Todos los capítulos de เสี่ยเถื่อน(ซุกเมีย): Capítulo 151 - Capítulo 160

“งั้นเดี๋ยวค่อยขึ้นไปก็ได้ค่ะ” ฉันเจื่อนยิ้มที่ใบหน้า แล้วนั่งลงที่ห้องนอนอีกครั้ง ห้องนอนที่อยู่โซนห้องแม่บ้านฉันชื่อ ‘ฟิล์ม’ ตอนนี้กำลังตั้งท้องลูกแฝด อายุครรภ์ก็ประมาณ สี่เดือนกว่า แต่ด้วยความเป็นลูกแฝดท้องของฉันจึงโตเป็นพิเศษ การตั้งครรภ์เป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยคาดคิด เพราะฉันกับผู้ชายที่ฉันรักเราป้องกันตลอด การเจอกันของฉันกับเขามันไม่ได้สวยหรูแบบคนอื่นเขา ฉันมาเจอเขาเพราะฉันกลายเป็นของขวัญวันเกิดให้เขา แล้วฉันก็ตกเป็นของเขาในคืนนั้นเลย จากนั้นและต่อ ๆ มาไม่ว่าเขาจะไปไหนเขาก็พกฉันติดตัวไปด้วยตลอด เขาให้ฉันนอนห้องเดียวกันกับเขา เราอยู่ด้วยกันเกือบสามปี เขาดีกับฉันมากต่างจากวันแรก ๆ ที่เรารู้จักกันต่อมาเขาก็ขอฉันแต่งงาน ซึ่งฉันตอบตกลงทันทีเพราะฉันก็รักเขา และเขายังสัญญาอีกว่าจะไม่เอาผู้หญิงคนอื่นอีก แต่แล้วเขาก็ผิดสัญญาเพราะคิดว่าฉันทรยศเขา เขาไม่ฟังอะไรฉันเลย หนำซ้ำยังไล่ฉันให้ออกจากชีวิตแต่เพราะฉันยึดคติที่ว่า ‘ไม่ผิดจะไม่หนี’ ฉันจึงทนอยู่มองดูสายตาที่บ่งบอกว่ารังเกียจฉัน ทนดูเขาร่วมรักกับหญิงที่ฉันยังไม่ไปจากเขาเหตุผลอีกข้อคงเป็นเพราะ เขาไม่พูดว่าไม่รักฉันแล้ว ฉันจึงมั่นใจว่าเขาย

“หนูจะไม่คะยั้นคะยอให้พี่พูดว่าพี่ไม่รักหนูแล้ว เพราะสิ่งที่พี่ทำมาทั้งหมดมันชัดเจนมากพอแล้ว พี่ไม่ต้องพูดคำนั้น หนูก็รู้คำตอบแล้วค่ะ แล้วหนูก็จะทำตามที่หนูเคยพูด และขอบคุณที่เคยรักหนูนะคะ ส่วนเรื่องที่ทำให้พี่เกลียดหนู หนูจะไม่อธิบายอะไรทั้งนั้น เพราะพูดไปยังไงพี่ก็ไม่มีทางฟังหนู หนูจะไม่ให้พี่รำคาญใจเพราะเห็นหน้าหนูอีกค่ะ ลาก่อนนะคะ” ฉันมองหน้าเขาตลอดขณะที่พูดลา ต่างจากเขาที่ทำหูทวนลมไม่สนใจฉันแม้แต่น้อยหลังจากปิดประตูห้องทำงานของเขา น้ำตาที่จุกอยู่ในอกก็ปะทุออกมาทางดวงตา ฉันเจ็บแบบไม่เคยเจ็บมาก่อน การรักผู้ชายทำไมมันทรมานหัวใจมากขนาดนี้นะ“จะไปจริง ๆ เหรอคะคุณฟิล์ม” ป้าแม่บ้านที่เอ็นดูฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเป็นกังวล“ค่ะป้า ฟิล์มเรียกแท็กซี่ไว้แล้ว อีกเดี๋ยวก็คงมา” ฉันยิ้มให้ป้าแม่บ้านเล็กน้อย“บอกคุณหนูของป้ารึยังคะ”“บอกแล้วค่ะ เขาดีใจมากกับการที่ฟิล์มจะไป ฝากป้าดูแลเขาด้วยนะคะ”“ไม่มีใครดูแลดีเท่าคุณฟิล์มหรอกค่ะ”“ก็เจ้าสาวของเขาไงคะ เดี๋ยวมันจะค่ำมากไปกว่านี้ ฟิล์มขอตัวก่อนนะคะป้า ป้าก็ดูแลตัวเองดี ๆ ด้วยนะ” ฉันบอกป้าแม่บ้านและเดินออกจากห้องนอนของแม่บ้าน จากนั้นก็เดิน

‘อะ นี่ของขวัญวันเกิดปีนี้ กูไม่รู้จะให้อะไรเอาผู้หญิงคนนี้ไปแล้วกัน สดซิงไม่เคยผ่านมือชาย แต่เปื้อนมือเมียกูนิดหน่อย’‘อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ หนู...’‘ไม่ทันแล้วสาวน้อย ไหนดูซิว่าเธอสดซิงอย่างที่เพื่อนฉันบอกไหม’‘พี่พูดว่าอะไรนะคะ พี่เนี่ยนะรักหนู หนูเป็นแค่...’‘พี่รักหนูจริง ๆ นะ ไม่รู้ว่ารักตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีหนูก็อยู่ในสายตาพี่ตลอดเวลา จากนี้พี่จะจริงจังกับเธอแล้วนะ คบกับพี่นะ’ผมยังจำรอยยิ้มของเธอได้ รอยยิ้มที่บ่งบอกให้รู้ว่าเธอดีใจแค่ไหนที่ผมให้ความชัดเจนกับเธอตั้งแต่นั้นมาผมก็เอาใจใส่ดูแล หึงหวงห่วงแค่เพียงเธอ กระทั่ง...‘แต่งงานกันนะ ช่วยแต่งงานกับพี่ได้ไหม จากนี้พี่จะมีแค่เธอ พี่จะเป็นของเธอแค่คนเดียว’ใช่... ผมขอเธอแต่งงาน ทุกอย่างถูกจัดเตรียม ผมพร้อมที่จะใช้ชีวิตกับผู้หญิงคนนี้ หลังจากที่ผมเคยถูกผู้หญิงคนหนึ่งทรยศมาเมื่อนานมาแล้ว อดีตของผมที่ถูกผู้หญิงรุ่นพี่หลอกลวงมันทำให้ผมไม่เคยคิดจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหนอีก จนกระทั่งมาเจอฟิล์ม ผู้หญิงธรรมดาที่เอาหัวใจของผมไปผมคิดว่ายังไงฟิล์มก็ไม่มีทางหักหลังผม กระทั่งรูปและคลิปวีดีโอถูกส่งมาให้ผมที่บ้าน ผู้ชายถูกเซ็นเซอร์หน้า

ถ้าจะถามว่าคิดถึงพ่อของลูกไหม ฉันขอบอกเลยว่าคิดถึงมาก คิดถึงที่สุด ฉันพยายามหาอะไรทำหลาย ๆ อย่างเพราะไม่อยากคิดถึงเขาแล้วต้องร้องไห้ ฉันไม่อยากให้ลูกทั้งสองของรู้สึกเศร้า ฉันจึงมักออกไปหาซื้อต้นไม้มาปลูกรอบบ้าน มันช่วยฉันคลายเครียดได้ดีเลยล่ะดังเช่นตอนนี้ที่ฉันออกมาซื้อต้นไม้เพื่อไปปลูก ฉันมากับคนขับรถของคุณภพ ซึ่งคุณภพส่งมาให้ดูแลฉันเช่นเดียวกันกับแม่บ้านนั่นแหละ“วันนี้เอาต้นอะไรดีคะคุณแม่” เจ้าร้านของเอ่ยทักฉัน ฉันมาประจำจนกลายเป็นลูกค้าประจำไปแล้ว“ไม่รู้เลยค่ะ ฟิล์มซื้อจนไม่รู้จะเอาอะไรไปปลูกแล้ว” ฉันยิ้มให้เจ้าของร้านหลังจากพูดจบ“มีต้นกุหลาบมาใหม่นะ สนใจไปชมไหมจ๊ะ” เจ้าของร้านแนะนำ และฉันไม่คิดปฏิเสธอยู่แล้ว เพราะฉันไม่รู้จะซื้ออะไร แต่ที่มาเพราะรู้สึกคิดถึงใครคนนั้น ก็เลยหาเรื่องทำจะได้ไม่ต้องวกไปคิดถึงเขา แม้จะไม่ได้ผลเต็มที่ แต่ก็ย่อมดีกว่าการนั่งร้องไห้“พิเศษเฉพาะคุณแม่ลูกแฝดที่ขยันมาร้านแทบทุกวัน” เจ้าของร้านเอ่ยเมื่อพาฉันมาถึงบริเวณที่เก็บต้นกุหลาบหลายสายพันธุ์ ซึ่งมันสวยมาก สวยจนฉันต้องเอาไปปลูกที่บ้านแน่ ๆ“งื้อ... สวยมากเลยค่ะ” ฉันเอ่ยปากชมเพราะมันสวย สวยมาก ๆ สวยจนไ

“ก็ดูคำพูดที่เขาพูดสิคะ เพราะคิดได้แต่คำพูดที่ทำร้ายจิตใจคนอื่นแบบนี้ไง นี่แม่พี่นะ พี่พูดแบบนี้ได้ยังไง พี่ไม่คิดว่าท่านก็เสียใจเหรอที่เรื่องมันเป็นแบบนี้ แล้วเพราะหนูนี่แหละที่ไม่ให้ท่านบอกพี่ เพราะหนูเคยบอกพี่แล้วว่าถ้าหนูเดินออกมาแล้วหนูจะไม่กลับไปหาพี่อีก หนูก็แค่ทำตามพูดไว้ไง” เธอต่อว่าผม ผมทรุดลงกับพื้น เพราะคำพูดของเธอ และรู้สึกเสียใจที่มองแม่ในทางไม่ดี“วายขอโทษนะแม่ ขอโทษ” ผมก้มลงกราบมารดาที่ตอนนี้ยืนร้องไห้ เพราะผมผิดที่ต่อว่า และโกรธท่านจนปล่อยให้ท่านอยู่คนเดียวมาตลอดหลายเดือน“ไม่ลูก แม่ไม่โกรธลูกเลย เพราะแม่ก็ผิดจริง ๆ ถ้าแม่ไม่ทำเรื่องนั้น ป่านนี้ลูกทั้งสองคงมีความสุขไปแล้ว แม่ผิดเองทุกอย่างแม่ผิดเอง” แม่นั่งลงข้างผมแล้วโอบกอดผมไว้“เลิกร้องได้แล้วลูก เดี๋ยวลูกสองคนคุยนะแม่ขอร้อง ในเมื่อยังรักกันก็ปรับความเข้าใจกันซะ อย่าอยู่อย่างทรมานอีกเลย เดี๋ยวแม่จะเข้าไปดูแฝดก่อนนะ คุยกันดี ๆ คุยกันให้เข้าใจ อย่าปล่อยเวลาไปกับความทุกข์อีกเลย” แม่ของผมลุกขึ้นยืนพลางเช็ดน้ำตาแล้วจับมือฟิล์มมาวางที่มือของผม จากนั้นท่านก็เดินจากไป“พี่ผิด พี่รู้ พี่ผิดทุกอย่าง พี่ดีใจนะที่หนูยังไม่ตาย