Lahat ng Kabanata ng Brother-in-Law's Wrong Bed: Kabanata 251 - Kabanata 260

-Ava-Isa-isang dinaanan ng mga daliri ko ang mga mamahaling painting na nakasabit sa dingding habang marahan akong naglalakad sa makapal na kulay gray na carpet. Hanggang sa bigla akong napatigil sa isang pinto na nasa harapan ko. Dahan-dahan kong itinaas ang aking paningin, at doon ko nabasa ang nakaukit na nameplate. Daniel Harrison, Chief Executive Officer.Saglit akong napatitig sa pangalang iyon, at sa hindi malamang dahilan, biglang bumilis ang tibok ng puso ko. So, dito pala ang office niya.Napangiti ako ng bahagya, pero parang isang kisapmata lang iyon bago tuluyang naglaho sa mga labi ko. Dahil mula sa bahagyang nakaawang na pinto ng opisina niya, malinaw na malinaw kong naririnig ang pag-uusap nila ng kasama niya.“Pumayag ka talagang magpakasal kay Ada?” napalunok ako nang marinig ang pamilyar na boses ni Yael. Kung nandito siya, siguradong nandito din si Marcus. Kumpleto pala ang mga barkada niya. "Bakit ka pa nagbayad sa akin para mapabilis ang annulment niyo? You're cr

-Ava-“Ano? Bakit ka uuwi? Akala ko ba dito ka na nakatira Maynila, sa tatay mong mayaman?” nagtataka niyang tanong habang pinupunasan ang mga luha ko. “Hindi ba okay ang buhay mo dito? Sumama ka na lang sa akin, Ava. Hindi kita pababayaan.”Napayuko ako at mahigpit kong ikinuyom ang mga kamay ko. Hindi ko pinansin ang huli niyang sinabi. “Hindi ko tatay si Kardo, Buknoy,” mahina kong pag-amin bago ko inilibot ang paningin sa madilim na paligid.“Ano? Anong hindi mo tatay si Mang Kardo? Hindi ko maintindihan, Ava.” sabi niya na muling hinawakan ang kamay ko at mahigpit na pinisil ito.Hindi ko siya sinagot. Napadaan ang tingin ko sa isang maliit na coffee shop sa kabilang kalsada kaya marahan ko siyang hinila at dinala papasok doon.Paghakbang namin sa loob, sinalubong kami ng malamig na hangin mula sa air conditioner at ng masarap na aroma ng mga bagong timplang kape. Tahimik ang loob ng café at iilan lang ang mga customer na abala sa kani-kanilang laptop o tahimik na nagkukuwentuhan

-Daniel-I had no idea that Buknoy and Ava had known each other for years, or that they had even been neighbors back in their hometown. Nalaman ko lang ito noong nag-utos ako ng tao para bantayan ang bawat galaw ni Ava.Pinabantayan ko siya, hindi para kontrolin siya. But to make sure she was safe at all times. And every single day, I received reports about her.Tuwing madaling-araw, magkasama silang gumagawa ni Buknoy ng pandesal sa bakery na malapit sa kanyang bahay. Pagkatapos ay iikot sila sa buong baryo upang magbenta. After that, they would head to the beach, where they would spend some time swimming in the sea. Pag-uwi nila, may dala na silang sariwang isda.Sa hapon naman, nakikita ko siya sa video na siniswnd sa akin. Tahimik na nakaupo sa bakuran at kinakausap ang mga tanim niyang gulay.Dinidiligan din niya ang mga bulaklak ng kanyang ina, at minsan ay nakatulala lang siya sa mga ito. Minsan naman ay tahimik na nakaupo sa dalampasigan at nakatingin sa kalayuan at tila ba ma

-AvaMabilis akong bumaba ng hagdan at pagdating sa unang palapag ay inayos ko muna ang itim kong sumbrero at ibinaba iyon nang bahagya upang matakpan ang kalahati ng mukha ko.Ayokong may makakilala agad sa akin. Hindi pa ito ang tamang oras.Tahimik akong naglakad patungo sa malawak na hardin. Isa-isang dumadating ang mga bisitang pawang nakasuot ng mamahaling gown at tuxedo. Ang iba ay may hawak na champagne habang masayang nag-uusap. Ang iba nama'y abala sa pagpapakuha ng litrato sa mga mamahaling dekorasyong inangkat pa mula sa iba't ibang bansa.Napakaperpekto ng lahat. Wedding of the year. Mukhang iyon ang gusto ni Mrs. Harrison. At mukhang walang tinipid para maisakatuparan iyon.Ngunit habang ang lahat ay abala sa paghanga sa engrandeng selebrasyon, tahimik akong dumaan sa likod ng mansyon at nagtungo sa likuran ng malaking grotto.Huminto ako nang makita ang lalaking naghihintay na sa akin. Naka-long sleeve siya, may suot na press ID sa leeg at makapal na salamin.Pagkakita

-Ava-At doon muling nagtagpo ang mga mata namin ni Daniel. Biglang akong nanigas hindi dahil sa takot kung hindi dahil wala akong nakitang gulat sa mga mata niya.Wala ring galit at wala ring pagtataka. Na para bang matagal na niya akong hinihintay at parang alam na niyang darating ako. Parang sigurado siyang hindi ko hahayaang matapos ang kasal na ito nang hindi ako gumagawa ng eksena.Bahagya akong napakurap-kurap, pero bahagya akong napatalon nang marinig ang malakas na boses ni Tanya. "Ava!"Halos matisod pa siya habang nagmamadaling lumapit sa akin, hawak ang laylayan ng kanyang suot na mahabang dress, at sinalubong ako ng kanyang galit na galit na mukha at nagbabagang mga mata."What the hell are you doing here?" gigil niyang bulong sabay haklit ng braso ko. "Dalawang buwan kang nawala! Tapos babalik ka sa araw mismo ng kasal ng kapatid mo para pigilan ito? Are you fvcking out of your mind? Ipianpahiya mo lang ang pamilya natin sa ginagawa mong ito, Ava!"Pamilya natin? Hindi a