Semua Bab Mistakes and Beyond: Bab 1 - Bab 7

CELESTIA’S POV Hindi ako makahinga nang maayos habang nakatitig sa itim na folder na nasa harap ko. Ang bawat salitang nakasulat sa kontrata ay parang mga kadenang dahan-dahang pumupulupot sa leeg ko. Executive Assistant. Twenty four seven. Staying at his penthouse. “Lex, hindi maaari ito,” mahina pero madiin kong sabi. Ginagamit ko ang palayaw niya na dati ay nagpapalambot sa puso niya, sa pangarap na baka may matira pang kahit katiting na awa sa loob ng dibdib niya. Pero nagkamali ako. Sa pagbanggit ko ng pangalan niya, mas lalong tumalim ang titig ni Lex Isang mapait na ngisi ang gumuhit sa kanyang mga labi. “Don’t call me Lex Celestia. You lost that right the moment you ran away without a word,” malamig niyang sagot. Tumayo siya at dahan-dahang lumapit sa akin. Bawat hakbang niya ay parang tunog ng martilyo sa kabaong ko. “It’s Mr. Riverra to you. At tungkol sa kontrata… wala kang choice. You’re desperate, and I’m the only one who can sign the check that will keep your f

CELESTIA'S POV Ang mundong binuo ko sa loob ng tatlong taon ay gumuho sa isang iglap. Hindi dahil sa putok ng baril sa labas, kundi dahil sa pitong salitang binitawan ni Lex. “Kaleb is not my son, Celestia.” Para akong binuhusan ng nagyeyelong tubig. My mind raced, searching for any logical explanation. Impossible. Si Lex lang ang lalaking minahal ko. Siya lang ang lalaking ginalaw ko. Siya lang ang tanging arkitekto ng gabing iyon sa penthouse na nagbunga kay Kaleb. “Lex, hindi totoo 'yan...” nauutal kong sabi, pero hindi na niya ako pinakinggan. Isang malakas na pagbasag ng salamin ang umalingawngaw mula sa sala. CRAAASH! Kasunod nito ang pagtili ni Jace mula sa kabilang kwarto at ang malakas na pag-iyak ni Kaleb na nagising dahil sa ingay. “Get down! Dapa, Celestia!” sigaw ni Lex. Mabilis niya akong hinila pababa sa carpet at sinalo ang umiiyak na si Kaleb mula sa kama. Naramdaman ko ang bigat ng katawan ni Lex na pilit kaming pinoprotektahan. Sa gitna ng dilim, tanging ang

Ang rooftop ng ospital ay naging isang madugong entablado. Sa isang dulo, ang usok mula sa bumagsak na helicopter kung saan nadoon ang aking ama. Sa gitna, ang lalaking pinagkatiwalaan ni Lex ng aming kaligtasan—si Marcus—na ngayon ay nakatutok ang baril sa aking sentido."Marcus, ibaba mo ang baril," mahinahon ngunit may halong pait na utos ni Lex. His hands were clenched at his sides, his knuckles turning white. "You were like a brother to me. Tatlong taon kitang kasama sa bawat site, sa bawat banta sa buhay ko. Bakit?"Natawa nang maikli si Marcus, isang tunog na puno ng panunuya. "Brother? Business is business, Mr. Riverra.Nakalimutan mo na ba ang pamilyang winasak ng tatay mo noong nagsisimula pa lang ang Riverra Construction? The Monteverde family? My family?"Nanlaki ang mga mata ni Lex. "The Monteverdes... the owners of the land in Cavite?""Exactly," sagot ni Marcus. "Ginipit niyo kami sa utang hanggang sa magpakamatay ang mga magulang ko. At ngayon, kukunin ko ang lahat ng