All Chapters of หอบแฝดห้า ทำฟาร์มในโลกอสูร: Chapter 51 - Chapter 60

ยี่สิบวันผ่านพ้นไปดุจพายุร้ายที่พัดโหมกระหน่ำนครศิลาศักดิ์สิทธิ์ข่าวลือสะพัดไปทั่วทุกตรอกซอกซอยดุจไฟลามทุ่ง ว่าตระกูลเซียวได้รับ 'วาสนาจากสวรรค์' ทรงประทานโอสถระดับตำนาน เซียวเจิ้นหนานกว้านซื้อสมุนไพรอายุสิบปีที่หลงเหลืออยู่ในตลาดมืดและร้านค้าย่อยจนเกลี้ยงคลัง เพื่อนำมาหลอมโอสถต้านสวรรค์สะสมไว้ให้ตนเอง และป้อนให้บุตรีสุดที่รักกินเป็นหนูทดลองอย่างบ้าคลั่งผลลัพธ์จากโอสถเทวะลวงตาช่างตระการตาและฉาบฉวย พลังปราณของเซียวรั่วเสวี่ยพุ่งทะยานอย่างผิดมนุษย์มนา กำแพงคอขวดปฐพีถูกบดขยี้ นางทะลวงระดับพรวดเดียวไปถึง 'ระดับปราณปฐพีขั้นกลาง' ในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน นครศิลาต่างเชิดชูสตรีอสรพิษขาวผู้นี้ให้เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งยุคอย่างสมบูรณ์แบบตระกูลเซียวกร่างและหยิ่งผยองถึงขีดสุด พวกมันใช้อำนาจและปราณยุทธ์ที่เพิ่งได้รับมากดขี่ข่มเหงตระกูลเล็กตระกูลน้อย บีบบังคับให้ทุกคนต้องก้มหัวศิโรราบทว่าภายใต้แสงสว่างอันเจิดจ้า ย่อมมีความมืดมิดที่เน่าเฟะซุกซ่อนอยู่หลายคืนที่ผ่านมา สายลับของหูจิ่วเยวียนที่แฝงตัวอยู่ในคฤหาสน์เซียว ลอบสังเกตเห็นความผิดปกติที่น่าสะพรึงกลัว เซียวรั่วเสวี่ยเริ่มมีอาการคลุ้มคลั่ง

"ก้มหัวรับการพิพากษาของอัจฉริยะแห่งยุคเสียเถิด!"เสียงตวาดก้องของเซียวรั่วเสวี่ยดึงความสนใจของทุกผู้คนในลานถนน กรงเล็บที่อาบไล้ด้วยปราณปฐพีขั้นกลางสีทองอร่าม พุ่งทะยานแหวกมวลอากาศหมายจะฟาดทำลายป้ายร้านโอสถเร้นเงาให้แหลกเป็นผุยผง พลังอำนาจที่ได้มาจากการกลืนกินโอสถล้ำค่าทำให้นางรู้สึกราวกับตนเองอยู่เหนือสรรพสิ่งทว่าในเสี้ยววินาทีที่กรงเล็บห่างจากแผ่นป้ายเพียงคืบเดียว... กระแสพลังสีทองที่เคยเจิดจ้ากลับหยุดชะงักกะทันหันกลางอากาศ!กร๊อบ! เสียงบางอย่างฉีกขาดดังลั่นออกมาจากจุดตันเถียนของสตรีอสรพิษ เส้นลมปราณที่เคยไหลเวียนอย่างบ้าคลั่งพลันตีกลับอย่างรุนแรง พลังสีทองบิดเบี้ยวกลายเป็นสีดำทมิฬ ลุกลามจากข้อมือขาวผ่องขึ้นสู่ลำคอราวกับรากไม้พิษที่สูบเลือดสูบเนื้อในชั่วอึดใจกลิ่นคาวเลือดที่เน่าเปื่อยผสมผสานกับไออสุรกายจากก้นบึ้งของความตาย ระเบิดทะลักออกจากทวารทั้งเจ็ดของเซียวรั่วเสวี่ย แรงกดดันจอมปลอมที่เคยกดข่มมวลชนพังทลายลงต่อหน้าธารกำนัลที่กำลังเบิกตาค้าง"กรี๊ดดดดดดดด!"เสียงร้องโหยหวนแหลมพร่าปานสัตว์เลื้อยคลานที่ถูกสาดด้วยน้ำกรด กรีดแทงโสตประสาทของท

"ทุบจวนหินอ่อนพวกนี้ทิ้งเสีย ข้าต้องการเพียงผืนดินเปล่า"สุรเสียงราบเรียบทว่าทรงอำนาจของเซียวหนิงเยว่ก้องกังวานไปทั่วลานกว้าง คฤหาสน์ตระกูลเซียวที่เคยโอ่อ่าหรูหรา ประดับประดาด้วยหยกสลักและเสาทองคำ บัดนี้ไร้ซึ่งความหมายในสายตาของอดีตมือสังหาร สำหรับสตรีที่กำลังอุ้มชูสายเลือดเทวะถึงห้าชีวิต ศาลาหินอ่อนหาได้หล่อเลี้ยงปากท้อง ทว่าผืนปฐพีที่ซุกซ่อนอยู่เบื้องล่างต่างหากคือขุมทรัพย์ที่แท้จริงตี้อ๋าวเทียนก้าวออกไปเบื้องหน้า จ้าวราชสีห์ทองคำกำหมัดแน่นก่อนจะซัดกระแทกเข้าใส่เสาหลักของตำหนักกลางอย่างไม่ออมแรง เสียงกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่น โครงสร้างหรูหราพังครืนลงมาดุจเศษฝุ่น สยงป้าจ้าน จ้าวหมีหยินหยางไม่น้อยหน้า เขากระทืบฝ่าเท้าลงบนพื้นหยกชั้นเลิศ บดขยี้แผ่นกระเบื้องราคาแพงให้แหลกละเอียดเป็นผุยผง เผยให้เห็นหน้าดินสีเข้มที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งถูกปิดทับมานานนับร้อยปีเมื่อพื้นที่กว้างขวางถูกถางจนโล่งเตียน เซียวหนิงเยว่ก้าวเดินฝ่าฝุ่นผงเข้าไปหยุดอยู่ ณ จุดกึ่งกลางของอดีตคฤหาสน์ สัมผัสวิถีนักฆ่าผนวกกับสัญชาตญาณมารดาจับจังหวะการไหลเวียนของขุมพลังเบื้องล่าง ชีพจรวิญญาณสายใหญ่ที่เคยค้

"อ๊ากกกก!"เสียงกรีดร้องโหยหวนฉีกกระชากความมืดมิด ลานดินหน้าอดีตคฤหาสน์ตระกูลเซียวแปรสภาพเป็นลานประหารวิปลาสในชั่วพริบตาบุปผากลืนโลหิตอ้ากลีบดอกที่เต็มไปด้วยซี่ฟันแหลมคม พ่นละอองกรดสีเขียวคล้ำเข้าใส่ใบหน้าของเดนตายลัทธิมืด เสียงเนื้อหนังถูกกัดกร่อนดังฟู่พร้อมกับควันเหม็นไหม้ ร่างที่กำลังดิ้นทุรนทุรายถูกเถาวัลย์คว้านลำไส้ตวัดรัดข้อเท้า ลากถูลู่ถูกังจมหายลงไปใต้ผืนปฐพีอย่างโหดเหี้ยม ทิ้งไว้เพียงรอยเลือดทางยาวและเสียงเล็บที่ตะกุยหน้าดินด้วยความสิ้นหวัง"มันไม่ได้ฆ่าพวกเรา... มันกำลังเก็บเกี่ยว!""หนี! พวกมันเอาร่างคนไปทำปุ๋ยจริงๆ!""บ้าไปแล้ว! นี่มันไม่ใช่สนามรบ นี่มันโรงเชือดของชาวนา!"เสียงหวาดผวาของนักฆ่าลัทธิมืดดังสับสนปนเสียงกรีดร้อง ทว่าความตื่นตระหนกยิ่งทำให้พวกมันเหยียบย่ำร่องดินมั่วซั่ว โลหิตยิ่งสาดกระเซ็น พืชอสูรยิ่งเติบโตบ้าคลั่งใต้ผืนดินที่เพิ่งถูกพลิกใหม่ 'บ่อหมักปุ๋ยอเวจี' ทำงานอย่างบ้าคลั่ง รากสีดำทมิฬนับพันเส้นแผ่กระจายอยู่ใต้หน้าดินดุจเส้นเลือดของอสูรโบราณ ทุกครั้งที่ซากอสูรกลายพันธุ์ถูกลากลงไป พื้นดินจะสั่นสะเทือนเบาๆ

ทันใดนั้น เสียงระบบก็ดังขึ้น[ติ๊ง! แจ้งเตือนเงื่อนไขข้อจำกัดระบบ] [เมล็ดพันธุ์วิญญาณระดับทวีปครอบครองเจตจำนงแห่งปฐพีโบราณ] [พวกมันปฏิเสธพลังงานจากสิ่งมีชีวิตอื่น] [จำเป็นต้องได้รับ 'หยาดโลหิตของเจ้าของฟาร์ม' เพื่อทำสัญญาผูกพันผืนดินและปลุกพลังเพาะปลูก]เซียวหนิงเยว่เลิกคิ้วเล็กน้อย แค่นี้เองหรือนางพลิกข้อมือ มีดสั้นสีเงินปรากฏขึ้นในฝ่ามือ คมมีดบางเฉียบสะท้อนแสงเย็นวาบยังไม่ทันที่นางจะกรีดปลายนิ้ว ตี้อ๋าวเทียนก็ถลามาขวางหน้าคมมีดดุจพายุคลั่ง"หยุดก่อน! นายหญิง อย่าทำร้ายตัวเองเด็ดขาด!" ใบหน้าหล่อเหลาดุดันซีดเผือดลงในพริบตาหูจิ่วเยวียนตามมาประชิดอีกด้าน หูจิ้งจอกตั้งตรง หางทั้งเก้าฟูขึ้นจนแทบกลายเป็นพัดขนาดใหญ่ "ข้าไม่ยอมให้ผิวเนื้อของท่านต้องมีรอยแผล แม้เพียงรอยเดียว"สยงป้าจ้านก้าวมาข้างหน้า สีหน้าจริงจังจนแทบทำให้ลานดินหนักอึ้ง "ใช้เลือดข้า ข้ามีมากพอ"ม่ออู๋เหินยกมือขึ้นเล็กน้อย เล็บเรียวแหลมจ่อเข้ากลางอกตนเองโดยไม่ลังเล "หากต้องการเลือด ข้าจะกรีดหัวใจแทนท่าน"