Todos os capítulos de หนี้แค้นของซาตานไร้หัวใจ: Capítulo 81 - Capítulo 90

ตอนที่ 61 แผนลับของสิงโตสายลมยามบ่ายพัดโชยมาอ่อนๆ หอบเอาความเย็นสบายจากบ่อน้ำพุกลางสวนเข้ามาสู่ตัวคฤหาสน์ ภายในห้องทำงานส่วนตัวของธรรศกรที่ปกติจะเคร่งเครียดด้วยตัวเลขและการวางแผนธุรกิจบัดนี้กลับกลายเป็นกองบัญชาการลับชั่วคราว กวินยืนตัวตรงรายงานความคืบหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง ราวกับกำลังรายงานสถานการณ์ความมั่นคงระดับชาติ“กุหลาบขาวสายพันธุ์มอญที่คุณรินชอบ ผมสั่งตรงมาจากสวนที่ดีที่สุดให้มาส่งเย็นนี้ครับพี่ตั้ม ส่วนไฟประดับและเครื่องเสียงสำรองจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วครับ” กวินกล่าวพลางเปิดแท็บเล็ตแสดงผังการจัดสวนที่เขาออกแบบร่วมกับพิมลภัส ธรรศกรพยักหน้าอย่างพอใจ เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองลงไปที่สวนหลังบ้านที่ตอนนี้ถูกกั้นเป็นเขตหวงห้ามชั่วคราวเพื่อไม่ให้นรินทร์ดาเดินผ่านมาเห็น“ดีมากกวินวันครบรอบปีนี้พี่อยากให้มันพิเศษจริงๆ รินเขาเหนื่อยมามาก ไหนจะเรื่องท้อง ไหนจะเรื่องที่ต้องมาทนกับอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ของพี่ช่วงที่ผ่านมา พี่อยากให้เขารู้ว่าพี่รักและขอบคุณเขาแค่ไหนที่เข้ามาเปลี่ยนชีวิตผู้ชายหยาบกระด้างอย่างพี่ให้กลายเป็นคนที่มีหัวใจ” กวินมองเจ้านายที่ยืนยิ้มละมุนอยู่คนเดียวแล้วก็อดไม่ได้ที่จะร

ตอนที่ 63 เมื่อแม่สิงโตใกล้คลอดกาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเพียงชั่วพริบตา หลายเดือนผ่านไปคฤหาสน์ตระกูลธรรศกรที่เคยเงียบเหงาบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเตรียมพร้อมในทุกย่างก้าว นรินทร์ดาขยับเข้าสู่ช่วงปลายของการตั้งครรภ์ในเดือนที่แปด ท้องของเธอโตขึ้นชัดเจนจนดูเหมือนมีลูกแตงโมใบใหญ่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดคลุมท้องเนื้อนุ่ม ผิวพรรณของเธอดูเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลแต่ทว่าความอุ้ยอ้ายของร่างกายก็เริ่มส่งผลให้การเดินเหินแต่ละครั้งกลายเป็นเรื่องลำบาก เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยภาพที่ชินตาของคนในบ้าน ธรรศกรไม่ได้นั่งอยู่ที่ห้องทำงานใหญ่ชั้นล่างเหมือนแต่ก่อน แต่เขากลับสั่งให้คนงานย้ายโต๊ะทำงานไม้สักทองชุดเล็กลงมาไว้ที่มุมห้องนอนใหญ่ข้างเตียงกว้าง เพื่อที่เขาจะได้คอยเฝ้านรินทร์ดาได้ทุกลมหายใจเข้าออก“พี่ตั้มคะรินบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้ลงไปทำงานข้างล่างก็ได้ค่ะ มานั่งพิมพ์งานกุกกักอยู่ตรงนี้ รินก็นอนไม่หลับพอดี” นรินทร์ดาที่นอนตะแคงอยู่บนกองหมอนอิงเอ่ยประท้วงด้วยน้ำเสียงที่ติดจะหงุดหงิดเล็กน้อย แววตาคู่สวยดูอ่อนล้าจากการพักผ่อนไม่เพียงพอเพราะอาการปวดหลังที่ทวีความรุนแรงขึ้น ธรรศกรหยุดนิ้วที่กำล

ตอนที่ 64 บททดสอบความนิ่งของกวินแสงแดดยามบ่ายคล้อยทอดลำแสงผ่านพุ่มใบของต้นนนทรีใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านกว้างขวางอยู่หน้าอาคารเรียนรวมลมพัดเอื่อยๆ หอบเอาดอกสีเหลืองร่วงหล่นลงมาประดับพื้นหญ้า บรรยากาศรอบบริเวณคึกคักไปด้วยเหล่านักศึกษาที่เพิ่งเลิกคลาส บ้างก็ยืนจับกลุ่มคุยกัน บ้างก็รีบเร่งเดินไปยังลานจอดรถแต่ทว่าสายตาหลายคู่ โดยเฉพาะสาวๆ นักศึกษาต่างพากันเหลือบมองไปยังชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ยืนพิงรถยุโรปคันหรูอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่กวินในวันนี้ดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทที่ขับเน้นผิวสีเข้มสุขภาพดี แขนเสื้อถูกพับขึ้นมาถึงศอกเผยให้เห็นท่อนแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อจากการฝึกฝนอย่างหนัก ใบหน้าที่เรียบเฉยทอดสายตามองไปยังประตูอาคารเรียนด้วยความใจเย็นนาฬิกาข้อมือเรือนหรูที่ธรรศกรเคยมอบให้ส่งประกายวับแวมยามต้องแสงแดด ท่าทางที่ดูนิ่งขรึมและมีความลึกลับน่าค้นหา ทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจของสาวน้อยสาวใหญ่ในละแวกนั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้“แกดูพี่คนนั้นสิ หล่อมากเลยนะ เหมือนพระเอกนิยายเลย รถมารับใครน่ะ หรือว่าเป็นอาจารย์ใหม่” เสียงซุบซิบจากกลุ่มนักศึกษาปีหนึ่งดังเข้าหูพอกล่อมแกล้ม แต

ตอนที่ 66 เมื่อคุณพ่อทนไม่ไหว (18+)ท่ามกลางความมืดมิดที่มีเพียงแสงจันทร์สลัวรำไร ลมหายใจของธรรศกรหนักหน่วงขึ้นทุกขณะเมื่อได้สัมผัสกับเรือนร่างอวบอิ่มที่เขาเฝ้าถนอมมาตลอดหลายเดือนมือหนาที่สั่นเทาด้วยความโหยหาค่อยๆ รั้งชุดนอนลูกไม้สีหวานขึ้นไปกองไว้เหนือทรวงอก เผยให้เห็นผิวพรรณขาวผ่องราวน้ำนมที่บัดนี้ซับสีเลือดฝาดจากอารมณ์ที่ถูกจุดปะทุเขามองดูหน้าท้องนูนเด่นที่เป็นพยานรักของเขาและเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังปทุมถันคู่งามที่คัดตึงและขยายใหญ่ขึ้นตามธรรมชาติของคนท้อง ยอดอกสีหวานชูชันสั่นระริกท้าทายสายตาจนธรรศกรต้องก้มลงไปครอบครองด้วยริมฝีปากร้อนผ่าว“อ่า อ่า พี่ตั้ม รินเสียว อื้อออ”นรินทร์ดาครางระงมพลางแอ่นอกรับสัมผัสที่จาบจ้วง ลิ้นร้อนของสามีตวัดรัวรอบยอดอกสลับกับการดูดดึงอย่างหนักหน่วงจนเกิดเสียง‘จ๊วบ จ๊วบ’ ดังกึกก้องไปทั่วห้องนอนที่เงียบสงัด มือหนาอีกข้างฟอนเฟ้นทรวงอกอีกข้างอย่างเมามัน แรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้นรินทร์ดาเริ่มบิดเร้ากาย สองขาเรียวขยับเบียดเสียดกันเพื่อระบายความซ่านสยิวที่จู่โจมกึ่งกลางกายสาวจนฉ่ำเยิ้มธรรศกรไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้น เขาประคอ

ตอนที่ 68 หลังบทลงโทษที่แสนหวานเรือนรับรองหลังเล็กที่ตั้งอยู่ถัดจากคฤหาสน์ใหญ่ กวินลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนใบหน้าคมเข้มที่มักจะเรียบเฉยบัดนี้กลับมีรอยยิ้มจางๆ ประดับอยู่ที่มุมปาก เขาขยับตัวลุกขึ้นนั่งพลางบิดขี้เกียจ ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักดูจะมลายหายไปสิ้นเมื่อนึกถึงบทลงโทษที่เขาเป็นคนหยิบยื่นให้และได้รับกลับมาอย่างแสนหวานเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาในขณะที่ฝ่ายชายกำลังอารมณ์ดีปานจะเหาะได้ ฝ่ายหญิงอย่างพิมลภัสกลับตกอยู่ในสภาวะตรงกันข้าม เธอรีบตื่นขึ้นมาจัดการตัวเองตั้งแต่วันยังไม่รุ่ง พยายามจัดแต่งชุดนักศึกษาให้เรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ทุกครั้งที่เธอมองกระจก ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนที่พี่กวินจอมเจ้าเล่ห์รุกรานเธอจนแทบไม่มีอากาศหายใจก็ผุดขึ้นมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนใบหน้าหวานแดงก่ำไปถึงใบหู“คนบ้าทำไมต้องทำถึงขนาดนั้นด้วยนะ” พิมลภัสพึมพำกับตัวเองพลางเอามือป้องแก้มที่ร้อนผ่าวเมื่อถึงเวลาอาหารเช้าที่โต๊ะไม้ตัวยาวในครัวกลาง พิมลภัสพยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุดเธอนั่งก้มหน้าก้มตาตักข้าวต้มเข้าปากโดยไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตากับใคร โดยเฉพาะบอดี้การ์ดหน