Semua Bab Brother-in-Law's Wrong Bed: Bab 271 - Bab 280

-Ava-Kumuha siya ulit ng yelo at sa pagkakataong ito ay inihagod niya ito sa pagitan ng aking mga hita at doon ikinalat ang lamig. Una sa akin mga singit, at sa labi ng aking pagkababa3, pagkuway idinikit niya ito sa butil ko at napaliyad ako sa kakaibang sensasyong dala nito.Nang matunaw ito ay pinalitan na niya ito ng kanyang dila at hinim0d ang natunaw na yelo sa hiwa ko.Napakagat-labi ulit ako para hindi ako mapahiyaw nang umikot-ikot ang kanyang hinlalaki sa ibabaw ng sensitibo kong butil habang ang pinatigas niyang dila ay nagsimula naman niyang ipasok sa butas ko.“Oh my God!” hindi ko na alam kung saan ko ihahawak ang mga kamay ko kaya napakapit na lang ako sa bedsheet, at dito kumuyom ang mga kamao ko habang ninanamnam ang sarap na ipinaparanas sa akin ni Daniel.“I can’t believe that you’re now my wife, baby.” muli niyang bulong sa hiyas ko habang matiim na nakatitig sa akin. Hindi ko kayang salubungin ang kanyang mga mata habang kinakain niya ako sa baba dahil kahit papa

-Ava-Naririnig mo ba ‘yang sinasabi mo, Daniel?” ayaw pa ring paawat ng mommy niya. “Anong klaseng gayuma ba ang pinainom sa’yo ng babaeng ‘yan? Hinding-hindi ko siya matatanggap kahit kailan! Never!”“That’s enough!” nagulat kami sa biglang pagsigaw ni Mr. Harrison na kalalabas lang mula sa study room. “Kahit na ano pa ang sabihin mo, wala na tayong magagawa pa. Kasal na sila. Bakit kailangan mong paghiwalayin ang dalawang taong nagmamahalan? Isa pa, hindi ba magiging katatawanan ang anak mo kung malaman nilang kakakasal lang nila tapos maghihiwalay agad? It’s only been what, six hours since they got married?”Pagkatapos ay hinarap ako ng biyenan kong lalaki.“Pagpasensyahan mo na ang mommy niyo, iha.” sabi nito na tinapik-tapik pa ang balikat ko bago ito lumapit sa asawa.“Anong sinasabi mong pagtatawanan sila ng mga tao?” sagot naman ng ginang sa kanyang asawa. “Hindi ba’t mas nakakatawa ang nangyari ngayong araw? Para tayong nasa circus! Lahat ng mga tao nakaabang sa mangyayari s

-Daniel-Pagkatapos kong pakainin si Ava, muli na namang kumatok si Manang Huling, and this time, sinabi niyang ipinapatawag daw ako ni Mommy sa study room dahil gusto daw niya akong kausapin.“Okay, Manang. Susunod na ako,” sagot ko. Hindi ko na binuksan pa ang pinto dahil alam kong maririnig pa rin niya ako kahit nasa loob ako ng kuwarto. Nang marinig kong papalayo na ang kanyang mga yabag, muli kong hinarap ang asawa ko. “Dito ka lang muna, ha. Kakausapin ko lang si Mommy.”“Okay,” sagot niya bago bumaba mula sa kama. “Maliligo lang muna ako.”Napangiti ako sa sinabi niya. “Wait for me. Huwag mo akong tutulugan, ha? May gagawin pa tayo mamaya.”Namula ang mukha niya bago ako marahang hinampas sa braso at mabilis na tumakbo papasok sa banyo.Kahit sarado na ang pinto sa banyo, nakatitig pa rin ako dito at parang tangang nakangiti. Hanggang ngayon, nahihiya pa rin siya sa akin. Kahit mag-asawa na kami, hindi pa rin nawawala ang kanyang pagkainosente.Nagmamadali akong lumabas ng kuw

-Daniel-“Manang Huling, pakikatok si James sa kuwarto niya. Pakisabi na sumunod agad siya sa hospital at sabihin mo sa kanya kung anong nangyari kay Ava.” sabi ko sa kanya habang inihahatid kami sa sasakyan kung saan naghihintay na si Carlito sa driver’s seat na pupungas-pungas pa.“Sige po, sir. Pasusunurin ko po kaagad sa inyo.” sagot naman nito at nagmamadaling bumalik sa loob ng bahay.Sumakay na ako sa loob ng kotse, at agad pinasibad ni Carlito ang sasakyan patungo sa ospital. “Hurry up, please!” mariin kong utos sa kanya.“Yes, sir!” sagot niya na halatang kinakabahan din habang patingin-tingin sa akin sa rearview mirror. “Ano po bang nangyari?”“I don’t know. Bigla na lang siyang dinugo. Sagot ko nang hindi inaalis ang mga mata ko kay Ava. Tahimik siyang nakahiga sa mga bisig ko, walang malay at maputlang-maputla ang mukha. Bahagyang nakapikit ang kanyang mga mata at halos hindi ko na maramdaman ang normal na paghinga niya.“Baby…” mahinang tawag ko sa kanya at mahigpit kong

-Ava-Dahan-dahan kong ibinaba ang tingin sa kamay ko, at noon ko lamang napansin ang transparent na tubong nakakabit sa likod nito na konektado sa suwero na nakasabit sa tabi ng kama.Nanlaking bigla ang mga mata ko. “A-Anong nangyari sa akin? Ano ‘to?”Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya. “You were pregnant, Ava.”Para bang may mabigat na bagay na ibinagsak sa harapan ko pagkarinig ko sa sinabi niya. Pregnant? Ako?Hindi. Hindi maaari.Ang ultrasound image na ipinakita ko sa lahat ay peke. Pinaprint ko lamang iyon sa isang computer shop sa probinsiya bago ako bumalik dito sa Maynila. “Daniel, mukhang nagkakamali ka.” Pilit kong pinanatiling kalmado ang boses ko. “Hindi ba sinabi ko na sa’yo na peke lang ’yung ultrasound picture na pinakita ko? Hindi talaga ako buntis.”Tumayo si Daniel mula sa gilid ng kama at humarap sa akin. “Si James mismo ang tumingin sa’yo at nag-opera. Wala na ang anak natin, Ava.”Pero hindi rumehistro sa utak ko ang sinabi niya. Ang iniisi