جميع فصول : الفصل -الفصل 50

Unti-unting nagbago ang ihip ng hangin sa loob ng banquet hall.Hindi na lang simpleng paghanga sa dami ng alahas ang naroon, napalitan iyon ng mas matinding interes. Lahat ay napatingin sa kani-kanilang mga baso, nagtataka, nag-aabang.‘Anong klaseng alahas kaya ang mapupunta sa akin?’‘Sino ang makakakuha ng pinakamalaki? Pinakamahal?’May ilan na agad uminom ng laman ng baso kahit hindi pa nagsisimula ang opisyal na toast, tila ba ayaw magpaiwan sa pagkakataon. Ang dating maayos at kalmadong ambiance ng mga sosyal na bisita ay napalitan ng tahimik na kompetisyon.“This is… quite a spectacle,” may nagsalita, hindi maitago ang pagkamangha.Biglang nag-iba ang galaw ng lahat nang dumating ang mag-asawang pinakahihintay. Agad na umurong ang mga bisita, nagbibigay-daan, sabay sabay na yumuko bilang pagbati.Lumapit ang Pangulo, isang lalaking kilala sa karisma at impluwensya, kay Jaxen, may mainit na ngiti sa labi.“Pwede bang makahingi ng isang baso?” tanong nito nang magaan.“Of cours

Bahagyang ngumiti ang Pangulo habang sinusuri ang suot na kapa, halatang naaaliw sa kakaibang detalye nito.“Jaxen,” aniya, may halong kuryosidad sa boses, “anong klaseng magic ba ang meron diyan sa cloak na ’yan?”Ngumiti si Jaxen, kalmado at tila kontrolado ang sitwasyon gaya ng nakasanayan. “I’ll show you now, Sir.”Pagkatapos, bahagya siyang tumingin kay Raina at kumindat, parang may lihim na plano na siya lang ang nakakaalam.“I’m sorry kung natagalan ako,” mahina niyang sabi. “Now, we’ll proceed.”Napakunot ang noo ni Raina. ‘Ano na naman ‘to?’Wala siyang ideya kung ano ang binabalak ni Jaxen. Ni wala silang napag-usapan tungkol dito. Pero kilala niya ito, kapag umatras siya ngayon, siya rin ang magmumukhang katawa-tawa sa harap ng lahat.Kaya kahit naguguluhan, napabuntong-hininga na lang siya at dahan-dahang lumapit.Tahimik na iniladlad ni Jaxen ang gintong kapa at maingat na ibinalot iyon sa katawan ni Raina. Natakpan ang simple niyang suot, halos hindi na makita ang laylay

Matagal nang nakaratay sa kama ang lola ni Raina matapos siyang atakihin ng matinding pagkahilo. May mga araw na halos hindi ito makagalaw sa sakit, pero kapag humuhupa ang atake, nagiging masigla pa rin ito, parang walang karamdaman. Ngunit tatlong araw bago ito tuluyang pumanaw, hindi na nito magawang lumunok kahit kaunting pagkain. Doon nagsimula ang mabilis nitong paghina… hanggang sa tuluyan na itong mawala.‘Mrs. Spencer… sana ay okay lang kayo.’Biglang nanlamig ang mukha ni Raina sa alaala ng unti-unting paglala ng kondisyon ng kanyang lola. Bagama’t ibang-iba ang personalidad at itsura ni Mrs. Spencer kumpara sa kanyang lola, hindi niya maiwasang kabahan. Lalo na’t ngayon lang niya ito nakilala nang personal.“Jaxen… si Mrs. Spencer, pwede ba natin siyang puntahan?” mahina niyang tanong, halatang may pag-aalala sa boses.Umiling si Jaxen, mahinahon pero matatag ang tono. “We’ll visit her tomorrow. Baka lalo lang siyang maistorbo kung pupunta tayo ngayon.”Napakagat si Raina s

‘Diyos ko… saan niya dadalhin ’tong usapan na ’to?’Halos mapasigaw si Raina sa loob-loob niya. Ramdam niya ang panlalamig ng buong katawan habang unti-unting sinisilip ng mga tao ang mga detalye na pilit niyang tinatago. Kung ipapaliwanag niya ang gusot sa damit niya, kailangan niyang aminin ang nangyari sa pagitan nila ni Jaxen, isang bagay na ni hindi niya kayang isipin nang hindi napapahiya.Pero kung mananahimik siya… mananatili ang maling akala na may namamagitan sa kanila ni Daniel.‘Alin ba ang mas pipiliin ko? Ang mapahiya bilang… gano’n? O ang mapagbintangang may ibang lalaki?’Parehong hindi niya kayang tanggapin.‘Anong gagawin ko…? Paano ko ipapaliwanag ’to?’Nahilo siya sa dami ng iniisip. Para bang umiikot ang buong paligid, at sa bawat segundo, lalo siyang nilulunod ng mga matang nakatutok sa kanya.At bago pa siya tuluyang mawalan ng composure, naramdaman niya ang isang malapad at mainit na kamay na marahang pumulupot sa kanyang balikat.“That’s a troubling misunderst

“Kahit pa ba isa akong babaeng sakim sa pagnanasa, magulo ang isip, at tila kakaiba… tatanggapin mo parin ba ako?”“Of course,” sagot ni Jaxen nang walang pag-aalinlangan, tila ba natural lang iyon para sa kanya.Napasinghap si Raina, bahagyang nag-alinlangan bago muling nagsalita. “Pwede ba akong… manatili dito? With you?”Ang mga mata niyang dati’y puno ng inosenteng kuryosidad ay ngayon ay nag-aapoy sa isang damdaming hindi niya lubos maintindihan. Para siyang unti-unting nagbabago, mula sa tahimik at maingat na babae, naging isang nilalang na hinahatak ng sariling pagnanasa. At alam niyang si Jaxen ang dahilan nito… o baka pareho silang nadala sa isa’t isa.“Stay with me,” mahina ngunit tiyak na bulong ni Jaxen habang nakatitig sa kanya. “I’m not going anywhere.”Sa sandaling iyon, tila may bitag na unti-unting sumasara sa kanilang dalawa. Ang isang nilalang na nasilaw sa sarap ay hindi na iintindi pa sa sakit na maaaring kapalit nito. Kahit pa masaktan, kahit pa mawalan, basta’t