جميع فصول : الفصل -الفصل 20

เนื่องจากยังเป็นช่วงหัวค่ำการแสดงของที่คลับจึงเป็นดนตรีสด ขับร้องแนวอคูสติกส์ร่างบางโยกไปตามจังหวะเพลง มือเหวี่ยงแก้วทรงสูงที่ด้านในบรรจุของเหลวสีสวยในมือไปด้วยเบา ๆ ขณะที่สายตาทอดมองไปทางเวทีเบื้องหน้า ปล่อยกายปล่อยใจให้ล่องลอยไปตามบทเพลงการยังให้ความหวัง บรรเทาความผิดหวัง มันก็ดีแค่ชั่วคราว~ไม่รู้ว่าเป็นเพราะประโยคนี้มันเสียดแทงเข้ากลางบาดแผลในใจ หรือเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่เผลอดื่มจึงทำให้อารมณ์ในวันนี้ค่อนข้างอ่อนไหวกว่าปกติซ้ำร้ายเมื่อเผลอหันไปเจอกับสายตาเว้าวอนของคนที่ยืนหลบมุมอยู่อีกฟากของร้าน ความรู้สึกอ่อนแอก็คล้ายจะปะทุออกมาเสียให้ได้ทำไมต้องมองเธอด้วยสายตาแบบนั้น ทำไมจะต้องมาบอกว่าคิดถึงกัน ทำไมต้องทำเหมือนเสียใจ ทั้ง ๆ ที่พี่เป็นคนเลือกให้มันจบแบบนี้เอง!ทว่ายิ่งพยายามคิดหาเหตุผลจัสมินก็ยิ่งไม่เข้าใจ ...ในวันที่รุ่นพี่เดินมาบอกว่าตัวเองต้องเดินทางไปซัมเมอร์ที่ต่างประเทศตามคำสั่งของที่บ้านถึงสองเดือน นอกจากเธอจะไม่มีคำทัดทานแล้วยังนึกยินดีที่ได้เห็นเขาเจริญก้าวหน้าและถึงแม้เวลาจะห่างกันถึงสิบสองชั่วโมงเธอก็ไม่เคยงอแง คอยตั้งนาฬิกาปลุก เฝ้ารอเวลาที่จะได้คุยกับเขา

“สวยแซบขนาดนี้ ทำไมเฮียถึงบอกว่าไม่ถูกใจนะ”“เหตุผลนั้น คุณไม้ก็น่าจะทราบดี”คำท้วงส่งให้เสียงหัวเราะทุ้มห้าวดังขึ้น แววตาเจือด้วยความขบขันเฮียแม่งอ้างไปงั้นแหละ ตราบใดที่ผู้ชายยังมีไอ้นั่นอยู่ตรงกลางหว่างขา เขาก็ไม่มีทางเชื่อหรอกว่าคนอย่างเฮียบดินทร์จะครองตัวเป็นโสดไปจนวันตายอย่างที่เคยลั่นวาจาไว้โอ๊ย อยากเห็นคนแถวนี้หอนจริงโว้ย!พลันคิ้วหนาก็เลิกสูง ชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดินเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นว่ามีชายร่างสูงคนหนึ่งกำลังเดินแทรกกลุ่มคนเข้าไปหาหญิงสาวซึ่งถูกวางตัวไว้ให้เป็นคู่หมายกับลูกพี่ลูกน้องของตัวเองไอ้หน้าตี๋นั่นใครวะ?หัวคิ้วยิ่งขมวดมุ่นสงสัย ก่อนที่มันจะขยับเข้าหากันมากขึ้นเมื่อสังเกตได้ว่านอกจากอีกฝ่ายจะมีทีท่าสนิทสนมแล้ว ในสายตาผู้ชายด้วยกันยังมองออกว่าการวางมือบนเอวคอดกิ่วนั้น คือการแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของอย่างหนึ่งทว่าเพียงอึดใจมือนั้นก็ถูกหญิงสาวปัดทิ้งก่อนที่เจ้าตัวจะเดินโซเซ แหวกผู้คนหนีไปทางห้องน้ำด้านหลัง“ฮึ น่าสนใจดีแฮะ”ต้นไม้แค่นหัวเราะในลำคอ ดึงสายตากลับคืนแล้วจึงก้าวเท้าเดินต่อไปยังห้องวีไอพีที่ลูกพี่ลูกน้องสั่งให้เปิดรับรองบรรดาเพื่อนที่พ่วงด้วยต

บดินทร์ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะเดินไปไหน ไม่รู้ด้วยว่าเดินออกมาทำไม รู้อีกทีสองขามันก็พาเขามายืนอยู่กลางทางเดิน จุดที่คาดว่าน่าจะเป็นตำแหน่งที่น้องชายพูดถึงแล้วสายตาคมกริบกวาดมองไปรอบบริเวณแล้วขมวดคิ้วแน่น สีหน้าลูกน้องดูราบเรียบ รอบตัวมีเพียงเสียงเพลงลอยแว่ว ไร้เสียงกรีดร้อง ไร้ร่องรอยของปัญหาหรือว่าเขาจะคิดมากไปวะ?ครุ่นคิดอยู่อึดใจก็ตัดสินใจตัดรำคาญด้วยการหันไปหาคำตอบจากพนักงานที่ยืนเฝ้าอยู่ไม่ไกล"เรียบร้อยดี?""ครับนาย""ไม่มีทะเลาะวิวาท?""ไม่มีนะครับ"เมื่อได้รับคำยืนยันจากลูกน้องบดินทร์ก็พรูลมหายใจ คลายความกังวลลงไปได้ส่วนหนึ่ง กะแล้วว่าคนอย่างยัยนั่นคงไม่ยอมให้ใครมารังแกง่าย ๆ หรอก ขนาดเขายังโดนเล่นงานซะตาแทบพังแต่อาจเป็นเพราะเสี้ยวหนึ่งในใจยังติดอยู่กับความสงสัยล่ะมั้ง มือหนาจึงดึงเอาโทรศัพท์ออกมาปลดล็อก ก่อนกดเข้าแอปพลิเคชันที่เชื่อมต่อกับตัวกล้องปลายนิ้วสากตวัดขึ้นลง หรี่ตาไล่ดูภาพแต่ละโซนไปเรื่อย ๆ จวบจนถึงภาพจากลานจอดรถ แววตาสีนิลก็เข้มขึ้น สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นถมึงทึงในเสี้ยววินาทีปัง!เสียงฝีเท้าระคนกับเสียงบานประตูเหวี่ยงตัวกระแทกผนังดังก้อง ปลุกให้ร่างบางที่นั่ง

จัสมินหน้าหงิกงอเป็นจวัก อยากจะก่นด่าเอาคืนแต่เพราะฝ่ามือของเขายังวางแปะอยู่ใต้คาง หากทำให้เขาไม่พอใจคงไม่แคล้วถูกกดขี่แบบเมื่อครู่อีก เธอจึงกล้าทำเพียงถลึงตาดุแล้วแอบพึมพำเบา ๆ“คนหยาบ”ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นเพราะความใกล้ชิดหรือห้องน้ำนี้มันเงียบเกินไป เสียงที่เปล่งออกมาจึงลอยเข้าหูคนหน้าเหวี่ยงอย่างไม่น่าให้อภัย“นี่เธอด่าฉัน?”“ฮะ ปะ..เปล่า ว๊ายยย”ยังไม่ทันได้ตั้งตัวน้ำเย็น ๆ ระลอกที่สองก็ลอยมาปะทะใบหน้า แถมไม่ใช่แค่ครั้งเดียว อึดใจทั้งหน้าทั้งผมเธอจึงมากกว่าเปียกชื้นโว้ย ทนไม่ไหวแล้วนะอีตาบ้า!แววตาขุ่นขวางตวัดมองค้อน คิดเหรอว่าคราวนี้เธอจะยอมโดนรังแกแค่ฝ่ายเดียว ถึงจะเสียเปรียบไปทุกด้านไม่ว่าจะเป็นพละกำลังหรือตำแหน่งที่นั่ง ทว่าเธอก็ไม่คิดย่อท้อจัสมินเอี้ยวตัวพลางใช้มือไปรองน้ำจากก๊อกที่เขาเปิดทิ้งไว้ก่อนสะบัดใส่เป็นการตอบโต้ซ่า!ความเย็นวาบทำเอาบดินทร์ชะงัก เบิกตากว้าง มากกว่าความตกใจคือไม่คาดคิดว่าหญิงสาวจะอาจหาญเอาคืนเขาด้วยวิธีเดียวกัน หยามมาก!“นี่! เธอ!”“ทำไมฮะ ทำไม!”คิดว่ามีมือคนเดียวหรือไง! เดี๋ยวรู้จัก! ว่าแล้วมือเรียวก็สะบัดอีกรอบ พอเห็นเขายังไม่หายอึ้งจึงแถมไปให้อีกหล

หลังต่อสายหาเพื่อนสาวหวังไหว้วานให้นำข้าวของมาคืนให้ ผ่านไปกว่าห้าสายจึงติดต่อได้ แต่ปรากฏว่าคนรับสายคือหนึ่งในลูกน้องของเขาที่ชื่อเชนและที่น่าตกใจมากกว่านั้นก็คือ ...‘คุณอ้ายเมามาก นายก็เลยให้ผมขับรถมาส่งที่บ้านครับ’นายไหน? เขาคือใคร เธอไม่รู้จัก!ครั้นซักไซ้ไล่เรียงจึงได้ข้อมูลเพิ่มมาว่า ‘นาย’ ที่ว่านั้นคือคนตรงหน้า ที่เป็นทั้งเจ้านายและเจ้าของคลับหรูหราแห่งนี้เอ้า แบบนี้ก็เท่ากับว่าเธอโดนลอยแพสิ แล้วดูนะ ทำร้ายเธอทางอ้อมไม่พอ ยังมายืนทำหน้าดุ กดดันเธออีก คนใจร้าย! จัสมินมองค้อนทันควันกระนั้นในความโชคร้ายก็ยังมีโชคดีซุกซ่อนอยู่บ้าง ในตอนที่เธอโทรไปนั้นทั้งสองยังอยู่ระหว่างทางอีกฝ่ายจึงพอช่วยนำมันมาคืนให้เธอได้แต่ก็เพราะเหตุนั้นอีกเช่นกันที่ทำให้เธอไม่มีทางเลือก นอกจากนั่งรอที่คลับไปอีกราว ๆ หนึ่งถึงสองชั่วโมง“ขอบพระคุณเจ้าค่ะ”หลังส่งโทรศัพท์คืนให้ผู้เป็นเจ้าของแล้วจัสมินก็พนมมือไหว้พร้อมรอยยิ้มหวาน ๆ ตบท้าย จากนั้นจึงหันซ้ายแลขวา หาทางที่สามารถพาตัวเองลงไปเหยียบบนพื้นห้องน้ำได้โดยไม่ต้องโชว์สเต็ปลื่นล้มแบบเมื่อหลายนาทีก่อน“จะไปไหน?”“จะไปหาที่นั่งรอค่ะ อีกชั่วโมงคุณเชนถึงจะ