เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 69

ตอนที่61ลูกเมียหลายวันผ่านไปประตูเหล็กสีดำของคฤหาสน์ค่อย ๆ เปิดออก เสียงเครื่องยนต์รถหรูของเวกัสดับลงท่ามกลางความเงียบกริบของสวนขนาดใหญ่ เขาก้าวลงจากรถในชุดลำลอง แต่สีหน้าเริ่มตึงขึ้นเมื่อเห็นรถเบนซ์สีเงินที่คุ้นตาจอดอยู่ตรงลานหน้าบ้านภายในโถงกว้างของบ้าน กลิ่นน้ำหอมต่างประเทศลอยเจือในอากาศ พื้นหินอ่อนเงาวับสะท้อนเงาร่างสูงของผู้ชายวัยกลางคนในสูทสีเข้ม “กลับมาซะทีนะ ถ้าฉันไม่ตามก็คงไม่กลับมา” เสียงทุ้มทรงพลังเอ่ยขึ้นโดยไม่หันมามองตรง ๆ มือยังคงจัดเอกสารบนโต๊ะกลางห้องนั่งเล่นเวกัสยกมุมปากเล็กน้อย แต่ไม่ใช่รอยยิ้ม “แล้วผมจะมาทำไม”“อายุไม่ใช่น้อย ๆ แล้วยังทำตัวไม่มีจุดหมายปลายทางในชีวิตอีก” น้ำเสียงพ่อฟังเหมือนตำหนิแต่ก็ปนเย้ยบรรยากาศรอบตัวเริ่มหนักขึ้นทันที สายตาของทั้งคู่สบกันในที่สุด แววตาคมเหมือนกัน แต่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นจากคนละฝั่ง“ยุ่งไรด้วย” เวกัสตอบเรียบ ๆ ราวกับไม่อยากให้บทสนทนานี้ยืดยาวพ่อหัวเราะสั้น ๆ ก่อนทิ้งตัวลงบนโซฟาหนัง “แล้วแกเป็นไงบ้างช่วงนี้”“ก็ดี มีความสุขดี”“อย่างงั้นสิ”“น่าแปลกที่ครั้งนี้ไม่มีผู้หญิงติดมือมาด้วย น้ำจะท่วมกรุงเทพ

ตอนที่ 63ปวดท้อง|NCสามเดือนต่อมาแสงไฟสลัวจากมุมห้องให้บรรยากาศผ่อนคลาย เสียงทีวีเล่นรายการยามค่ำอย่างเนิบนาบ นางเอกนั่งพิงพนักโซฟา มือวางบนท้องที่เริ่มโตอย่างเห็นได้ชัด ลมหายใจสม่ำเสมอของพระเอกดังอยู่ใกล้ ๆ เพราะเขากำลังนอนหนุนตักเธอมือเขาวางอยู่ข้างลำตัวในตอนแรก แต่ไม่นานนัก นิ้วอุ่นก็เลื่อนขึ้นมาวางบนหน้าท้องกลมของเธอ ลูบเบา ๆ อย่างทะนุถนอม ราวกับกำลังทักทายลูกน้อยในครรภ์“เหนื่อยไหมวันนี้” เขาถามเสียงทุ้มต่ำ สายตายังคงมองหน้าจอทีวี“ไม่เท่าไหร่…แค่เมื่อยหลังนิดหน่อย” เธอตอบยิ้ม ๆ พลางลูบเส้นผมเขาจู่ ๆ มือใหญ่ก็เลื่อนสูงขึ้นจากหน้าท้องผ่านซี่โครง แล้วมาหยุดอยู่ที่หน้าอกที่ตอนนี้เต็มขึ้นกว่าเดิมเพราะตั้งครรภ์ เขาวางฝ่ามือครอบลงอย่างมั่นคงแล้วบีบเบา ๆ“เวกัส…” เธอเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงเขินปนดุอ่อน ๆเขาหันหน้ามาสบตาเธอจากบนตัก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้น “ก็นี่ของฉัน…จะจับหน่อยไม่ได้หรือไง”มือเขาลูบคลึงช้า ๆ ผ่านเนื้อผ้าบาง ๆ จนเธอรู้สึกได้ถึงความร้อนที่แล่นขึ้นมา ร่างกายเริ่มตอบสนองแม้ในใจจะยังบอกให้เขาหยุด“อย่า… เดี๋ยวลูกดิ้น” เธอพยายามห้าม แต่เสียงกลับสั่

ตอนที่ 66ฝากลูกไว้ก่อน|NCหลายเดือนผ่านไปหลังจากคลอดลูกและพักฟื้น ร่างกายของคะแนนก็ค่อย ๆ กลับมาใกล้เคียงเดิม แม้จะยังมีร่องรอยความอ่อนโยนของความเป็นแม่ติดอยู่ แต่สำหรับเวกัสแล้ว เธอกลับยิ่งน่าหลงใหลกว่าเดิมค่ำคืนนี้บ้านเงียบสนิท ลูกน้อยหลับสนิทในห้องอีกฝั่ง เวกัสนั่งพิงหัวเตียง อ่านหนังสืออยู่ แต่สายตากลับเหลือบมองร่างของคะแนนที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำ ใส่เพียงชุดนอนผ้าบางที่เผยผิวเนียนและเรือนร่างโค้งเว้าอย่างชัดเจนเขาวางหนังสือลงทันที “รู้ไหม…ตั้งแต่เธอคลอด ฉันแทบอดทนไม่ไหว” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์คะแนนหัวเราะเบา ๆ “แล้วนี่จะทำอะไรล่ะคะ”เขาไม่ตอบ แต่ตบมือลงบนตักเชิญให้เธอขึ้นมา เมื่อเธอก้าวขึ้นเตียง เวกัสก็จับเอวเธอไว้แล้วดึงให้มานั่งคร่อมเขาในทันที กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากผิวเธอลอยเข้าจมูกจนหัวใจเขาเต้นแรง“ขอเอาหน่อย” เขากระซิบก่อนจะประทับจูบลงบนริมฝีปากเธออย่างร้อนแรงเต็มไปด้วยความโหยหามือหนาสอดเข้าใต้ชายเสื้อผ้าบาง ลูบผ่านแผ่นหลังขึ้นมาถึงตะขอเสื้อในแล้วปลดออกอย่างชำนาญ เนื้อผ้าหลุดลงเผยหน้าอกอิ่มเต็มที่ เวกัสโน้มตัวลงซุกไซ้ทันที ลิ้นร้อนลากผ่านยอดอก

ตอนที่ 68รับปริญญาคุณพ่อเดือนต่อมากลิ่นหอมอ่อน ๆ ของผัดผักกับซุปไก่ลอยคลุ้งไปทั่วครัว คะแนนยืนอยู่หน้าเตาในชุดผ้ากันเปื้อนสีครีม มือขวากำตะหลิวค่อย ๆ คนซุปในหม้ออย่างใจเย็น เส้นผมบางส่วนรวบขึ้นหลวม ๆ ปล่อยปอยผมลงมาปรกแก้มเล็กน้อยเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังแผ่วจากด้านหลัง ก่อนที่ความอบอุ่นของอ้อมแขนกว้างจะโอบรอบเอวเธอเข้ามาอย่างแนบแน่น แผ่นอกอุ่นและกลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ที่คุ้นเคยแตะจมูกในทันที“เวกัส…ทำอะไร” เธอเอ่ยถามพลางเหลือบมองไหล่เขาที่โน้มลงมาเกยข้างแก้ม“ก็คิดถึง”ชายหนุ่มกระชับวงแขนแน่นขึ้นเล็กน้อย ปลายคางวางพาดบนไหล่เธอ ดวงตาเหลือบมองในหม้อเหมือนจะสนใจอาหาร แต่สายตากลับหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธอมากกว่า“ทำอะไรกิน” เขากระซิบข้างหู น้ำเสียงทุ้มอุ่นจนเธอเผลอหัวเราะเบา ๆ“ก็อาหารเช้าไง คุณอย่ามากวน เดี๋ยวไหม้”“หอมจัง” เขาว่าพลางกอดรัดเอวเธอแน่นขึ้นอีกนิด เหมือนจงใจไม่ให้เธอขยับไปไหน“กับข้าวเหรอ”“มึง”คะแนนส่ายหน้าอย่างระอาแต่แก้มกลับร้อนขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ ความอบอุ่นจากวงแขนเขากับไอร้อนจากหน้าเตาทำให้เช้านี้เหมือนจะร้อนกว่าทุกวัน “รีบไปแต่งตัวสิ วันนี้รับปริญญาไม่ใช

ตอนที่ 69ครอบครัวผ่านไปห้าปี ชื่อของ เวกัสกลายเป็นที่รู้จักในวงการธุรกิจอย่างกว้างขวาง เขาคือซีอีโอหนุ่มที่ก่อตั้งและผลักดันบริษัทให้เติบโตอย่างก้าวกระโดด จนสื่อต่างประเทศยังต้องเอ่ยถึงในวัยเพียงไม่ถึงสามสิบ เขาก็ได้ขึ้นแท่นเป็นหนึ่งในผู้บริหารที่อายุน้อยที่สุด แต่เต็มไปด้วยวิสัยทัศน์เฉียบแหลม สไตล์การทำงานเด็ดขาด ทว่ามีเสน่ห์เฉพาะตัวที่ทำให้คู่ค้าหลายรายยอมร่วมงานด้วยอย่างเต็มใจใบหน้าคมสันที่กาลเวลากลับเพิ่มความน่ามองมากกว่าลด ดวงตาคมที่เคยซุกซนในวัยเรียน ตอนนี้แฝงด้วยความมั่นใจและอำนาจ แต่เมื่ออยู่กับครอบครัวก็ยังคงอบอุ่นเหมือนเดิม เส้นผมสีดำสนิทถูกจัดทรงอย่างเรียบร้อยในชุดสูทตัดพอดีตัว บนเวทีงานมอบรางวัลนักธุรกิจดาวรุ่งแห่งปี แสงไฟสปอตไลต์สาดลงบนร่างสูงในชุดสูทสีดำเข้มของเวกัส เสียงปรบมือดังก้องทั่วฮอลล์เมื่อเขาก้าวขึ้นมายืนหน้ามายโครโฟนชายหนุ่มสูดหายใจเล็กน้อย ก่อนจะส่งรอยยิ้มให้ผู้ฟัง “ผมอยากบอกว่ารางวัลนี้…ไม่ได้เกิดจากผมคนเดียว” เสียงทุ้มหนักแน่นแต่แฝงด้วยความอ่อนโยนเขาเว้นจังหวะ มองไปยังมุมหนึ่งของฮอลล์ที่คะแนนและลูกนั่งอยู่ “แรงผลักดันที่สำคัญที่สุดในชีวิตผ