บททั้งหมดของ หอบแฝดห้า ทำฟาร์มในโลกอสูร: บทที่ 61 - บทที่ 70

หมอกดำลอยต่ำคลอเคลียรากไม้รอบคฤหาสน์ บรรยากาศเงียบสงัดผิดปกติ เถาวัลย์กะซวกลำไส้ที่เคยดิ้นพรวดพราดกระหายเลือด บัดนี้นิ่งสงบราวกับเถาไม้ธรรมดา บุปผากลืนโลหิตซึ่งเคยอ้ากลีบรับกลิ่นคาวโลหิตกลับหุบแน่น ไม่ต่างจากดอกไม้ป่าที่หลับใหลกลางราตรีศัตรูระลอกใหม่นี้ไร้ชีพจร ไร้ลมหายใจ ไร้ซึ่งกลิ่นคาวเลือดสด ไร้สิ้นทุกสิ่งที่จะกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าของพฤกษาสังหารภายในกำแพงศิลา เซียวหนิงเยว่ยังคงนั่งนิ่งอยู่หน้าเตาหม้อศิลา มือหนึ่งโอบประคองหน้าท้องที่นูนป่อง อีกมือรับชามน้ำแกงจากไห่ยวี่เจ๋อ อดีตมือสังหารใช้ช้อนไม้ตักน้ำแกงอุ่นร้อนเข้าปากอย่างเชื่องช้า ราวกับกลิ่นอายมรณะที่คืบคลานอยู่ด้านนอกไม่ได้เกี่ยวข้องกับนางแม้แต่น้อย"พวกมันมาแล้ว" นางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ระลอกคลื่นสิ้นประโยคสั้นๆ บรรยากาศอบอุ่นภายในชานเรือนพลันเปลี่ยนเป็นตึงเครียด ยอดบุรุษบรรพกาลทั้งห้าชะงักการกระทำในทันทีตี้อ๋าวเทียนวางฟืนในมือลงช้าๆ นัยน์ตาสีอำพันหรี่แคบลง สยงป้าจ้านกระชับจอบกระดูกวิญญาณแน่น เส้นเลือดบนท่อนแขนปูดโปน ม่ออู๋เหินเงยหน้าขึ้นจากขวดยาพิษในมือ ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มเ

[ติ๊ง!]เสียงเตือนสีแดงฉานจากระบบฟาร์มมิติดังกระชั้นในห้วงสำนึกของเซียวหนิงเยว่ หน้าจอแจ้งเตือนสว่างวาบขึ้นตรงหน้า[คำเตือนระดับอันตรายสูงสุด: ตรวจพบ 'ตัวแม่ปรสิตซากอสูร' ฝังตัวอยู่ใต้ผืนปฐพี] [ระดับภัยคุกคาม: สูง] [แจ้งเตือน: ตัวแม่ปรสิตเพิกเฉยต่อเหยื่อล่อทั้งหมด] [เป้าหมายของมันมิใช่พืชผล มิใช่บ่อหมัก และมิใช่ระบบรากฟาร์มชั้นนอก] [เป้าหมายหลักของตัวแม่ปรสิต: กลืนกิน 'ทายาทสายเลือดเทวะบรรพกาล' ในครรภ์ของท่านโดยตรง]อากาศรอบลานพลันเงียบลงอย่างน่าประหลาด เมื่อครู่ฝูงตัวอ่อนปรสิตซากอสูรยังคงไหลลงสู่บ่อหมักอเวจีราวกระแสน้ำเน่าเปื่อย ทว่าบัดนี้ภายใต้ความสำเร็จอันดูเหมือนสมบูรณ์แบบ กลับมีภัยร้ายอีกชั้นหนึ่งซ่อนตัวอยู่ภัยที่ไม่ได้สนใจเหยื่อล่อ ไม่ได้สนใจปุ๋ย ไม่ได้สนใจรากพืช มันมุ่งตรงมายังสิ่งเดียวที่เซียวหนิงเยว่หวงแหนยิ่งกว่าชีวิตของตนเอง... ลูกในครรภ์นัยน์ตาสีดำของนางหรี่แคบลงลึกลงไปใต้ชั้นดินดำขลับ เงาร่างสีดำขนาดพอๆ กับทารกแรกเกิดค่อยๆ เลื้อยผ่านรากไม้ใหญ่ ผิวของมันดำมะเมื่อม ราวกับก้อนเนื้อเน่าที่ถูกหมักในบ่อพิษมาเป็นร้อยปี เส้นเลือดพิษสีแดงคล้ำเต้นตุบอยู่ใต้ผิวหนังบางใส ดวงตา

"เสริมพลังลงไป" เซียวหนิงเยว่ตวาดสั่งการ "อย่าให้วัตถุดิบชั้นยอดหลุดมือ"จ้าวอสูรทั้งห้าประสานพลังทันทีตี้อ๋าวเทียนกดเพลิงราชสีห์ลงสู่ก้นบ่อ เปลวไฟสีทองไม่ได้เผาผลาญทุกสิ่งอย่างบ้าคลั่ง แต่แผดเผาเฉพาะเปลือกนอกอันแข็งแกร่งของตัวแม่ปรสิต ทำให้ชั้นผิวเน่าเปื่อยแตกออกทีละชั้นสยงป้าจ้านใช้ปราณปฐพีกดบ่อหมักทั้งใบให้หนักขึ้น ราวกับภูเขาลูกหนึ่งทับลงบนร่างของมัน บีบอัดตัวแม่ให้แบนราบติดก้นบ่อม่ออู๋เหินแทรกปราณพิษอสรพิษลงไปในรอยแตกของเปลือกนอก พิษต่อพิษปะทะกันจนเกิดเสียงฉ่าๆ แกนกลางของตัวแม่ปรสิตเริ่มสั่นสะเทือนหูจิ่วเยวียนกางม่านมายาชั้นหนึ่งคลุมปากบ่อ ตัดขาดการเชื่อมต่อระหว่างตัวแม่กับลูกหนอนที่เหลืออยู่ภายนอก เสียงกรีดร้องไร้เสียงของมันจึงไม่อาจส่งคำสั่งไปถึงปรสิตตัวอื่นไห่ยวี่เจ๋อใช้วารีสมุทรชะล้างพิษส่วนเกินอย่างแม่นยำ ขัดขวางไม่ให้ไอเน่าเสียไหลย้อนกลับมาทำลายหน้าดินและร่องน้ำวิญญาณทั้งห้าประสานพลังกันราวกับเตาหลอมโอสถมีชีวิต เพียงแต่สิ่งที่ถูกหลอม ไม่ใช่โอสถ แต่เป็นตัวแม่ปรสิตซากอสูรระบบมิติโอสถสวรรค์เริ่มประมวลผลอย่างรวดเร

[สรุปผลการแปรสภาพศึกทะเลพิษ: ปุ๋ยซากพิษกลั่นบริสุทธิ์ บรรจุ 300 กระสอบ น้ำหมักปรสิตซากอสูร บรรจุ 80 ไห สมุนไพรวิญญาณระดับกลางเติบโตเร็วกว่าปกติสี่เท่าหกส่วน... ตรวจพบร่องรอยตกค้าง: เซียวเจิ้นหนาน]ตัวอักษรบนหน้าต่างโปร่งแสงจางหายไป เซียวหนิงเยว่กวาดสายตาอ่านบรรทัดสุดท้ายซ้ำอีกครา นิ้วเรียวเคาะลงบนแผ่นศิลาข้างกายเป็นจังหวะเชื่องช้า กลิ่นคาวเลือดที่เคยคละคลุ้งเมื่อค่ำคืนก่อนถูกแทนที่ด้วยความหอมสดชื่นของสมุนไพรวิญญาณ พฤกษาสังหารที่ผ่านการวิวัฒนาการสงบนิ่งอยู่รอบกำแพงที่แตกหัก ดุจอสูรเฝ้าประตูกำลังจำศีลเช้าวันใหม่ของฟาร์มวิญญาณเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับกองทรัพยากรมหาศาล ทว่ามวลอากาศบนชานเรือนชั่วคราวกลับคุกรุ่นไปด้วยความเดือดพล่าน"ข้าจะไปฉีกกระเดือกมันเดี๋ยวนี้!" ตี้อ๋าวเทียนคำรามต่ำในลำคอ แผงคอสีทองตั้งชัน สองมือเปล่าที่เคยใช้ไถหน้าดินเมื่อวาน บัดนี้กำแน่นจนข้อต่อลั่นกร๊อบ จ้าวราชสีห์ทองคำเดินวนไปมาดุจสัตว์ร้ายถูกขังกรง"สวะพรรค์นั้นกล้าส่งทะเลพิษมาปนเปื้อนอาณาเขตของท่าน ปล่อยข้าไปเถิด ข้าจะกระชากหัวเซียวเจิ้นหนานมาเสียบประจานหน้าฟาร์ม!""แค่หัวมันไม่พอ! ข้าจะไปถล่มคฤหาสน์ตระกูลเซียวให้ราบเป

"ย่านประตูตะวันออกมีแต่กลิ่นเหงื่อคาวและพวกแรงงานรับจ้าง เหตุใดท่านไม่เลือกเปิดร้านในตลาดกลางที่พวกคหบดีและพ่อค้าใหญ่เดินสัญจรเล่าขอรับ?"หูจิ่วเยวียนขยับพัดมายาในมือ ปิดบังรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขณะทอดสายตามองอาคารไม้ซอมซ่อเบื้องหน้า บริเวณนี้คือจุดตัดของลานรับจ้างและเส้นทางผ่านของพวกนักล่าระดับล่าง กลิ่นสุราราคาถูกและโคลนตมลอยปะปนในมวลอากาศเซียวหนิงเยว่ก้าวข้ามแอ่งน้ำขังด้วยวิถีเท้าอันเงียบเชียบ นัยน์ตาสีดำสนิทกวาดมองผู้คนที่เดินขวักไขว่"ผู้มั่งมีล้วนมีทางเลือกให้เดินอยู่แล้ว" เซียวหนิงเยว่เอ่ยเสียงเรียบ "ข้าจะเริ่มจากคนที่ไม่มีทางเลือก"จังหวะนั้นเอง สตรีร่างผอมซีดนางหนึ่งเดินประคองครรภ์ที่นูนเด่น จูงมือเด็กเล็กวัยเตาะแตะเดินผ่านหน้าร้านไป เสื้อผ้าของนางปุปะ ขอบตาดำคล้ำจากการอดหลับอดนอน ทว่าอ้อมแขนกลับกอดประคองบุตรน้อยไว้แน่นเซียวหนิงเยว่หยุดสายตาอยู่ที่สองแม่ลูกนั้นนานกว่าปกติ มือบางยกขึ้นแตะหน้าท้องของตนเองโดยสัญชาตญาณ ไห่ยวี่เจ๋อที่ยืนอยู่เบื้องหลังสังเกตเห็นแววตาที่เปลี่ยนไปของนายหญิง จึงก้าวเข้ามาเงียบๆ"ผู้ที่กำลังอุ้มชูชีวิตไว้ในท้อง..