All Chapters of ทะลุมิติทวงรักคืนใจ: Chapter 11 - Chapter 20

ควันบุหรี่สีเทาจาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งคว้างอยู่กลางอากาศภายในห้องทำงานกว้างขวางบนชั้นสูงสุดของ Prince Clubแสงไฟสลัวจากโคมไฟระย้าคริสตัลสาดส่องกระทบเฟอร์นิเจอร์ไม้สักทองและโซฟาหนังแท้สีดำมันขลับ สร้างบรรยากาศที่ทั้งหรูหราและกดดันในเวลาเดียวกันสิบทิศทอดกายเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ ขาข้างหนึ่งยกขึ้นไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลายทว่าแฝงไปด้วยอำนาจนัยน์ตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวจับจ้องไปที่หน้าจอแท็บเล็ตขนาดใหญ่ที่วางตั้งอยู่บนโต๊ะเบื้องหน้า นิ้วแกร่งที่มีรอยสักรูปงูพันรอบข้อมือเคาะลงบนที่วางแขนเป็นจังหวะเชื่องช้าภาพบนหน้าจอกำลังฉายวิดีโอสัมภาษณ์ซ้ำไปซ้ำมา เป็นรอบที่สิบหญิงสาวในชุดเดรสกำมะหยี่สีดำขับผิวขาวผ่องยืนโดดเด่นอยู่ท่ามกลางแสงแฟลชใบหน้าสวยเฉี่ยวเชิดขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากเคลือบสีแดงสดแย้มยิ้มด้วยความมั่นใจ แววตาที่มองกล้องนั้นพราวระยับและทรงพลัง ราวกับนางพญาที่กำลังมองดูอาณาจักรของตนเอง“ความภักดีของดิฉัน ซื้อไม่ได้ด้วยเงินค่ะ ถ้าใจไม่แลกใจ ดิฉันก็ไม่ทำงานให้”เสียงหวานใสแต่หนักแน่นกังวานออกมาจากลำโพงอีกครั้งสิบทิศกดหยุดภาพวิดีโอไว้ที่วินาทีนั้น วินาทีที่เธอกำลังสบตากับกล้อง ซึ่งให้คว

เสียงรองเท้าส้นสูงยี่ห้อดังกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะหนักแน่นและมั่นคง ดังก้องไปทั่วโถงทางเดินร่างระหงเดินเชิดหน้าอย่างมั่นใจ มือข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟเย็น อีกข้างหนีบแฟ้มเอกสารกองโตใบหน้าสวยเฉี่ยวฉายแววเคร่งขรึมแต่ทว่าเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของเวิร์กกิ้งวูแมน“บอสคะ คุณตุลย์เรียนเชิญที่ห้องประชุมใหญ่ค่ะ บอกว่ามีเรื่องด่วนระดับ VVIP” เลขาสาวหน้าห้องรีบวิ่งมารายงานด้วยท่าทีกระตือรือร้นน้ำอุ่นชะงักฝีเท้าเล็กน้อย เลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ“VVIP? ลูกค้าเจ้าไหนอีกล่ะ? คิวงานเดือนนี้ฉันเต็มเอี๊ยดแล้วนะ”“เห็นว่าเป็นลูกค้ารายใหม่ค่ะ แต่คุณตุลย์ดูตื่นเต้นมาก บอกว่าถ้าดีลนี้สำเร็จ โบนัสปีนี้พนักงานทุกคนคงออกรถยุโรปได้เลย”น้ำอุ่นหัวเราะหึในลำคอ ส่ายหน้าเบา ๆ ให้กับความเล่นใหญ่ของเจ้านาย“โอเค เดี๋ยวฉันเข้าไป”ต่อมาเธอผลักประตูบานเลื่อนกระจกฝ้าเข้าไปในห้องประชุมใหญ่ บรรยากาศภายในห้องเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศแต่กลับมีความร้อนรุ่มบางอย่างแผ่ออกมาจากตัวของตุลย์ ซีอีโอหนุ่มไฟแรงที่กำลังเดินวนไปวนมาด้วยความกระสับกระส่าย“มาแล้วเหรอเพียงรัก! มานี่เร็ว ๆ เลย”ตุลย์รีบกุลีกุจอเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่ง ราวก

เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศภายในออฟฟิศของบริษัท Aura Communications ที่เคยสดใสและเต็มไปด้วยพลังสร้างสรรค์ กลับถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกแห่งความหวาดหวั่นพนักงานนับร้อยชีวิตต่างจับกลุ่มกระซิบกระซาบด้วยสีหน้าตื่นตระหนก สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังหน้ากระจกใสบานใหญ่ของล็อบบี้ภาพที่ปรากฏเบื้องล่างคือขบวนรถยนต์สีดำสนิทหรูหราจำนวนกว่าสิบคัน จอดเรียงรายปิดหน้าตึกสำนักงานชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสวมแว่นตาดำนับยี่สิบคนยืนประจำจุดต่าง ๆ ราวกับกองทัพมรณะที่กำลังล้อมปราบศัตรูน้ำอุ่นก้าวเท้าเข้ามาในบริษัทด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง นี่ไม่ใช่การมาเยี่ยมเยียนธรรมดา แต่เป็นการประกาศสงครามประสาทของผู้ชายบ้าอำนาจ“คุณเพียงรักคะ แย่แล้วค่ะ! มีกลุ่มคนน่ากลัวบุกขึ้นไปที่ห้องประชุม แล้ว... แล้วพวกเขาก็เชิญคุณตุลย์เข้าไปขังไว้ข้างใน ห้ามใครเข้าออกเด็ดขาด!”เลขาสาววิ่งหน้าตื่นเข้ามารายงาน เสียงสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้น้ำอุ่นกำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าเนื้อจนเจ็บเพื่อระงับโทสะ“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจัดการเอง ทุกคนกลับไปทำงาน ห้ามแตกตื่น”เธอสั่งการด้วยน้ำเสียงเข้มแข็ง พยายามทำตัวเป็นเสาหลักให้ลูกน้อง ทั้งที่ภายในใจกำลังรุ่มร้อน

ยามบ่ายแก่ ๆ ของกรุงเทพมหานครแสงแดดแผดเผาจนถนนคอนกรีตแทบละลาย แต่ ณ อาณาจักรสีเทาอันหรูหราอย่าง Prince Clubบรรยากาศกลับเย็นยะเยือกด้วยเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเต็มกำลัง และกลิ่นอายของอำนาจที่แผ่ซ่านออกมาจากทุกตารางนิ้วรถยุโรปสีดำมันปลาบเลี้ยวเข้ามาจอดเทียบท่าหน้าประตูทางเข้าวีไอพี พนักงานต้อนรับในชุดสูทรีบวิ่งกุลีกุจอมาเปิดประตูรถให้อย่างนอบน้อมทันทีที่รองเท้าส้นเข็มสีแดงเลือดนกยี่ห้อดังจรดลงบนพรมแดง ตามด้วยเรียวขาขาวเนียนที่โผล่พ้นชายกระโปรงทรงสอบผ่าข้างสูงบรรยากาศบริเวณหน้าคลับก็ดูเหมือนจะหยุดชะงักไปชั่วขณะน้ำอุ่นก้าวลงมาจากรถด้วยท่วงท่าสง่างามดุจนางพญา วันนี้เธอเลือกสวมชุดสูทสีดำเข้ารูป คัตติ้งเนี้ยบกริบที่ขับเน้นรูปร่างอันสมบูรณ์แบบให้โดดเด่นสะดุดตาเสื้อคอวีลึกเผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มรำไรพอให้จินตนาการ เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายที่กลมกลึงราวกับนาฬิกาทรายใบหน้าสวยเฉี่ยวแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนน้ำตาลทอง ริมฝีปากเคลือบสีแดงสดเข้ากับรองเท้าดวงตากลมโตสวมแว่นกันแดดสีชาอันใหญ่ปิดบังสายตาที่ซ่อนความกังวลเอาไว้“เชิญครับ คุณเพียงรัก”เจษยืนรอต้อนรับอยู่หน้าประตู โค้งศีรษะให้เธอเล็ก

ต่อมาเสียงแก้วแตกกระจายดัง สนั่นหวั่นไหวไปทั่วโถงรับรองชั้นล่างของ Prince Club ทำลายบรรยากาศอันหรูหราและเงียบสงบลงในพริบตาแขกเหรื่อไฮโซที่กำลังนั่งจิบเครื่องดื่มต่างพากันสะดุ้งโหยงและถอยกรูดด้วยความตกใจสายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ต้นกำเนิดเสียง บริเวณบาร์เครื่องดื่มใจกลางโถง“มึงรู้ไหมว่ากูลูกใคร กล้าดียังไงมาเสิร์ฟเหล้ารสชาติหมาไม่แดกแบบนี้ให้กู!”ชายร่างท้วมในชุดสูทไหมราคาแพง ใบหน้าแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ กำลังยืนชี้หน้าด่าทอบาร์เทนเดอร์หนุ่มที่ยืนตัวสั่นงันงกเศษแก้วคริสตัลที่แตกกระจายเกลื่อนพื้นเป็นหลักฐานชั้นดีของโทสะที่ขาดสติ“ขะ... ขอประทานโทษครับเสี่ยเป้ แต่ขวดนี้เป็น Blue Label ที่เสี่ยสั่งประจำ” บาร์เทนเดอร์พยายามอธิบายเสียงสั่น“อย่ามาเถียงกู กูบอกว่าไม่อร่อยก็คือไม่อร่อย มึงเอาน้ำล้างตีนมาให้กูแดกหรือไงวะ”เสี่ยเป้ลูกชายนักการเมืองท้องถิ่นผู้มีอิทธิพล ง้างมือขึ้นทำท่าจะตบพนักงานการ์ดของร้านสองคนรีบเดินเข้ามาจะระงับเหตุ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อบอดี้การ์ดส่วนตัวของเสี่ยเป้ชักปืนพกออกมาโชว์ที่เอวขู่สถานการณ์ตึงเครียดถึงขีดสุด ลูกค้าหลายคนเริ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปความวุ่นวา