Todos los capítulos de เสี่ยเถื่อน(ซุกเมีย): Capítulo 51 - Capítulo 60

"กว่าจะมา นึกว่าลาออกละ" ดิว ลูกสาวนักการเมืองใหญ่เอ่ยทักฉัน เมื่อฉันเดินมาถึงจุดนัดหมาย นั่นก็คือหน้าตึกของคณะหลังจากที่ไปทะเล4วัน 3คืนเต็มๆ ฉันก็ได้เวลากลับมาเรียน ช่วงเวลาที่ระยอง ทุกอย่างคือดีมาก ฉันคิดว่าสี่วันที่ผ่านมานั้นคือความสุขของฉันเลยละ ไอ้เฮียตามใจฉันทุกอย่าง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันเอาแต่ใจอะไรมากมายนักหรอกไอ้เฮียยอมในเรื่องที่สมเหตุสมผล และไอ้เฮียแทบจะเปลี่ยนจากหลังมือเป็นหน้ามือ ซึ่งทุกวันนี้ฉันก็ยังไม่ชิน เมื่อคืนฉันเลยถามเพื่อไขข้อสงสัยให้กับตัวเองว่าทำไมถึงดีกับฉันนัก'เฮียกลัวหนูตาย เฮียทนไม่ได้ถ้าหนูต้องตายต่อหน้าต่อตา และเฮียอยากเห็นรอยยิ้มมากกว่าใบหน้านิ่งๆของหนู'นี่คือประโยคคำตอบของไอ้เฮีย ซึ่งฉันไม่น่าถามเลย พอได้คำตอบแล้วก็อายการไปทะเลครั้งนี้ฉันบังเอิญเจอกับพี่ฟรานด้วย แต่ฉันไม่ได้เข้าไปทักเขา และเขาก็แค่มองฉันเฉยๆไม่ได้เอ่ยทักอะไรออกมาเช่นกันในความเข้าใจของพี่ฟรานก็ไม่รู้ว่าเขาเข้าใจฉันในแบบไหน ตอนนี้อาจจะรังเกียจ ไม่อยากเข้ามาแสดงความสนิทแล้วก็ได้ เพราะเขาคิดว่าฉันเป็นแฟนพี่เฟลม แต่วันที่เราบังเอิญเจอกัน ฉันอยู่กับไอ้เฮียเขาจะมองฉันแบบไหนฉันก็ไม่สน

"คิดถึงเฮียบ้างไหมเนี่ย" น้ำเสียงของไอ้เฮียดังมาแต่ไกล และฉันคิดว่าตัวเองคงไม่ได้หูฝาดไป ถึงแม้จะยังไม่ถึงกำหนดกลับก็ตาม"ทำไมกลับเช้าคะ ไหนว่าจะกลับช่วงค่ำ" ฉันลุกขึ้นเดินจากโต๊ะทานข้าวเข้าไปหาไอ้เฮียที่กำลังเดินมาทางฉัน"อดที่จะคิดถึงเมียตัวน้อยๆไม่ได้น่ะสิ ก็เลยรีบกลับมา อยากนอนกอด" ไอ้เฮียหอมลงที่แก้มของฉันฉันจึงอมยิ้มเล็กน้อย และพยายามเพิกเฉยต่อสิ่งที่ไม่สมควรเห็น ซึ่งมันเคยเป็นเรื่องปกติที่ฉันเห็นประจำเพียงแค่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน ก็แค่นั้นเอง"แต่วันนี้หนูมีเรียนเช้าค่ะ" ฉันปั้นหน้าฉีกยิ้ม แล้วจากนั้นก็กลับมานั่งที่โต๊ะอาหารดังเดิมได้แต่ปลอบใจตัวเองว่ามันคือเรื่องธรรมดาของผู้ชายที่ชื่อ 'ธนภพ'ฉันก้มหน้าก้มตาตักข้าวใส่ปาก น้ำตาก็พาลจะไหล แต่ก็ต้องพยายามกลั้นไว้"ไหนว่าคิดถึงเฮีย ทำไมทำเฉยชาแบบนี้ล่ะหืม" ไอ้เฮียเดินมานั่งข้างฉัน และขยับใบหน้าคมมาใกล้ชิด"ไม่ได้เฉยชาค่ะ หนูแค่รีบ" ฉันหันไปยิ้มนิดๆ แล้วหันกลับมาทานข้าวต่อ'คุณภพเป็นพวกนิยมเซ็กส์หมู่ เขาเสพติดด้านนี้มานานน้องพีชต้องพยายามเข้าใจในส่วนนี้นะ' พี่จิวภรรยาของน้องชายคนเล็กเคยบอกกับฉันในวันแต่งงานของฉัน ซึ่งฉันไม่ได้ใ

“เรื่องของพี่คืออะไรคะ” ฉันเงยหน้าขึ้นเอ่ยถามแต่ก็ยังคงเกาะแขนพี่ฟรานไว้แน่น ฉันไม่ได้อ่อยอะไรหรอกนะ แต่ความคิดของฉันตอนนี้คือ เหมือนฉันลอยเคว้งอยู่บนตึกชั้น6 ที่ไม่รู้ว่าไอ้กล่องสี่เหลี่ยมที่ฉันอาศัยอยู่จะร่วงหล่นลงไปเมื่อไหร่“เรื่องที่พี่หล่อจนใครๆก็ต้องเหลียวมองไง” พี่ฟรานก้มหน้าลงมาตอบ“เอิ่ม…” ฉันกลอกตาไปมาเมื่อได้ฟังคำตอบ“ทำไมทำหน้าตลกจังพีช” พี่ฟรานเอ่ยแซวเมื่อเห็นฉันออกอาการ“ก็พีชนึกว่าเรื่องอะไร”“อะๆ เริ่มละนะ… รู้ไหมว่านานแล้วนะที่ไม่มีใครได้มาเกาะแขนพี่แบบนี้ พี่ไม่ค่อยสุงสิงกับใครน่ะ นับตั้งแต่คนสำคัญของพี่จากไป” พี่ฟรานเริ่มบอกเล่า และน้ำเสียงดูซึมเศร้า“เอ่อ…พี่ไม่ต้องเล่าก็ได้นะคะถ้าหากว่าเรื่องที่พี่จะเล่าเป็นเรื่องที่ทำให้พี่สะเทือนใจ” ฉันรู้สึกไม่ดียังไงก็ไม่รู้ถ้าหากว่าเรื่องที่เขากำลังเล่าเพื่อให้ฉันรู้สึกคลายเครียด จะเป็นเรื่องที่ทำให้เขาเครียดแทน“พี่อยากเล่าให้พีชฟัง เผื่อว่าเราจะสนิทกันมากขึ้น นั่งกัน” พี่ฟรานหันมายิ้ม แล้วจากนั้นก็ชวนฉันนั่งลงที่พื้น ฉันนั่งลงแล้วเอนหลังพิงผนังด้านหลังจากนั้นก็เหยียดขาออกไปเพราะกระโปรงที่ใส่มานั้นมันสั้นพี่ฟรานถอดเสื้อยีน

“กินเป็นเพื่อนพี่ได้ไหม อุตส่าห์ซื้อมาเผื่อ” เขาหันหน้ามามองฉันด้วยสายตาเชิงออดอ้อน“ก็ได้ค่ะ” ฉันเอ่ยอย่างจำยอมแล้วก็เริ่มตักข้าวกะเพรารวมเมนูเดียวกันขึ้นมาทาน“หายกลัวยัง” พี่ฟรานเอ่ยถามระหว่างทานข้าว“ค่อยยังชั่วแล้วค่ะ พีชต้องขอบคุณพี่ฟรานมากๆเลยนะคะ สำหรับวิธีปลอบและเสื้อตัวนั้น” ฉันว่าและหันไปมองเบาะหลังที่เพิ่งเอาเสื้อยีนส์ของพี่ฟรานไปวางไว้ตอนขึ้นมานั่งบนรถ“อื้ม”จากนั้นเราก็นั่งทานข้าวกันต่อ กระทั่งหมด พี่ฟรานก็ยื่นน้ำเปล่าที่เพิ่งเปิดเมื่อครู่มาให้ฉัน ฉันยิ้มเล็กน้อยแล้วรับมาดื่ม ส่วนพี่ฟรานก็เปิดของตัวเองดื่มเช่นกัน“อร่อยไหม” พี่ฟรานถามหลังจากที่เขาเก็บขยะลงไปทิ้ง แล้วเข้ามานั่งในรถอีกครั้ง“ก็อร่อยนะคะ พี่เลี้ยงข้าวหนูสองรอบแล้วนะ” ฉันบอกเมื่อนึกขึ้นมาได้“คิดอะไรมาก แค่กินข้าวเป็นเพื่อนพี่ก็ดีมากแล้ว” เขายิ้มละมุนให้ฉันอีกแล้ว“งั้นเดี๋ยวพีชหยิบเสื้อให้นะคะ” ฉันเอี้ยวตัวไปด้านหลัง แล้วใช้มือเกี่ยวเอาเสื้อยีนส์มา แต่จังหวะนั้น อยู่ๆพี่ฟรานก็ปรับเบาะรถลง ซึ่งมันคาบเกี่ยวกับจังหวะที่ฉันกำลังจะเอี้ยวตัวกลับหน้าของเราทั้งสองจึงปะทะกันเล็กน้อย แล้วมันเหมือนไฟฟ้าสถิตเข้าหากัน

“เฮียขา เร็วเกินไป หนู หนูไม่ไหวแล้ว อื้ม” ฉันร้องบอกด้วยความซ่านเสียว ลิ้นที่กระดกรัวๆทำเอาฉันหายใจโรยริน“หวานจัง เฮียจะเสียบละนะ” ไอ้เฮียจูบที่เนินสวาทแล้วผละออกลุกขึ้นยืน จากนั้นก็เสียบแท่งเอ็นเข้ามาในร่องของฉันเอวหนาเริ่มทำการโยกขยับพร้อมกับจับสะโพกฉันไว้ ฉันใช้สองมือบีบเคล้นที่อกตูมทั้งสองข้างของตน“อ๊ะ เสียวค่ะเฮีย”“อื้ม คนดีของเฮีย เฮียรักหนูนะ”“อ๊ะ อ้ะ หนูไม่ไหวแล้วเฮีย จะ จะเสร็จแล้วค่ะ อ๊าส์” ฉันครางเสียงสั่นรู้สึกวูบวาบโหวงเหวง“ซี๊ด เสียวโคตร” ไอ้เฮียว่าพร้อมกับถอดชักแท่งเอ็น แล้วฉีดพุ่งใส่หน้าอกฉัน“อารมณ์ไหนหื้ม ถึงได้เร่าร้อนขนาดนี้” เสียงทุ้มเอ่ยถามหลังจากที่เช็ดคราบน้ำกามออกจากเรือนร่างของฉัน“ก็แค่อยากให้เฮียเอาแค่หนู มองแค่หนูไงคะ ได้ไหม” ฉันพูดเสียงหวานพร้อมส่งสายตาออดอ้อน“ได้สิ ต่อไปนี้เฮียสัญญาว่าจะไม่เอาใครอีกนอกจากหนู เฮียขอโทษนะ ที่ทำให้หนูคิดมากแบบนี้” ไอ้เฮียว่าพร้อมโน้มหน้าลงมาจูบฉัน“ขอบคุณนะคะ แล้วก็ช่วยนึกถึงสัญญาของเราด้วยก่อนจะเสียบลงรูใคร” ฉันฉีกยิ้มและใช้มือแนบแก้มทั้งสองข้างของไอ้เฮีย“ครับ สัญญาจากใจเลย ถ้าเฮียผิดคำสัญญา หนูจะลงโทษเฮียยังไงก็ไ