1 อย่าได้เจอกันอีก

แนะนำตัวละคร

จาวา อายุ29ปี สูง186เซนติเมตร

เจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังและเจ้าของโรงแรมห้าดาวชื่อดังที่มีอยู่หลายจังหวัดในประเทศไทย และหลายสาขาในหลายประเทศในแถบยุโรป

ทัชชา อายุ23ปี สูง159เซนติเมตร

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ไนท์คลับหรูแห่งหนึ่ง

เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติซึ่งมีความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบหกเซนติเมตรก้าวเข้ามาภายในร้านด้วยท่วงท่าสง่างาม

เจ้าของร้านที่เห็นร่างสูงโดดเด่นซึ่งเป็นลูกค้าวีไอพีจึงไม่รีรอที่จะเดินเข้าไปกล่าวทักทายพร้อมกับยกมือไหว้ด้วยท่าทีนอบน้อม ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

“สวัสดีค่ะคุณจาวา วันนี้คุณจาวามาคนเดียวเหรอคะ”

ทุกครั้งที่จาวามาที่นี่เขาจะมากับเพื่อนอีกสองคน เมื่อเห็นว่าเขามาคนเดียวเธอก็รู้สึกแปลกใจจึงเอ่ยถามออกไป

“อืม” เจ้าของเสียงทุ้มรับคำในลำคอแทนคำตอบพลางมีสีหน้าเรียบนิ่งตามประสา

“คืนนี้คุณจาวาต้องการเหล้ายี่ห้อไหน หรือจะนั่งห้องไหนก็บอกดิฉันมาได้เลยนะคะ”

“เหล้ายี่ห้อเดิม และขอเป็นห้องเดิม” เรียวปากหยักขยับบอกออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ใบหน้าเรียบเฉย

“ได้ค่ะคุณจาวา งั้นเชิญคุณจาวาไปนั่งรอที่ห้องได้เลยค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะบอกให้เด็กยกเหล้าไปให้ค่ะ” สิ้นเสียงเจ้าของร้านเอ่ย เรียวขายาวก็เดินไปยังห้องวีไอพีที่เขากับเพื่อนมักจะเข้ามานั่งกันทุกครั้งเมื่อมาดื่มที่นี่ ทว่าวันนี้เขาโทรไปชวนเพื่อนทั้งสองคนแล้วแต่ก็ไม่มีใครว่างสักคนเพราะพวกนั้นมีนัดกับสาวๆตามประสาชายโสด

เวลาต่อมา

ประตูห้องวีไอพีถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างเล็กของหญิงสาววัยยี่สิบสามปีที่ถือถาดเหล้าเข้ามา หญิงสาววางขวดเหล้าและแก้วลงบนโต๊ะที่ติดกับฝาผนัง ก่อนจะจัดการรินเหล้าราคาแพงใส่ลงในแก้วแล้วนำมาวางลงบนโต๊ะตรงหน้าของคนตัวสูง และก้าวออกไปยืนห่างๆ

มือหนาเอื้อมไปหยิบแก้วเหล้ายกขึ้นดื่ม เขาสูบบุหรี่แบรนด์นอกพร้อมกับดื่มไปเรื่อยๆจนเหล้าหมดแก้วและวางแก้วลงบนโต๊ะตรงหน้า ก่อนที่ร่างบางจะเดินมาหยิบแก้วนำไปเติมเหล้า จากนั้นจึงนำมาวางตรงหน้าร่างสูง

จาวาทำท่าจะเอื้อมไปหยิบแก้วเหล้ามาดื่มต่อ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเขามีความรู้สึกว่าในร่างกายของเขาผิดปกติ ตอนนี้ในร่างกายของเขารู้สึกร้อนวูบวาบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองอาจจะถูกวางยาปลุกเซ็กส์

เมื่อคิดได้อย่างนั้น นัยน์ตาคมเข้มก็เหลือบไปมองยังร่างบางที่อยู่ในชุดกระโปรงยูนิฟอร์มที่ยืนอยู่ด้วยแววตาแข็งกร้าว ก่อนจะเค้นเสียงพูดออกไปด้วยอารมณ์เดือดพล่าน

“เธอวางยาปลุกเซ็กส์ฉันใช่ไหม!”

“ยาปลุกเซ็กส์?” เรียวปากชมพูเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

“ก็เธอใส่ยาปลุกเซ็กส์ในแก้วเหล้าให้ฉันกินไม่ใช่หรือไง!” เสียงทุ้มเข้มตะคอกออกไปด้วยอารมณ์เดือดดาล

“ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่ได้ใส่อะไรลงไปในแก้วเหล้านอกจากเหล้าค่ะ” หญิงสาวส่ายหน้ารัวๆพร้อมกับปฏิเสธออกไป เพราะเธอแค่รินเหล้าให้เขาเท่านั้น เธอจะใส่ยาปลุกเซ็กส์ไปทำไมกัน

“เธอโกหก!”

“ฉันพูดจริงๆค่ะ คุณเชื่อฉันเถอะนะคะว่าฉันไม่ได้ทำอย่างที่คุณพูด และฉันก็ไม่เคยเห็นด้วยว่ายาปลุกเซ็กส์มันมีหน้าตาเป็นยังไง” เธอเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเพราะรู้สึกหวั่นกลัวกับท่าทีของคนตรงหน้าเป็นอย่างมาก

“เธอคิดจะจับฉันด้วยวิธีนี้สินะ” แววตาคมฉายชัดถึงความรังเกียจเข้ากระดูกดำ เขาพูดออกไปด้วยสีหน้าเย้ยหยันและโกรธแค้น

“ฉันไม่ได้คิดที่จะจับคุณเลยค่ะ”

“เงินเดือนที่ทำอยู่คงไม่พอใช้สินะถึงได้ใช้วิธีนี้เพื่อจับผู้ชาย”

“ถึงเงินเดือนของฉันจะน้อยนิด แต่ฉันไม่เคยคิดจะจับผู้ชายเลยค่ะ”

“ในเมื่อเธอเป็นคนทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้ งั้นเธอก็ต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่เธอทำ” พูดจบร่างสูงก็ลุกจากโซฟาแล้วเดินไปกระชากร่างเล็กเข้ามาปะทะกับอกแกร่ง

ปึก!

“อ๊ะ” เธอร้องออกมาด้วยความจุกเมื่อร่างของเธอปะทะเข้ากับอกแกร่ง

“คิดจะจับฉันอย่างนั้นเหรอ…”

“ได้ เดี๋ยวเธอจะรู้ว่าการใช้วิธีเลวๆจับผู้ชายมันต้องเจอกับอะไร” พูดจบจาวาก็พาร่างบอบบางไปโยนลงบนโซฟาตัวยาวจนร่างเล็กกระดอน มือใหญ่กระชากเสื้อผ้าของเธอออกจากร่างกายจนขาดวิ่น

แคว่ก!

“กรี๊ด! อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันไม่ได้ใส่ยาปลุกเซ็กส์ในแก้วเหล้าอย่างที่คุณเข้าใจค่ะ” เธอกรีดร้องสุดเสียงด้วยความหวาดผวา พลางยกมือไหว้ร่างสูงตรงหน้า แววตาของเธอสั่นระริกเช่นเดียวกับริมฝีปาก

“คนที่เป็นผู้ร้ายมันไม่ยอมรับหรอกนะว่ามันทำผิด” ดวงตามืดครึ้มและเคลือบแฝงความโหดเหี้ยมจ้องมองไปยังคนตรงหน้าอย่างไร้ความปราณี

“ฉันไม่ได้ทำจริงๆค่ะ ขอร้องอย่าทำอะไรฉันเลย” เรียวปากสวยเอ่ยพลางขยับกายถอยหนีไปทีละคืบ แต่ก็ถูกฝ่ามือแกร่งจับล็อกเอาไว้แน่นพร้อมกับพูดออกไป

“ทำเป็นไม่เคย ใช้วิธีนี้จับผู้ชายมากี่คนแล้วล่ะ” ใบหน้าหล่อร้ายจ้องมองเธอด้วยสายตาดูแคลน

“ฉันไม่เคยทำแบบนี้กับใครค่ะ”

“จะบอกว่าทำกับฉันเป็นคนแรกงั้นสิ”

“ฉันไม่เคยทำกับใครจริงๆค่ะ”

“งั้นเดี๋ยวจะได้รู้กันว่าเธอทำแบบนี้กับคนอื่นมาแล้วกี่คน” พูดจบ เขาก็จัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกและจัดการถอดของตัวเอง จาวาหยิบถุงยางอนามัยออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วฉีกด้วยฟันอย่างชำนาญ ก่อนจะนำมาสวมเข้าที่ท่อนเอ็นยาวใหญ่ซึ่งตอนนี้ปลายหัวหยักมีน้ำไหลเยิ้มออกมาเป็นจำนวนมาก

ฝ่ามือหนาจับขาเรียวแยกออกแล้วจับแก่นกายแข็งร้อนสอดใส่เข้าไปในกลีบรักสีหวานทีเดียวจนมิดด้าม

สวบ! กึก!

“อ อ๊ะ” ทันทีที่ถูกของแข็งดันเข้ามาในกายเธอ พลันร่างเล็กก็บิดเกร็งอย่างอัตโนมัติด้วยความรู้สึกเจ็บและจุก

ใบหน้าหล่อเหลาถึงกับชะงักเมื่อรู้ว่าเป็นครั้งแรกของเธอ แต่เสี้ยววิเขาก็เร่งรัวท่อนรักแข็งที่ร้อนผ่าวเข้าใส่ร่องแคบอย่างดิบเถื่อน อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านจึงไม่อาจต้านทานความกำหนัดของตัวเอง รวมถึงความโกรธแค้นคนใต้ร่างที่กล้าทำกับเขาแบบนี้

ท่อนเอ็นใหญ่ตอกอัดใส่รูสวาทสีหวานไม่ยั้งจนถุงยางหมดไปสามชิ้น แต่เขายังมีอารมณ์อยู่ ดังนั้นรอบที่สี่เขาจำต้องปลดปล่อยโดยไร้เครื่องป้องกัน

“อ อาา”

เมื่อเขาปลดปล่อยน้ำกามเข้าไปในโพรงคับแคบจนหมดทุกหยาดหยด จากนั้นเขาจึงถอนท่อนเอ็นออกมาจากร่องสาวสีสวยพร้อมกับพูดออกไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“พรุ่งนี้ซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินด้วย อย่าคิดจะปล่อยให้ตัวเองท้องเพื่อจะมาจับฉันเด็ดขาด ฉันไม่มีวันที่จะรับผิดชอบเด็กที่เกิดมาจากผู้หญิงอย่างเธอ”

“ฉันไม่ปล่อยให้ตัวเองท้องหรอกค่ะ เพราะฉันไม่ได้คิดที่จะจับคุณตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” เธอพูดออกไปด้วยสีหน้าเศร้าเมื่ออยู่ดีๆต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้

“ออกไป หวังว่าชาตินี้ฉันกับเธออย่าได้เจอกันอีก” สิ้นเสียงทุ้มเอ่ยคนตัวเล็กก็ลุกจากโซฟาด้วยความยากลำบากเพราะรู้สึกทั้งเจ็บและแสบส่วนที่หวงแหนมานาน หญิงสาวหยิบเสื้อผ้าของตัวเองที่มีรอยฉีกขาดขึ้นมาจัดการสวมใส่และออกไปจากห้อง ก่อนจะเดินไปขึ้นรถหน้าร้านแล้วกลับบ้านไปทันที เพราะเธอไม่สามารถทำงานต่อในสภาพแบบนี้ได้