Semua Bab Brother-in-Law's Wrong Bed: Bab 241 - Bab 250

-Ava-Alas-tres na ng hapon at tapos na ang lahat ng klase ko para sa araw na iyon. At sa buong maghapon na iyon ay hindi ko man lang nasilayan si Ada. Mukhang nagbulakbol na naman ang magaling kong kapatid.Pero kahit wala siya, ramdam na ramdam ko pa rin ang presensya niya sa paraan ng pagtingin sa akin ng mga estudyante. Kahit saan ako dumaan, may mga matang sumusunod sa bawat kilos ko, at may mga palihim na nagbubulungan. May mga kunwari'y hindi nakatingin, pero halata namang ako ang pinag-uusapan.Hindi naman iyon ang ikinagulat ko. Ang mas ikinagulat ko ay ang hindi pagkalat ng video ko na inaaway ang dalawang minion ni Ada.Kanina pa ako naghihintay na mag-trending ang video at mga larawan na palihim nilang kinunan sa classroom kanina habang nakikipagsagutan ako sa dalawang iyon. Imposible kasing walang nag-upl0ad ni isa sa sa mga estudyante sa social media.Isa lang ang ibig sabihin nito. Baka may pumigil, o may nag-utos na burahin ang lahat ng larawan at video bago pa iyon tu

-Ava-Napailing na lamang ako. Paano nga ba maipapakilala ni Chantal ang boyfriend niya sa mga ito?Si Dr. James Harrison na ang alam ng lahat ay pinsan niya. Kung aamin siya sa relasyon nila, mas lalo lamang siyang magiging katatawanan. Siguradong iisipin ng mga ito na nakikipagrelasyon siya sa sarili niyang pinsan.Mas malala pa roon, kapag nalaman iyon nina Mrs. Harrison, Daniel, at ng buong pamilya niya, walang dudang ipagbabawal agad ang relasyon nilang dalawa.Kaya wala siyang magawa kundi ang manahimik na lamang at tanggapin ang akusasyon ni Serena sa kanya.“Ano?” muling sigaw ni Serena habang nakangisi. “Hindi ka makasagot? Kasi wala ka naman talagang boyfriend! Ginagawa mo lang 'yang palusot para mapalapit ka kay Charles! Para maakit mo siya, di ba?”Nagkatinginan sila ng isa sa mga alalay niya. Isang simpleng senyas lang ni Serena ay agad itong lumapit kay Chantal habang may hawak na lata ng softdrinks sa kanang kamay. At nanlaki ang mga mata ko nang bigla na lamang nitong

-Ava-Hindi ko napigilang mapangisi. Pagkatapos kong basahin ang lahat, dahan-dahan kong ini-lock ang screen at isinilid muli ang cellphone sa bag ko bago ko muling itinuon ang pansin kay Serena.Hindi nawala ang mapanghamak niyang ekspresyon. Nakataas pa rin ang noo niya, tila ba sigurado siyang wala akong kayang gawin laban sa kanya.Dahan-dahan akong lumapit hanggang halos isang hakbang na lang ang pagitan naming dalawa."Gusto kitang tanungin, Serena. Kung talagang boyfriend mo si Charles..." malamig kong umpisa habang diretso siyang tinititigan, "...bakit paulit-ulit siyang lumalapit kay Chantal?"Para siyang nabuhusan ng malamig na tubig. Nanlaki ang mga mata niya. "A-anong ibig mong sabihin?""Sa tingin mo, anong ibig sabihin non?""Simple lang!" mabilis niyang sigaw. "Malandi ang babaeng 'yan! Katulad mo! Mga babaeng walang ginawa kundi mang-agaw ng lalaking may girlfriend!"Tahimik lang akong umiling. Pagkatapos ay dahan-dahan kong itinaas ang hintuturo ko at itinapat iyon sa

-Ava-"I'm... I'm sorry!" Biglang sumabat ang isa sa dalawang alalay ni Serena. Halos maiyak na ito habang paulit-ulit na umiiling. "Si Serena lang ang may gusto ng lahat ng ito! Sumusunod lang kami sa kanya! Wala kaming balak na saktan ng ganito si Chantal! Please... maawa ka sa amin!""Ako rin!" mabilis na sabat ng isa pa. "Hindi namin gustong mapahamak si Chantal! Siya lang ang nag-utos sa amin na gawin ang lahat ng ito!"Nanlaki ang mga mata ni Serena nang marinig ang sinabi ng kanyang mga kasama. Hindi siya makapaniwalang ang mga taong kanina lang ay nakikisabay sa pambubully niya kay Chantal, ngayon ay isa-isa nang naghuhugas-kamay."You..."Galit niyang itinuro ang dalawa. "Mga traydor kayo! Akala ko ba mga kaibigan ko kayo? Bakit kayo natatakot diyan? Niloloko lang tayo ng babaeng ‘yan! Don’t let her fool you, idi0ts!"Ngunit umatras na ang dalawa. "Pero hindi kami mamamatay-tao, Serena," nanginginig na sabi ng isa."Tama!" sang-ayon naman ng kasama nito. "Ang usapan natin, tat

-Ava-Pagkauwi namin ni Chantal sa bahay nila, tahimik lang kaming naglakad papasok ng bahay at saka mabilis na umakyat sa ikalawang palapag. Pero napatingin ako sa paligid habang paakyat kami sa hagdan na magkahawak-kamay.Mabuti na lang talaga at wala pa ang parents niya at si Daniel. Tanging mga kasambahay lang ang naroon na abala ang bawat isa sa kani-kanilang gawain kaya walang nakapansin sa itsura ni Chantal. Gusot ang buhok, bahagya pang namumula ang mga mata, at may mantsa ng softdrinks ang suot niyang damit. Pati buhok niya ay nanlalagkit pa rin dahil sa softdrinks.Pagpasok namin sa kanyang kuwarto, dumiretso agad siya sa banyo bitbit ang isang malinis na towel. Narinig ko ang pagbukas ng shower, at ilang minuto din ang lumipas bago siya muling lumabas.Pagkatapos niyang magbihis, tahimik siyang naupo sa harap ng vanity mirror. Kinuha ko ang tuwalya at dahan-dahan kong pinunasan ang kanyang buhok bago ko ito sinuklay.Tahimik lang kaming dalawa. Tanging tunog lamang ng sukla