Partager

2 คนใจร้าย

Auteur: Duangkwan
last update Date de publication: 2026-03-22 20:30:36

บ้านทัชชา

เมื่อทัชชาเข้ามาในห้องนอนของตัวเองก็ล้มตัวนอนบนเตียงอย่างคนหมดแรงเมื่อคิดว่าสิ่งที่เธอเจอเมื่อครู่นั้นถือว่าเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุดในชีวิตของเธอก็ว่าได้

พ่อทิ้งเธอและแม่ไปมีครอบครัวใหม่ตอนเธออายุสามขวบ แม่ต้องทำงานหาเงินคนเดียวเพื่อเลี้ยงครอบครัว กระทั่งเมื่อหกเดือนก่อนแม่ได้เสียชีวิตด้วยโรคติดเชื้อในกระแสเลือด ตอนนี้เธออยู่กับยายแค่สองคนและยายก็ป่วยเป็นโรคหลอดเลือดในสมองตีบมาสองปีแล้ว

ทัชชานอนนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ชายหนุ่มกระทำต่อร่างกายเธอหลายครั้งจึงทำให้หยาดน้ำสีใสรินไหลอออกมาจนแก้มขาวนวลเปียกไปหมด จนกระทั่งหนึ่งชั่วโมงผ่านไป เธอจึงสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อให้กำลังใจตัวเองพร้อมกับพูดออกมา

“ไม่เป็นไรนะทัชชา ไม่เป็นไร เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ถือว่าเป็นกรรมเก่าก็แล้วกันนะ เราต้องลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ให้ได้ แล้วพรุ่งนี้ก็ทำหน้าที่ของเราต่อไปและทำให้ดีที่สุด”

หน้าที่ของเธอคือทำงานหาเงินมาเลี้ยงตัวเองและเลี้ยงยาย

ไนท์คลับ วันต่อมา

“มาแล้วเหรอทัชชา เมื่อคืนได้บริการคุณจาวา เป็นยังไงบ้าง” เสียงของรันดาเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าดูตื่นเต้นเมื่อเห็นทัชชาเดินเข้ามาในร้าน

“ก็…” เธอไม่รู้จะตอบว่าอะไรดีเมื่อคิดไปถึงเหตุการณ์ร้ายที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

“คุณจาวาเขาให้ทิปเธอหนักไหม”

“ก็นิดหน่อยน่ะ” เธอตอบออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเมื่อต้องพูดไปถึงคนใจร้ายนั้น

“แล้วคุณจาวา…ได้ทำอะไรเธอหรือเปล่า” รันดาถามต่อเพราะอยากรู้ว่าเมื่อคืนเกิดเหตุการณ์อะไรบ้าง

ย้อนกลับไปเมื่อคืน

‘รันดาเดี๋ยวเธอยกเหล้าไปเสิร์ฟคุณจาวาในห้องวีไอพีห้าด้วยนะ’

‘ได้ค่ะเจ๊’ รันดารับคำด้วยน้ำเสียงหนักแน่นพลางสายตามีเลศนัย

‘รีบยกขึ้นไปเลยนะ อย่าปล่อยให้คุณจาวาต้องรอนาน เพราะคุณจาวาเป็นแขกคนสำคัญในร้าน’ พูดจบ เจ้าของร้านในวัยสี่สิบปีก็เดินออกไป ทันใดนั้นรันดาก็หยิบยาปลุกเซ็กส์ออกมาจากกระเป๋าสะพายแล้วหยดลงในแก้วเหล้าที่จะเอาไปเสิร์ฟให้จาวา

รันดาทำงานที่นี่มาสองปีแล้ว เธอชอบจาวามานานแล้ว ทุกครั้งที่จาวามาดื่มที่นี่ บ่อยครั้งที่เจ้าของร้านจะให้เธอเป็นคนยกเหล้าขึ้นไปเสิร์ฟให้เขาและคอยบริการเขาและเพื่อนๆของเขา

Rrrr!

เมื่อรันดาใส่ยาปลุกเซ็กส์ในแก้วเรียบร้อยแล้ว โทรศัพท์ของเธอก็มีสายโทรเข้ามา เธอรีบหยิบออกมากดรับสายแล้วเดินออกไปคุยนอกร้าน ก่อนที่เจ้าของร้านจะเดินเข้ามาและเอ่ยถามทัชชาที่ยืนจัดแก้วอยู่

‘นี่รันดายังไม่ได้ยกเหล้าขึ้นไปเสิร์ฟให้คุณจาวาอีกเหรอ แล้วนี่รันดาไปไหน’

‘น่าจะออกไปคุยโทรศัพท์นอกร้านค่ะเจ๊’

‘งั้นเธอก็ยกเหล้าขึ้นไปให้คุณจาวาก็แล้วกัน’

‘ได้ค่ะเจ๊’ รับคำเสร็จ ทัชชาก็ยกถาดที่มีเหล้าราคาหลักแสนและแก้วเนื้อดีวางอยู่แล้วพาไปเสิร์ฟให้ลูกค้าในห้องวีไอพี ทัชชาเคยเห็นจาวามาที่นี่หลายครั้งแล้ว แต่เธอไม่ได้ยกเหล้าไปเสิร์ฟให้เขาเพราะส่วนมากรันดาจะเป็นคนเอาไปเสิร์ฟ

“…” ทัชชานิ่งไปเมื่อรันดาถามว่าเขาทำอะไรเธอบ้างหรือเปล่า

“คุณจาวา…เขาไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม อย่างเช่นกอดอะไรงี้” รันดาถามด้วยสีหน้าลุ้น

“เขา…ไม่ได้ทำอะไรฉันหรอก” ทัชชาเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าหม่นหมองแล้วเดินเข้าหลังร้านไป เพราะไม่อยากให้รันดาถามอะไรที่มันจะทำให้เธอรู้สึกสะเทือนใจอีก

ร้านอาหาร

หนึ่งเดือนต่อมา

ทัชชาได้ลาออกมาจากไนท์คลับแล้ว และตอนนี้เธอมาทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านนี้เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้ว

ในขณะที่เธอกำลังคิดไปถึงเหตุการณ์เลวร้ายของคืนนั้น อยู่ๆก็มีเสียงเรียกจากพนักงานสาวในร้านเอ่ยขึ้น

“ทัชชาเดี๋ยวยกอาหารไปเสิร์ฟโต๊ะโน้นทีนะ โต๊ะที่มีผู้ชายหล่อๆกับผู้หญิงใส่ชุดแดงน่ะ”

“ได้ค่ะพี่กบ” ทัชชารับคำเสร็จก็เดินไปยกถาดอาหารแล้วพาไปยังโต๊ะที่มีชายหนุ่มร่างสูงกับผู้หญิงสวยใส่ชุดแดงนั่งอยู่

เมื่อมาถึงโต๊ะทัชชาก็ถึงกับผงะเมื่อผู้ชายหล่อๆที่พี่กบว่าคือคนที่มีอะไรกับเธอในคืนนั้น

“!!!”

“!!!” ใบหน้าหล่อเหลาเงยหน้าขึ้นมองพนักงานเสิร์ฟก็ถึงกับผงะไม่ต่างไปจากเธอ ทัชชาเรียกสติของตัวเองกลับมาแล้วหยิบจานอาหารวางลงบนโต๊ะด้วยท่าทีสุภาพ ก่อนจะรีบเดินออกไปจากตรงนั้นทันที

ทัชชาเดินมาแอบยืนอยู่หลังร้านด้วยท่าทีลนลาน เหงื่อแตกพลั่กทั้งที่อยู่ในห้องแอร์

“เป็นอะไรเหรอทัชชา วันนี้ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมหน้าถึงได้ซีดแบบนั้น” กบที่เห็นท่าทีของทัชชาแปลกๆจึงเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย

“ปละ เปล่าค่ะ ทัชชาไม่ได้เป็นอะไร ทัชชาสบายดีค่ะ” หญิงสาวเอ่ยออกไปด้วยอาการลุกลี้ลุกลนเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง เป็นเวลาหนึ่งเดือนมาแล้วที่เธอไม่เจอกับเขา อุตส่าห์ย้ายมาทำงานที่นี่แล้วเชียว แต่ก็ต้องมาเจอกับเขาอีก

“ร้อนเหรอทัชชา ดูสิเหงื่อแตกเต็มหน้าเลย” กบถามด้วยสีหน้ายิ้มๆ

“ใช่ค่ะ วันนี้ทัชชารู้สึกร้อนมากเลยค่ะ” เธอยกมือขึ้นโบกที่ใบหน้าเพื่อแสดงให้อีกคนเห็นว่าเธอร้อนจริงๆ

“งั้นก็นั่งพักให้เหงื่อแห้งก่อนนะ แล้วค่อยออกไปเสิร์ฟ”

“ค่ะพี่กบ” จากนั้นทัชชาจึงเดินไปหย่อนสะโพกนั่งเพื่อสงบสติอารมณ์ที่กำลังปั่นป่วน

ด้านจาวา

“คุณจาวารู้จักพนักงานเสิร์ฟคนเมื่อกี้ด้วยเหรอคะ” หญิงสาวใบหน้าสวยที่เป็นคู่ควงแต่ไม่ใช่คู่นอนของจาวา ซึ่งนั่งฝั่งตรงข้ามเอ่ยถามขึ้นเมื่อทัชชาเดินออกไปแล้ว

“ผมไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้น รีบกินข้าวเถอะจะได้รีบกลับ” จาวาตอบคนตรงหน้าด้วยท่าทีไม่ได้ใส่ใจ จากนั้นทั้งสองจึงรับประทานอาหารกันจนเสร็จ ก่อนที่จะพากันออกจากร้านไป

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   20 ดีใจที่เป็นเธอ (จบ)

    หนึ่งเดือนต่อมาคอนโด 20.50 น.เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่ทัชชามาอยู่กับจาวา หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้จาวาจะเอาใจใส่ทัชชาทุกอย่าง เขาทำอาหารให้เธอกิน พาเธอไปช้อปปิ้งบ่อยๆ เขาจะกอดจะหอมแก้มเธอทุกวัน ส่วนเรื่องบนเตียงก็ไม่ลดน้อยลงไปเลย“อาทิตย์หน้าฉันต้องไปดูกิจการที่ยุโรปน่ะ” จาวาบอกกับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตักของเขาโดยสองแขนหนากอดเอวบางไว้หกเดือนเขาจะไปดูธุรกิจโรงแรมและห้างสรรพสินค้าที่ยุโรปครั้งนึง“คุณจะไปกี่วันคะ”“สองอาทิตย์”“ค่ะ”“เธออยากไปด้วยไหม”“ไม่ค่ะ”“แต่ฉันอยากให้เธอไปด้วย”“อ้าว แล้วคุณจะถามทำไมคะว่าทัชชาอยากจะไปไหม” เธอทำสีหน้ายู่อย่างไม่จริงจังพร้อมกับเอ่ยออกไป“ฉันถามไปอย่างนั้นแหละ เธอเคยไปต่างประเทศไหม”“ไม่เคยค่ะ”“งั้นต่อไปนี้เธอจะได้ไปต่างประเทศบ่อยๆแล้วนะ เพราะฉันต้องไปดูกิจการที่ต่างประเทศบ่อยๆ ฉันจะพาเธอไปด้วยทุกครั้ง”“…” ทัชชานิ่งพลางคิดในใจว่าเขาจะพาเธอไปด้วยทุกครั้งงั้นเหรอ เธอเป็นแม่อุ้มบุญเองนะ ทำไมถึงต้องพาเธอไปด้วยล่ะ“เราไปอาบน้ำนอนกันดีกว่านะ”“คุณเข้าไปอาบก่อนเถอะค่ะ”“แต่ฉันอยากอาบพร้อมเธอ” พูดจบสองแขนแกร่งก็ช้อนร่างเล็กที่อยู่บนตักแล้วพาเข้าห้องนอน เ

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   19 นานแล้วไม่ได้จับ

    สามชั่วโมงผ่านไปหลังจากที่ทั้งสองหลับไปสามชั่วโมงเพราะรู้สึกอ่อนเพลียจากการร่วมรักที่ใช้เวลายาวนานถึงสองชั่วโมงก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกัน ใบหน้าหล่อเหลาหันไปมองร่างบางที่นอนแนบกายติดกับตัวเองแล้วยกยิ้มพร้อมกับพูดออกไป“ตื่นแล้วเหรอ หายเพลียหรือยัง”“หายแล้วค่ะ”“หิวไหม”“หิวค่ะ”“เมื่อเช้าก่อนไปทำงานได้กินอะไรบ้างหรือยัง”“กินโจ๊กค่ะ”“โจ๊กเธอคงย่อยหมดตั้งแต่เอากันยกแรกแล้วแหละ” ยกยิ้มแซว“คุณน่ะทำอย่างกับคนตายอดตายอยากอย่างนั้นแหละ” ดวงตาสีหวานมองค้อนพลางว่าร่างแกร่งที่นอนอยู่ข้างๆอย่างไม่ได้จริงจังอะไร“ก็ฉันตายอดตายอยากจริงๆนี่ ตั้งเดือนนึงเลยนะ…”“งั้นเราลุกไปอาบน้ำกันดีกว่านะ”“ค่ะ” จากนั้นทั้งสองก็ลุกไปเข้าห้องน้ำและอาบน้ำไปด้วยกัน โดยจาวาก็ซุกซนกับร่างกายเธอไม่หยุด“พอแล้วค่ะ อย่าจับ” เธอห้ามเขาที่บีบสองเต้าของเธอ“ให้ฉันจับหน่อยสิ นานแล้วนะที่ไม่ได้จับ” ปากหนาว่าพลางฝ่ามือใหญ่ก็ขยำสองก้อนเต่งตึงไปเรื่อยๆด้วยความมันเขี้ยว จากนั้นจึงเลื่อนลงไปขยำเนินเนื้ออวบอูมเบาๆ“คุณจาวา…พอได้แล้ว”“ขออีกทีนึงนะ”“ไม่แล้ว”“ทีเดียวแล้วจะให้อาบน้ำ” เมื่อเห็นว่าเขายังคะยั้นคะยอ“ก็ได้” สิ้

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   18 ไม่มีแฟน

    วันต่อมาเมื่อทาลินอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกมาจากห้องแล้วเดินไปเคาะประตูห้องของจาวาก๊อก! ก๊อก!“มีอะไรหรือเปล่าลิน” ใบหน้าหล่อเหลาเปิดประตูออกมาแล้วเอ่ยถามออกไป“ลินมีเรื่องที่จะบอกพี่ค่ะ”“พี่ก็มีเรื่องจะบอกลินเหมือนกัน ลินไปนั่งรอพี่ก่อนนะ พี่ขออาบน้ำก่อน”“ได้ค่ะ” จากนั้นทาลินก็เดินไปหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาในห้องโถง ก่อนที่ไม่นานร่างสูงของจาวาที่อาบน้ำเสร็จแล้วจะเดินมาหย่อนตัวนั่งฝั่งตรงข้ามเธอพร้อมกับเอ่ยออกไป“ลินมีเรื่องอะไรจะบอกพี่ก็บอกมาได้เลย”“พี่จาวาบอกเรื่องของพี่มาก่อนก็ได้ค่ะ”“พี่อยากฟังเรื่องของลินก่อน” ว่าแล้วทาลินก็กลืนน้ำลายรวบรวมความกล้าแล้วเอ่ยออกไป“วันนี้ลินจะย้ายออกไปอยู่กับ…เอ่อ…สามีน่ะค่ะ”“…” เขาชะงักเล็กน้อยแล้วตั้งใจฟังต่อ“คุณโจวคือสามีของลินค่ะ”“…” เมื่อได้ยินอย่างนั้นเขาก็ยิ่งอึ้งกว่าเดิม“ตอนที่ลินประสบอุบัติเหตุ คุณโจวเป็นคนพาลินไปโรงพยาบาลและคอยดูแล พอออกจากโรงพยาบาลคุณโจวก็พาลินมาอยู่ที่บ้านของเขาค่ะ”ย้อนกลับไปเมื่อสองปีก่อนประเทศจีน บ้านโจวในวันที่ทาลินออกจากโรงพยาบาล โจวที่รู้ว่าพ่อแม่ของทาลินเสียชีวิต และรู้ว่าเธอความจำเสื่อมก็สงสารแล้วพาเธอมาอยู

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   17 มีสิทธิ์

    บ้านมนต์นภาวันนี้จาวาออกมาจากคอนโดแล้วมาหาพ่อกับแม่ที่บ้านเพราะรู้สึกว่าอยากทานข้าวกับท่านทั้งสองหลังจากที่พ่อแม่ลูกรับประทานอาหารเสร็จทั้งสามคนจึงพากันมานั่งในห้องรับแขก“ทำไมถึงไมพาแฟนมาด้วยล่ะ” ภพธรเอ่ยถามลูกชายที่นั่งอยู่ตรงหน้า“คือ…ผมอยากมาคนเดียวครับพ่อ”“ตอนที่คบกันเป็นแฟนก็ไม่คิดจะบอกพ่อกับแม่ว่าเป็นแฟนกับหนูทาลิน พอมาตอนนี้ก็ไม่คิดจะพามาด้วยอีก”“ผมรู้สึกว่ามันไม่ได้จำเป็นครับพ่อ”“แล้วแกรักแฟนหรือเปล่าล่ะ”“…” เขานิ่งพลางคิดในใจว่าเขารักทาลินหรือเปล่านะ ถ้ารักต้องรู้สึกยังไง จะว่าไปตั้งแต่คบกับทาลินมาสองปีเขาก็ไม่เคยบอกรักทาลินสักครั้ง“หรือว่าแกไม่ได้รักแฟนจริง”“ผมก็ไม่รู้ครับว่ารักหรือไม่รัก” ครั้งแรกที่เขาเห็นทาลินเขารู้สึกดีและชอบเธอ“ถ้าแกเจอคนที่รักแกจะไม่พูดแบบนี้หรอกจาวา แต่พ่อว่าแกไม่ได้รักแฟนของแกหรอก คงจะแค่ชอบมากกว่า”“…” เขานิ่งและชั่งใจ“แล้วกับหนูทัชชาล่ะ แกคิดยังไง”มนต์นภาที่นั่งอยู่ยกยิ้มพึงพอใจเมื่อสามีถามลูกชายออกไปตรงๆแบบนั้น“ก็ไม่ได้คิดอะไรครับ จ้างเขาให้มาเป็นแม่อุ้มบุญแล้วจะให้ผมคิดอะไรกับเขาล่ะครับ” ดวงตาคู่คมลอกแลก น้ำเสียงไม่มั่นคงในขณะที่ตอบค

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   16 เธอเคยเป็นของผมมาก่อน

    วันต่อมา ตอนเย็น ห้างสรรพสินค้าวันนี้หลังเลิกงานทาลินชวนจาวามาซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า ส่วนโจวก็ชวนทัชชามาซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าเช่นกัน“คุณทัชชาครับ ผมว่าก่อนไปซื้อของเรากินอะไรกันก่อนดีกว่านะครับ” เมื่อเข้ามาในห้างสรรพสินค้า เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาก็หันบอกกับร่างบางที่เดินเคียงข้างตัวเอง“ได้ค่ะคุณโจว” จากนั้นทั้งสองจึงพากันไปยังร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกล เมื่อโจวกับทัชชาเข้ามาภายในร้านอาหารหรูก็เห็นจาวากับทาลินนั่งอยู่ จาวากับทาลินหันมาเห็นคนทั้งสองก็ถึงกับหน้าถอดสี ก่อนที่โจวกับทัชชาจะละสายตาจากสองคนที่นั่งอยู่แล้วพากันเดินไปนั่งยังโต๊ะอาหารที่ถัดไปไม่ไกลกับที่จาวาและทาลินนั่งอยู่เวลาต่อมาเมื่อโจวกับทัชชารับประทานอาหารเสร็จก็พากันเดินออกไปจากร้าน เขาพาเธอไปร้านเสื้อผ้าผู้ชาย“คุณทัชชาช่วยผมเลือกชุดไปงานแต่งหน่อยนะครับ” เมื่อเข้ามาในร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดัง โจวก็หันบอกกับทัชชาที่ยืนอยู่ข้างตัวเอง“ได้ค่ะคุณโจว” จากนั้นทั้งสองก็เลือกเสื้อผ้ากัน“ชุดนี้ทัชชาว่าน่าจะเหมาะกับคุณโจวนะคะ” เธอหยิบเสื้อสูทสีครีมอมน้ำตาลกับกางเกงสแลคสีดำที่แขวนอยู่บนราวให้ชายหนุ่มดู“งั้นผมเอาไปลองก่อนนะครับ

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   15 ไม่ใช่แม่อุ้มบุญอีกต่อไปแล้ว

    เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จก็ช่วยกันยกจานเข้าไปไว้ในครัวแล้วออกมา ทัชชาเอ่ยถามยังร่างสูงที่เดินไปทิ้งตัวนั่งบนโซฟาอย่างกับเป็นบ้านของตัวเอง“คุณควรกลับคอนโดไปได้แล้วนะคะ”“ฉันไม่รีบ” เสียงทุ้มเอ่ยด้วยสีหน้าตีมึนแล้วหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดู โดยไม่สนใจเจ้าของบ้านที่กำลังไล่เขาอยู่“คุณไม่รีบกลับไปหา…” เธอจะถามเขาว่าไม่รีบกลับไปหาแฟนเหรอ แต่เธอละไว้แค่นั้นแล้วเข้าห้องนอนพร้อมกับล็อกประตู ก่อนที่โทรศัพท์ของเธอจะมีสายโทรเข้ามาจากมนต์นภาRrrr!‘สวัสดีค่ะคุณป้า’‘หนูทัชชากลับคอนโดหรือยัง’‘ทัชชากลับมาอยู่บ้านแล้วค่ะคุณป้า’‘กลับมาอยู่บ้านแล้ว? หนูทัชชากลับมาอยู่บ้านตั้งแต่เมื่อไหร่’‘ทัชชากลับมาอยู่บ้านสองสามวันแล้วค่ะ’‘อ้อ’‘ทัชชาไม่ได้เป็นเลขาให้คุณจาวาแล้วนะคะคุณป้า’‘ทำไมล่ะ’‘คุณจาวาได้เลขาคนใหม่แล้วค่ะ’‘พอได้เลขาใหม่จาวาก็บอกให้หนูลาออกงั้นเหรอ’‘ใช่ค่ะ’‘งั้นแค่นี้นะหนูทัชชา’‘ค่ะคุณป้า’ ว่าจบนิ้วเรียวก็กดวางสาย ก่อนเสียงเคาะประตูจะดังขึ้นก๊อก! ก๊อก!“มีอะไรคะ” เธอถามโดยไม่เปิดประตู“ฉันจะกลับแล้ว ออกมาล็อกประตูบ้านด้วย”“คุณกลับไปเถอะค่ะ เดี๋ยวทัชชาค่อยออกไปล็อก”“ออกมาล็อกเลยสิ

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   1 อย่าได้เจอกันอีก

    แนะนำตัวละครจาวา อายุ29ปี สูง186เซนติเมตร เจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังและเจ้าของโรงแรมห้าดาวชื่อดังที่มีอยู่หลายจังหวัดในประเทศไทย และหลายสาขาในหลายประเทศในแถบยุโรป ทัชชา อายุ23ปี สูง159เซนติเมตร..............ไนท์คลับหรูแห่งหนึ่งเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติซึ่งมีความสูงหนึ่งร้อย

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   5 คาดไม่ถึง

    หลังจากที่มนต์นภากลับไปแล้ว ทัชชาก็เข้ามาในบ้านแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของคนเป็นยาย ซึ่งตอนนี้ยายของเธอนอนอยู่บนเตียง“ยายตื่นนานแล้วเหรอคะ” หญิงสาวหย่อนสะโพกนั่งขอบเตียงแล้วเอ่ยถามยายที่นอนอยู่และสีหน้าดูอิดโรย“ยายเพิ่งตื่นน่ะ” หญิงชราเอ่ยตอบหลานสาวร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างตัวเองด้วยรอยยิ้มเนือยๆตาม

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   4 เหมาะจะมาเป็นแม่อุมบุญ

    “สวัสดีค่ะคุณป้า เชิญนั่งเลยค่ะ” ทัชชาที่เห็นคุณป้าที่มาที่นี่เมื่ออาทิตย์ก่อนจึงยกมือไหว้แล้วเอ่ยทักทายออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“สวัสดีจ้ะหนูทัชชา” มนต์นภาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแล้วหย่อนสะโพกนั่งยังโต๊ะอาหารที่ติดกับกระจกใสบานใหญ่“คุณป้าเลือกอาหารในเมนูได้เลยค่ะ” ทัชชายื่นเมนูพร้อมกับระบายยิ้มเอ

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   3 อยากอยู่เป็นโสดไปนานๆ

    ด้านจาวา“เมื่อไหร่ลูกจะมีเมียสักที ปีนี้ก็ยี่สิบเก้าแล้วนะ” มนต์นภาเอ่ยถามยังลูกชายร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าดูมีความกังวลไม่น้อยเมื่อลูกชายของตัวเองที่มีอายุปาเข้าไปเกือบจะสามสิบแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีใครเป็นตัวเป็นตนเสียที จะมีก็แต่คู่ควงที่ควงเล่นไปวันๆ และคู่ควงของเขาก็ไม่ค่อย

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status