ต่อมาที่ลานกว้างด้านหน้า แสงไฟวูบวาบจากรถตำรวจและรถพยาบาลสาดส่องไปทั่วบริเวณเจษและทีมบอดี้การ์ดกำลังเคลียร์พื้นที่และคุมตัวลูกน้องของวิกรมที่รอดชีวิตขึ้นรถ“สิบทิศ ลูกแม่”เสียงตะโกนเรียกที่คุ้นเคยดังขึ้น ร่างระหงวิ่งฝ่าวงล้อมของการ์ดเข้ามาผมเผ้าเปียกปอน ใบหน้าเปรอะเปื้อนคราบน้ำตา เธอไม่สนใจคำสั่งห้ามของใครทั้งนั้น วิ่งถลาเข้ามาหาพ่อและลูกด้วยความดีใจสุดขีด“รัก...” สิบทิศยิ้มกว้าง เร่งฝีเท้าทว่า... ในจังหวะที่ความสุขกำลังจะเอื้อมถึงกันนั้น มัจจุราชที่ยังไม่ยอมรามือก็แผลงฤทธิ์ขึ้นเป็นครั้งสุดท้ายวิกรมที่นอนจมกองเลือดอยู่บริเวณประตูโกดัง อาศัยจังหวะที่ทุกคนเผลอไผลไปกับความโล่งใจรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายหยิบปืนพกที่ตกอยู่ข้างตัวขึ้นมา ด้วยดวงตาที่มืดบอดไปด้วยความเคียดแค้นมันเล็งปากกระบอกปืนไปที่แผ่นหลังเล็ก ๆ ของเด็กชายในอ้อมแขนเจษ“ตายซะเถอะ ไอ้พวกนรก!”เสียงตะโกนแหบพร่าของวิกรมดังขึ้นสัญชาตญาณระวังภัยของสิบทิศทำงานเร็วกว่าแสง เขาได้ยินเสียงขึ้นนกปืน เสียงแห่งความตายที่เขาคุ้นเคยดีวินาทีนั้น ไม่มีเวลาให้คิด ไม่มีเวลาให้หันกลับไปยิงตอบโต้ และไม่มีเวลาแม้แต่จะวิ่งหนีภาพของน้ำอุ่นที่
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
