All Chapters of มนตราแห่งรัก: Chapter 31 - Chapter 40

"เอ๊อะ!เจ้าคนขี้อิจฉา"เลี่ยงเฟิ่งส่งเสียง จางหย่งถึงกับมุมปากกระตุกแอบซัดเข็มเงินในซอกผ้าสะบัดเข้าใส่เลี่ยงเฟิ่ง นกสวรรค์ก็ใช่จะน้อยหน้ากางฝ่ามือคีบเข็มเงินทันทีเช่นกัน ต่างคนต่างใช้ฝ่ามือสะบัดใส่กันไปมา ทั้งที่ยังไม่ลุกจากเก้าอี้เสียด้วยซ้ำ จางหยูหยิบม้วนไม้ไผ่ที่วางบนโต๊ะขึ้นมา อีกมือก็จับมือบางดึงให้ลุกขึ้นเงียบ ปาไช่เดินตามแรงจูงใบหน้ายังหันกลับไปมองสองคนที่ปะทะฝ่ามือใส่กันไม่หยุด เหล่าทหารด้านในต่างก็หยิบก้อนเงินมาวางพนันขันต่อใส่กันว่าผู้ใดจะเป็นผู้ชนะในการประมือครั้งนี้"เราจะไปที่ใดกันหรือขอรับ""ปาไช่เงยหน้าขึ้นมองจางหยู"ไปที่ห้องนอนของข้า"จางหยูตอบยิ้มๆ ปาไช่ไล่สำรวจคนที่เดินเคียงข้างด้วยสายตาชื่นชม คนผู้นี้รูปร่างสูงโปร่ง ความสูงนั้นไล่เรี่ยกับจางหย่ง แต่ทว่าตัวบางกว่า ทั้งใบหน้าหล่อเหลาราวเทพเซียน ถึงแม้จะน้อยกว่าองค์หลิงไท่ก็มิได้ด้อยไปกว่ากันกี่มากน้อย ผิวขาวจนเห็นเส้นเลือดละเอียดเนียนตา ตางกับจางหย่งที่เป็นผิวสีเข้มและร่องรอยบาดแผลก็มีให้เห็น เนื้อตัวใหญ่โตจนคับบ้านของจางหย่งถึงจะดูน่าเกรงขามก็ตามที"เป็นอย่างไรหน้าตาข้าน่าเกลียดน่ากลัวหรือไม่"จางหยูถามปนหัวเราะ"ไม่ขอร

"แล้วเจ้าร้หรอืไม่ว่าจางหย่งก็ชอบเช่นกัน""แน่นอนข้ารู้"เลี่ยงเฟิ่งถึงกับหัวเราะเมื่อได้ฟังคำตอบ"แล้วเจ้าจะจัดการเช่นไร""ไม่จัดการก็ในเมื่อทั้งข้าและจางหย่งชอบปาไช่ทั้งคู่ ก็ให้ปาไช่เป็นฝ่ายเลือกว่าชอบใคร""ฮ่าๆๆ ข้ารู้คำตอบแล้วว่าปาไช่จะตอบเช่นไร""หึ!อย่าคาดเดา จางหย่งเพียงแค่สับสนเท่านั้นเดี๋ยวเขาคิดได้เองว่าควรจะจัดการเช่นไร ถึงเวลานั้นมาข้าไม่มั้นใจด้วยซ้ำว่าปาไช่จะเลือกข้าหรือจางหย่ง"จางหยูส่ายหน้าน้อยๆ"ยังไม่ถึงเวลาเจ้าอย่าพึ่งคาดเดา แต่ข้ากลับคิดต่างจากเจ้านะจางหยู ข้าคิดว่าปาไช่คงไม่เลือกใครสักคน""เมื่อถึงเวลา"จางหยูพูดเบาๆ"ใช่!เมื่อถึงเวลา"เลี่ยงเฟิ่งย้ำคำแล้วเดินตามหลังจางหยูไปลานฝึกซ้อม"เจ้าจะอ่อนแอแบบนี้ไม่ได้"จางหย่งใช้กระบี่ไล่กวาดซ้ายป่ายขวา ปาไช่ถอยหลังจนไปติดกับกำแพงหอบหายใจแรง หยาดเหงื่อพราวเต็มใบหน้า"พักหน่อยขอรับ ข้าเจ็บมือไปหมดแล้ว""เวลาสู้รบเจ้าขอคู่ต่อสู้พักได้หรือไม่"จางหย่งเค้นเสียง"ไม่ขอรับ""แล้วคิดว่าข้าจะยอมหรือ""ไม่ขอรับ"ปาไช่น้ำตาซึม แรงตวัดกระบี่ของจางหย่งไม่ได้ออมแรงแม้แต่น้อย บั ดนี้ฝ่ามือของเขาชาจนแทบจะหมดความรู้สึก เหนื่อยจนหัวใจเต้นแรงจน

"แต่ว่าข้าไม่ได้เตรียมเสื้อผ้า"ปาไช่แย้ง จางหย่งที่เดินตามมาจากด้านหลัง โบกมือทีเดียวเสื้อผ้าสีน้ำเงินขลิบเงินก็ปรากฎขึ้น"ของเจ้า"จางหย่งวางเสื้อผ้าลงบนโขดหินแผ่นเรียบ แล้วหันมาจับสาบเสื้อปาไช่ เจ้าตัวผงะถอยหลังแต่กลับชนเข้ากับแผ่นอกของจางหยูแทน จางหยูค่อยโอบแขนจากด้านหลังมาค่อยดึงสายรัดเอวของปาไช่ออก ลมหายใจร้อนรินรดกกหูด้านหลังของปาไช่"เดี๋ยวก่อน ช้าก่อนข้าถอดเองได้"ปาไช่รั้งมือจางหยูออก กลายเป็นมือของจางหย่งที่ดึงสาบเสื้อออกจนเห็นเสื้อตัวใน"จางหย่งข้าถอดเอง"พอดึงมือจางหยูได้ก็หันมาคว้ามือจางหย่ง"เงียบเถอะยืนเฉยๆ"เสียงจางหย่งเอ่ยขึ้น จางหยูเงยหน้าขึ้นสบตากับจางหย่งแล้วยิ้ม มือสี่มือต่างวุ่นวายกับเสื้อผ้าของปาไช่จนเจ้าตัวเปลือยท่อนบน และมีเพียงกางเกงชั้นในสีขาวบางๆตัวเดียว"นี่พวกเจ้าจะทำอะไร"ปาไช่ถามเสียงสั่น เหลียวหน้าเหลียวหลังเพื่อจะมองคนทั้งคู่ บัดนี้ทั้งสองคนก็เปลือยท่อนบนตอนไหนปาไช่ไม่ทันสังเกต เหลือเพียงกางเกงชั้นในด้วยกันทั้งคู่แล้ว ยังไม่ทันตั้งตัวก็ต้องอ้าปากกว้าง ร้องไม่ออกเพราะถูกหิ้วลงไปยังบ่อน้ำร้อน ทั้งสามลงไปแช่อยู่ในน้ำใสแจ๋วมีสายไอร้อนจากน้ำลอยขึ้นมาอ้อยอิ่ง ร่

ปาไช่อ้าปากหอบฮักด้วยความเสียวตีตื้นขึ้นมาอีกครั้ง จางหยูเกร็งตัวไถลไปด้านหลังเพราะจางหย่งไม่ออมแรงแม้แต่น้อย"ฮึ่มมมม อืมมม ซี๊ดดดจางหยู รัดของข้าอีกจางหยู ให้แรงกว่านี้""เจ้าปล่อยมือออกจากข้าเสียทีจางหย่ง ข้าปวดไปหมดแล้ว"จางหยูร้องเสียงสั่น เนื้อตัวบิดสะท้านเพราะจางหย่งไม่ยอมให้จางหยูปลดปล่อย"ไม่! เจ้าต้องอดทนอีกนิด "จางหย่งกัดกรามแน่นดันส่งตัวเองเข้าไปในช่องร้อนของจางหยูจนสุดแรง"อ๊าาา ข้าเจ็บ เจ้ารุนแรงเกินไปแล้วจางหย่ง""อย่าอ่อนแอน่า ข้ารู้ดีว่าเจ้าเองก็ชอบมัน "จางหย่งเอ่ยก้มลงไปจูบปากของจางหยู ส่งลิ้นร้อนเข้าไปกวาดเอาน้ำหวานในปาก"อืมมมห์ ฮึก ซี๊ดดดข้าจะไม่ไหว"จางหยูเอ่ยเสียงแหบพร่า"ถ้าเช่นนั้น เจ้าก็จงเข้าไปซุกหาที่อบอุ่นในตัวของปาไช่ดีหรือไม่"จางหย่งเอ่ยนำ จางหยูตาลุกวาบจางหย่งเห็นเช่นนั้น จึงยอมปล่อยมือออกจากของจางหยู เจ้าตัวสาวนิ้วเพื่อเตรียมความพร้อมอีกครั้ง ด้วยความที่ตัวเองอยู่ด้านล่างสุดจึงไม่สะดวกที่จะสอดใส่ จางหย่งจึงคว้าแท่งร้อนของเขาเอาไว้ในมือ จรดจ่อช่องจีบที่บวมแดงของปาไช่ให้แทน จางหยูออกแรงยกตัวเองขึ้นเหนือพื้น ดันตัวตนเข้าไปยังช่องร้อนของปาไช่ จางหย่งก้มมองช่

"ฮึ่ม อี๋ซูเจ้าแรงไปแล้ว"หลิงไท่คราง สวนกลับด้วยการสอดนิ้วเข้าไปยังช่องจีบทั้งที่ยังไม่มีอะไรหล่อลื่น อี๋ซูถึงกับดันตัวเองหนีหลบนิ้วที่กระแทกเข้ามาอย่างแรง"อ๊าาา เบา ข้าเจ็บนะหลิงไท่"เขาไม่สนใจดึงมือกลับและเพิ่มนิ้วสอดกลับเข้าไปอีกครั้ง"ฮ่าาา อืมมมหลิงไท่ เจ้าชอบแบบนี้หรือ""ข้าตามใจเจ้าต่างหาก"หลิงไท่ดันหลังอี๋ซูลงนอนกับพื้นหญ้าดึงกางเกงออกให้เหลือแต่เสื้อตัวนอกและตัวใน ปากกัดสาบเสื้อสีขาวให้อ้าออกจนเผยให้เห็นอกขาวและเม็ดทับทิมสีสดเล็กๆสองจุด เขาแลบลิ้นออกแตะเบาๆตรงปลายยอด อี๋ซูห่อไหล่เข้าหากันด้วยความเสียว ขบริมฝีปากตนเองแน่น"อย่ากัดปาก"หลิงไท่เงยหน้าขึ้นมอง ใช้นิ้วที่เหลือเกลี่ยริมฝีปากที่ขบกันแน่นออก สอดนิ้วตัวเองเข้าปากเล็กให้ดูด อี๋ซูดูดนิ้วราวทารกหิวกระหายน้ำนมมารดา ด้านล่างหลิงไท่ใช้สองนิ้วควานด้านในอ่อนนุ่มแตะย้ำจุดเสียวจนอี๋ซูดิ้นพล่าน"เด็กน้อยของข้า"หลิงไท่เอ่ยเสียงแหบดึงมือออกจากปากอี๋ซูเลื่อนลงมากอบกุมแท่งหยกสีชมพูเอาไว้ในมือ รูดรั้งช้าๆ อี๋ซูบิดตัวไปมาด้วยความเสียวเพราะโดนปลุกเร้าทั้งด้านหน้าและด้านหลัง"อ๊าาา อืมมม หลิงไท่ หลิงไท่ ช่วยข้าด้วย""ให้ช่วยอะไร ให้ช่วยแบ