บททั้งหมดของ She Replaced the Billionaire’s Wife: บทที่ 1 - บทที่ 10

“Wow… perfect ‘to,” bulalas ni Reina habang pinagmamasdan ang kapatid. “Raina, halos magkapareho na tayo ng height, ‘di ba? Pwede mong isuot lahat ng damit ko.”Napakunot ang noo ni Raina, hindi komportable sa paraan ng pagtitig sa kanya ng ate. “Ate… bakit mo ginagawa ‘to?”Lumapit si Reina, hinawakan siya sa magkabilang balikat, at ngumiti nang parang may binabalak. “Raina, ikaw na lang ang pumalit sa’kin. Ikaw na ang maging misis ni Jaxen.”“Ano?!” halos mapasigaw si Raina.“Isipin mo,” tuloy ni Reina, parang hindi narinig ang reaksyon niya. “Dati ayaw mo sa mga tao, ‘di ba? Perfect place ‘yon para sa’yo. Tahimik. Walang istorbo. Tapos, ang daming masarap na pagkain, ang gaganda ng damit, ang daming alahas… kahit isuot mo lahat, wala namang makakakita.”“Ate, tama na. Please, calm down,” pilit na sabi ni Raina, kinakabahan na. “Hindi mo ba iniisip ang asawa mo? Hindi ka ba naaawa sa kanya?”Napailing si Reina, agad nagbago ang ekspresyon. “Maawa? Mas kawawa ako, Raina.”Hindi na si

Tahimik ang buong mansyon habang dahan-dahang naglalakad si Raina papunta sa isang bahagi ng bahay na matagal na niyang hindi pinupuntahan sa ilang linggo niyang pananatili sa mansyon.Huminto siya sa harap ng isang pinto at bahagyang nag-alinlangan bago ito buksan.Ang “Doll Room.”Isa ito sa mga kakaibang hilig ng kapatid niyang si Reina, isang silid na puno ng wax figures na kahawig ng mga totoong tao. Sa tuwing pumapasok siya rito, hindi niya maiwasang makaramdam ng kakaibang kilabot, kahit pa ilang beses na niya itong nakita.Pagpasok niya, bumungad agad sa kanya ang mga pigurang nakahilera, nakasuot ng magagarang damit, nakapwesto na parang may sariling mundo. Ang buong silid ay parang isang malaking dollhouse na may detalyadong disenyo, mula sa background hanggang sa ilaw, parang buhay, kahit hindi gumagalaw.Napabuntong-hininga si Raina habang nakapamewang.“She’s really something…” mahina niyang sabi, may halong disbelief at konting amusement.Sa kabila ng kakaibang dating ng

“Ano ba ang sinasabi mo…?”Bahagyang paos ang boses ni Raina, hindi na niya sigurado kung dahil sa kaba o sa bigat ng sitwasyon.“Ah… doon pala tayo magsisimula,” malamig na sagot ni Jaxen, tila may naunawaan.Sa pagkakataong iyon, iba na ang mga mata nito. Wala na ang dating anyo na parang kulay ng dapithapon, napalitan iyon ng isang malamig at malalim na tingin na tila sinusuri siya hanggang sa kaibuturan. Sa repleksyon niya sa mga mata nito, biglang nanlamig ang likod ni Raina.Hindi pa siya kailanman nakalapit nang ganito sa isang lalaki. Ang titig nito ay parang lubid na unti-unting humihigpit sa leeg niya, hindi siya makahinga, at hindi siya makagalaw.Kahit ang isang hayop na nahuhuli sa bitag ay lumalaban.Pero siya? Parang nawalan siya ng lakas.“You said it yourself, didn’t you?” mababang bulong ni Jaxen.“Hindi… hindi ‘yon—” nanginginig niyang sagot, pero hindi na niya natuloy.Bahagyang gumalaw ang kama sa bigat ng katawan ni Jaxen. Napapikit si Raina saglit, pilit kinokon

Humugot ng mabigat na hininga si Raina.“Haa…”Napasinghap siya nang biglang maramdaman ang mainit na hininga ni Jaxen na dumampi sa kanyang tainga. Napapikit siya at napakapit sa sarili, bahagyang pumilipit ang katawan sa kakaibang sensasyon.Hindi pa niya kailanman naranasan ang ganitong kalapit na presensya ng isang lalaki, lalo na ang init ng hininga nito sa kanyang balat. Hindi iyon tulad ng simpleng dampi sa ibabaw ng damit, ramdam niya ito sa kanyang mismong balat, hubad at sensitibo.Isang kakaibang halo ng kaba at hindi maipaliwanag na kiliti ang gumapang sa kanyang pakiramdam habang gumagalaw ang mga kamay ni Jaxen sa kanyang katawan.“Ah, teka…!”Napasinghap siya, nahihirapang tumanggi nang buo. Nahihiya siya, naguguluhan, at parang nawawala sa sariling kontrol. Kahit pilitin niyang gumalaw, hindi siya makawala sa ilalim ni Jaxen, lalo lamang nadaragdagan ang alitan ng kanilang katawan.“White sa taas, black sa baba…” bulong ni Jaxen, may bahid ng biro sa boses. “Ikaw ba pu

Marahang ikiniling ni Jaxen ang ulo, saka dahan-dahang hinalikan ang labi ni Raina. Ramdam ni Raina ang dulo ng dila nito na dumadampi sa kanyang labi, marahang pumapasok, parang matamis na kendi na natutunaw sa loob ng kanyang bibig.Napasinghap siya sa ilong, at hindi niya namalayang kusang bumuka ang kanyang mga labi.Siguro… ganito talaga siya. Hindi niya sinasadya, pero may kakaiba siyang paraan ng pag-akit, kahit hindi niya alam.Itinaas ni Jaxen ang kamay na nakahawak sa kanyang balikat at dinala iyon sa kanyang pisngi. Dahan-dahan nitong hinaplos ang gilid ng mukha niya, saka gumalaw papunta sa kanyang tainga. Akala niya dati’y maliit lang iyon, ngunit nang mahawakan niya, napansin niyang hindi pala.Napasinghap si Raina nang marahang hawakan at pisilin ni Jaxen ang kanyang tenga. Lalo itong naging sensitibo nang laruin nito ang kanyang earlobe, marahang kiniskis sa pagitan ng mga daliri.Napapikit si Raina, at ang mahahaba niyang pilikmata ay kumislot na parang pakpak ng paru-