All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสุดร้าย ในปี1979: Chapter 81 - Chapter 90

บทที่ 81 แผนร้ายของตงก้านโจและจินเยี่ยนทันทีที่หนิงเหมยจูและตงซีเฉินเข้ามาในบ้านทั้งสองรีบเข้ามาหาลูกอย่างหนูน้อยเสี่ยวลู่ เมื่อเด็กน้อยเห็นแม่เหมยจูของเธอเข้ามาแล้วรีบโถมตัวเข้าหาทั้งน้ำตา“แม่ขา แม่จะไม่ทิ้งเสี่ยวลู่ใช่ไหม ฮึก...ฮึก” ขณะที่พูดเสี่ยวลู่ยังคงมีอาการสะอึกสะอื้นให้เห็นตลอดเวลา“แม่คนนี้ไม่มีทางทิ้งเสี่ยวลู่ลูกสาวคนเก่งของแม่แน่นอน เสี่ยวลู่ยังเป็นลูกของแม่เหมยจูและพ่อซีเฉินนะ ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะพรากหนูน้อยที่ชื่อเสี่ยวลู่ของแม่ไปได้ แม่สัญญา”หนิงเหมยจูกอดปลอบประโลมลูกสาวตัวน้อยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เสี่ยวลู่เองกอดแม่ไม่ปล่อยเช่นเดียวกัน ผ่านไปสักพัก เด็กน้อยจึงเงยหน้าพูดขึ้นด้วยท่าทางที่จริงจังจนตงซีเฉินและหนิงเหมยจูแปลกใจ“เสี่ยวลู่สัญญาว่าจะเป็นเด็กดี จะไม่ดื้อ ไม่ทำให้พ่อกับแม่เสียใจ ถ้าแม่มีน้องเสี่ยวลู่จะช่วยเลี้ยงน้อง ไม่อิจฉาน้องเด็ดขาดนะ” เสี่ยวลู่สัญญากับพ่อแม่ด้วยสายตาที่แน่วแน่จริงจัง ไม่มีอาการสะอึกสะอื้นมาให้เห็นอีกแล้ว“เสี่ยวลู่ฟังแม่นะ ไม่ว่าแม่จะมีน้องกี่คน เสี่ยวลู่ก็ยังเป็นลูกสาวที่แม่รักเสมอ ลูกเข้าใจแม่ใช่ไหม ถึงแม้ว่าแม่จะไม่ใช่ผู้ให้กำเนิด

บทที่ 83 แผนการเอาคืนของตงซีเฉินเช้าวันต่อมา หนิงเหมยจูยังคงใช้ชีวิตตามปกติ ส่วนตงซีเฉินนั้นเพียงแค่บอกว่าจะไปหาสหายซึ่งเธอเองก็ไม่ได้ถามว่าสหายคนใด ชายหนุ่มเลือกที่จะขี่มอเตอร์ไซค์ไปเพียงคนเดียว แม้ว่าตัวเขาจะเอ่ยปากช่วยเหลือพี่ใหญ่อย่างตงชุยเหริน แต่ถ้าหากว่าเขาไว้ใจเต็มสิบส่วนไหม เขากล้าที่จะบอกเลยว่าไม่ คนอย่างเขาเจ็บแล้วจำ และการที่เขาเลือกที่จะยื่นมือเข้าช่วยนั้นเพราะพี่ใหญ่เอาข่าวทั้งหมดมาบอก และเพื่อต้องการที่จะให้สืบเรื่องในบ้านตงให้ก็เท่านั้น ใครจะว่าเขาเลวเขาไม่ห้าม เพราะเขาเจอมาเยอะ รอดูว่าพี่ใหญ่กลับตัวได้และเขาได้เห็นด้วยตาตัวเองค่อยว่ากันอีกที จะว่าเขาใจแข็งกว่าพี่รองก็คงใช่ จะว่าเขาโหดเหี้ยมเขาไม่เถียง เพราะนี่คือตัวตนที่แท้จริงของเขาไม่นานชายหนุ่มมาถึงซอยแห่งหนึ่งด้านหลังตลาดมืด ตงซีเฉินเลือกที่จะจอดรถไว้หน้าปากซอยและใส่หมวกปิดหน้ามิดชิดเข้ามาด้านใน จนมาถึงที่แห่งหนึ่งที่คล้ายกับโกดัง แต่ด้านในซอยเป็นห้องคล้ายๆ กับห้องเช่า ก๊อกๆ ๆ“มาหาใคร” ชายที่อยู่ด้านในถามขึ้น“นกน้อยมาหาพยัคฆ์จากเหอซาน” ตงซีเฉินเลือกที่จะตอบเป็นรหัสที่รู้กันภายใน ไม่นานประตูจึงเปิดออก ชายหนุ่ม

บทที่ 85 ความจริงที่ที่ถูกปิดซ่อนทางด้านตงซีเฉินไม่รู้เลยว่าอู๋เฉียงนั้นทำงานรวดเร็วแค่ไหน อู๋เฉียงคิดว่ามือของตงซีเฉินไม่ควรจะเปื้อนเลือดจนเกินไป เขาจึงเลือกที่จะให้เจ้าหน้าที่บุกเข้าไปจับแบบไม่ทันตั้งตัว แต่เขาไม่คิดว่าจะมีการฆ่ากันตายเกิดขึ้นชายหนุ่มช่วยภรรยาจัดการกับใบปลิวอยู่ในห้องนอน เพื่อจะให้กวนหยางและน้องๆ เตรียมจะเข้าไปแจกแต่ละบ้านในอำเภอ“เหมยจูการที่เราแจกใบปลิวนี้เป็นส่วนลด น้องจะไม่ขาดทุนเหรอ”ตงซีเฉินถามอย่างสงสัย ใบปลิวแต่ละใบนั้นมีค่าถึงสองส่วนหากนำมายื่นและใช้บริการที่ร้าน อาหารมื้อนั้นจะลดราคาสองส่วนในทันทีต่อใบปลิวหนึ่งใบ แต่ถ้าหากใช้บริการส่งถึงที่บ้านจะลดหนึ่งส่วน เขาไม่ค่อยเข้าใจกับการที่ภรรยาทำการค้าแบบนี้มากนัก“ไม่ขาดทุนหรอกพี่ซีเฉิน พี่ลองคิดดูนะ ใบปลิวนี้เราแจกบ้านละหนึ่งใบเท่านั้น หากมากินแล้วเกิดติดใจเพราะความอร่อย ครั้งหน้าลูกค้าก็ต้องกลับมากินอีก โดยทั่วไปคนเราต้องการของถูกและส่วนลดอยู่แล้วใช่ไหม ต่อให้เป็นร้านเปิดใหม่ อย่างน้อยๆ มีส่วนลดตั้งสองส่วนใครก็อยากมาลอง เราไม่ต้องเสียค่าโฆษณาใดๆ อาจจะได้กำไรน้อยกว่าขายปกติ แต่ก็แค่ครอบครัวละหนึ่งครั้งเท่านั้

บทที่ 87 ตงก้านโจผู้ไม่สำนึกหลังจากที่อดีตคนรักของหว่านซินเย่วเดินออกจากร้านทั้งสองคนเป็นเหมือนแม่เหล็กสลับขั้วดีดออกจากกันทันที“ขอบคุณมากที่ช่วย” หว่านซินเย่วของคุณแก้ความกระดากอายของตัวเอง“ไม่เป็นไร ว่าแต่ชายคนนี้หรือเปล่าที่เธอเล่าให้เหมยจูน้องสะใภ้ฟังว่าเธอกระทืบตรงนั้นแทบใช้การไม่ได้”“ใช่” สิ้นเสียงหว่านซินเย่ว ลูกค้าผู้ชายแทบจะหุบขาตัวเองพร้อมกัน แม้แต่ลูกค้าที่เป็นคุณหมอก็ไม่เว้น จนพยาบาลคนหนึ่งหัวเราะชอบใจ“ฮ่าๆ ๆ เก่งมากเลยคุณซินเย่ว ผู้หญิงแบบเราต้องสู้แบบนี้ อย่าให้พวกผู้ชายเอาเปรียบได้”“ฉันเห็นด้วยนะ หากไม่รักก็บอกดีๆ การนอกกายไม่ใช่เรื่องที่ควรทำ ทางที่ดีควรจะตัดมันทิ้งซะ” พยาบาลที่แต่งงานแล้วพูดขึ้นอย่างเห็นด้วย จนคุณหมอที่เป็นสามีต้องปรามภรรยาตัวเอง เขาหวั่นใจเหลือเกินว่าหากวันใดเขาเกิดพลาดหรือทำผิด ไอ้น้องชายคงหายไปทั้งยวง“ชิงเออร์ พยาบาลแสนสวยครับอย่าลืมว่าสามีคุณนั่งอยู่ตรงนี้ด้วยนะ คุณเซียงเหวินครับ ผมว่าผู้หญิงน่ากลัวขึ้นทุกวัน ก่อนแต่งงานคิดดีๆ นะครับ” คุณหมอท่านนี้เอ่ยล้อป้านเซียงเหวิน เพราะชายหนุ่มมาที่นี่ตั้งแต่เริ่มแต่งร้านทุกคนเห็นจนชินตา จนทำให้พอจะรู

บทที่ 89 ของขวัญจากตู้เสียงฮ่าววันเวลาผ่านพ้นมาจนถึงงานแต่งของหนิงฮุ่ยหมินและหว่านหรูจิ่น ช่วงเช้าเป็นพิธีแต่งงานแบบเรียบง่ายที่สินสอดไม่ง่ายเหมือนการจัดงาน เพราะของขวัญที่หนิงเหมยจูมอบให้น้องชายเพียงคนเดียวนี้ไม่น้อยเลย หากเป็นชาวบ้านทั่วไปใช้ยันรุ่นลูกรุ่นหลานก็ยังเหลือ ไม่ว่าจะเป็นร้านค้าที่ปักกิ่งสองร้าน ที่ดินในอำเภอ เงินอีกห้าหมื่นหยวน ยังไม่รวมกับฟู่เจียจิ่นและเซี่ยเหิงมอบให้ ไหนยังมีจากครอบครัวของท่านนายพลป้านอีกล่ะ ต่อให้เป็นงานแต่งเศรษฐีในอำเภอยังคงไม่ได้รับของขวัญเช่นนี้ ส่วนช่วงบ่ายนั้นกลายเป็นงานเลี้ยงของทั้งสามคู่ ไม่ว่าจะเป็นของท่านผู้พันป้านลั่วจื่อกับภรรยาอย่างเว่ยเย่หนาน คู่บ่าวสาวเมื่อเช้า และสุดท้ายคงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากฟู่เจียจิ่นและเซี่ยเหิง ชาวบ้านที่มาร่วมอวยพรนั่นถูกเชิญให้กินอาหารกันทุกคน หากไม่อิ่มให้ตักกลับไปเผื่อคนที่บ้านได้อีกต่างหาก“ขอบใจมากๆ เลยนะ ที่ทำให้ชาวบ้านได้อิ่มท้อง” หัวหน้าหมู่บ้านเอ่ยขอบคุณคู่อาวุโสที่สุดอย่างเซี่ยเหิง“ไม่เป็นไรครับ ยังไงผมเป็นเขยของหมู่บ้านนี้ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” เมื่อน้ำเมาไหลลงคอทำให้เซี่ยเหิงกล้าที่จะคุยเล่นกับ