนนั่งลงร่วมรับประทานอาหารมือค่ำด้วยกันอาหารคาวหวานถูกนำมาเสิร์ฟพร้อมพรั่ง ครอบมาด้วยภาชนะเงินขนาดใหญ่ ทุกจานล้วนปรุงแต่งให้ได้รสชาติของชาวทะเลทรายตามแบบดั้งเดิมอย่างแท้จริง“อาหารเหล่านี้มีกลิ่นอายของทะเลทราย ไม่น่าเชื่อว่าชนพื้นเมืองของที่นี่ ไม่คิดว่าเงินตราเป็นของมีค่าสำหรับพวกเขา แต่การผจญภัยรอนแรมท่ามกลางผืนทราย และการต่อสู้กับความร้อนแล้งของที่นี่ต่างหาก คือ

ราล์ฟทาบตัวลงมาจ้องตากับเธอใกล้ๆ ก่อนจัดให้วงแขนทั้งสองของอันนาโอบรอบคอเขาเอาไว้ “ฉันจะไม่รักเธอได้ยังไงอันนา สลัดคราบลูกเป็ดขี้เหร่แล้ว สวยหวานไปทั้งเนื้อทั้งตัวแบบนี้ จะยอมปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง อุตส่าห์เจอเพชรเม็ดงามเป็นคนแรกแล้วนี่นะ” ปลายจมูกโด่งเกลี่ยเข้าที่พวงแก้ม ก่อนฝังนิ่งอยู่กับซอกคอขาวผ่อง หญิงสาวหายใจสั่นสะท้าน เมื่อเขาลากริมฝีปากผ่านลงมายังแอ่งชีพจรกึ่งกลางอก คาฟตานตัวสวยสีเขียวน้ำทะเลถูกแยกออกจากกัน ก่อนที่ริมฝีปากอุ่นร้อนจะฟอนเฟ้นเนินเนื้อนุ่มหยุ่น และจบลงด้วยการขบเม้มยอดอกสีชมพูหวาน ทั้งคู่ตกอยู่ในอ้อมกอดของกันและกัน เพื่อรับฟังหัวใจที่เต้นในจังหวะเดียวกันสายวันต่อมาตามเส้นทางคดเคี้ยวของถนนตัดใหม่ที่พาดผ่านเทือกเขาบลูสโตน ขบวนคาราวานแกรนด์เชอโรกีนับสิบคัน ซึ่งมีผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าเพชร และบริษัทตัวแทนรายใหญ่ร่วมเดินทางมาเพื่อเยี่ยมชมอุตสาหกรรมเหมืองอัญมณีของอาเคเซียห์ ค่อยๆ แล่นตามกันไต่ขึ้นสู่ยอดเขา จุดต้นกำเนิดของขุมทรัพย์อันเลอค่า อันนามองผ่านกระจกรถออกไปเห็นยอดหญ้าสีเหลืองทองที่พลิ้วระบัดอยู่ริมทางอันร้อนแล้งของผืนทรายนานๆ ครั้งก็พบเข้ากับฝูงอูฐของชนเผ

ในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน กระเช้าแต่ละตัวก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวตามกันลงมา เพื่อยลโฉมเหมืองที่ซ่อนตัวอยู่ในอ้อมกอดของขุนเขา เหมืองแห่งนี้มีทางเข้าหลายแห่ง แต่ละแห่งมีท่อส่งซึ่งภายในบรรจุสายพานขนาดยักษ์เอาไว้ใช้ลำเลียงผลึกแร่ส่งต่อไปยังเครื่องจักรคัดแยกลำดับต่อไป หญิงสาวไม่สนใจกิจการเหมืองนัก เธอสนใจการปรับภูมิทัศน์ด้วยเทคโนโลยีภูมิสถาปัตย์ในการฟื้นฟูธรรมชาติโดยรอบของแหล่งผลิตแร่มากกว่า อย่างน้อยการทำเหมืองแบบอุโมงค์ที่นี่ก็ดูจะเป็นมิตร และคงสภาพเดิมของบลูสโตนไว้ได้มากที่สุด มากกว่าการทำเหมืองแบบอื่น โดยเฉพาะการปลูกพืชพันธุ์ที่สามารถงอกงามในทะเลทราย และดินแข็งแถบชายเขาได้ ทั้งอินทผาลัม ปาล์ม ทามาริสก์ อัลมอนด์ หรือแม้แต่หญ้าเอสพาร์โตที่มักขึ้นเป็นกลุ่มกอมีช่อดอกเรียวยาวไหวลู่ไปตามลม พันธุ์ไม้เหล่านี้ล้วนแล้วแต่ช่วยเนรมิตให้เหมืองหินที่เข้มขรึมกลายเป็นสวนสวรรค์อันน่าอภิรมย์สำหรับนักท่องเที่ยวได้อย่างสบายๆ“อากาศร้อนแบบนี้คุณโอเคมั้ยอันนา” และเมื่อกระเช้าเปิดออก คนแรกที่ยืนรอรับเธอก็คือ เวสต์ หญิงสาวได้เห็นเขาเข้า ก็ยิ้มกว้างจนดวงตายิบหยี ดีใจสุดกล่าว เพราะไม่ได้เห็นหน้าเขามาหลายวัน ส่วนเจ้าของนั