Início / Romance / She Replaced the Billionaire’s Wife / Capítulo 51 - Capítulo 60

Todos os capítulos de She Replaced the Billionaire’s Wife: Capítulo 51 - Capítulo 60

89 Capítulos

51

Ginalaw ni Jaxen ang pagkalalaki niya sa buong malagkit na katawan ni Raina. At mas lalong humigpit ang kapit niya rito, mabagal man ang galaw niya ngunit puno ng intensyon, parang ninanamnam ang bawat reaksyon ni Raina. Napakagat ito sa labi, napapikit, habang pinipigilan ang sarili na mapalakas ang ungol.“Ang init mo…” bulong ni Jaxen, mababa ang boses, halos paos. “Parang matutunaw.”“Agh…” napasinghap si Raina, mahina ngunit nanginginig ang tunog, kasabay ng pag-arko ng likod niya.“All right… Jaxen...” halos hindi buo ang salita niya, sabay paghinga nang malalim, pilit kinokontrol ang sarili habang dinadala ng sensasyon.Ramdam ni Jaxen ang bawat galaw niya, kung paano ito unti-unting sumusunod, kung paano ito nagre-react. Hindi na sapat sa kanya ang simpleng pagtanaw lamang mula sa likod.Dahan-dahan niyang inangat ang katawan ni Raina.“Jaxen…?” naguguluhang tawag nito.“Look at me,” mahina ngunit mariing utos niya.Habang hindi pinuputol ang pagitan nila, iginiya niya si Rain

52

Kahit pilitin ni Raina na ipagdikit ang kanyang mga hita, hindi niya magawa. Mahigpit ang hawak ni Jaxen sa kanya, tila sinasadya itong pigilan. Masyadong malapit ang mukha nito, halos maramdaman na niya ang hininga nito sa balat niya. Bigla siyang kinabahan, napapilipit ang baywang sa pag-iwas.“Jaxen… please, huwag kang tumingin,” mahina ngunit nagmamakaawa ang boses niya.Napangisi si Jaxen, bahagyang ikiniling ang ulo. “Bakit naman? Nasa kama tayo.”“Haa… sorry… kasi… madumi doon…” nahihiyang sagot niya, halos hindi makatingin.“Madumi?” ulit ni Jaxen, sabay nipis ng mga mata at pag-angat ng sulok ng labi.“Kung gano’n…” bulong nito, “kailangan ko yatang hanapin at linisin ulit.”“Hindi!” agad na sigaw ni Raina.Nang subukan ni Jaxen na lumapit pa, mabilis siyang napakapit sa buhok nito, halos mataranta.“No, Jaxen! Please… wag!” nanginginig ang boses niya, puno ng hiya at kaba.Sandaling napatigil si Jaxen. Nakakatuwang pagmasdan ang pabago-bagong ekspresyon ni Raina, mula sa pam

53

Kung tutuusin, hindi iyon normal.Isang babaeng tulad ni Mrs. Spencer, isang respetadong haligi ng kanilang lipunan, ang mismong naghahain para kay Raina? Kahit sino ay mapapaisip.Tahimik na pinagmamasdan ni Jaxen ang pulang tsaa na unti-unting napupuno ang tasa. Ang amoy ng luya ay dahan-dahang umaakyat, mainit at matapang.Karaniwan, kapag sobra ang kabaitan ng isang tao, may kapalit iyon. May hinihingi. Isang pabor. Isang kasunduan na hindi pa binabanggit.At kahit pa nag-effort siyang magpakita ng respeto at pag-unawa sa matanda, lalo na’t alam niyang sensitibo ito sa pagtrato, ramdam pa rin niya na may distansyang sinasadya itong ilagay kay Raina.Isang uri ng “boundary” na hindi madaling lampasan.Habang iniisip iyon, marahan niyang hinaplos ang likod ng kamay ni Raina, tila pinapakalma.Bahagyang napatingin si Raina sa kanya. “Jaxen…”Hindi man niya alam kung ano ang balak ng matanda, sigurado siya sa isang bagay, kahit ano pa ang hingin nito, kakayanin niya.Walang bagay na h

54

Mabilis na nag-iba ang hangin sa loob ng silid, kanina’y mabigat at puno ng tensyon, pero sa pagpasok ni Philip, tila biglang uminit at saka muling kumalma ang lahat.“Ano kayang sadya ng anak ng Pangulo dito…” mahina ngunit halatang nagtatakang bulong ni Raina.Napatingin si Daniel sa kanya at ngumiti nang bahagya. “Nag-aalala lang din siya kay Lola,” paliwanag niya. “Sinabihan ko na siyang maghintay hanggang mamaya, pero ayun… hindi na nakatiis. Dumiretso na.”“Daniel,” mahinahong saway ng matanda, bahagyang tumalim ang tono, “hindi mo dapat tinatawag ang anak ng Pangulo sa pangalan lang.”Agad namang yumuko nang bahagya si Daniel, naging maamo ang ekspresyon. “Yes, po.”Napansin iyon ni Raina. Kahit gaano pa sila ka-close, malinaw pa rin na may hangganan ang dapat sundin. Pero sa paraan ng pakikitungo nila sa isa’t isa, halatang malapit talaga ang dalawa.“Then I’ll leave you first, Grandma,” sabi ni Daniel, tila magalang na aalis na sana upang hindi makaistorbo.“No, don’t,” agad

55

Ibig sabihin noon ay magkikita sila nang personal at doon magdedesisyon. Hindi sanay si Daniel na sumuway, at nang sumagot siyang naiintindihan niya, halatang nasiyahan ang matandang ginang. Marahan niyang isinara ang pamaypay, tila ba tapos na ang usapan para sa araw na iyon.“Hanggang dito na muna tayo ngayon, and next time—”“Mrs. Camillo.”Biglang naputol ang sasabihin ng ginang nang magsalita si Daniel. Hindi ito pangkaraniwan sa kanya. Hindi siya iyong tipong sumisingit sa usapan ng nakatatanda, lalo na kung maayos at magaan ang daloy ng pag-uusap. Kaya naman napahinto ang lahat.Dahan-dahang bumaling ang tingin ng matanda pabalik kay Daniel, saka sumulyap kay Raina, na noon ay nakatingin sa binata, hindi maitago ang tensyon sa kanyang mga mata. Ramdam niya ang kakaibang bigat ng titig nito, parang may gustong sabihin na hindi basta-basta.“Ano bang tingin mo sa’kin, Mrs. Camillo?” diretsong tanong ni Daniel.Napakunot ang noo ni Raina. “Ha?”Bahagyang ngumiti si Daniel, ngunit

56

Nagpasya si Raina na bumalik muna sa kanilang unit sa North Wing ng hotel. Maingat siyang bumaba ng hagdan matapos iwanan ang mensahe sa guard sa hallway, ipinakiusap niyang ipaalam kay Jaxen na nauna na siyang umuwi sakaling hanapin siya nito.Malawak ang hagdan, halos parang bahagi na ng interior design ng isang luxury hotel. Habang dahan-dahan siyang bumababa, hindi niya maiwasang mapansin ang estruktura nito.Ang laki… ang lawak ng space, naisip niya. Kung may matatanda rito, mas madali silang makakagalaw kumpara sa ordinaryong hagdan.Napangiti siya nang bahagya, pero agad ding napawi iyon nang may sumagi sa alaala niya.Naalala niya noong bata pa siya, kung paano siya nahulog sa hagdan.Mahilig sa kung anu-anong kalokohan ang kapatid niyang si Reina. Palaban, energetic, at walang takot. Isang beses, ginawa nitong laro ang pag-slide sa railings ng spiral staircase mula sa itaas pababa.“Ang dali lang nito, Raina. Try mo,” masiglang aya nito noon.“Hindi ko kaya… natatakot ako…” n

57

“Parang ayaw mo talagang makipag-ayos sa amin,” malamig na sabi ni Mrs. Teves, bahagyang ikiniling ang ulo habang sinusuri si Raina. “Sasabihin mo ito kay Mr. Camillo, hindi ba?”Sumunod agad ang isa, tila ba naghihintay lang ng pagkakataon. “Oh my God… so gagamitin na ng Camillo family ang impluwensya nila laban sa amin? Dahil lang nagalit ka?”“Don’t tell me…” may isa pang sumingit, mahina ngunit matalim ang boses. “Tatanggalan kami ng negosyo? O kaya pagbabawalan sa paggamit ng railway? That’s something only uneducated people would do.”“Gusto naming maniwala na hindi gano’n si Mr. Camillo… pero ewan,” dagdag ng isa, may kunwaring pag-aalinlangan. “Paano kung hindi ka niya pinagkakatiwalaan bilang asawa?”Unti-unting bumibigat ang hangin sa paligid.Hindi lang ito simpleng panunumbat, isa itong babala. Maingat, pero malinaw. Pinapalibutan nila si Raina ng mga salitang may nakatagong banta, na para bang sinasabing huwag mong subukan.Alam nilang walang laban ang pamilya nila sa kapa

58

Hindi naman nagtagal ang pag-uusap kasama ang Presidente. Kahit pa pinasalamatan si Raina sa pagdalo niya sa selebrasyon ng kaarawan ng anak nito, wala siyang maramdamang saya o pasasalamat. Sa totoo lang, iisa lang ang gusto niya, makabalik sa kwarto at makaiwas sa lahat.Pero nang makabalik siya, lalo lang naging magulo ang isip niya.Hindi siya mapakali.Para bang may kung anong kumakabog sa dibdib niya na ayaw tumigil.Kaya kung anu-ano ang pinagsasabi niya, halos walang preno, at sinasadya niyang iwasan ang tingin ni Jaxen.“Jaxen… anong susuotin ko mamaya sa party?” pilit niyang pinagaan ang tono, kahit halatang pilit. “Hindi ko pa nasusuot ‘yung diamond necklace na binili mo sa’kin. Maybe I should dress up a little, ‘no?”“Wife…”“Oh, pero baka naman masapawan ko ‘yung mismong celebrant,” tuloy-tuloy siya, hindi pinapansin ang tawag nito. “Baka mas okay kung simple lang… nasaan ba ‘yung dress na dinala ko—”“Calm down, wife.”Biglang nahinto ang hakbang niya nang hawakan ni Jax

59

Sa totoo lang, si Jaxen ang tipo ng lalaking laging nasa gilid ng tukso, palaging nang-aakit, palaging naglalaro sa hangganan. Kaya naman, sa tuwing may lalampas sa linya, si Raina ang kusang napapahakbang. At sa sandaling mangyari iyon, biglang nag-iiba ang timbangan ng kapangyarihan sa pagitan nila. Ang dapat na nagbibigay ng utos ay siya na ngayong parang nahuhulog sa bitag, nagiging parang biktima sa ilalim ng mga paa ng lalaking dati’y kontrolado niya.At sa bawat sandaling iyon, sa mismong oras na tila nilalamon siya, may kakaibang kilig na kasabay ng takot. Isang uri ng sensasyong hindi niya maipaliwanag. Nakakatakot, pero hindi niya magawang umiwas. Parang gamu-gamo na kusang lumilipad papunta sa apoy, kahit alam nitong masusunog. Hindi dahil napagkamalan nitong liwanag ang apoy, kundi dahil sa kakaibang paghila ng init, isang sakit na halos nagiging kasiyahan.“I think I’m crazy,” mahina niyang bulong, halos sa sarili lang.“You or me?” sagot ni Jaxen, mababa ang boses, may h

60

Ang pabulong na tinig sa tenga ni Raina ay parang malalim na tubig, malamig, mabigat, at unti-unting hinihigop ang kanyang ulirat. Samantalang ang bawat dampi ng labi at dila sa kanyang balat ay tila marahang pagaspas ng pakpak ng ibon, magaan ngunit nakakagising ng kakaibang sensasyon.Alam niyang mali. Alam niyang hindi ito dapat nangyayari.Pero sa bawat haplos ni Jaxen, sa bawat halik na ibinaba nito sa kanyang balat, parang nawawala ang lahat ng dahilan kung bakit dapat siyang tumanggi. Unti-unting nalulusaw ang kanyang pag-iisip, at sa halip ay napapalitan ng sensasyong hindi niya kayang labanan. Kahit nasaan pa sila, kahit pa may ibang makakita, hindi niya mapigilan ang sarili. Kusang bumubuka ang kanyang mga paa, tila sumusunod sa kagustuhan ng katawan niya kaysa sa isip.Sa halip na maramdaman ang kahihiyan, isang mapanganib na saya ang bumabalot sa kanya. Para bang nasa yakap siya ng isang demonyo, isang presensyang kayang sirain ang kanyang moralidad at sentido kumon, pero

ANTERIOR

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status