Tous les chapitres de : Chapitre 171 - Chapitre 175

ตอนที่ 136 แต่งงานกลางสวนรัก แสงแดดอ่อนยามบ่ายทอดผ่านยอดมะพร้าวสลับกับใบตองสีเขียวสด บรรยากาศภายในบ้านสวนจังหวัดนครปฐมวันนี้ดูคึกคักและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กลิ่นหอมของดอกมะลิและดอกแก้วลอยอบอวลผสมกับกลิ่นแป้งร่ำที่ชาวบ้านช่วยกันปรุงเพื่อใช้ในพิธีมงคลสมรสแบบเรียบง่ายแต่ทว่าศักดิ์สิทธิ์ นี่คืองาน "วิวาห์คู่" (Double Wedding) ที่ไม่ได้จัดขึ้นในโรงแรมหรูใจกลางกรุง ไม่มีพรมแดงยาวเหยียดหรือโคมไฟระย้าราคาหลักล้าน มีเพียงเสื่อกกที่ปูลาดบนสนามหญ้าหน้าเรือนไทย และซุ้มดอกไม้ป่าที่พราวฟ้าและนาราร่วมกันจัดวางด้วยมือตัวเอง นรินทร์ธรรศในชุดไทยประยุกต์สีครีมนวลดูสง่างามราวกับเทพบุตรที่หลุดออกมาจากวรรณคดี เขายืนเคียงข้างกับภาคินที่วันนี้สวมชุดไทยสีเข้มดูบึกบึนและภูมิฐาน ทั้งคู่ต่างมีรอยยิ้มที่ปิดไม่มิด สายตาคมกริบจดจ้องไปยังประตูเรือนไม้ที่เจ้าสาวทั้งสองกำลังจะก้าวออกมา เมื่อพราวฟ้าในชุดไทยสไบเฉียงสีกลีบบัวและนาราในชุดไทยสีขาวบริสุทธิ์ก้าวลงจากบันไดเรือนไทย เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีจากชาวบ้านใกล้เรือนเคียงก็ดังระงมไปทั่วสวน นรินทร์ดาและธรรศกร

ตอนที่ 138 รสชาติของความธรรมดา สายลมเอื่อยยามบ่ายพัดพาเอาความสดชื่นของร่องสวนมะพร้าวเข้าสู่เขตเรือนไทยประยุกต์หลังงามในจังหวัดนครปฐม แสงแดดที่เคยร้อนระอุในช่วงเที่ยงค่อยๆ อ่อนแสงลงจนกลายเป็นสีทองรำไรทอดผ่านใบพายที่ไหวเอนตามลม บรรยากาศวันนี้คึกคักเป็นพิเศษ เพราะรถหรูหลายคันที่ปกติจะจอดเรียงรายอยู่ในคฤหาสน์กลางกรุง บัดนี้กลับมาจอดสงบนิ่งอยู่ใต้เงาต้นจามจุรีใหญ่หน้าบ้านสวนของนรินทร์ธรรศและพราวฟ้าบนชานเรือนไม้ที่ขัดจนเนียนตาธรรศกรพญาสิงโตผู้ยิ่งใหญ่ในโลกธุรกิจ บัดนี้สวมเพียงเสื้อเชิ้ตผ้าป่านสีซีดและกางเกงเล นั่งทอดอารมณ์บนเก้าอี้หวายเก่าๆ ในมือถือคันเบ็ดไม้ไผ่ที่นรินทร์ธรรศเหลาให้เป็นพิเศษ ข้างกายเขาคือนรินทร์ดา ภรรยาคู่ชีวิตที่คอยนั่งพัดวีและปอกมะม่วงน้ำดอกไม้รสหวานส่งให้สามีอย่างใจเย็น "คุณคะ ดูสิคะ ปลามันคงไม่กินเบ็ดหรอกค่ะ ในเมื่อคุณนั่งจ้องมันเหมือนจะไปเทคโอเวอร์บริษัทมันขนาดนั้น" นรินทร์ดาเปรยขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นสามีขมวดคิ้วจ้องทุ่นลอยน้ำเขม็ง "ก็ผมไม่ถนัดนั่งรออะไรนานๆ นี่นาริน" ธรรศกรพูดก่อนจะยิ้มเก้อๆ "แต่ก็นั่นแหละตั้ง

ตอนพิเศษ สายลมและเปลวไฟ (ของขวัญจากฟ้า) สามปีผ่านไปกลิ่นอายของบ้านสวนนครปฐมยังคงอบอวลไปด้วยความสงบสุข ทว่าวันนี้ดูจะวุ่นวายเป็นพิเศษ เมื่อเรือนไทยหลังใหญ่ของนรินทร์ธรรศและพราวฟ้ากลายเป็นศูนย์รวมสายใยของตระกูลอีกครั้ง แสงแดดยามบ่ายทอดผ่านยอดมะพร้าวสลับกับเสียงหัวเราะของเด็กๆ ที่วิ่งเล่นอยู่บนสนามหญ้า "พี่ดิน รอหนึ่งด้วย" เสียงใสของน้องน้ำหนึ่งในวัยสี่ขวบเศษตะโกนไล่หลังพี่ชายลูกพี่ลูกน้องอย่างน้องดินที่วิ่งนำหน้าไปพร้อมกับหุ่นยนต์ตัวโปรด ทั้งคู่เติบโตมาด้วยกันจนสนิทสนมราวกับพี่น้องท้องเดียวกัน บนชานเรือนนรินทร์ดาและพิมลภัสนั่งมองหลานๆ ด้วยรอยยิ้ม ขณะที่ธรรศกรและกวินนั่งจิบชาคุยเรื่องการขยายโครงการโฮมสเตย์เชิงอนุรักษ์ที่กลายเป็นธุรกิจทำเงินมหาศาลโดยไม่ต้องง้อตึกสูงในกรุง "คุณพี่คะดูสิคะ พราวฟ้ากับนาราท้องแก่ใกล้กันขนาดนี้ อีกไม่นานบ้านสวนคงแตกแน่ๆ" พิมลภัสเย้าพี่สาวพลางมองไปที่พราวฟ้าและนาราที่กำลังนั่งพักผ่อน พราวฟ้าที่อุ้มท้องแก่ย่างเข้าเดือนที่เก้าขยับตัวอย่างอึดอัด โดยมีนรินทร์ธรรศคอยประคองหลังและส่งน้ำขิงอุ่นๆ ให้ไม่ห่างกาย ส่วนนาราที่ท้อ