Accueil / โรแมนติก / พันธะรักไม่ปรารถนา / 4 เหมาะจะมาเป็นแม่อุมบุญ

Partager

4 เหมาะจะมาเป็นแม่อุมบุญ

Auteur: Duangkwan
last update Date de publication: 2026-03-22 20:33:50

“สวัสดีค่ะคุณป้า เชิญนั่งเลยค่ะ” ทัชชาที่เห็นคุณป้าที่มาที่นี่เมื่ออาทิตย์ก่อนจึงยกมือไหว้แล้วเอ่ยทักทายออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“สวัสดีจ้ะหนูทัชชา” มนต์นภาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแล้วหย่อนสะโพกนั่งยังโต๊ะอาหารที่ติดกับกระจกใสบานใหญ่

“คุณป้าเลือกอาหารในเมนูได้เลยค่ะ” ทัชชายื่นเมนูพร้อมกับระบายยิ้มเอ่ย มนต์นภาดูรายการอาหารแล้วสั่งไปสองอย่าง ทัชชารับออเดอร์และไปส่งหลังร้าน จากนั้นไม่กี่นาทีทัชชาก็ยกอาหารมาเสิร์ฟให้มนต์นภาก่อนที่มนต์นภาจะเอ่ยออกไป

“ป้ายังไม่ได้ไปบ้านหนูเลย ว่าแต่…หนูทัชชาอยู่กับใครเหรอ”

“ทัชชาอยู่กับยายสองคนค่ะ ”

“อ๋อ งั้นหนูทัชชาก็ไปทำงานต่อเถอะ ถ้าป้าอยากได้อะไรเพิ่มเดี๋ยวป้าค่อยเรียกนะ”

“ค่ะคุณป้า ทัชชาขอตัวนะคะ” ว่าจบทัชชาก็เดินไปเสิร์ฟอาหารโต๊ะอื่นต่อด้วยความขะมักเขม้น มนต์นภาที่นั่งมองหญิงสาวอยู่คิดในใจว่าทัชชาเหมาะที่จะมาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกของจาวาที่สุด เนื่องจากนางดูออกว่าทัชชาเป็นคนที่จิตใจดี ถ้าไม่ใช่คนจิตใจดี ตอนที่นางหน้ามืดคงจะไม่เข้ามาช่วยเหลือนางหรอก แล้วพอนางชวนให้เธอไปโรงพยาบาลด้วย ทัชชาก็ไม่มีท่าทีลังเลที่จะไป ดังนั้นนางจะต้องหาโอกาสพูดกับทัชชาให้ได้ และจะเสนอเงินให้เธอเจ็ดหลัก จะกี่ล้านนั้นค่อยว่ากันอีกที

เมื่อมนต์นภารับประทานอาหารเสร็จก็เรียกให้ทัชชามาเก็บเงิน ค่าอาหารสองร้อยห้าสิบบาท มนต์นภาให้แบงค์พัน

“ไม่ต้องทอนนะหนูทัชชา”

“ขอบคุณมากค่ะคุณป้า” ทัชชายกมือไหว้ด้วยรอยยิ้มดีใจ

“ป้าไปแล้วนะ”

“ค่ะ” ว่าแล้วมนต์นภาก็เดินออกจากร้านไป

บ้านมนต์นภา

เมื่อมาถึงบ้านมนต์นภาก็โทรหาจาวาทันที

ตู๊ด

‘ครับ’

‘แม่รู้แล้วแหละว่าจะให้ใครมาเป็นแม่อุ้มบุญ’

‘ใครเหรอครับ’

‘เขาชื่อทัชชา หนูทัชชาทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหาร เมื่อหลายวันก่อนแม่ไปกินข้าวที่นั่น พอกินเสร็จแม่ก็เวียนหัวแล้วหน้ามืด หนูทัชชานี่แหละที่เข้ามาช่วยประคองแม่แล้วก็ไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนแม่’

‘แล้วแม่เป็นไรมากหรือเปล่า แม่ไม่เห็นบอกผมเลย’

‘ไม่เป็นไรมากหรอก หน้ามืดเพราะเลือดไปเลี้ยงสมองไม่เพียงพอ และหมอก็ให้ยามากินแล้ว ไม่ได้อันตรายอะไร’

‘ครับ’

‘แม่รู้สึกประทับใจหนูทัชชาที่เขามีน้ำใจ แม่เจอเขาสองครั้งแล้ว แม่ดูออกว่าหนูทัชชาเขาเป็นคนจิตใจดี’

‘เขาไม่ได้ทำดีเพื่อสร้างภาพใช่ไหมแม่’

‘เขาจะสร้างภาพไปเพื่ออะไรล่ะ เขาไม่ได้เป็นคนเด่นคนดังอะไรที่จะต้องสร้างภาพให้ตัวเองมีภาพลักษณ์ที่ดี’

‘งั้นผมเชื่อเซนส์แม่ก็แล้วกันครับ’

‘เซนส์แม่ดี ลูกเชื่อใจแม่ได้แน่นอน งั้นแค่นี้นะลูก’ จากนั้นมนต์นภาก็กดวางสายแล้วนึกไปถึงทัชชาว่าจะพูดเรื่องนี้กับเธออย่างไรดี

บ้านทัชชา หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

ในขณะที่ทัชชานั่งอ่านหมายศาลยึดบ้านตรงม้าหินอ่อนหน้าบ้านก็มีรถหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านของเธอ ดวงตากลมโตละจากหมายศาลแล้วเงยหน้าขึ้นมองไปยังรถหรูด้วยสีหน้าสงสัย ก่อนจะเห็นมนต์นภาลงจากรถ

ทัชชาที่มีสีหน้าเศร้าซึมอยู่ก็ระบายยิ้มออกมาทันทีเมื่อเห็นคุณป้า ร่างบอบบางลุกจากเก้าอี้แล้วยกมือไหว้พร้อมกับทักทายหญิงวัยกลางคนด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดีค่ะคุณป้า”

“สวัสดีจ้ะ” มนต์นภารับไหว้พร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มใจดี

“เชิญคุณป้าเข้าไปนั่งในบ้านก่อนค่ะ”

“นั่งหน้าบ้านนี่แหละ ไม่ต้องเข้าไปนั่งในบ้านหรอก”

“งั้นคุณป้าเชิญนั่งเลยค่ะ” ว่าจบมนต์นภาก็หย่อนตัวนั่งบนเก้าอี้ม้าหินอ่อนอย่างไม่ถือตัว ทัชชาหย่อนสะโพกนั่งลงข้างๆ มนต์นภาเหลือบไปเห็นกระดาษปึกหนาที่วางอยู่จึงเอ่ยถามออกไป

“นั่นเอกสารอะไรหรือหนูทัชชา”

“เอ่อ…มันเป็นหมายศาลยึดบ้านน่ะค่ะ”

“หมายศาลยึดบ้าน?”

“ใช่ค่ะ เขาเพิ่งเอามาให้เมื่อกี้นี้ค่ะ”

“ใครเป็นคนเอาบ้านหลังนี้ไปกู้เหรอ”

“แม่ค่ะ แม่เอาไปกู้เพื่อนำเงินมาลงทุนขายของออนไลน์ แต่แล้วแม่ก็ล้มเลิกค่ะเพราะขายของไม่ได้ และแม่ก็ไม่ได้ผ่อนธนาคารมาหลายปีแล้วค่ะ”

“แล้วตอนนี้แม่หนูอยู่ไหน”

“แม่เสียเมื่อหลายเดือนก่อนค่ะ”

“แล้วพ่อหนูล่ะไปไหน”

“พ่อไปมีครอบครัวใหม่ตอนทัชชาสามขวบค่ะ”

“อ๋อ แล้วทีนี้หนูจะทำยังไงล่ะ” มนต์นภาพยักหน้ารับรู้แล้วถามต่อ

“ถ้าไม่กลัวว่ายายไม่มีบ้านอยู่ และไม่กลัวว่ายายไม่สบายใจ ทัชชาก็จะปล่อยให้ยึดค่ะ” ทัชชาพูดออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัดเจน ยายเป็นโรคเส้นเลือดในสมองตีบด้วย ดังนั้นถ้าเกิดยายรู้ว่าบ้านจะถูกยึด ยายต้องเครียดกว่าเธอมากแน่ๆ ถ้าบอกความจริงให้ยายรู้คงไม่เป็นผลดีกับโรคที่ยายเป็นอยู่

มนต์นภาที่ได้รับรู้ถึงปัญหาของหญิงสาวจึงตัดสินใจพูดเรื่องที่อยากจะพูดออกไป

“ถ้าหนูไม่อยากให้บ้านหลังนี้ถูกยึด ป้าก็พอจะมีวิธีช่วยหนูไม่ให้บ้านถูกยึดนะ”

“…” ทัชชามองหน้ามนต์นภาด้วยแววตามีความหวังเมื่อได้ยินอย่างนั้น

“ป้ามีงานให้หนูทำ และค่าจ้างก็เพียงพอที่จะเอาไปไถ่บ้านคืนมา”

“คุณป้าอยากให้ทัชชาทำงานอะไร ทัชชาก็จะทำทั้งนั้นค่ะ” เธอพูดออกไปด้วยสีหน้าตื่นเต้นและดีใจ

“หนูทัชชาเคยได้ยินเรื่องอุ้มบุญไหม”

“เคยได้ยินค่ะ”

“นั่นแหละงานที่ป้าจะให้หนูทำ”

“คุณป้าจะให้ทัชชาเป็นแม่อุ้มบุญเหรอคะ” เธอถามออกไปด้วยสีหน้าตกตะลึง

“ใช่จ้ะ”

“คุณป้าจะให้ทัชชาอุ้มบุญให้ใครเหรอคะ”

“ลูกชายของป้าเอง”

“…” เธอเม้มปากเข้าหากันแน่นอย่างรู้สึกลำบากใจเพราะมันเป็นงานที่ดูแล้วค่อนข้างยากกว่างานอื่นๆ

“ป้าจะให้ค่าจ้างหนูทัชชาในจำนวนสามล้านบาท”

“…” เธอถึงกับเบิกตาโพลงอย่างตกใจเมื่อได้รู้ค่าจ้างที่มีจำนวนมากมายขนาดนั้น

“หนูจะต้องใช้เงินเท่าไหร่ในการไถ่บ้าน”

“ทั้งต้นทั้งดอกก็เก้าแสนกว่าค่ะ”

“ถ้าหนูรับข้อเสนอ ป้าก็จะให้เงินหนูก่อนเลยหนึ่งล้านบาท และอีกสองล้านป้าจะโอนให้ในวันที่หนูต้องไปพบหมอเพื่อปรึกษากับหมอว่าจะต้องใช้วิธีไหนให้ตั้งท้อง”

“…” เธอรู้สึกคิดหนักและมีความลังเล ถ้าไม่รับข้อเสนอบ้านก็จะถูกยึด และยายต้องเครียดมากแน่ๆเลยถ้ารู้ว่าบ้านที่อยู่มาตั้งหลายสิบปีต้องถูกยึด

“หนูจะรับข้อเสนอของป้าไหม ถ้าหนูมาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกชายของป้า ยายของหนูก็ยังจะได้อยู่ในบ้านหลังนี้นะ”

“ตกลงค่ะคุณป้า” เธอพูดออกไปด้วยแววตามุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว พลางคิดในใจว่าการเป็นแม่อุ้มบุญก็เป็นงานอย่างหนึ่ง และที่สำคัญได้ค่าจ้างคุ้มค่าอีกด้วย

มนต์นภาระบายยิ้มอย่างดีใจเมื่อทุกอย่างราบรื่น ก่อนจะเอ่ยออกไป

“งั้นเดี๋ยวป้าเขียนเช็คให้นะ” จากนั้นมนต์นภาก็เดินไปที่รถและเขียนเช็คเงินสดจำนวนหนึ่งล้านบาทแล้วเอามาให้ทัชชาที่นั่งอยู่

“งั้นวันนี้ป้ากลับก่อนนะ ถ้าวันไหนที่หนูจะต้องไปโรงพยาบาล ป้าจะให้ลูกชายป้ามารับ”

“ค่ะคุณป้า สวัสดีค่ะ” เธอยกมือไหว้แล้วมนต์นภาก็เดินไปขึ้นรถทันที

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   20 ดีใจที่เป็นเธอ (จบ)

    หนึ่งเดือนต่อมาคอนโด 20.50 น.เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่ทัชชามาอยู่กับจาวา หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้จาวาจะเอาใจใส่ทัชชาทุกอย่าง เขาทำอาหารให้เธอกิน พาเธอไปช้อปปิ้งบ่อยๆ เขาจะกอดจะหอมแก้มเธอทุกวัน ส่วนเรื่องบนเตียงก็ไม่ลดน้อยลงไปเลย“อาทิตย์หน้าฉันต้องไปดูกิจการที่ยุโรปน่ะ” จาวาบอกกับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตักของเขาโดยสองแขนหนากอดเอวบางไว้หกเดือนเขาจะไปดูธุรกิจโรงแรมและห้างสรรพสินค้าที่ยุโรปครั้งนึง“คุณจะไปกี่วันคะ”“สองอาทิตย์”“ค่ะ”“เธออยากไปด้วยไหม”“ไม่ค่ะ”“แต่ฉันอยากให้เธอไปด้วย”“อ้าว แล้วคุณจะถามทำไมคะว่าทัชชาอยากจะไปไหม” เธอทำสีหน้ายู่อย่างไม่จริงจังพร้อมกับเอ่ยออกไป“ฉันถามไปอย่างนั้นแหละ เธอเคยไปต่างประเทศไหม”“ไม่เคยค่ะ”“งั้นต่อไปนี้เธอจะได้ไปต่างประเทศบ่อยๆแล้วนะ เพราะฉันต้องไปดูกิจการที่ต่างประเทศบ่อยๆ ฉันจะพาเธอไปด้วยทุกครั้ง”“…” ทัชชานิ่งพลางคิดในใจว่าเขาจะพาเธอไปด้วยทุกครั้งงั้นเหรอ เธอเป็นแม่อุ้มบุญเองนะ ทำไมถึงต้องพาเธอไปด้วยล่ะ“เราไปอาบน้ำนอนกันดีกว่านะ”“คุณเข้าไปอาบก่อนเถอะค่ะ”“แต่ฉันอยากอาบพร้อมเธอ” พูดจบสองแขนแกร่งก็ช้อนร่างเล็กที่อยู่บนตักแล้วพาเข้าห้องนอน เ

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   19 นานแล้วไม่ได้จับ

    สามชั่วโมงผ่านไปหลังจากที่ทั้งสองหลับไปสามชั่วโมงเพราะรู้สึกอ่อนเพลียจากการร่วมรักที่ใช้เวลายาวนานถึงสองชั่วโมงก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกัน ใบหน้าหล่อเหลาหันไปมองร่างบางที่นอนแนบกายติดกับตัวเองแล้วยกยิ้มพร้อมกับพูดออกไป“ตื่นแล้วเหรอ หายเพลียหรือยัง”“หายแล้วค่ะ”“หิวไหม”“หิวค่ะ”“เมื่อเช้าก่อนไปทำงานได้กินอะไรบ้างหรือยัง”“กินโจ๊กค่ะ”“โจ๊กเธอคงย่อยหมดตั้งแต่เอากันยกแรกแล้วแหละ” ยกยิ้มแซว“คุณน่ะทำอย่างกับคนตายอดตายอยากอย่างนั้นแหละ” ดวงตาสีหวานมองค้อนพลางว่าร่างแกร่งที่นอนอยู่ข้างๆอย่างไม่ได้จริงจังอะไร“ก็ฉันตายอดตายอยากจริงๆนี่ ตั้งเดือนนึงเลยนะ…”“งั้นเราลุกไปอาบน้ำกันดีกว่านะ”“ค่ะ” จากนั้นทั้งสองก็ลุกไปเข้าห้องน้ำและอาบน้ำไปด้วยกัน โดยจาวาก็ซุกซนกับร่างกายเธอไม่หยุด“พอแล้วค่ะ อย่าจับ” เธอห้ามเขาที่บีบสองเต้าของเธอ“ให้ฉันจับหน่อยสิ นานแล้วนะที่ไม่ได้จับ” ปากหนาว่าพลางฝ่ามือใหญ่ก็ขยำสองก้อนเต่งตึงไปเรื่อยๆด้วยความมันเขี้ยว จากนั้นจึงเลื่อนลงไปขยำเนินเนื้ออวบอูมเบาๆ“คุณจาวา…พอได้แล้ว”“ขออีกทีนึงนะ”“ไม่แล้ว”“ทีเดียวแล้วจะให้อาบน้ำ” เมื่อเห็นว่าเขายังคะยั้นคะยอ“ก็ได้” สิ้

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   18 ไม่มีแฟน

    วันต่อมาเมื่อทาลินอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกมาจากห้องแล้วเดินไปเคาะประตูห้องของจาวาก๊อก! ก๊อก!“มีอะไรหรือเปล่าลิน” ใบหน้าหล่อเหลาเปิดประตูออกมาแล้วเอ่ยถามออกไป“ลินมีเรื่องที่จะบอกพี่ค่ะ”“พี่ก็มีเรื่องจะบอกลินเหมือนกัน ลินไปนั่งรอพี่ก่อนนะ พี่ขออาบน้ำก่อน”“ได้ค่ะ” จากนั้นทาลินก็เดินไปหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาในห้องโถง ก่อนที่ไม่นานร่างสูงของจาวาที่อาบน้ำเสร็จแล้วจะเดินมาหย่อนตัวนั่งฝั่งตรงข้ามเธอพร้อมกับเอ่ยออกไป“ลินมีเรื่องอะไรจะบอกพี่ก็บอกมาได้เลย”“พี่จาวาบอกเรื่องของพี่มาก่อนก็ได้ค่ะ”“พี่อยากฟังเรื่องของลินก่อน” ว่าแล้วทาลินก็กลืนน้ำลายรวบรวมความกล้าแล้วเอ่ยออกไป“วันนี้ลินจะย้ายออกไปอยู่กับ…เอ่อ…สามีน่ะค่ะ”“…” เขาชะงักเล็กน้อยแล้วตั้งใจฟังต่อ“คุณโจวคือสามีของลินค่ะ”“…” เมื่อได้ยินอย่างนั้นเขาก็ยิ่งอึ้งกว่าเดิม“ตอนที่ลินประสบอุบัติเหตุ คุณโจวเป็นคนพาลินไปโรงพยาบาลและคอยดูแล พอออกจากโรงพยาบาลคุณโจวก็พาลินมาอยู่ที่บ้านของเขาค่ะ”ย้อนกลับไปเมื่อสองปีก่อนประเทศจีน บ้านโจวในวันที่ทาลินออกจากโรงพยาบาล โจวที่รู้ว่าพ่อแม่ของทาลินเสียชีวิต และรู้ว่าเธอความจำเสื่อมก็สงสารแล้วพาเธอมาอยู

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   17 มีสิทธิ์

    บ้านมนต์นภาวันนี้จาวาออกมาจากคอนโดแล้วมาหาพ่อกับแม่ที่บ้านเพราะรู้สึกว่าอยากทานข้าวกับท่านทั้งสองหลังจากที่พ่อแม่ลูกรับประทานอาหารเสร็จทั้งสามคนจึงพากันมานั่งในห้องรับแขก“ทำไมถึงไมพาแฟนมาด้วยล่ะ” ภพธรเอ่ยถามลูกชายที่นั่งอยู่ตรงหน้า“คือ…ผมอยากมาคนเดียวครับพ่อ”“ตอนที่คบกันเป็นแฟนก็ไม่คิดจะบอกพ่อกับแม่ว่าเป็นแฟนกับหนูทาลิน พอมาตอนนี้ก็ไม่คิดจะพามาด้วยอีก”“ผมรู้สึกว่ามันไม่ได้จำเป็นครับพ่อ”“แล้วแกรักแฟนหรือเปล่าล่ะ”“…” เขานิ่งพลางคิดในใจว่าเขารักทาลินหรือเปล่านะ ถ้ารักต้องรู้สึกยังไง จะว่าไปตั้งแต่คบกับทาลินมาสองปีเขาก็ไม่เคยบอกรักทาลินสักครั้ง“หรือว่าแกไม่ได้รักแฟนจริง”“ผมก็ไม่รู้ครับว่ารักหรือไม่รัก” ครั้งแรกที่เขาเห็นทาลินเขารู้สึกดีและชอบเธอ“ถ้าแกเจอคนที่รักแกจะไม่พูดแบบนี้หรอกจาวา แต่พ่อว่าแกไม่ได้รักแฟนของแกหรอก คงจะแค่ชอบมากกว่า”“…” เขานิ่งและชั่งใจ“แล้วกับหนูทัชชาล่ะ แกคิดยังไง”มนต์นภาที่นั่งอยู่ยกยิ้มพึงพอใจเมื่อสามีถามลูกชายออกไปตรงๆแบบนั้น“ก็ไม่ได้คิดอะไรครับ จ้างเขาให้มาเป็นแม่อุ้มบุญแล้วจะให้ผมคิดอะไรกับเขาล่ะครับ” ดวงตาคู่คมลอกแลก น้ำเสียงไม่มั่นคงในขณะที่ตอบค

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   16 เธอเคยเป็นของผมมาก่อน

    วันต่อมา ตอนเย็น ห้างสรรพสินค้าวันนี้หลังเลิกงานทาลินชวนจาวามาซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า ส่วนโจวก็ชวนทัชชามาซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าเช่นกัน“คุณทัชชาครับ ผมว่าก่อนไปซื้อของเรากินอะไรกันก่อนดีกว่านะครับ” เมื่อเข้ามาในห้างสรรพสินค้า เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาก็หันบอกกับร่างบางที่เดินเคียงข้างตัวเอง“ได้ค่ะคุณโจว” จากนั้นทั้งสองจึงพากันไปยังร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกล เมื่อโจวกับทัชชาเข้ามาภายในร้านอาหารหรูก็เห็นจาวากับทาลินนั่งอยู่ จาวากับทาลินหันมาเห็นคนทั้งสองก็ถึงกับหน้าถอดสี ก่อนที่โจวกับทัชชาจะละสายตาจากสองคนที่นั่งอยู่แล้วพากันเดินไปนั่งยังโต๊ะอาหารที่ถัดไปไม่ไกลกับที่จาวาและทาลินนั่งอยู่เวลาต่อมาเมื่อโจวกับทัชชารับประทานอาหารเสร็จก็พากันเดินออกไปจากร้าน เขาพาเธอไปร้านเสื้อผ้าผู้ชาย“คุณทัชชาช่วยผมเลือกชุดไปงานแต่งหน่อยนะครับ” เมื่อเข้ามาในร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดัง โจวก็หันบอกกับทัชชาที่ยืนอยู่ข้างตัวเอง“ได้ค่ะคุณโจว” จากนั้นทั้งสองก็เลือกเสื้อผ้ากัน“ชุดนี้ทัชชาว่าน่าจะเหมาะกับคุณโจวนะคะ” เธอหยิบเสื้อสูทสีครีมอมน้ำตาลกับกางเกงสแลคสีดำที่แขวนอยู่บนราวให้ชายหนุ่มดู“งั้นผมเอาไปลองก่อนนะครับ

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   15 ไม่ใช่แม่อุ้มบุญอีกต่อไปแล้ว

    เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จก็ช่วยกันยกจานเข้าไปไว้ในครัวแล้วออกมา ทัชชาเอ่ยถามยังร่างสูงที่เดินไปทิ้งตัวนั่งบนโซฟาอย่างกับเป็นบ้านของตัวเอง“คุณควรกลับคอนโดไปได้แล้วนะคะ”“ฉันไม่รีบ” เสียงทุ้มเอ่ยด้วยสีหน้าตีมึนแล้วหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดู โดยไม่สนใจเจ้าของบ้านที่กำลังไล่เขาอยู่“คุณไม่รีบกลับไปหา…” เธอจะถามเขาว่าไม่รีบกลับไปหาแฟนเหรอ แต่เธอละไว้แค่นั้นแล้วเข้าห้องนอนพร้อมกับล็อกประตู ก่อนที่โทรศัพท์ของเธอจะมีสายโทรเข้ามาจากมนต์นภาRrrr!‘สวัสดีค่ะคุณป้า’‘หนูทัชชากลับคอนโดหรือยัง’‘ทัชชากลับมาอยู่บ้านแล้วค่ะคุณป้า’‘กลับมาอยู่บ้านแล้ว? หนูทัชชากลับมาอยู่บ้านตั้งแต่เมื่อไหร่’‘ทัชชากลับมาอยู่บ้านสองสามวันแล้วค่ะ’‘อ้อ’‘ทัชชาไม่ได้เป็นเลขาให้คุณจาวาแล้วนะคะคุณป้า’‘ทำไมล่ะ’‘คุณจาวาได้เลขาคนใหม่แล้วค่ะ’‘พอได้เลขาใหม่จาวาก็บอกให้หนูลาออกงั้นเหรอ’‘ใช่ค่ะ’‘งั้นแค่นี้นะหนูทัชชา’‘ค่ะคุณป้า’ ว่าจบนิ้วเรียวก็กดวางสาย ก่อนเสียงเคาะประตูจะดังขึ้นก๊อก! ก๊อก!“มีอะไรคะ” เธอถามโดยไม่เปิดประตู“ฉันจะกลับแล้ว ออกมาล็อกประตูบ้านด้วย”“คุณกลับไปเถอะค่ะ เดี๋ยวทัชชาค่อยออกไปล็อก”“ออกมาล็อกเลยสิ

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   5 คาดไม่ถึง

    หลังจากที่มนต์นภากลับไปแล้ว ทัชชาก็เข้ามาในบ้านแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของคนเป็นยาย ซึ่งตอนนี้ยายของเธอนอนอยู่บนเตียง“ยายตื่นนานแล้วเหรอคะ” หญิงสาวหย่อนสะโพกนั่งขอบเตียงแล้วเอ่ยถามยายที่นอนอยู่และสีหน้าดูอิดโรย“ยายเพิ่งตื่นน่ะ” หญิงชราเอ่ยตอบหลานสาวร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างตัวเองด้วยรอยยิ้มเนือยๆตาม

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   3 อยากอยู่เป็นโสดไปนานๆ

    ด้านจาวา“เมื่อไหร่ลูกจะมีเมียสักที ปีนี้ก็ยี่สิบเก้าแล้วนะ” มนต์นภาเอ่ยถามยังลูกชายร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าดูมีความกังวลไม่น้อยเมื่อลูกชายของตัวเองที่มีอายุปาเข้าไปเกือบจะสามสิบแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีใครเป็นตัวเป็นตนเสียที จะมีก็แต่คู่ควงที่ควงเล่นไปวันๆ และคู่ควงของเขาก็ไม่ค่อย

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   2 คนใจร้าย

    บ้านทัชชาเมื่อทัชชาเข้ามาในห้องนอนของตัวเองก็ล้มตัวนอนบนเตียงอย่างคนหมดแรงเมื่อคิดว่าสิ่งที่เธอเจอเมื่อครู่นั้นถือว่าเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุดในชีวิตของเธอก็ว่าได้พ่อทิ้งเธอและแม่ไปมีครอบครัวใหม่ตอนเธออายุสามขวบ แม่ต้องทำงานหาเงินคนเดียวเพื่อเลี้ยงครอบครัว กระทั่งเมื่อหกเดือนก่อนแม่ได้เสียชีวิตด้วย

  • พันธะรักไม่ปรารถนา   1 อย่าได้เจอกันอีก

    แนะนำตัวละครจาวา อายุ29ปี สูง186เซนติเมตร เจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังและเจ้าของโรงแรมห้าดาวชื่อดังที่มีอยู่หลายจังหวัดในประเทศไทย และหลายสาขาในหลายประเทศในแถบยุโรป ทัชชา อายุ23ปี สูง159เซนติเมตร..............ไนท์คลับหรูแห่งหนึ่งเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติซึ่งมีความสูงหนึ่งร้อย

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status