เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

ตอนที่ 52ท้องงั้นเหรอช่วงเย็นในตลาดเล็ก ๆ คะแนนนั่งขายข้าวแกงตามปกติ ท่ามกลางบรรยากาศรอบตัวที่เริ่มโรยราลงด้วยแสงแดดยามเย็นเธอยิ้มทักทายลูกค้าที่ผ่านมาอย่างคุ้นเคย มือขยับตักข้าวแกงใส่จานอย่างคล่องแคล่ว แม้จะรู้สึกเหนื่อยล้าบ้างแต่ก็พยายามไม่แสดงออกจู่ๆ ความเวียนหัวก็พัดเข้ามาอย่างรุนแรงโดยไม่ทันตั้งตัว หัวของเธอเริ่มหมุนไปมา ร่างกายเริ่มรู้สึกอ่อนแรงอย่างผิดปกติ คะแนนพยายามตั้งสติแต่ทุกอย่างกลับเลือนลางไปเรื่อย ๆ“แฮ่ก...แฮ่ก...”หญิงสาวหายใจไม่ทัน มือที่ถือทัพพีสั่นเทาและปล่อยลงกับโต๊ะข้าวแกงสายตาพร่าเลือน ลูกค้ารายหนึ่งที่กำลังรออาหารอยู่รีบเดินเข้ามา“พี่! เป็นอะไรครับ”คะแนนพยายามจะตอบแต่คำพูดติดขัด ร่างกายเริ่มหยุดเคลื่อนไหว หัวใจเต้นแรงแต่ความรู้สึกเหมือนกำลังลอยออกไปจากตัวเองในเสี้ยววินาทีนั้น ร่างของเธอค่อยๆ เอนตัวไปข้างหน้า ก่อนจะล้มลงกองกับพื้นโดยไม่รู้สึกตัว เสียงจานแตกกระจายดังก้องขึ้นในซอย คนรอบข้างตกใจวิ่งเข้ามาช่วยทันที“ช่วยด้วย! เธอเป็นลมหมดสติ!”คนในซอยรีบจับตัวคะแนนอย่างระมัดระวัง พร้อมโทรเรียกรถพยาบาลในทันที“ป้า ๆ วันนี้เธอไม่มาขายข้าวแกงแล้วเหรอ”เวลาผ่านไ

ตอนที่ 54คิด............ถึงช่วงค่ำคะแนนยืนพิงกรอบหน้าต่าง มองออกไปยังความมืดด้านนอก ความกังวลก่อตัวอยู่ในอกตั้งแต่รู้ว่าเวกัสป่วยหนักเพราะตากฝนเมื่อวานหญิงสาวกัดริมฝีปากอย่างชั่งใจอยู่พักใหญ่ ก่อนจะหันไปหยิบเสื้อคลุมตัวหนามาสวมทับ มืออีกข้างคว้ากระเป๋าเล็ก ๆ ที่ใส่ยาลดไข้กับผ้าขนหนูไว้แล้วก้าวออกจากห้องอย่างเร่งรีบไม่นานคะแนนก็มาหยุดยืนอยู่หน้าห้องเธอยืนลังเล มือหนึ่งกำสายกระเป๋าแน่น ส่วนอีกมือยกค้างอยู่กลางอากาศราวกับไม่รู้ว่าควรเคาะดีหรือไม่ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูเบา ๆ ดังขึ้นในความเงียบของโถงทางเดินคะแนนยืนรอฟัง ทว่าไม่มีเสียงฝีเท้าหรือเสียงขยับจากข้างในตอบกลับมาเธอลองเคาะอีกครั้ง คราวนี้แรงขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย“เวกัส…อยู่ไหม”เสียงเรียกของเธอแผ่วแต่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง“งั้นฉันเข้าไปแล้วนะ”หญิงสาวตะโกนเข้าไปด้านในอีกครั้งก่อนจะเดินเข้าไปช้า ๆ กลิ่นอับปนกลิ่นเหงื่อจาง ๆ ลอยมากระทบจมูกทันทีภายในห้องมีเพียงแสงสลัวจากโคมเล็กบนโต๊ะหัวเตียง เผยให้เห็นร่างสูงของเวกัสนอนซมอยู่บนที่นอน ผ้าห่มกองหล่นอยู่ข้างเอว ใบหน้าซีดเซียว และผมเปียกหมาดเหมือนเพิ่งเช็ดไม่ดี“เวกัส…”เธอเรีย

ตอนที่ 56ป่วยก็ไปหาหมอรุ่งเช้าสายลมเย็นจากหน้าต่างพัดแผ่วผ่านผ้าม่านเข้ามา กลิ่นอุ่นของอีกฝ่ายยังอบอวลอยู่ในอากาศ แสงแดดสีทองอ่อนลอดผ่านช่องม่านตกกระทบเรือนผมและผิวเนียนที่แนบชิดกันอยู่บนเตียงคะแนนนอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขา ร่างเปลือยเปล่าถูกรวบห่มไว้ด้วยผ้าห่มผืนเดียว ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอแต่แผ่วร้อน ริมฝีปากแทบจรดกลุ่มผมของเธอ มือใหญ่โอบรัดเอวเธอแน่นราวกับไม่ยอมให้หลุดไปไหนผิวกายแนบกันจนรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นและจังหวะหัวใจที่เต้นสอดประสาน เสียงหัวใจนั้นเป็นเหมือนเพลงกล่อมเช้าที่เงียบสงบ เธอขยับเล็กน้อยเพื่อให้ได้ซุกเข้าหาอ้อมกอดมากขึ้น และรู้สึกได้ถึงแรงกอดที่กระชับขึ้นอย่างเงียบงันลมหายใจเช้าอุ่น ๆ ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกจุกแน่นขึ้นมาอย่างกะทันหันเธอลืมตาขึ้น พลันก็ต้องขมวดคิ้ว มือข้างหนึ่งกุมท้องเอาไว้ ก่อนจะค่อย ๆ ดึงตัวเองออกจากอ้อมกอดของเขาอย่างระมัดระวังไม่ให้ปลุกเขาตื่นผ้าห่มหล่นไหลลงไปตามแนวไหล่ขณะที่เธอก้าวลงจากเตียง เท้าเปล่าแตะพื้นเย็นเยียบเพียงไม่กี่ก้าวก็รีบตรงไปยังห้องน้ำเสียงฝีเท้าเร่งร้อนตัดกับความเงียบในห้องทันทีที่ถึง เธอทรุดตัวลงหน้าชักโครก เสียงอาเจียนดังสะท

ตอนที่ 58ใครน่ะ?|NCเวกัสยังคงประคองเอวคะแนนไว้แน่น ขณะที่น้ำอุ่นไหลผ่านร่างทั้งสอง เขาจูบเธออย่างดูดดื่มอยู่นาน ก่อนจะถอนริมฝีปากออกพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“นั่งลง”เสียงทุ้มพร่ากระซิบติดหูชายหนุ่มถอยก้าวหนึ่งแล้วเอนตัวพิงผนังห้องน้ำ มือหนาจับมือเธอมาวางบนเอ็นร้อนของตัวเองที่ชูเด่นอยู่ใต้ละอองน้ำ คะแนนกลืนน้ำลาย รู้สึกได้ถึงความหนาและความตึงที่เต้นตุบในฝ่ามือดวงตาเขาจับจ้องทุกอาการของเธออย่างไม่ละไปไหน“ช่วยหน่อย”แก้มเธอร้อนผ่าว แต่ก็ย่อตัวลงช้า ๆ สบตาเขาเพียงแวบก่อนจะก้มลง ปลายลิ้นแตะที่ส่วนปลายอย่างแผ่วเบา รสเค็มอุ่นสัมผัสปลายลิ้น เธอค่อย ๆ อ้าปากครอบลงไปทีละน้อยเสียงหอบต่ำหลุดจากลำคอเวกัส“อื้ม…อ๊า…เสียวโครต”คะแนนขยับศีรษะช้า ๆ ริมฝีปากนุ่มลื่นรัดรอบลำร้อนแรง มือหนึ่งจับโคนแน่น อีกมือประคองที่ต้นขาของเขาไว้ ลิ้นเธอลากวนเป็นวงรอบส่วนปลาย ก่อนจะค่อย ๆ ดึงออกแล้วครอบลึกขึ้นกว่าเดิมเสียงน้ำจากฝักบัวดังต่อเนื่อง แต่ในโสตประสาทของเวกัสกลับชัดเจนเพียงเสียงดูดกลืนและลมหายใจของเธอ เขามองลงไปเห็นภาพริมฝีปากเธอครอบเขาไว้แน่น สายตาของเขายิ่งทอแสงปรารถนา“อ๊า....คะแนน”เขาสูดลมหายใจลึกเมื

ตอนที่ 60ต่อแขนต่อขา|NCร่างบางของคะแนนนอนเอนกายอยู่บนโซฟานุ่ม เสียงทีวียังเปิดคลออยู่ในห้อง แต่สายตาชายหนุ่มไม่ได้สนใจสิ่งใดนอกจากเธอในตอนนี้เขาก้าวเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว มือหนาคว้าข้อเท้าของเธอแล้วดึงให้ลำตัวเลื่อนลงเล็กน้อย จากนั้นก็แยกขาทั้งสองออกอย่างไม่ลังเล“อะ…เดี๋ยว…”เธออุทานเบา ๆ แต่ยังไม่ทันขยับหนีเวกัสโน้มตัวลงมาคร่อม ริมฝีปากจรดซอกคอทันที มืออีกข้างเกี่ยวขอบกางเกงของเธอแล้วดึงรูดลงอย่างรวดเร็วกางเกงขาสั้นหลุดออกไปกองที่ปลายเท้า เผยให้เห็นผิวเนียนและชั้นในลูกไม้บาง ๆ ที่แทบไม่ปิดบังอะไรได้มากนัก ดวงตาคมของเขามองต่ำลงไปพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความกระหาย“รอไม่ไหวแล้ว…”เสียงพร่าเอ่ยใกล้ใบหู ก่อนที่เขาจะใช้ฝ่ามือร้อนจัดลูบผ่านกลางต้นขาขึ้นไปสัมผัสตรงกลางที่ยังปิดอยู่ใต้ผ้าบาง ๆแรงกดนั้นทำให้เธอสะดุ้ง ขาสั่นเล็กน้อยโดยอัตโนมัติ พระเอกไม่รอช้า สอดนิ้วเกี่ยวขอบชั้นในแล้วรูดออกตามกางเกงไปเวกัสคุกเข่าลงระหว่างเรียวขาที่ถูกถ่างออกกว้าง ผิวเนียนของเธอยังอุ่นจากแรงสัมผัสเมื่อครู่ ดวงตาคมกริบของเขามองตรงไปยังจุดอ่อนไหวที่ตอนนี้ไม่มีอะไรปิดบัง“สวยจนอยากชิมเดี๋ยวนี้…”เขาพึมพ