All Chapters of ซีรีส์ มืดมน NC35+(ถ่อย+ปิ๊งรักสาวอ้วน+ทางผ่านจอมเถื่อน): Chapter 111 - Chapter 120

เธอเดินมายังสระว่ายน้ำที่ตอนนี้สองพ่อลูกกำลังเล่นกันสนุกสนาน ช้อยอุ้มคชาขี่คอเดินไปเดินมาในน้ำ ส่วนเธอน่ะเหรอ ไม่ได้เปลี่ยนชุดมาเล่นน้ำ เพราะประจำเดือนมาพอดี โชคดีเหลือเกิน เพราะถ้าต้องใส่ชุดว่ายน้ำทูพีชที่เขาสั่งซื้อมาให้ เธอไม่กล้าหรอก เธออายเขา แม้ว่าครั้งหนึ่งจะเคยเปิดเผยเนื้อตัวให้เขาเชยชมมาแล้ว แต่มันก็นานมาแล้ว นั่นมันเมื่อสามปีก่อนไม่ใช่ตอนนี้ และตอนนี้เธอกับเขาเป็นคนอื่นต่อกันไปแล้ว และจูบเมื่อคืนก็ย้อนเข้ามาในความรู้สึกจนต้องยกมือขึ้นกุมหัวใจที่เต้นแรง ‘มันก็แค่จูบกุล’ เธอบอกตัวเองในใจแล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้นั่งข้างสระว่ายน้ำ ที่ตอนนี้แม่บ้านที่มาทำงานนำน้ำและขนมมาวางไว้รอให้ก่อนหน้านี้ตามคำสั่งของเจ้าของบ้าน ยิ่งมองไปในสระว่ายน้ำยิ่งทำให้เธอเขินอายจนต้องก้มหน้า ก็ผิวเข้มครามแดดของเขาที่เปลือยท่อนบนทำให้เธอหวนคิดถึงเรื่องในอดีตที่ตามมาหลอกหลอนในฝันเป็นประจำ และไม่อยากคิดเลยว่าส่วนที่จมหายใต้น้ำนั้นจะรัดแน่นแค่ไหนยามอยู่ในกางเกงว่ายน้ำและถูกน้ำเปียกแนบเนื้อแบบนี้ แค่คิดเธอก็หวาดหวั่นในอกแล้วจนต้องดึงสติตัวเองกลับมาให้อยู่กับปัจจุบัน แล้วก็ต้องสะดุ้งน้อยๆ เมื่อเสียง

คอนโดของเขาหรูหรามาก แต่ถึงจะหรูหราแค่ไหน สะดวกสบายแค่ไหน ก็ไม่ทำให้เธอมีความสุขได้หรอก เพราะว่าจะออกไปไหนมาไหนก็ไม่ได้ เนื่องจากหน้าห้องมีคนของเขาเฝ้าดูตลอดเวลา สามวันแล้วที่ช้อยหายไปและลูกน้อยก็เริ่มถามหาเขาแล้ว พอถามคนของเขาที่หน้าห้องก็บอกว่าเขาทำงานอยู่“น้องแอลกินข้าวก่อนนะครับ” เธอชวนลูกน้อยทานข้าวเที่ยง“ม่าย...ผมจารอพ่อ” หนูน้อยดื้อ ใช่...ดื้อตั้งแต่ที่ช้อยหายไปวันนั้น พอมาอยู่คอนโดของเขา คชาก็เอาแต่ถามหาเขา“พ่อไปทำงานยังไม่กลับครับ น้องแอลกินข้าวก่อนนะครับเดี๋ยวจะไม่สบาย” เธอบอกลูก“โทรหาพ่อ...โทรๆ” หนุ่มน้อยที่ไม่เคยดื้อ ไม่เคยงอแงเริ่มงอแงตั้งแต่รู้จักคำว่า ‘พ่อ’ กุลธิดาถอนหายใจแล้วเอ่ยกับลูกน้อย“ถ้าโทรหาพ่อแล้วน้องแอลจะกินข้าวใช่ไหมลูก น้องแอลจะไม่ดื้อกับแม่กุลใช่ไหมคะ”“ก๊าบ” หนูน้อยตอบเสียงดังพร้อมพยักหน้ายืนยันซ้ำทับ“สัญญานะครับ”“สัญญาก๊าบ”“งั้นรอแม่ตรงนี้นะครับ เดี๋ยวแม่ไปให้ลุงหน้าห้องโทรหาพ่อให้” เธอบอกลูก“ก๊าบป๋ม” เจ้าตัวเล็กมองแม่ที่ลุกเดินตรงไปยังประตูห้องแล้วหันมามองอาหารตรงหน้าแล้วหยิบช้อนมาเขี่ยบนจานไปมาส่วนกุลธิดาเมื่อไปหน้าประตูห้องเปิดประตูห้องออกก็บ

เวลาผ่านไปไม่นาน เสียงน้ำในห้องน้ำหยุดพร้อมกับร่างใหญ่เปลือยอกมีผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอนอนเกร็งอยู่ใต้ผ้าห่ม แม้จะมองไม่เห็นคนที่อาบน้ำเสร็จ แต่ก็พอจะเดาได้ เธอยังไม่ชินกับการต้องอยู่ร่วมห้องกัน ส่วนช้อยเมื่อออกมาจากห้องน้ำมองไปยังเตียง ก็เห็นว่าตอนนี้กุลธิดานอนห่มผ้าและมองไปยังหัวไหล่ที่หดเกร็งของเธอ เขาก็ยกยิ้มมองคนแกล้งหลับแล้วเอ่ยลอยๆ ขึ้น“ถ้าตื่นแล้วก็มาคุยกันเถอะ”เงียบ!“งั้นก็ฟังก็ได้ ไม่ต้องพูดก็ได้” เขาเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อหาเสื้อผ้าสำหรับใส่อยู่บ้านออกมาใส่ เป็นกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดสีเทาหม่น ระหว่างแต่งตัวก็พูดไปด้วย“ตอนนี้เราอยู่ด้วยกันแบบผัวเมีย ผมว่าคุณควรจะทำหน้าที่เมียได้แล้วนะ ผมให้เวลาคุณหลายวันแล้วกับการปรับตัวให้คุ้นชินกับผม แม้ว่าเราจะคุ้นชินจนมีลูกด้วยกันมาแล้วก็เถอะกุล และผมเองก็เป็นคนมักมากในกาม คุณเองก็รู้ เซ็กซ์จัดแค่ไหนคุณก็เคยสัมผัสมันมาแล้วไม่ใช่เหรอ และตั้งแต่ที่ผมเจอคุณ พาคุณมาอยู่ด้วย ผมก็ไม่ได้ปลดปล่อยตัวเองเลย ผมว่า...”“ไม่! จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น ถ้าคุณหิวคุณอยากได้ก็ไปหาคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน” เธอรีบลุกขึ้นแล้วตอบกลั

“อ่ะ...อ่า คุณมันเลว อ่า...”“ผมรู้ ผมมันเลวตั้งแต่แรกที่เราเจอกันคนสวย อ่า...หอมเหลือเกิน ผมคิดถึงสองเต้านี้ คิดถึงร่างกายหอมๆ ของคุณ อ่า...อืม...”เขาเคลื่อนไหวขบเม้มสองเต้าแล้วเคลื่อนมายังหน้าท้องแบนราบที่บิดเร่าเสียวสวาทของเจ้าหล่อน สองมือใหญ่หยาบกร้านเคลื่อนไหวมากอบกุมสองเต้าอวบหยุ่น แม้ว่าจะผ่านการมีลูกให้น้ำนมลูกน้อยมาแล้ว แต่เต้าของกุลธิดาก็ยังคงความเต่งตึงน่าปรารถนา ยังคงอวบอูมสวยงาม“อ่า...คุณ...อ่า...อื้อ ฉัน...”“อ่า...ผมรู้ว่าตอนนี้คุณต้องการผมแค่ไหน และรู้อะไรไหม ร่างกายของคุณมันจำผมได้ อ่า...คุณฉ่ำสวยเหมือนเดิมกุล สวยมากกุล อ่า...”เขาพึมพำเสียงพร่ากับความเป็นสาวที่เอ่อล้นฉ่ำแฉะเพราะน้ำมือตัวเอง และอยากรู้เหลือเกินว่าความฉ่ำแฉะของเธอที่ส่งกลิ่นกำจายหอมฟุ้งตรงหน้าจะยังคับแน่นตอดรัดเขาดีเหมือนครั้งอดีตไหม เขาจำได้ยามที่สอดร่างจ้วงลึกกระแทกกายเคลื่อนไหวโยกเร่าเหนือร่างเธอ มันตอดรัดและคลึงเฟ้นเขาดีเหลือเกินยามเสียดสีเร่าร้อน“อ่า...น้องแอลออกมาจากนี่สินะ” เขาดูดปากตัวเองแล้วผละมือที่กอบกุมบีบขยำสองเต้าเคลื่อนมายังความเป็นสาวที่ฉ่ำหวานของหล่อน ยิ่งไปกว่านั้นแม้จะมีสนามหญ้าปก

กลับมาจากทานข้าวข้างนอก กุลธิดาก็พาลูกน้อยไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอน เพราะตอนนี้ดึกแล้วจะห้าทุ่มแล้ว แต่เพิ่งจะถึงคอนโด เขาพาไปทานข้าวและพาไปซื้อของพร้อมกับไปนั่งรถเล่น หลังจากที่ไม่ได้ออกไปข้างนอกนานหลายวันตั้งแต่คนของเขาพามาที่คอนโดของเขา เธอสนุกที่ได้ออกไปนั่งรถเล่นและเปิดหูเปิดตา แม้จะไม่ชอบคนที่พาไปก็ตามเถอะ เธอตบก้นกล่อมลูกนอนหลับแล้วก็ไปอาบน้ำบ้าง อาบน้ำเสร็จก็เดินไปนอนที่ของตัวเองข้างลูกน้อยโดยไม่สนใจคนที่นอนอีกฝั่งของลูกน้อย ไม่สนว่าเขาจะไปอาบน้ำหรือไม่อาบ เพราะร่างกายใครร่างกายมัน เธอดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มคลุมตัวเองให้พ้นสายตาดุดันของเขาที่จดจ้องมองเธอตั้งแต่ออกมาจากห้องน้ำ “ผมยังไม่อาบน้ำเลยนะ” “เรื่องของคุณ อีกอย่างคุณแอบไปซื้อของเล่นให้ลูกทำไม ของเล่นที่คนของคุณซื้อมาให้ก็เยอะมากพอแล้ว” เธอถามเขาหน้าตึง “ก็ผมอยากซื้อให้ อีกอย่างผมอยากให้ทุกอย่างที่ลูกต้องการ” “ฉันรู้ว่าคุณให้เขาได้ทุกอย่าง แต่ไม่ควรตามใจแบบนี้ เลิกพูดเถอะ ฉันง่วง อีกอย่างกลัวลูกตื่นด้วย” “งั้นไปคุยกันนอกห้อง” “ไม่ค่ะ ฉันง่วงแล้ว” แล้วเธอก็พลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้เขาทันทีโดยไม่สนใจว่าลูกน้อยนอนอยู่ข้