Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

บ้านทัชชาเมื่อทัชชาเข้ามาในห้องนอนของตัวเองก็ล้มตัวนอนบนเตียงอย่างคนหมดแรงเมื่อคิดว่าสิ่งที่เธอเจอเมื่อครู่นั้นถือว่าเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุดในชีวิตของเธอก็ว่าได้พ่อทิ้งเธอและแม่ไปมีครอบครัวใหม่ตอนเธออายุสามขวบ แม่ต้องทำงานหาเงินคนเดียวเพื่อเลี้ยงครอบครัว กระทั่งเมื่อหกเดือนก่อนแม่ได้เสียชีวิตด้วยโรคติดเชื้อในกระแสเลือด ตอนนี้เธออยู่กับยายแค่สองคนและยายก็ป่วยเป็นโรคหลอดเลือดในสมองตีบมาสองปีแล้วทัชชานอนนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ชายหนุ่มกระทำต่อร่างกายเธอหลายครั้งจึงทำให้หยาดน้ำสีใสรินไหลอออกมาจนแก้มขาวนวลเปียกไปหมด จนกระทั่งหนึ่งชั่วโมงผ่านไป เธอจึงสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อให้กำลังใจตัวเองพร้อมกับพูดออกมา“ไม่เป็นไรนะทัชชา ไม่เป็นไร เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ถือว่าเป็นกรรมเก่าก็แล้วกันนะ เราต้องลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ให้ได้ แล้วพรุ่งนี้ก็ทำหน้าที่ของเราต่อไปและทำให้ดีที่สุด”หน้าที่ของเธอคือทำงานหาเงินมาเลี้ยงตัวเองและเลี้ยงยายไนท์คลับ วันต่อมา“มาแล้วเหรอทัชชา เมื่อคืนได้บริการคุณจาวา เป็นยังไงบ้าง” เสียงของรันดาเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าดูตื่นเต้นเมื่อเห็นทัชชาเดินเข้ามาในร้าน“ก็…” เธอไม่ร

“สวัสดีค่ะคุณป้า เชิญนั่งเลยค่ะ” ทัชชาที่เห็นคุณป้าที่มาที่นี่เมื่ออาทิตย์ก่อนจึงยกมือไหว้แล้วเอ่ยทักทายออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“สวัสดีจ้ะหนูทัชชา” มนต์นภาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแล้วหย่อนสะโพกนั่งยังโต๊ะอาหารที่ติดกับกระจกใสบานใหญ่“คุณป้าเลือกอาหารในเมนูได้เลยค่ะ” ทัชชายื่นเมนูพร้อมกับระบายยิ้มเอ่ย มนต์นภาดูรายการอาหารแล้วสั่งไปสองอย่าง ทัชชารับออเดอร์และไปส่งหลังร้าน จากนั้นไม่กี่นาทีทัชชาก็ยกอาหารมาเสิร์ฟให้มนต์นภาก่อนที่มนต์นภาจะเอ่ยออกไป“ป้ายังไม่ได้ไปบ้านหนูเลย ว่าแต่…หนูทัชชาอยู่กับใครเหรอ”“ทัชชาอยู่กับยายสองคนค่ะ ”“อ๋อ งั้นหนูทัชชาก็ไปทำงานต่อเถอะ ถ้าป้าอยากได้อะไรเพิ่มเดี๋ยวป้าค่อยเรียกนะ”“ค่ะคุณป้า ทัชชาขอตัวนะคะ” ว่าจบทัชชาก็เดินไปเสิร์ฟอาหารโต๊ะอื่นต่อด้วยความขะมักเขม้น มนต์นภาที่นั่งมองหญิงสาวอยู่คิดในใจว่าทัชชาเหมาะที่จะมาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกของจาวาที่สุด เนื่องจากนางดูออกว่าทัชชาเป็นคนที่จิตใจดี ถ้าไม่ใช่คนจิตใจดี ตอนที่นางหน้ามืดคงจะไม่เข้ามาช่วยเหลือนางหรอก แล้วพอนางชวนให้เธอไปโรงพยาบาลด้วย ทัชชาก็ไม่มีท่าทีลังเลที่จะไป ดังนั้นนางจะต้องหาโอกาสพูดกับทัชชาให้ได้ แล

บ้านทัชชาเมื่อทัชชาเข้ามาในบ้าน ยายของเธอที่นั่งดูทีวีในห้องรับแขกจึงเอ่ยถามหลานสาวทันที“หมอว่าไงบ้างล่ะลูก”“เดือนหน้าหมอนัดไปผสมเทียมน่ะค่ะ” หญิงสาวหย่อนสะโพกนั่งแล้วบอกรายละเอียดให้ยายได้เข้าใจว่าการผสมเทียมคืออะไรและต้องทำยังไง“พอรู้แบบนี้ยายก็รู้สึกสบายใจหน่อย เพราะเราจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว”“ใช่ค่ะ แต่ถ้าทำเด็กหลอดแก้วก็จะเจ็บค่ะเพราะต้องฉีดยาที่หน้าท้องเป็นเวลาสิบกว่าวันเลย” ก่อนหน้านี้เธอได้ดูการทำเด็กหลอดแก้วในยูทูปมาแล้ว เธอคิดว่าคงจะเจ็บตอนฉีดยากระตุ้นไข่บริเวณหน้าท้องเป็นเวลาสิบกว่าวันนั่นแหละหนึ่งเดือนต่อมาโรงพยายาบาลเอกชนวันนี้จาวามารับทัชชาที่บ้านแล้วพาไปโรงพยาบาล โดยภายในรถก็มีแต่ความเงียบสงัดเหมือนเคยจนกระทั่งไปถึงโรงพยาบาล เมื่อหมอทำการผสมเทียมเสร็จก็ให้ทัชชานอนอยู่บนเตียงเป็นเวลาสามสิบนาที ในระหว่างรอหญิงสาว จาวาก็ไปจัดการจ่ายเงินเมื่อครบสามสิบนาทีทัชชาก็เดินออกมาจากห้องตรวจแพทย์ ร่างสูงที่นั่งรออยู่หน้าห้องก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วจากนั้นทั้งสองจึงพากันออกไปขึ้นรถ ก่อนที่เขาจะออกรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของเธอในรถ“คุณจาวาคะเดี๋ยวแวะไปส่งทัชชาที่ห้างหน่อยได้ไหมคะ” เ

เมื่อทัชชาได้สติจึงยกฝ่ามือผลักร่างแกร่งพร้อมกับพูดออกไป“ปล่อยทัชชาค่ะคุณจาวา”“ไม่ปล่อย ฉันขอกอดเธออีกแปปนึงสิ” สองแขนกำยำโอบร่างเล็กแน่นขึ้นกว่าเดิม“แต่นี่มันจะมืดแล้วนะคะ ทัชชาต้องรีบกลับบ้านค่ะ”“จะรีบกลับบ้านไปทำไม”“ใครบ้างไม่อยากกลับบ้านล่ะคะ”“ไปนอนบนเตียงกันก่อนนะแล้วค่อยกลับ”“ทัชชาไม่นอนบนเตียงค่ะ”“นอนแค่แปปเดียวเอง ฝนตกแบบนี้นอนบนเตียงมันจะอุ่นนะ” พูดจบเขาก็ไม่รีรอที่จะพาร่างเล็กไปที่เตียง จาวาประคองทัชชาให้นั่ง ก่อนจะผลักร่างบางให้นอนราบไปบนที่นอนหนานุ่มที่เขาเคยใช้นอนกับทาลินมาสามเดือน“คุณจะทำอะไรคะคุณจาวา” คนร่างเล็กเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เรียวปากสีหวานขยับถามออกไปด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น ร่างหนาทาบทับไปบนร่างสวยพร้อมกับเอ่ยออกไป“ก็ทำเหมือนคืนนั้นที่เธอวางยาปลุกเซ็กส์ฉันไง” ตอนนี้เลือดในกายของเขากำลังสูบฉีดอย่างรุนแรงจนทำให้กึ่งกลางกายปวดหนึบจนไม่สามารถยับยั้งอารมณ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นได้“ทัชชาไม่ได้…” เธอจะบอกว่าไม่ได้วางยาแต่ก็ถูกริมฝีปากหนาแนบลงมาบนริมฝีปากของเธอ“อื้อ”ชายหนุ่มขบเม้มริมฝีปากนุ่มทั้งบนล่างอย่างแผ่วเบาอยู่นานนับนาที ก่อนจะสอดแทรกเรียวลิ้นเข

หนึ่งเดือนต่อมา เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่ทัชชามาเป็นเลขาให้จาวา ในระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ ในหนึ่งอาทิตย์จาวาจะพาทัชชามาที่คอนโดสามครั้งแล้วทำเรื่องนั้นกับเธอ เสร็จแล้วก็พาเธอไปส่งที่บ้าน วันนี้ก็เช่นกัน หลังจากที่ทั้งสองได้ปลดปล่อยความปรารถนาไปสองรอบ ทัชชาก็นอนอยู่อย่างนั้นเพื่อให้น้ำเชื้อได้ทำปฏิกิริยากับด้านในของเธอ จากนั้นไม่กี่นาทีเธอก็ผล็อยหลับไป จาวาที่นอนอยู่ข้างๆเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กหลับจึงหยิบผ้านวมมาคลุมร่างสวยเปลือยเปล่าของเธอ ก่อนโทรศัพท์ของทัชชาจะมีสายโทรเข้าจากมนต์นภา ชายหนุ่มเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ของเธอพร้อมกับกดรับสาย Rrrr! ‘ครับ’ ‘นั่นคุณเป็นใคร แล้วทำไมถึงได้มารับโทรศัพท์ของหนูทัชชา’ ‘แม่จำเสียงของลูกตัวเองไม่ได้เหรอครับ’ ‘จาวา? แล้วหนูทัชชาไปไหน ทำไมลูกถึงต้องมารับโทรศัพท์แทน’ ‘เขาหลับอยู่ครับ’ ‘หลับอยู่? แล้วตอนนี้หนูทัชชาอยู่ที่ไหน’ ‘คอนโดผมครับ’ ‘คอนโดลูก?!’ ‘ครับ’ ‘หนูทัชชาไปทำอะไรที่นั่น’ ‘…’ ‘แสดงว่าลูกกับหนูทัชชา…’ ‘ก็อย่างที่แม่เข้าใจนั่นแหละครับ’ ‘แม่จ้างให้หนูทัชชามาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกนะ ไม่ได้จ้างให้มานอนกับลูก’ ‘ผมไม่อยากไปโรงพ