All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสุดร้าย ในปี1979: Chapter 101 - Chapter 110

บทที่ 102 คำตอบของการท้าทายป้านลั่วจื่อนึกถึงครั้งที่ประลองความสามารถกัน ทำให้เขารู้สึกอายเล็กน้อยที่แพ้ให้กับน้องสะใภ้ แต่ต้องยอมรับว่าความสามารถในการต่อสู้ของเธอนั้นเก่งไม่น้อย และเขาเชื่อว่าน้อยคนที่จะล้มเธอได้ มู่ซามองป้านลั่วจื่ออย่างเหลือเชื่อ เท่าที่เขาเห็นเจ้านายของเขานั้นตัวเล็กและบอบบางมากนะมันจะจริงเหรอ “จริงเหรอครับ” “จริงครับน้ามู่” หนิงฮุ่ยหมินยืนยันด้วยอีกแรง กลับมาที่หนิงเหมยจู เมื่อเธอได้ยินว่ามีคนเสียงดังใส่จึงได้หันกลับไปมองด้วยสายตาเย็นชาก่อนจะพูดน้ำเสียงราบเรียบ “ฉันเอง มีอะไรรึเปล่า” อาเจ่าเห็นเธอเป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวย จึงมองด้วยสายตาโลมเลีย “น้องสาวทำร้ายเมียพี่ทำไมจ๊ะ” “ใครใช้ให้ภรรยาของคุณปากพล่อยล่ะ อยู่ดีไม่ว่าดี หาเรื่องเจ็บตัวเอง ว่าแต่คุณบอกว่าเป็นสามีของผู้หญิงคนนั้น ตายแล้ว! คุณก็คือชู้ที่ฉันกำลังตามหาอยู่นะสิ พอดีเลยไม่ต้องส่งคนตามให้เมื่อย” หนิงเหมยจูพูดแบบเรื่อยเปื่อยก่อนจะอุทานตกใจ ทำให้คนที่ได้ยินต่างก็กลั้นขำกับท่าทางของเธอที่แสดงออก มีแต่ชายตรงหน้าเท่านั้นที่โกรธจนหน้าดำหน้าแดง “ทำเป็นพูดดี ร้ายแบบนี้ฉันชอบ อยากจะรู้เหมือนกันว่าพอมาอยู่ใต้

บทที่ 104 ทางเลือกฮ่าวเทียนไม่ใช่ไม่ห่วงคนเป็นพ่อเลี้ยง แต่เพราะเขาโตแล้ว อีกทั้งไม่ใช่ลูกชายแท้ๆ ทำให้ตอนแรกเขานั้นตัดสินใจลำบาก แต่เมื่อๆ ได้ยินที่หนิงเหมยจูเจ้านายคนใหม่พูดชายหนุ่มไม่รอช้าวิ่งเข้าบ้านทันที โดยมีหนิงเหมยจูและหนิงฮุ่ยหมินเดิมตามเข้ามา “พี่ฮ่าวเทียน รอช้าไม่ได้แล้ว พี่เอาน้ำขวดนี้ให้พ่อเลี้ยงพี่กินก่อน หากช้ากว่านี้อาจจะสายเกินไป” หนิงเหมยจูมองหน้าชายสูงวัย แม้ว่าเธอไม่ต้องแตะตัวเธอก็สามารถรู้ได้ว่าหากช้ากว่านี้ชายตรงหน้ายากที่จะรอด หวังว่าน้ำมรกตจะสามารถดึงชีวิตของเขากลับมาได้ ฮ่าวเทียนเมื่อได้ยินเถ้าแก่เนี้ยพูดอย่างนั้นเขาไม่รอช้าพยายามเรียกสติของคนตรงหน้าให้รู้สึกตัวอีกครั้ง เจาฮวยเมื่อเห็นลูกเลี้ยงที่เขารักไม่ต่างจากลูกตัวเองได้แต่ยิ้มอย่างหมดแรงและเรียกชื่อเขาออกมาด้วยความยินดี แต่เสียงนั้นกลับบีบหัวใจของคนฟังมากเหลือเกิน“ฮ่าวเทียนลูกมาแล้ว” เจาฮวยพูดน้ำเสียงแผ่วเบา “พ่ออย่าพูดอะไร กินน้ำนี้ก่อน” ฮ่าวเทียนพูดเสียงสั่น “พ่อดีใจเหลือเกิน ที่ลูกเรียกว่าพ่ออีกครั้ง พ่อรู้ร่างกายตัวเองดีแต่ที่พ่อยังห่วงคือแม่เรากับน้องทั้งสองคน หากพ่อตายสัญญากับพ่อได้ไหมว่าต้องด

บทที่ 106 ความผิดปกติในไร่เฟิ่งหลังจากที่ทุกอย่างจบเรื่องจบราว หนิงเหมยจูและทุกคนจึงเดินทางกลับเข้าอำเภอ และได้พาทั้งสองครอบครัวมาที่บ้านหลังใหม่ซึ่งเป็นบ้านที่อยู่ติดกัน และไม่ห่างจากโกดังของเธอ “เถ้าแก่เนี้ย บ้านพวกนี้ให้พวกเราอยู่จริงๆ เหรอ” เจาฮวยถามอย่างเหลือเชื่อ เพียงแค่ช่วยครอบครัวเจาและสี่พ่อลูกบ้านมู่ก็เกินพอแล้ว แต่นี่กลับให้บ้านที่ดีอยู่และยังหางานให้ทำรวมถึงทั้งส่งลูกส่งหลานของเขาให้เรียนอีก“ใช่ค่ะ อย่าเพิ่งถามมากเลย เข้าบ้านกันก่อนเถอะ บ้านทั้งสองหลังมีเพียงหลังละสามห้องนอนเท่านั้น ทนอยู่กันไปก่อนนะ ค่อยๆ ขยับขยาย หากมีบ้านใหญ่กว่านี้ฉันค่อยให้ย้าย”หนิงเหมยจูพูดเหมือนเรื่องปกติ แต่ทั้งสองครอบครัวนั้นตกใจตาแทบถลน วันนี้เถ้าแก่เนี้ยเจอเรื่องเยอะไปหรือเปล่าสมองเลยไม่ปกติ บ้านหลังขนาดนี้บอกให้พวกเขาทนๆ ไปก่อน บ้านสามห้องนอนในอำเภอแบบนี้เทียบเท่ากับคนมีอันจะกินนะ แต่เถ้าแก่เนี้ยกลับให้พวกเขาอยู่ฟรีเนี่ยนะ “เอาล่ะ อย่าเพิ่งตื่นตกใจ เรามาคุยเรื่องงานกันต่อ เอานี่พี่ฮ่าวเทียน กินยานี่ซะตอนพี่กินอาจจะทรมานนิดหน่อย แล้วก็แบ่งให้แม่กับน้องสาวกินคนละขวด ฉันให้ทุกคนพักหนึ่งอาทิต

บทที่ 108 ตั้งใจมาหาเรื่องหรือแค่อุบัติเหตุสิ่งที่ตงหงลี่พูดนั้นไม่ใช่หนิงเหมยจูจะไม่คิดตาม แต่เพราะนั่นคือชีวิตครอบครัวของพี่ใหญ่ตง ดังนั้นเขาควรจะจัดการปัญหาที่ยังมาไม่ถึงด้วยตัวเอง เธอกล้าพูดได้เลยว่าหากพี่ใหญ่ตงไม่หนักแน่นหรือว่าไม่กล้าจัดการ คนที่ลำบากที่สุดไม่ใช่เพียงแค่พี่ใหญ่ตงเท่านั้น แต่จะเป็นเด็กๆ ทั้งสองคนด้วย ตอนนี้ลูกชายและลูกสาวของพี่ใหญ่ตงมีคนคอยดูแลและคอยสั่งสอนจนนิสัยเปลี่ยนเป็นน่ารักน่าเอ็นดูรู้จักช่วยงานของพ่อและอาสาวอีกทั้งช่วยดูแลและป้อนข้าวปู่ตงที่นอนแน่นิ่งอยู่กับเตียง หากกู้เปียวอ้ายกลับมาแล้วยังทำตัวเหมือนเดิม ก็สุดแท้แต่พี่ใหญ่ตงว่าจะจัดการยังไง “เรื่องมันยังไม่เกิด เราอย่าเพิ่งกังวลใจ นี่คือภรรยาและครอบครัวของพี่ใหญ่ตง ฉันคิดว่าพี่ใหญ่ตงคงมีวิธีจัดการ ฉันขอบอกว่าไม่ว่าพี่ใหญ่ตงจะจัดการยังไงฉันไม่ก้าวก่ายและพร้อมที่จะสนับสนุน เพียงแต่ว่าพี่ใหญ่ตงต้องยอมรับกับสิ่งที่เลือกให้ได้ไม่ว่าผลมันจะออกมายังไง แต่ฉันเห็นด้วยกับหงลี่นะ พี่สะใภ้ใหญ่คงคิดไม่ได้ ในเมื่อจัดร้านเสร็จแล้ว เราไปกินอะไรที่ร้านชาบูกันดีกว่า อย่าเพิ่งคิดอะไรมาก คนเราเกิดมาก็ต้องสู้ต่อไป” ตงชุย

บทที่ 110 บุพเพอาละวาดนายพลป้านเห็นใจลูกสาวคนเล็กในเรื่องนี้มาก แต่เพราะสัญญานี้ทำขึ้นตั้งแต่รุ่นพ่อของเขา กลายเป็นปัญหาต้องมาตกที่ยายหนูแทน “เจ้าใหญ่เรื่องนี้พ่อว่าเราต้องหาวิธีได้สิ มีใครไม่รู้บ้างว่าตระกูลเหลยนั้นเป็นยังไง นายท่านเหลยรุ่นก่อนพ่อไม่เถียงว่าเป็นคนดี ไม่อย่างนั้นปู่ของแกคงไม่นับเป็นสหาย แต่พอมารุ่นปัจจุบันพ่อไม่อยากพูดถึง ยิ่งหลานชายคนนั้นของท่านที่มีสัญญาให้หมั้นหมายกับยายหนูแทบไม่อยากจะเอ่ย คนอะไรงานการไม่ทำ เที่ยวอย่างเดียว เรื่องผู้หญิงไม่ว่างเว้น แบบนี้ยายหนูแต่งเข้าไปมีแต่ชอกช้ำใจตายพอดี” เรื่องนี้ไม่ใช่เขาไม่เคยคิด นี่คือเหตุผลหนึ่งที่เขาไม่ห้ามเมื่อลูกสาวเพียงคนเดียวของบ้านขอไปเรียนต่อต่างประเทศ เพราะจะได้ดึงเวลาเรื่องนี้ให้อีกนานเสียหน่อย “ขอโทษนะคะพ่อสามี เราไม่มีทางแก้ไขได้เลยเหรอ”หนิงเหมยจูเห็นใจป้านเหย่ฉิงที่ต้องมั่นหมายและแต่งงานกับคนแบบนั้น ก่อนจะมองเลยไปที่ตู้เสียงฮ่าว ตู้เสียงฮ่าวเองแทบทรงตัวไม่อยู่เมื่อรู้ว่าหญิงสาวในดวงใจมีสัญญามั่นหมายแล้ว ถ้าเกิดผู้ชายคนนั้นเป็นคนดีเขาก็นักเลงพอที่จะถอยให้ แต่เท่าที่ฟังมาชายคนนั้นแทบจะหาดีไม่ได้เลย เมื่อคิดว่