Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

20

1 อย่าได้เจอกันอีก

แนะนำตัวละครจาวา อายุ29ปี สูง186เซนติเมตร เจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังและเจ้าของโรงแรมห้าดาวชื่อดังที่มีอยู่หลายจังหวัดในประเทศไทย และหลายสาขาในหลายประเทศในแถบยุโรป ทัชชา อายุ23ปี สูง159เซนติเมตร..............ไนท์คลับหรูแห่งหนึ่งเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติซึ่งมีความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบหกเซนติเมตรก้าวเข้ามาภายในร้านด้วยท่วงท่าสง่างาม เจ้าของร้านที่เห็นร่างสูงโดดเด่นซึ่งเป็นลูกค้าวีไอพีจึงไม่รีรอที่จะเดินเข้าไปกล่าวทักทายพร้อมกับยกมือไหว้ด้วยท่าทีนอบน้อม ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส“สวัสดีค่ะคุณจาวา วันนี้คุณจาวามาคนเดียวเหรอคะ”ทุกครั้งที่จาวามาที่นี่เขาจะมากับเพื่อนอีกสองคน เมื่อเห็นว่าเขามาคนเดียวเธอก็รู้สึกแปลกใจจึงเอ่ยถามออกไป“อืม” เจ้าของเสียงทุ้มรับคำในลำคอแทนคำตอบพลางมีสีหน้าเรียบนิ่งตามประสา“คืนนี้คุณจาวาต้องการเหล้ายี่ห้อไหน หรือจะนั่งห้องไหนก็บอกดิฉันมาได้เลยนะคะ”“เหล้ายี่ห้อเดิม และขอเป็นห้องเดิม” เรียวปากหยักขยับบอกออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ใบหน้าเรียบเฉย“ได้ค่ะคุณจาวา งั้นเชิญคุณจาวาไปนั่งรอที่ห้องได้เลยค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะบอกให้เด็กยกเหล้าไปให้ค่ะ” สิ้นเสียงเจ้
Read More

2 คนใจร้าย

บ้านทัชชาเมื่อทัชชาเข้ามาในห้องนอนของตัวเองก็ล้มตัวนอนบนเตียงอย่างคนหมดแรงเมื่อคิดว่าสิ่งที่เธอเจอเมื่อครู่นั้นถือว่าเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุดในชีวิตของเธอก็ว่าได้พ่อทิ้งเธอและแม่ไปมีครอบครัวใหม่ตอนเธออายุสามขวบ แม่ต้องทำงานหาเงินคนเดียวเพื่อเลี้ยงครอบครัว กระทั่งเมื่อหกเดือนก่อนแม่ได้เสียชีวิตด้วยโรคติดเชื้อในกระแสเลือด ตอนนี้เธออยู่กับยายแค่สองคนและยายก็ป่วยเป็นโรคหลอดเลือดในสมองตีบมาสองปีแล้วทัชชานอนนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ชายหนุ่มกระทำต่อร่างกายเธอหลายครั้งจึงทำให้หยาดน้ำสีใสรินไหลอออกมาจนแก้มขาวนวลเปียกไปหมด จนกระทั่งหนึ่งชั่วโมงผ่านไป เธอจึงสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อให้กำลังใจตัวเองพร้อมกับพูดออกมา“ไม่เป็นไรนะทัชชา ไม่เป็นไร เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ถือว่าเป็นกรรมเก่าก็แล้วกันนะ เราต้องลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ให้ได้ แล้วพรุ่งนี้ก็ทำหน้าที่ของเราต่อไปและทำให้ดีที่สุด”หน้าที่ของเธอคือทำงานหาเงินมาเลี้ยงตัวเองและเลี้ยงยายไนท์คลับ วันต่อมา“มาแล้วเหรอทัชชา เมื่อคืนได้บริการคุณจาวา เป็นยังไงบ้าง” เสียงของรันดาเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าดูตื่นเต้นเมื่อเห็นทัชชาเดินเข้ามาในร้าน“ก็…” เธอไม่ร
Read More

3 อยากอยู่เป็นโสดไปนานๆ

ด้านจาวา“เมื่อไหร่ลูกจะมีเมียสักที ปีนี้ก็ยี่สิบเก้าแล้วนะ” มนต์นภาเอ่ยถามยังลูกชายร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าดูมีความกังวลไม่น้อยเมื่อลูกชายของตัวเองที่มีอายุปาเข้าไปเกือบจะสามสิบแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีใครเป็นตัวเป็นตนเสียที จะมีก็แต่คู่ควงที่ควงเล่นไปวันๆ และคู่ควงของเขาก็ไม่ค่อยซ้ำหน้ากันด้วย“ผมชอบใช้ชีวิตแบบนี้ครับแม่ ผมยังไม่อยากมีครอบครัว ผมอยากอยู่เป็นโสดแบบนี้ไปนานๆครับ” เขายังไม่อยากผูกมัดกับใครเพราะเขารู้สึกว่ามันไม่มีอิสระ จะไปไหนมาไหนถ้ามีเมียมาคอยถามนั่นถามนี่ก็ไม่ไหว“ถ้าลูกไม่อยากผูกมัดกับใคร งั้นแม่ขอหลานสักคนจากลูกได้ไหม” ในเมื่อลูกชายไม่อยากมีเมีย งั้นก็ขอหลานจากลูกชายก็ได้“ขอหลาน? แม่หมายถึงอะไรครับ” เจ้าของใบหน้าหล่อไร้ที่ติขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยสีหน้างุนงง“ถ้าลูกไม่อยากมีเมีย งั้นลูกก็มีหลานให้แม่สักคนสิ”“แม่พูดออกมาตรงๆเลยดีกว่าครับ ถ้าแม่มัวอ้อมค้อมอยู่แบบนั้นแล้วเมื่อไหร่ผมจะเข้าใจล่ะครับ”“แม่จะจ้างผู้หญิงดีๆมาอุ้มบุญให้ลูกน่ะ”“อุ้มบุญ?” ใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยออกไปพลางมีสีหน้าตกใจไม่น้อยกับคำว่าอุ้มบุญ เขาเคยแต่ได้ยินที่ใครเขาพูดกัน แต่ไม่คิดว
Read More

4 เหมาะจะมาเป็นแม่อุมบุญ

“สวัสดีค่ะคุณป้า เชิญนั่งเลยค่ะ” ทัชชาที่เห็นคุณป้าที่มาที่นี่เมื่ออาทิตย์ก่อนจึงยกมือไหว้แล้วเอ่ยทักทายออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“สวัสดีจ้ะหนูทัชชา” มนต์นภาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแล้วหย่อนสะโพกนั่งยังโต๊ะอาหารที่ติดกับกระจกใสบานใหญ่“คุณป้าเลือกอาหารในเมนูได้เลยค่ะ” ทัชชายื่นเมนูพร้อมกับระบายยิ้มเอ่ย มนต์นภาดูรายการอาหารแล้วสั่งไปสองอย่าง ทัชชารับออเดอร์และไปส่งหลังร้าน จากนั้นไม่กี่นาทีทัชชาก็ยกอาหารมาเสิร์ฟให้มนต์นภาก่อนที่มนต์นภาจะเอ่ยออกไป“ป้ายังไม่ได้ไปบ้านหนูเลย ว่าแต่…หนูทัชชาอยู่กับใครเหรอ”“ทัชชาอยู่กับยายสองคนค่ะ ”“อ๋อ งั้นหนูทัชชาก็ไปทำงานต่อเถอะ ถ้าป้าอยากได้อะไรเพิ่มเดี๋ยวป้าค่อยเรียกนะ”“ค่ะคุณป้า ทัชชาขอตัวนะคะ” ว่าจบทัชชาก็เดินไปเสิร์ฟอาหารโต๊ะอื่นต่อด้วยความขะมักเขม้น มนต์นภาที่นั่งมองหญิงสาวอยู่คิดในใจว่าทัชชาเหมาะที่จะมาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกของจาวาที่สุด เนื่องจากนางดูออกว่าทัชชาเป็นคนที่จิตใจดี ถ้าไม่ใช่คนจิตใจดี ตอนที่นางหน้ามืดคงจะไม่เข้ามาช่วยเหลือนางหรอก แล้วพอนางชวนให้เธอไปโรงพยาบาลด้วย ทัชชาก็ไม่มีท่าทีลังเลที่จะไป ดังนั้นนางจะต้องหาโอกาสพูดกับทัชชาให้ได้ แล
Read More

5 คาดไม่ถึง

หลังจากที่มนต์นภากลับไปแล้ว ทัชชาก็เข้ามาในบ้านแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของคนเป็นยาย ซึ่งตอนนี้ยายของเธอนอนอยู่บนเตียง“ยายตื่นนานแล้วเหรอคะ” หญิงสาวหย่อนสะโพกนั่งขอบเตียงแล้วเอ่ยถามยายที่นอนอยู่และสีหน้าดูอิดโรย“ยายเพิ่งตื่นน่ะ” หญิงชราเอ่ยตอบหลานสาวร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างตัวเองด้วยรอยยิ้มเนือยๆตามประสาผู้สูงวัยที่มีโรคประจำตัว“ยายหิวข้าวหรือยัง”“ยายยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่”หญิงสาวถอนหายใจเข้าปอดลึกเพื่อรวบรวมความกล้าแล้วพูดออกไป“ทัชชามีเรื่องอยากจะบอกยายค่ะ”“เรื่องอะไรเหรอลูก” คนเป็นยายถามแล้วหยัดตัวลุกขึ้น ทัชชาช่วยประคองยายให้นั่งพิงหัวเตียง“คือ…ทัชชาเพิ่งรู้ว่าแม่เอาโฉนดบ้านหลังนี้ไปกู้ธนาคารเมื่อหลายปีก่อนค่ะ”“งั้นเหรอ แล้วเรารู้ได้ยังไงว่าแม่เราไปกู้เงินจากธนาคาร”“ธนาคารเพิ่งแจ้งมาบอกวันนี้ค่ะ” เธอต้องบอกว่าธนาคารแจ้งมา แต่บอกไม่ได้ว่ามีหมายศาล เพราะถ้าบอกความจริงยายต้องตกใจมากแน่ๆ“แม่เราไปกู้มาเท่าไหร่ล่ะ”“ทั้งต้นทั้งดอกรวมแล้วก็เก้าแสนกว่าค่ะ”“แล้วเราจะหาเงินจากที่ไหนไปจ่ายได้ล่ะ เพราะลำพังเงินเดือนจากการทำงานของเราในแต่ละเดือน ยายว่าไม่พอเอาไปจ่ายหนี้ได้หรอก”“พอดีมีค
Read More

6 หนีไม่พ้น

บ้านทัชชาเมื่อทัชชาเข้ามาในบ้าน ยายของเธอที่นั่งดูทีวีในห้องรับแขกจึงเอ่ยถามหลานสาวทันที“หมอว่าไงบ้างล่ะลูก”“เดือนหน้าหมอนัดไปผสมเทียมน่ะค่ะ” หญิงสาวหย่อนสะโพกนั่งแล้วบอกรายละเอียดให้ยายได้เข้าใจว่าการผสมเทียมคืออะไรและต้องทำยังไง“พอรู้แบบนี้ยายก็รู้สึกสบายใจหน่อย เพราะเราจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว”“ใช่ค่ะ แต่ถ้าทำเด็กหลอดแก้วก็จะเจ็บค่ะเพราะต้องฉีดยาที่หน้าท้องเป็นเวลาสิบกว่าวันเลย” ก่อนหน้านี้เธอได้ดูการทำเด็กหลอดแก้วในยูทูปมาแล้ว เธอคิดว่าคงจะเจ็บตอนฉีดยากระตุ้นไข่บริเวณหน้าท้องเป็นเวลาสิบกว่าวันนั่นแหละหนึ่งเดือนต่อมาโรงพยายาบาลเอกชนวันนี้จาวามารับทัชชาที่บ้านแล้วพาไปโรงพยาบาล โดยภายในรถก็มีแต่ความเงียบสงัดเหมือนเคยจนกระทั่งไปถึงโรงพยาบาล เมื่อหมอทำการผสมเทียมเสร็จก็ให้ทัชชานอนอยู่บนเตียงเป็นเวลาสามสิบนาที ในระหว่างรอหญิงสาว จาวาก็ไปจัดการจ่ายเงินเมื่อครบสามสิบนาทีทัชชาก็เดินออกมาจากห้องตรวจแพทย์ ร่างสูงที่นั่งรออยู่หน้าห้องก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วจากนั้นทั้งสองจึงพากันออกไปขึ้นรถ ก่อนที่เขาจะออกรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของเธอในรถ“คุณจาวาคะเดี๋ยวแวะไปส่งทัชชาที่ห้างหน่อยได้ไหมคะ” เ
Read More

7 ของแฟนฉันเอง

ตอนเที่ยงติ๊ดเสียงอินเตอร์คอมบนโต๊ะทำงานของทัชชาดังขึ้น หญิงสาวกดรับแล้วพูดออกไป‘ค่ะคุณจาวา’‘สั่งของกินมาให้ฉันด้วย’‘คุณจาวาอยากกินอะไรคะ’‘กินข้าว’‘ข้าวอะไรคะ’ เธอต้องถามก่อน เพราะเธอก็ยังไม่รู้ว่าเขาชอบกินอาหารประเภทไหน‘ข้าวอะไรก็ได้ สั่งๆมาเถอะ ขอให้กินแล้วหายหิวก็พอ’‘ได้ค่ะ’ จากนั้นเธอก็เปิดแอปอาหารแล้วจัดการสั่งอาหารไปสองอย่าง เธอสั่งของกินที่ตัวเองชอบ หวังว่าเขาคงจะชอบของกินที่เธอสั่งให้นะสามสิบนาทีต่อมาทัชชาลงไปเอาอาหารที่พนักงานนำมาส่งหน้าบริษัทแล้วกลับขึ้นมา ร่างบางถือถุงอาหารแล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของเขาพร้อมกับเอ่ยถามออกไป“อาหารมาแล้วค่ะคุณจาวา คุณจะกินในห้องนี้เลยใช่ไหมคะ”“อืม”“เดี๋ยวทัชชาจะออกไปเอาจานมาให้ค่ะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็ออกไปเอาจานแล้วเข้ามาในห้องทำงาน เธอนำของกินไปวางบนโต๊ะเล็กแล้วจัดการเทของกินใส่จานก่อนจะหันบอกกับร่างสูงที่ยังก้มหน้าสนใจงานบนโต๊ะอยู่“อาหารเรียบร้อยแล้วค่ะคุณจาวา”“…”เมื่อเห็นว่าอีกคนไม่พูดอะไร เธอจึงเม้มปากแล้วเดินออกไปจากห้อง จาวาละสายตาจากงานแล้วมองไปยังแผ่นหลังบางพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“จะไปไหน”“ทัชชาจะลงไป
Read More

8 ร่างกายต้องการเกินจะหักห้ามใจ NC18+

เมื่อทัชชาได้สติจึงยกฝ่ามือผลักร่างแกร่งพร้อมกับพูดออกไป“ปล่อยทัชชาค่ะคุณจาวา”“ไม่ปล่อย ฉันขอกอดเธออีกแปปนึงสิ” สองแขนกำยำโอบร่างเล็กแน่นขึ้นกว่าเดิม“แต่นี่มันจะมืดแล้วนะคะ ทัชชาต้องรีบกลับบ้านค่ะ”“จะรีบกลับบ้านไปทำไม”“ใครบ้างไม่อยากกลับบ้านล่ะคะ”“ไปนอนบนเตียงกันก่อนนะแล้วค่อยกลับ”“ทัชชาไม่นอนบนเตียงค่ะ”“นอนแค่แปปเดียวเอง ฝนตกแบบนี้นอนบนเตียงมันจะอุ่นนะ” พูดจบเขาก็ไม่รีรอที่จะพาร่างเล็กไปที่เตียง จาวาประคองทัชชาให้นั่ง ก่อนจะผลักร่างบางให้นอนราบไปบนที่นอนหนานุ่มที่เขาเคยใช้นอนกับทาลินมาสามเดือน“คุณจะทำอะไรคะคุณจาวา” คนร่างเล็กเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เรียวปากสีหวานขยับถามออกไปด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น ร่างหนาทาบทับไปบนร่างสวยพร้อมกับเอ่ยออกไป“ก็ทำเหมือนคืนนั้นที่เธอวางยาปลุกเซ็กส์ฉันไง” ตอนนี้เลือดในกายของเขากำลังสูบฉีดอย่างรุนแรงจนทำให้กึ่งกลางกายปวดหนึบจนไม่สามารถยับยั้งอารมณ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นได้“ทัชชาไม่ได้…” เธอจะบอกว่าไม่ได้วางยาแต่ก็ถูกริมฝีปากหนาแนบลงมาบนริมฝีปากของเธอ“อื้อ”ชายหนุ่มขบเม้มริมฝีปากนุ่มทั้งบนล่างอย่างแผ่วเบาอยู่นานนับนาที ก่อนจะสอดแทรกเรียวลิ้นเข
Read More

9 วันที่ต้องการ NC

บ้านทัชชา 20.15 น.เมื่อเข้ามาในบ้านทัชชาก็เดินไปเปิดประตูห้องนอนของคนเป็นยาย เมื่อเห็นว่ายายหลับอยู่จึงเข้าห้องของตัวเอง เธอถอดชุดเดรสใส่ตะกร้าแล้วหยิบชุดนอนมาสวมใส่ จากนั้นจึงเดินไปทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างไร้เรี่ยวแรง ก่อนที่ไม่นานเธอจะเข้าสู่ห้วงนิทราหนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ทัชชามาทำงานเป็นเลขาให้จาวา หลังจากวันที่เขาพาเธอไปคอนโดของเขา วันต่อๆมาทัชชาก็กลับบ้านด้วยรถประจำทางทุกวัน และชุดของแฟนของเขาเธอก็ซักเอามาคืนเขาแล้วกระทั่งวันนี้ตอนเย็นร่างสูงหุ่นดีเปิดประตูห้องทำงานออกมาแล้วมองไปยังคนตัวเล็กที่ยังก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่ ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยออกไป“วันนี้เธอต้องกลับกับฉัน”“ไม่เป็นไรค่ะ ทัชชากลับเองดีกว่า” ใบหน้างดงามละจากงานตรงหน้าแล้วหันไปพูดกับคนตัวสูงที่ยืนอยู่“เธอหันไปดูข้างนอกสิ ฝนกำลังตกอยู่นะ”ทัชชาหันไปมองนอกหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่จึงเห็นว่าฝนเริ่มลงเม็ดแล้ว“ตอนนี้แค่สี่โมงครึ่งเองนะคะ ยังไม่ถึงเวลาเลิกงานเลย ทัชชาจะอยู่จนถึงห้าโมงเย็นค่ะ ฝนแล้งแล้วค่อยกลับ” พูดจบเธอก็หันกลับมาสนใจงานตรงหน้าต่อ จาวาพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดแล้วก้าวมากระชากแขนเรีย
Read More

10 ที่พึ่งทางใจ

หนึ่งเดือนต่อมา เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่ทัชชามาเป็นเลขาให้จาวา ในระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ ในหนึ่งอาทิตย์จาวาจะพาทัชชามาที่คอนโดสามครั้งแล้วทำเรื่องนั้นกับเธอ เสร็จแล้วก็พาเธอไปส่งที่บ้าน วันนี้ก็เช่นกัน หลังจากที่ทั้งสองได้ปลดปล่อยความปรารถนาไปสองรอบ ทัชชาก็นอนอยู่อย่างนั้นเพื่อให้น้ำเชื้อได้ทำปฏิกิริยากับด้านในของเธอ จากนั้นไม่กี่นาทีเธอก็ผล็อยหลับไป จาวาที่นอนอยู่ข้างๆเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กหลับจึงหยิบผ้านวมมาคลุมร่างสวยเปลือยเปล่าของเธอ ก่อนโทรศัพท์ของทัชชาจะมีสายโทรเข้าจากมนต์นภา ชายหนุ่มเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ของเธอพร้อมกับกดรับสาย Rrrr! ‘ครับ’ ‘นั่นคุณเป็นใคร แล้วทำไมถึงได้มารับโทรศัพท์ของหนูทัชชา’ ‘แม่จำเสียงของลูกตัวเองไม่ได้เหรอครับ’ ‘จาวา? แล้วหนูทัชชาไปไหน ทำไมลูกถึงต้องมารับโทรศัพท์แทน’ ‘เขาหลับอยู่ครับ’ ‘หลับอยู่? แล้วตอนนี้หนูทัชชาอยู่ที่ไหน’ ‘คอนโดผมครับ’ ‘คอนโดลูก?!’ ‘ครับ’ ‘หนูทัชชาไปทำอะไรที่นั่น’ ‘…’ ‘แสดงว่าลูกกับหนูทัชชา…’ ‘ก็อย่างที่แม่เข้าใจนั่นแหละครับ’ ‘แม่จ้างให้หนูทัชชามาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกนะ ไม่ได้จ้างให้มานอนกับลูก’ ‘ผมไม่อยากไปโรงพ
Read More
Dernier
12
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status