ANMELDENmay update ulit mamaya
"No thanks," iritable kong sagot sabay kuha ng folder. "I have actual work to do. Excuse me."Tumalikod ako at mabilis na lumabas ng opisina niya, naririnig pa ang mahinang tawa ni Alaric sa likod ko bago nasara ang pint0.Buong tanghali hindi ko kinausap si Alaric. Kahit nung nagpadala siya ng lunch sa desk ko mula sa paborito kong restaurant, hindi ko iyon ginalaw at itinabi ko lang sa gilid. Bahala siya riyan. Magpa-kape siya kay Violet!Alas-singko na ng hapon nang matapos ang trabaho. Nagliligpit na ako ng mga gamit ko para sunduin si Nancy sa school nang biglang lumiit ang tao sa floor at lumabas si Alaric mula sa opisina niya.Nakatupi ang sleeves ng kaniyang polo at nakatanggal na ang tie. Naglakad siya diretso sa mesa ko at humawak sa edge ng desk ko, nakatitig sa akin."Are you going now?" tanong niya."Obviously," tipid kong sagot habang ipinapasok ang laptop sa bag. "Kailangan kong sunduin si Nancy.""I'll come with you," aniya."Huwag na. Baka may pupuntahan ka pa kasama
Business talk again?Nakasuot ito ng tight beige power suit, katamtaman ang taas ng heels, at puyod ang buhok. She was gorgeous, smart, and an influential investor for the Montefalco Group. Actually okay lang naman sa akin na pumupunta siya dito, pero halos araw-araw na siyang may business inquiry sa opisina ni Alaric."Good morning, Ms. Nica," maarte niyang bati sa akin nang magkatapat kami sa hallway."Good morning, Ms. Violet," I greeted back, keeping my face completely neutral. "If you're looking for Mr. Montefalco, he's inside his office.""I know," she smiled, a bit too sweet for my liking. "We have a quick catch-up regarding the European expansion. Thanks!"Deretso siyang pumasok sa opisina ni Alaric nang hindi man lang kumakatok. Napaikot na lang ang mga mata ko at dumiretso sa desk ko.Naupo ako sa upuan ko at hinarap ang laptop, pero ang totoo, wala sa screen ang atensyon ko. Alaric’s office had a huge glass wall. Even with the door closed, I could clearly see them inside.
Iyong makita na masayang-masaya ang anak ko nang malaman niyang si Alaric ang tunay niyang daddy, pakiramdam ko nabunot ang napakalaking tinik sa dibdib ko. Sobrang saya ng puso ko!Dahil sa pagod, takot, at sunod-sunod na intriga nitong mga nakaraang buwan, nakalimutan kong ang pinakamahalaga lang naman talaga ay ang kaligayahan ni Nancy.No’ng Sabado, pagkatapos ng mahabang pag-uusap namin ni Alaric, sinabi na namin kay Nancy ang totoo. No more hiding. No more drama. Just a simple conversation over pancakes in the kitchen."So... you're my real Daddy?" tanong ni Nancy habang nakatitig kay Alaric, nanlalaki ang bilugan niyang mga mata.Alaric, who was used to facing the company’s board members with unwavering confidence and authority, suddenly became shy, his hands visibly trembling as he knelt in front of our daughter's chair. Mapapatanong ka na lang kung CEO pa ba 'to? O iyong anak namin?"Yes, baby," mahinang sagot ni Alaric, bakas ang kaba sa boses. "I'm your Daddy. At sorry kun
Alaric chuckled. Bumungisngis ako nang pisilin niya ang ilong ko. "Kung ako ang tatanungin mo, alam mo na ang sagot dyan."Napahilamos ako ng mukha. "Gusto kong marinig—""Ehem!"Sabay kaming napalingon sa tumikhim. Wala sa sariling naitulak ko si Alaric nang makita kong si Violet 'yon, iyong pumunta noon sa condo ni Alaric."Pasensya na ulit ha? Pero kasi nirerequest nila kayo sa loob. They want Nica to walk the runway with her signature bag. I think kanina ka pa hinahanap ng kaibigan mo. I actually informed her about the request."Napatingin ako kay Alaric. He just nodded with a smile."Ako talaga? Mismo? I mean, si Alaric? Hindi ba pwedeng magkasama kami?" paninigurado ko."Pwede naman—""It's fine, baby. I'll just watch you," agap ni Alaric at pinagsiklop ang mga daliri namin. "Let's go? Brea is looking for you."Nakaramdam ako ng kaba. Yes, I'm a bag designer, pero ang tagal na kasi no'ng huli kong lakad sa runaway. Nakakapressure naman 'to. Sana man lang na-inform ako agad para
Humarap ako sa kanya at pekeng ngumiti. Nakita ko ang pagdaan ng inis sa mga mata niya, tila hindi nagustuhan ang sinabi ko.Nagtatanong lang naman ako ng maayos, na sa kanya na kung mamimisinterpret niya."Meron. Kakastart pa lang. Saka bakit ka ba dikit nang dikit kay Alaric? Do you think I don't know what you've been doing? You've been chasing after him and using your company as an excuse to get close to him!"I chuckled, completely unfazed. "Hinahabol? Liliene, baka nakakalimutan mo, si Alaric ang nagpumilit sa collaboration na 'to. Look, if you're trying to trigger me because I'm already successful, don't. You'll only embarrass yourself. And if this is about Ashi, please, iyong-iyo na siya. In fact, you’d be doing me a favor by taking my problem away."Nanlaki ang mga mata niya. "What did you say?""Narinig mo ako," I said firmly, taking a step closer to her. "I know what you and Ashi were trying to do to my company. I know about the attempted takeover. So don't act high and migh
Dahan-dahan siyang humakbang palapit sa akin. Inabot niya ang kamay ko at inayos ang isang stray strand ng buhok ko sa likod ng tainga ko. His fingers brushed lightly against my skin, sending a chill down my spine."You look stunning, Nica," mahina niyang sabi.Napakurap ako. Nawala bigla ang lahat ng baon kong pambara sa kaniya. "S-Salamat. Ikaw din naman... mukhang tao ngayong gabi."Tumawa siya ng mahina. "Let's go. Nakaabang na ang kotse sa ibaba."Bumaba kami sa basement parking. Dahil nasa akin pa rin ang susi ng kotse niya mula kanina, inabot ko iyon sa kaniya. "O, mag-drive ka na. Hindi ako nagtrabaho dito para maging driver mo."Kinuha niya ang susi at mabilis niyang binuksan ang passenger door para sa akin. " Hop in, partner."Sumakay ako at pumasok din siya sa driver's seat. Habang nasa byahe, he gave me a heads up na hindi na pala raw private fashion show 'yong pupuntahan namin kundi Metro Gala. Buti na lang talaga maganda 'yong suot ko.Pagdating namin sa venue, napakaram
Nagpatest agad ako. Habang hinihintay namin ni Brea ang apat na result ng pt, magkahawak kamay kami. Parehong nanlalamig. Napapikit ako nang biglang sumigaw si Brea. Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. "Positive lahat, besh!" tili niya. Natulala ako sa kawalan
Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.
Maaga pa lang gumising na ako para maglaba. Iniwan ko sa kwarto si Brea dahil mahimbing pa ang tulog.Naabutan ko si Ninong Alaric sa sala kaya pinagtimpla ko na rin ito ng kape. Hinain ko na rin iyong binili kong pandesal."You're early." Nakasunod ang tingin niyang sabi. "Bakit hindi ka pumunta s
"Ang galante pala ng ninong mo, eh!" Umakbay sa akin ni Brea habang ako nakatulala sa kawalan. "Hindi mo na pproblemahin ngayon ang hospital bills! Dapat kasi humingi ka na lang ng tulong sa kanya.""Nakakahiya, Brea. Nakikitira na nga kami sa kanya. Hihingi pa ako ng tulong." Umiling-iling ako.Sa







