All Chapters of นางบำเรอมาเฟีย [NC30+]: Chapter 1 - Chapter 10

หญิงสาวขับรถเก๋งคันเล็กมายังไนต์คลับหรูหรา หน้าร้านเขียนว่าลักซ์คลับ ตัวตึกเป็นสไตล์คลาสสิก เธอขับผ่านป้อมยามหรือหน่วยรักษาความปลอดภัยไปยังที่จอดรถใต้ดินของพนักงาน หญิงสาวมองหาที่จอดรถอยู่ครู่หนึ่งเธอเห็นว่าที่จอดรถตรงข้ามเสาต้นที่สี่นั้นไม่มีคนจอดเธอจึงขับไปจอดทันที เมื่อเธอจอดรถเสร็จ หญิงสาวที่ลงจากรถเผยยิ้มให้เธอทันที เธอก็เผยยิ้มให้หญิงสาวผู้นั้นเช่นกัน เธอปลดเบลท์ แล้วก้าวลงจากรถทันที“เด่นวันนี้เธอมาเร็วจัง ทุกทีเธอจะมาก่อนเข้างานประมาณสิบห้านาที” หญิงสาวนั้นทักทายเด่นจันทร์ด้วยรอยยิ้ม“ดา ฉันหยุดไปหนึ่งวันมันทำให้ฉันรู้สึกเบื่อจริงๆ” เด่นจันทร์เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“เด่นเธอน่าจะได้พนักงานดีเด่นประจำคลับนะ” ลลิดาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ฉันทำงานมาสี่ปี ฉันควรได้สิ่งนี้” เด่นจันทร์เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วใช้รีโหมดกดล็อกประตูทันที“จริง”ช่วงค่ำของวันนี้ผู้คนครึกครื้นอย่างยิ่งเพราะวันนี้เป็นวันศุกร์ทำให้ผู้คนมาเที่ยวไนต์คลับเป็นพิเศษ อีกทั้งที่ไนต์คลับแห่งนี้ มีทั้งหมดห้าชั้นมีทั้งผู้คนสัญจรทั่วไปหรือเรียกว่าเกรดสุพีเรีย เหล้าและอาหารจะอยู่ในระดับธรรมดา แต่ทว่ามีเสียงเพลง เวทีโชว์ ดีเจ และ

เสียงเพลงแจ๊ซดังออกมาจากลำโพงภายในห้องน้ำ ขณะที่ลัคนัยนั่งอยู่ในอ่างจากุชชี่ที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ ในมือหนาของเขาถือแก้ววิสกี้อยู่ในมือเช่นนี้ อีกทั้งมีหญิงสาวเรือนร่างเปลือยเปล่ากำลังนวดที่หลังของเขาอย่าอ่อนโยน“ดีไหมคะ นายท่าน” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อนราวกับเชิญชวนให้เขาอยากมีเซ็กส์กับเธอ ทำให้เขานึกถึงหญิงคนนั้นที่ชื่อเด่นจันทร์ที่เขาเรียกเข้ามาหาในห้อง เธอมีใบหน้าคมสวยยิ่งนัก แต่เขาไม่ได้มองเพียงหน้าตาของเธออย่างเดียว แต่เรือนร่างของเธอช่างโค้งเว้าได้สัดส่วนขณะที่เธอสวมชุดที่หลวมกว่าตัวเธอเอง แต่ไม่สามารถรอดสายตาของเขาไปได้“ออกไป ฉันอยากอยู่คนเดียว” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“แต่ว่า....”“ออกไปซะ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดัน หญิงสาวผู้นี้จึงรีบลุกขึ้นจากขอบอ่างจากุชชี่ และนำเสื้อผ้ามาสวมใส่ ขณะที่เขาหลับตาลง ทำให้เขาหวนนึกถึงใบหน้าของเธออีกครั้ง จนทำให้เขาสำเร็จความใคร่เสร็จสิ้นไปกับสายน้ำในอ่างจากุชชี่เด่นจันทร์ก้าวเดินออกมานอกบ้านของเธอด้วยชุดยูนิฟอร์มของทางร้าน เธอหันกลับมามองประตู และไขกุญแจล็อกทันที พอเธอหันหลังกลับเห็นชายชุดสูทสองคนที่ยืนอยู่หน้าบ้าน เธอจำได้ดี

เมื่อถึงหน้าห้องแห่งหนึ่งแม่บ้านที่ยืนอยู่หน้าห้องเปิดประตูให้เด่นจันทร์ เธอจึงก้าวเดินเข้ามาในห้องแห่งนี้ เธอมองเข้ามาในห้องนี้ เป็นห้องสีขาวขนาดใหญ่พอสมควรตบแต่งสไตล์แวร์ซายส์ อีกทั้งยังมีเครื่องใช้สอยอย่างครบครัน เธอมองไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่แปดฟุต ห้องน้ำกระจกใสมองทะลุเข้าไปในห้องเห็นทุกอย่างแจ่มชัด ดูยังใหญ่โตกว่าห้องนอนในบ้านเธอเสียอีกทันใดนั้นเธอรู้สึกแม่บ้าสองคนกำลังถอดเสื้อผ้าของเธออยู่ ทำให้เธอรู้สึกตกใจ โดยการขัดขืนทันที“จะทำอะไรคะ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตกใจและตื่นตระหนก ขณะพวกเธอพยายามจะถอดเสื้อผ้า ของเธอออก“พวกเราจะช่วยคุณอาบน้ำ” หนึ่งในสองคนเอ่ยบอกเธอเช่นนี้ เธอจึงขัดขืนอีก“ฉันไม่อาบ ทำไมฉันต้องอาบ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุดัน“เป็นคำสั่งของนายท่าน ให้พวกเราอาบน้ำให้คุณเถอะค่ะ พวกเราไม่อยาก”“โดนไล่ออก” หนึ่งในสองคนเอ่ยบอกเช่นนี้“ฉันไม่เคยแก้ผ้าต่อหน้าใครนะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดัน“อาบน้ำเถอะค่ะ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” แม่บ้านหนึ่งในสองคนเอ่ยบอกเช่นนี้ เด่นจันทร์ยืนชั่งใจอยู่เช่นนี้ ว่าทำไมเจ้านายของเธอต้องให้เธออาบน้ำก่อนเจอเขา อีกทั้งเขาบอกกับเธอว่ามีงานพิเศษให้ทำ

“นายท่านครับ เราจะกลับกันเลยไหมครับ” เอกภพเอ่ยถามแผ่วเบา“รออีกสักครู่” ลัคนัยเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“นายท่านเป็นห่วงเธอเหรอ” เอกภพเอ่ยถามอีกครั้ง“พรุ่งนี้ให้มารีส่งคอลเลคชั่นเพนท์เฮ้าส์ที่ใกล้บ้านฉัน มาให้ฉันดูที่บ้านด้วย” ลัคนัยเอ่ยบอก“ครับท่าน” เอกภพเอ่ยบอกเช่นนี้“และอีกอย่างหนึ่งให้คนของเราสืบด้วยว่าใครที่ส่งคนมาทำร้ายเธอ” ลัคนัยเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ครับท่าน”ลัคนัยมองเข้าไปยังชั้นสองของบ้านชั่วครู่ และไฟในบ้านก็ดับลง เขาจึงก้าวเดินเข้าไปในรถตู้หรูสีดำทันที แล้วรถทั้งสามคันก็ค่อยๆ เคลื่อนออกไปจากหน้าบ้านของเธอเด่นจันทร์แหวกม่านออกเล็กน้อย เพราะเธอได้ยินเสียงรถเคลื่อนออกไปจากหน้าบ้านทำให้เธอถอนหายใจยาวๆ และนั่งลงบนเตียงสีชมพูของเธอด้วยความเคร่งเครียด เธอทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นถึงสองเหตุการณ์ที่ทำให้เธอแทบช็อก แต่เธอกลับดึงสติไว้ได้ทัน ไม่เช่นนั้นเธอคงเป็นบ้าแน่ๆแต่ตอนนี้เธอจะทำเช่นไร ที่จะหาเงินหมื่นหนึ่งคืนเจ้าหนี้ได้กันเล่า ค่าน้ำ ค่าไฟ เธอยังไม่ได้จ่ายแม้แต่บาทเดียว อีกทั้งยังมีรองเท้าขาดๆ และเล็กเกินไปของน้องชายที่เธอยังไม่ได้ซื้อให้ ที่จ่ายไปแล้วคือ ค่าอินเท

“ฉันเห็นภาพซ้อนเธอหลายต่อ หลายครั้งจนทำให้ฉันหลอนราวกับเสพยา หัวของฉันมันมีแต่ภาพของเธอ”“ท่าน” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ขณะที่เขาเขยิบเข้ามาหาเธอ เธอเองก็เขยิบชิดพนักพิงอีกฝั่งหนึ่ง“ฉันบอกตรงๆ ว่า ฉันเอาผู้หญิงคนนั้น แต่ฉันกลับคิดถึงแต่เธอ จนต้องไล่พวกเธอออกจากห้องโดยไม่มีอะไร”“นายท่าน”“เธอคงคิดว่าฉันต้องเป็นบ้าแน่ๆ ใช่ไหม มันก็จริงที่ฉันมันหลอนถึงแต่เธอคนเดียว ฉันชอบเธอในใจส่วนลึกของฉัน ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้ฉันหวั่นไหว เพราะอะไรรู้ไหม เธอเป็นผู้หญิงที่พิเศษต่างจากคนอื่น” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“นาย” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ราวกับต้องมนต์สะกดจากเขา“เธอจะให้ฉันหยุด และเธอก็เดินจากไป หรือ จะให้ฉันมีเซ็กส์กับเธอ ถ้าเธอเลือกอย่างหลัง ฉันรับรองได้เลยว่า มันจะไม่ใช่คืนสุดท้ายของเราสองคน” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ เธอนิ่งไปชั่วครู่โดยไม่ตอบเขา เขาคิดว่าเธอต้องปฏิเสธเขาแน่นอน เขาจึงถอนหายใจ และลุกขึ้นยืนทันทีเมื่อเขาหันหลังกลับไป เธอจับมือหนาของเขาทันที เขาจึงหยุดยืน“ฉันพร้อมจะเสี่ยง”เด่นจันทร์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ขณะที่มองเขาหันหลังมามองเธอที่ลุกขึ้น