جميع فصول : الفصل -الفصل 30

Namula nang husto ang mukha ni Raina, halos hindi na niya kayang tumingin kay Jaxen. Nakayuko siya, nanginginig ang mga daliri habang hinawakan ang kamay nito. Nang dahan-dahan niyang ikulong ang maliit niyang kamay sa malaki nitong palad, kusang nakalabas ang isang mainit at mabigat na buntong-hininga mula sa kanyang labi.Hindi niya maintindihan kung bakit ganito, kanina lang, ang parehong kamay na iyon ang walang habas na gumugulo sa kanya, at ngayon, para itong maaasahan, parang pwede niyang sandalan.“C-clean… please…” halos pabulong niyang sabi, hirap na hirap ilabas ang salita.“What did you say?” tanong ni Jaxen, bahagyang yumuko para marinig siya.“Dito… it’s… a mess…” nauutal niyang dugtong, hindi makatingin.Lalong bumilis ang tibok ng puso niya. Hindi niya alam kung dahil ba sa hiya o sa kung anong naiwan sa katawan niya matapos ang nangyari. Napahigpit ang hawak niya sa kamay ni Jaxen bago tuluyang tumingala, pilit kinokontrol ang sarili.“You… clean it up, please…” mahin

‘Dapat ba tinanggap ko na lang ‘yung red diamond necklace na ibibigay sana ni Ate…’Saglit na napatigil si Raina sa sarili niyang iniisip. May bahagyang pagsisisi, pero agad din niyang iniling ang ulo, pilit inaalis iyon sa isip niya.“Ah… so sa jewelry shop tayo pupunta?” tanong niya, pilit bumabalik sa usapan.“No,” diretso at maikli ang sagot ni Jaxen.Napakunot ang noo niya. “Eh saan?”Napabuntong-hininga siya sa loob-loob niya. ‘Huwag mo nang sabihing bibilhin mo ulit lahat ng nakita mo…’ Kung mangyayari man ‘yon, pipigilan niya talaga si Jaxen. Isang piraso lang ang tatanggapin niya, at dapat iyon na ang pinakaangkop.Kung masyadong mahal, maghahanap siya ng ibang paraan.“Today,” kalmadong sabi ni Jaxen, “may jewelry auction sa Alchemist Merchants Association. Kung gagamit tayo ng private transport, we can get there immediately.”Ang Alchemist, sa may Alabang, isang coastal city na kilala sa marangyang kalakalan. Halos lahat ng shipping at import-export ng bansa, doon dumadaan.

Namutla ang buong paligid, parang kung may kulay man ang katahimikan, iyon ay kasing-itim ng tinta.Biglang tumahimik ang buong auction house. Wala kahit bahagyang ingay, ni paghinga ng mga tao, parang napigil. Kahit si Raina na nakaupo sa tabi ni Jaxen, hindi agad naunawaan ang narinig niya.“Hindi ka ba magbibilang?” malamig na tanong ni Jaxen.“…Ah!” Napapitlag ang host, saka halos madapa sa sariling salita habang nagsimulang magbilang. “Te-ten… nine… eight…”Halos manginig ang boses nito habang nagpapatuloy. Hanggang sa dulo ng bilang, walang sinuman ang nag-ingay. Para bang kahit ang hangin ay natakot gumalaw.Isang diyamante… sa halagang 4.9 billion.Halagang kayang bumili ng ilang isla sa pinakamagandang bahagi ng dagat. Halagang sapat para magtayo ng hukbo ng libo-libong elite.“Ang huling item… ang ‘Miracle Woman’… ay naibenta sa halagang… fo-four… billion…”Walang pumalakpak.Hindi dahil sa ayaw nila, kundi dahil hindi nila magawang kumilos. Parang may bagay na mas mabigat s

Napasinghap si Raina nang maramdaman niyang hinawakan ni Jaxen ang kanyang bukung-bukong.“Yes?” tanong nito, tila inosente ang tono.Ngunit kabaligtaran iyon ng nararamdaman niya.Bago pa siya makapalag, marahan siyang inihiga ni Jaxen sa upuan ng kotse. Kusang bumagsak pababa ang laylayan ng suot niyang palda, at bahagyang nahantad ang mahahaba niyang binti na natatakpan ng manipis na stockings.“Jaxen!” agad siyang napaupo nang bahagya, puno ng hiya at gulat. “You said you wouldn’t touch me!”“I won’t,” kalmadong sagot nito, na para bang napakasimple lang ng lahat. “You just have to stay like that. Legs apart.”Parang may malamig na hangin na dumaan sa buong katawan ni Raina.Sa posisyon niya ngayon, nakahiga, nakataas ang mga binti, at si Jaxen ay nakaupo sa pagitan niyon… hindi niya maiwasang isipin kung ano ang itsura nila mula sa labas ng sasakyan.Isang babae na nakahiga, bukas ang mga hita. Isang lalaki na nasa gitna.Kahit sinong makakita… iisa lang ang maiisip.“Jaxen, what

“Hindi ka naman nahirapan suotin,” kaswal na sabi ni Jaxen habang naglalakad sila.Napalingon si Raina sa kanya, halatang naiirita pa rin. “Okay naman… hanggang sa nilagyan mo ng chain.”“Ah,” bahagyang ngumiti si Jaxen. “So mas gusto mo kung ribbon na lang? Mas cute siguro.”“That’s not the point!” agad niyang sagot, napataas ang boses.Hindi niya alam kung maiinis o matatawa. Kahit anong sabihin niya, parang lagi lang nitong iniiba ang usapan. Para bang sinasadya nitong guluhin siya, at mas lalo pa siyang hindi makapagsalita nang maayos.Sa totoo lang, alam niyang may silbi ang suot niyang choker. Dahil doon, hindi lalayo sa kanya ang diamond necklace, kahit maputol pa ang chain nito o mahulog, hindi ito basta mawawala. Para bang may invisible limit na humihila pabalik dito.“Don’t worry,” dagdag ni Jaxen, tila wala lang ang lahat. “Perfect ang protection. You can even show it off.”Napabuntong-hininga si Raina. Wala na talaga siyang panalo kapag kausap ito.Sa huli, napangiwi na la