All Chapters of Falling for My Ex's Dangerous Uncle: Chapter 131 - Chapter 140

Mahigpit na hawak ni Cassandra ang patient chart habang naglalakad sa pasilyo.Pinipilit niyang maging kalmado kahit halos mabingi na siya sa lakas ng kabog ng dibdib niya.Sa loob ng silid, naroon si Nicole.At anumang oras, maaaring mahuli siya."Excuse me."Napahinto siya nang may nurse na lumapit sa kanya."Pakidala naman ito sa nurses' station kapag tapos ka na."Bahagyang yumuko si Cassandra."Sige."Hindi na nagtagal ang nurse at nagpatuloy sa paglalakad.Palihim na nakahinga si Cassandra.Muntik na.Muli siyang nagpatuloy.Nasa ilang hakbang na lang siya mula sa silid nang harangin siya ng isa sa mga bantay."Saan ka pupunta?"Tinaasan pa siya nito ng tingin.Pinilit ni Cassandra na huwag magpakita ng kaba."May bilin ang doktor. Kailangan kong tingnan ang pasyente."Sandaling pinagmasdan siya ng bantay.Binuksan nito nang kaunti ang pinto at sumilip sa loob.Pagkaraan ng ilang segundo muli itong lumingon."Bilisan mo."Tumango si Cassandra.Hindi na hinintay ni Cassandra na m

“Pero, Arsenio—” “Kung hindi ka kikilos ngayon, pareho tayong malilintikan kay Senyor,” putol ni Arsenio. Diretso ang tingin nito sa tauhan, walang bahid ng pag-aalinlangan sa mukha. Sa huli, tumango ang tauhan. “Sige.” Pagkatapos ay mabilis itong tumalikod at nagmadaling bumalik sa loob ng gusali. Nang makaalis ito, sandaling natahimik ang paligid. Tiningnan sila ni Arsenio. Si Divina ay ilang ulit na napakurap, tila hindi pa rin makapaniwalang pinakawalan sila nito. Samantala, si Cassandra ay nagsalubong ang mga kilay. Hindi niya alam kung dapat ba siyang magpasalamat o mag-ingat. “Bilisan n’yo nang umalis bago pa may makakita ulit sa inyo,” seryosong sabi ni Arsenio. Hindi na ito naghintay ng sagot at nilagpasan sila. “O-Oo, Kuya. Salamat,” agad na sabi ni Cassandra. Mabilis silang kumilos. Ngunit bago tuluyang makalayo, napasulyap si Arsenio sa babaeng nakaupo sa wheelchair. Alam niyang si Mirasol iyon. Saglit na natigilan si Arsenio. 'Patawarin mo a

Tahimik ang loob ng sasakyan. Tanging ugong ng makina at mabibigat na paghinga lamang ang maririnig. Mahigpit ang pagkakahawak ni Divina sa kamay ni Cassandra sa likurang upuan, ngunit ni isa sa kanila ay walang nagsasalita. Si Rey naman ay walang kibo habang nagmamaneho. Nakatutok ang mga mata nito sa kalsada, ngunit bakas sa mahigpit na pagkakakuyom ng panga nito ang galit at pag-aalala. Samantala, si Cassandra ay nakatanaw lamang sa bintana. Ngunit wala siyang nakikita. Parang lumulutang ang isip niya. Paulit-ulit na bumabalik sa kanyang alaala ang mga nangyari. Ang pagbaril kay Indira at pagbagsak nito sa semento. Maging ang dugong kumalat sa paligid nito. At higit sa lahat— si Ismael. Ang lalaking pinakamamahal niya. Ang lalaking pinagkatiwalaan niya ng puso niya at nangakong poprotektahan siya hanggang huli. Ngunit siya rin ang taong hindi niya inaasahang gagawa noon sa kakampi at mismong kaibigan niya. Mahigpit niyang kinuyom ang mga kamay sa kandungan. Parang m

“Cassandra, how are you holding up?”Natigilan si Cassandra nang marinig ang boses ni Nicole sa kabilang linya.“Bakit nasa'yo ang cellphone ni Ismael?”Mahinang natawa si Nicole.“Let's just say... he gave it to me.”Halos matabig ni Cassandra ang laptop sa harap niya.“Bakit?”“Because he's busy right now.”May bahid ng panunukso ang boses nito.“Besides, I thought it would be better if I called you myself.”Natahimik si Cassandra.At parang lalo lang nasiyahan si Nicole.Saglit itong tumigil bago sinadyang idiin ang susunod na mga salita."You really didn't think he'd choose you over his own mother, did you?"Hindi agad nakasagot si Cassandra. Masakit marinig ang mga salitang iyon, lalo na dahil iyon mismo ang pilit niyang iniiwasang isipin. At ang pinakamasakit sa lahat—hindi niya masabing mali si Nicole. Mahigpit niyang hinawakan ang cellphone bago tuluyang nagsalita.“Bakit ka tumawag, Nicole?”“'I just thought you deserved to know,’ sabi ni Nicole sa tono na kunwaring malambing

Hapon na nang dumating si Ismael sa ospital.Tahimik niyang ipinarada ang sasakyan sa basement parking bago pinatay ang makina.Agad na bumalot ang katahimikan sa loob.Ilang segundo siyang nanatiling nakaupo, parehong nakahawak ang mga kamay sa manibela.Walang mababakas na emosyon sa kanyang mukha.Ngunit nang bahagya siyang lumingon sa passenger seat—naroon ang itim na hoodie.Ang parehong hoodie na ilang oras pa lang ang nakalipas ay suot niya.Nanatili ang tingin niya roon.Parang may alaalang pilit na bumabalik sa isip niya.Maya-maya ay napasandal siya sa headrest at mariing ipinikit ang mga mata.Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya.Pagkatapos ay muli niyang iminulat ang mga mata at iniwas ang tingin sa hoodie.Binuksan niya ang pinto at bumaba ng sasakyan.Pagpasok ni Ismael sa loob ng ospital, agad siyang sinalubong ng mahigpit na seguridad.May mga bantay sa bawat pasilyo at kanto, ngunit nang makilala siya ng mga ito, mabilis silang tumabi at nagbigay-da