พันธะรักไม่ปรารถนา

พันธะรักไม่ปรารถนา

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-28
โดย:  Duangkwanจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
20บท
2.7Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

วันที่แฟนของเขากลับมา แม่อุ้มบุญอย่างเธอก็หมดความหมาย “คนที่โทรหาฉันเมื่อกี้คือแฟนฉันเอง” “…” “พรุ่งนี้แฟนฉันจะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่” “…” “พรุ่งนี้เธอเก็บเสื้อผ้าแล้วย้ายกลับไปอยู่ที่บ้านของเธอได้เลยนะ” “ได้ค่ะ” “เธอไม่ต้องมาเป็นเลขาของฉันแล้วนะ เพราะฉันจะให้ทาลินมาเป็นเลขาแทนเธอ” “ค่ะ”

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

1 อย่าได้เจอกันอีก

แนะนำตัวละคร

จาวา อายุ29ปี สูง186เซนติเมตร

เจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังและเจ้าของโรงแรมห้าดาวชื่อดังที่มีอยู่หลายจังหวัดในประเทศไทย และหลายสาขาในหลายประเทศในแถบยุโรป

ทัชชา อายุ23ปี สูง159เซนติเมตร

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ไนท์คลับหรูแห่งหนึ่ง

เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติซึ่งมีความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบหกเซนติเมตรก้าวเข้ามาภายในร้านด้วยท่วงท่าสง่างาม

เจ้าของร้านที่เห็นร่างสูงโดดเด่นซึ่งเป็นลูกค้าวีไอพีจึงไม่รีรอที่จะเดินเข้าไปกล่าวทักทายพร้อมกับยกมือไหว้ด้วยท่าทีนอบน้อม ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

“สวัสดีค่ะคุณจาวา วันนี้คุณจาวามาคนเดียวเหรอคะ”

ทุกครั้งที่จาวามาที่นี่เขาจะมากับเพื่อนอีกสองคน เมื่อเห็นว่าเขามาคนเดียวเธอก็รู้สึกแปลกใจจึงเอ่ยถามออกไป

“อืม” เจ้าของเสียงทุ้มรับคำในลำคอแทนคำตอบพลางมีสีหน้าเรียบนิ่งตามประสา

“คืนนี้คุณจาวาต้องการเหล้ายี่ห้อไหน หรือจะนั่งห้องไหนก็บอกดิฉันมาได้เลยนะคะ”

“เหล้ายี่ห้อเดิม และขอเป็นห้องเดิม” เรียวปากหยักขยับบอกออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ใบหน้าเรียบเฉย

“ได้ค่ะคุณจาวา งั้นเชิญคุณจาวาไปนั่งรอที่ห้องได้เลยค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะบอกให้เด็กยกเหล้าไปให้ค่ะ” สิ้นเสียงเจ้าของร้านเอ่ย เรียวขายาวก็เดินไปยังห้องวีไอพีที่เขากับเพื่อนมักจะเข้ามานั่งกันทุกครั้งเมื่อมาดื่มที่นี่ ทว่าวันนี้เขาโทรไปชวนเพื่อนทั้งสองคนแล้วแต่ก็ไม่มีใครว่างสักคนเพราะพวกนั้นมีนัดกับสาวๆตามประสาชายโสด

เวลาต่อมา

ประตูห้องวีไอพีถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างเล็กของหญิงสาววัยยี่สิบสามปีที่ถือถาดเหล้าเข้ามา หญิงสาววางขวดเหล้าและแก้วลงบนโต๊ะที่ติดกับฝาผนัง ก่อนจะจัดการรินเหล้าราคาแพงใส่ลงในแก้วแล้วนำมาวางลงบนโต๊ะตรงหน้าของคนตัวสูง และก้าวออกไปยืนห่างๆ

มือหนาเอื้อมไปหยิบแก้วเหล้ายกขึ้นดื่ม เขาสูบบุหรี่แบรนด์นอกพร้อมกับดื่มไปเรื่อยๆจนเหล้าหมดแก้วและวางแก้วลงบนโต๊ะตรงหน้า ก่อนที่ร่างบางจะเดินมาหยิบแก้วนำไปเติมเหล้า จากนั้นจึงนำมาวางตรงหน้าร่างสูง

จาวาทำท่าจะเอื้อมไปหยิบแก้วเหล้ามาดื่มต่อ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเขามีความรู้สึกว่าในร่างกายของเขาผิดปกติ ตอนนี้ในร่างกายของเขารู้สึกร้อนวูบวาบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองอาจจะถูกวางยาปลุกเซ็กส์

เมื่อคิดได้อย่างนั้น นัยน์ตาคมเข้มก็เหลือบไปมองยังร่างบางที่อยู่ในชุดกระโปรงยูนิฟอร์มที่ยืนอยู่ด้วยแววตาแข็งกร้าว ก่อนจะเค้นเสียงพูดออกไปด้วยอารมณ์เดือดพล่าน

“เธอวางยาปลุกเซ็กส์ฉันใช่ไหม!”

“ยาปลุกเซ็กส์?” เรียวปากชมพูเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

“ก็เธอใส่ยาปลุกเซ็กส์ในแก้วเหล้าให้ฉันกินไม่ใช่หรือไง!” เสียงทุ้มเข้มตะคอกออกไปด้วยอารมณ์เดือดดาล

“ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่ได้ใส่อะไรลงไปในแก้วเหล้านอกจากเหล้าค่ะ” หญิงสาวส่ายหน้ารัวๆพร้อมกับปฏิเสธออกไป เพราะเธอแค่รินเหล้าให้เขาเท่านั้น เธอจะใส่ยาปลุกเซ็กส์ไปทำไมกัน

“เธอโกหก!”

“ฉันพูดจริงๆค่ะ คุณเชื่อฉันเถอะนะคะว่าฉันไม่ได้ทำอย่างที่คุณพูด และฉันก็ไม่เคยเห็นด้วยว่ายาปลุกเซ็กส์มันมีหน้าตาเป็นยังไง” เธอเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเพราะรู้สึกหวั่นกลัวกับท่าทีของคนตรงหน้าเป็นอย่างมาก

“เธอคิดจะจับฉันด้วยวิธีนี้สินะ” แววตาคมฉายชัดถึงความรังเกียจเข้ากระดูกดำ เขาพูดออกไปด้วยสีหน้าเย้ยหยันและโกรธแค้น

“ฉันไม่ได้คิดที่จะจับคุณเลยค่ะ”

“เงินเดือนที่ทำอยู่คงไม่พอใช้สินะถึงได้ใช้วิธีนี้เพื่อจับผู้ชาย”

“ถึงเงินเดือนของฉันจะน้อยนิด แต่ฉันไม่เคยคิดจะจับผู้ชายเลยค่ะ”

“ในเมื่อเธอเป็นคนทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้ งั้นเธอก็ต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่เธอทำ” พูดจบร่างสูงก็ลุกจากโซฟาแล้วเดินไปกระชากร่างเล็กเข้ามาปะทะกับอกแกร่ง

ปึก!

“อ๊ะ” เธอร้องออกมาด้วยความจุกเมื่อร่างของเธอปะทะเข้ากับอกแกร่ง

“คิดจะจับฉันอย่างนั้นเหรอ…”

“ได้ เดี๋ยวเธอจะรู้ว่าการใช้วิธีเลวๆจับผู้ชายมันต้องเจอกับอะไร” พูดจบจาวาก็พาร่างบอบบางไปโยนลงบนโซฟาตัวยาวจนร่างเล็กกระดอน มือใหญ่กระชากเสื้อผ้าของเธอออกจากร่างกายจนขาดวิ่น

แคว่ก!

“กรี๊ด! อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันไม่ได้ใส่ยาปลุกเซ็กส์ในแก้วเหล้าอย่างที่คุณเข้าใจค่ะ” เธอกรีดร้องสุดเสียงด้วยความหวาดผวา พลางยกมือไหว้ร่างสูงตรงหน้า แววตาของเธอสั่นระริกเช่นเดียวกับริมฝีปาก

“คนที่เป็นผู้ร้ายมันไม่ยอมรับหรอกนะว่ามันทำผิด” ดวงตามืดครึ้มและเคลือบแฝงความโหดเหี้ยมจ้องมองไปยังคนตรงหน้าอย่างไร้ความปราณี

“ฉันไม่ได้ทำจริงๆค่ะ ขอร้องอย่าทำอะไรฉันเลย” เรียวปากสวยเอ่ยพลางขยับกายถอยหนีไปทีละคืบ แต่ก็ถูกฝ่ามือแกร่งจับล็อกเอาไว้แน่นพร้อมกับพูดออกไป

“ทำเป็นไม่เคย ใช้วิธีนี้จับผู้ชายมากี่คนแล้วล่ะ” ใบหน้าหล่อร้ายจ้องมองเธอด้วยสายตาดูแคลน

“ฉันไม่เคยทำแบบนี้กับใครค่ะ”

“จะบอกว่าทำกับฉันเป็นคนแรกงั้นสิ”

“ฉันไม่เคยทำกับใครจริงๆค่ะ”

“งั้นเดี๋ยวจะได้รู้กันว่าเธอทำแบบนี้กับคนอื่นมาแล้วกี่คน” พูดจบ เขาก็จัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกและจัดการถอดของตัวเอง จาวาหยิบถุงยางอนามัยออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วฉีกด้วยฟันอย่างชำนาญ ก่อนจะนำมาสวมเข้าที่ท่อนเอ็นยาวใหญ่ซึ่งตอนนี้ปลายหัวหยักมีน้ำไหลเยิ้มออกมาเป็นจำนวนมาก

ฝ่ามือหนาจับขาเรียวแยกออกแล้วจับแก่นกายแข็งร้อนสอดใส่เข้าไปในกลีบรักสีหวานทีเดียวจนมิดด้าม

สวบ! กึก!

“อ อ๊ะ” ทันทีที่ถูกของแข็งดันเข้ามาในกายเธอ พลันร่างเล็กก็บิดเกร็งอย่างอัตโนมัติด้วยความรู้สึกเจ็บและจุก

ใบหน้าหล่อเหลาถึงกับชะงักเมื่อรู้ว่าเป็นครั้งแรกของเธอ แต่เสี้ยววิเขาก็เร่งรัวท่อนรักแข็งที่ร้อนผ่าวเข้าใส่ร่องแคบอย่างดิบเถื่อน อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านจึงไม่อาจต้านทานความกำหนัดของตัวเอง รวมถึงความโกรธแค้นคนใต้ร่างที่กล้าทำกับเขาแบบนี้

ท่อนเอ็นใหญ่ตอกอัดใส่รูสวาทสีหวานไม่ยั้งจนถุงยางหมดไปสามชิ้น แต่เขายังมีอารมณ์อยู่ ดังนั้นรอบที่สี่เขาจำต้องปลดปล่อยโดยไร้เครื่องป้องกัน

“อ อาา”

เมื่อเขาปลดปล่อยน้ำกามเข้าไปในโพรงคับแคบจนหมดทุกหยาดหยด จากนั้นเขาจึงถอนท่อนเอ็นออกมาจากร่องสาวสีสวยพร้อมกับพูดออกไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“พรุ่งนี้ซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินด้วย อย่าคิดจะปล่อยให้ตัวเองท้องเพื่อจะมาจับฉันเด็ดขาด ฉันไม่มีวันที่จะรับผิดชอบเด็กที่เกิดมาจากผู้หญิงอย่างเธอ”

“ฉันไม่ปล่อยให้ตัวเองท้องหรอกค่ะ เพราะฉันไม่ได้คิดที่จะจับคุณตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” เธอพูดออกไปด้วยสีหน้าเศร้าเมื่ออยู่ดีๆต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้

“ออกไป หวังว่าชาตินี้ฉันกับเธออย่าได้เจอกันอีก” สิ้นเสียงทุ้มเอ่ยคนตัวเล็กก็ลุกจากโซฟาด้วยความยากลำบากเพราะรู้สึกทั้งเจ็บและแสบส่วนที่หวงแหนมานาน หญิงสาวหยิบเสื้อผ้าของตัวเองที่มีรอยฉีกขาดขึ้นมาจัดการสวมใส่และออกไปจากห้อง ก่อนจะเดินไปขึ้นรถหน้าร้านแล้วกลับบ้านไปทันที เพราะเธอไม่สามารถทำงานต่อในสภาพแบบนี้ได้

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
20
1 อย่าได้เจอกันอีก
แนะนำตัวละครจาวา อายุ29ปี สูง186เซนติเมตร เจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังและเจ้าของโรงแรมห้าดาวชื่อดังที่มีอยู่หลายจังหวัดในประเทศไทย และหลายสาขาในหลายประเทศในแถบยุโรป ทัชชา อายุ23ปี สูง159เซนติเมตร..............ไนท์คลับหรูแห่งหนึ่งเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติซึ่งมีความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบหกเซนติเมตรก้าวเข้ามาภายในร้านด้วยท่วงท่าสง่างาม เจ้าของร้านที่เห็นร่างสูงโดดเด่นซึ่งเป็นลูกค้าวีไอพีจึงไม่รีรอที่จะเดินเข้าไปกล่าวทักทายพร้อมกับยกมือไหว้ด้วยท่าทีนอบน้อม ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส“สวัสดีค่ะคุณจาวา วันนี้คุณจาวามาคนเดียวเหรอคะ”ทุกครั้งที่จาวามาที่นี่เขาจะมากับเพื่อนอีกสองคน เมื่อเห็นว่าเขามาคนเดียวเธอก็รู้สึกแปลกใจจึงเอ่ยถามออกไป“อืม” เจ้าของเสียงทุ้มรับคำในลำคอแทนคำตอบพลางมีสีหน้าเรียบนิ่งตามประสา“คืนนี้คุณจาวาต้องการเหล้ายี่ห้อไหน หรือจะนั่งห้องไหนก็บอกดิฉันมาได้เลยนะคะ”“เหล้ายี่ห้อเดิม และขอเป็นห้องเดิม” เรียวปากหยักขยับบอกออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ใบหน้าเรียบเฉย“ได้ค่ะคุณจาวา งั้นเชิญคุณจาวาไปนั่งรอที่ห้องได้เลยค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะบอกให้เด็กยกเหล้าไปให้ค่ะ” สิ้นเสียงเจ้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-22
อ่านเพิ่มเติม
2 คนใจร้าย
บ้านทัชชาเมื่อทัชชาเข้ามาในห้องนอนของตัวเองก็ล้มตัวนอนบนเตียงอย่างคนหมดแรงเมื่อคิดว่าสิ่งที่เธอเจอเมื่อครู่นั้นถือว่าเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุดในชีวิตของเธอก็ว่าได้พ่อทิ้งเธอและแม่ไปมีครอบครัวใหม่ตอนเธออายุสามขวบ แม่ต้องทำงานหาเงินคนเดียวเพื่อเลี้ยงครอบครัว กระทั่งเมื่อหกเดือนก่อนแม่ได้เสียชีวิตด้วยโรคติดเชื้อในกระแสเลือด ตอนนี้เธออยู่กับยายแค่สองคนและยายก็ป่วยเป็นโรคหลอดเลือดในสมองตีบมาสองปีแล้วทัชชานอนนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ชายหนุ่มกระทำต่อร่างกายเธอหลายครั้งจึงทำให้หยาดน้ำสีใสรินไหลอออกมาจนแก้มขาวนวลเปียกไปหมด จนกระทั่งหนึ่งชั่วโมงผ่านไป เธอจึงสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อให้กำลังใจตัวเองพร้อมกับพูดออกมา“ไม่เป็นไรนะทัชชา ไม่เป็นไร เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ถือว่าเป็นกรรมเก่าก็แล้วกันนะ เราต้องลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ให้ได้ แล้วพรุ่งนี้ก็ทำหน้าที่ของเราต่อไปและทำให้ดีที่สุด”หน้าที่ของเธอคือทำงานหาเงินมาเลี้ยงตัวเองและเลี้ยงยายไนท์คลับ วันต่อมา“มาแล้วเหรอทัชชา เมื่อคืนได้บริการคุณจาวา เป็นยังไงบ้าง” เสียงของรันดาเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าดูตื่นเต้นเมื่อเห็นทัชชาเดินเข้ามาในร้าน“ก็…” เธอไม่ร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-22
อ่านเพิ่มเติม
3 อยากอยู่เป็นโสดไปนานๆ
ด้านจาวา“เมื่อไหร่ลูกจะมีเมียสักที ปีนี้ก็ยี่สิบเก้าแล้วนะ” มนต์นภาเอ่ยถามยังลูกชายร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าดูมีความกังวลไม่น้อยเมื่อลูกชายของตัวเองที่มีอายุปาเข้าไปเกือบจะสามสิบแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีใครเป็นตัวเป็นตนเสียที จะมีก็แต่คู่ควงที่ควงเล่นไปวันๆ และคู่ควงของเขาก็ไม่ค่อยซ้ำหน้ากันด้วย“ผมชอบใช้ชีวิตแบบนี้ครับแม่ ผมยังไม่อยากมีครอบครัว ผมอยากอยู่เป็นโสดแบบนี้ไปนานๆครับ” เขายังไม่อยากผูกมัดกับใครเพราะเขารู้สึกว่ามันไม่มีอิสระ จะไปไหนมาไหนถ้ามีเมียมาคอยถามนั่นถามนี่ก็ไม่ไหว“ถ้าลูกไม่อยากผูกมัดกับใคร งั้นแม่ขอหลานสักคนจากลูกได้ไหม” ในเมื่อลูกชายไม่อยากมีเมีย งั้นก็ขอหลานจากลูกชายก็ได้“ขอหลาน? แม่หมายถึงอะไรครับ” เจ้าของใบหน้าหล่อไร้ที่ติขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยสีหน้างุนงง“ถ้าลูกไม่อยากมีเมีย งั้นลูกก็มีหลานให้แม่สักคนสิ”“แม่พูดออกมาตรงๆเลยดีกว่าครับ ถ้าแม่มัวอ้อมค้อมอยู่แบบนั้นแล้วเมื่อไหร่ผมจะเข้าใจล่ะครับ”“แม่จะจ้างผู้หญิงดีๆมาอุ้มบุญให้ลูกน่ะ”“อุ้มบุญ?” ใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยออกไปพลางมีสีหน้าตกใจไม่น้อยกับคำว่าอุ้มบุญ เขาเคยแต่ได้ยินที่ใครเขาพูดกัน แต่ไม่คิดว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-22
อ่านเพิ่มเติม
4 เหมาะจะมาเป็นแม่อุมบุญ
“สวัสดีค่ะคุณป้า เชิญนั่งเลยค่ะ” ทัชชาที่เห็นคุณป้าที่มาที่นี่เมื่ออาทิตย์ก่อนจึงยกมือไหว้แล้วเอ่ยทักทายออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“สวัสดีจ้ะหนูทัชชา” มนต์นภาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแล้วหย่อนสะโพกนั่งยังโต๊ะอาหารที่ติดกับกระจกใสบานใหญ่“คุณป้าเลือกอาหารในเมนูได้เลยค่ะ” ทัชชายื่นเมนูพร้อมกับระบายยิ้มเอ่ย มนต์นภาดูรายการอาหารแล้วสั่งไปสองอย่าง ทัชชารับออเดอร์และไปส่งหลังร้าน จากนั้นไม่กี่นาทีทัชชาก็ยกอาหารมาเสิร์ฟให้มนต์นภาก่อนที่มนต์นภาจะเอ่ยออกไป“ป้ายังไม่ได้ไปบ้านหนูเลย ว่าแต่…หนูทัชชาอยู่กับใครเหรอ”“ทัชชาอยู่กับยายสองคนค่ะ ”“อ๋อ งั้นหนูทัชชาก็ไปทำงานต่อเถอะ ถ้าป้าอยากได้อะไรเพิ่มเดี๋ยวป้าค่อยเรียกนะ”“ค่ะคุณป้า ทัชชาขอตัวนะคะ” ว่าจบทัชชาก็เดินไปเสิร์ฟอาหารโต๊ะอื่นต่อด้วยความขะมักเขม้น มนต์นภาที่นั่งมองหญิงสาวอยู่คิดในใจว่าทัชชาเหมาะที่จะมาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกของจาวาที่สุด เนื่องจากนางดูออกว่าทัชชาเป็นคนที่จิตใจดี ถ้าไม่ใช่คนจิตใจดี ตอนที่นางหน้ามืดคงจะไม่เข้ามาช่วยเหลือนางหรอก แล้วพอนางชวนให้เธอไปโรงพยาบาลด้วย ทัชชาก็ไม่มีท่าทีลังเลที่จะไป ดังนั้นนางจะต้องหาโอกาสพูดกับทัชชาให้ได้ แล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-22
อ่านเพิ่มเติม
5 คาดไม่ถึง
หลังจากที่มนต์นภากลับไปแล้ว ทัชชาก็เข้ามาในบ้านแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของคนเป็นยาย ซึ่งตอนนี้ยายของเธอนอนอยู่บนเตียง“ยายตื่นนานแล้วเหรอคะ” หญิงสาวหย่อนสะโพกนั่งขอบเตียงแล้วเอ่ยถามยายที่นอนอยู่และสีหน้าดูอิดโรย“ยายเพิ่งตื่นน่ะ” หญิงชราเอ่ยตอบหลานสาวร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างตัวเองด้วยรอยยิ้มเนือยๆตามประสาผู้สูงวัยที่มีโรคประจำตัว“ยายหิวข้าวหรือยัง”“ยายยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่”หญิงสาวถอนหายใจเข้าปอดลึกเพื่อรวบรวมความกล้าแล้วพูดออกไป“ทัชชามีเรื่องอยากจะบอกยายค่ะ”“เรื่องอะไรเหรอลูก” คนเป็นยายถามแล้วหยัดตัวลุกขึ้น ทัชชาช่วยประคองยายให้นั่งพิงหัวเตียง“คือ…ทัชชาเพิ่งรู้ว่าแม่เอาโฉนดบ้านหลังนี้ไปกู้ธนาคารเมื่อหลายปีก่อนค่ะ”“งั้นเหรอ แล้วเรารู้ได้ยังไงว่าแม่เราไปกู้เงินจากธนาคาร”“ธนาคารเพิ่งแจ้งมาบอกวันนี้ค่ะ” เธอต้องบอกว่าธนาคารแจ้งมา แต่บอกไม่ได้ว่ามีหมายศาล เพราะถ้าบอกความจริงยายต้องตกใจมากแน่ๆ“แม่เราไปกู้มาเท่าไหร่ล่ะ”“ทั้งต้นทั้งดอกรวมแล้วก็เก้าแสนกว่าค่ะ”“แล้วเราจะหาเงินจากที่ไหนไปจ่ายได้ล่ะ เพราะลำพังเงินเดือนจากการทำงานของเราในแต่ละเดือน ยายว่าไม่พอเอาไปจ่ายหนี้ได้หรอก”“พอดีมีค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-22
อ่านเพิ่มเติม
6 หนีไม่พ้น
บ้านทัชชาเมื่อทัชชาเข้ามาในบ้าน ยายของเธอที่นั่งดูทีวีในห้องรับแขกจึงเอ่ยถามหลานสาวทันที“หมอว่าไงบ้างล่ะลูก”“เดือนหน้าหมอนัดไปผสมเทียมน่ะค่ะ” หญิงสาวหย่อนสะโพกนั่งแล้วบอกรายละเอียดให้ยายได้เข้าใจว่าการผสมเทียมคืออะไรและต้องทำยังไง“พอรู้แบบนี้ยายก็รู้สึกสบายใจหน่อย เพราะเราจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว”“ใช่ค่ะ แต่ถ้าทำเด็กหลอดแก้วก็จะเจ็บค่ะเพราะต้องฉีดยาที่หน้าท้องเป็นเวลาสิบกว่าวันเลย” ก่อนหน้านี้เธอได้ดูการทำเด็กหลอดแก้วในยูทูปมาแล้ว เธอคิดว่าคงจะเจ็บตอนฉีดยากระตุ้นไข่บริเวณหน้าท้องเป็นเวลาสิบกว่าวันนั่นแหละหนึ่งเดือนต่อมาโรงพยายาบาลเอกชนวันนี้จาวามารับทัชชาที่บ้านแล้วพาไปโรงพยาบาล โดยภายในรถก็มีแต่ความเงียบสงัดเหมือนเคยจนกระทั่งไปถึงโรงพยาบาล เมื่อหมอทำการผสมเทียมเสร็จก็ให้ทัชชานอนอยู่บนเตียงเป็นเวลาสามสิบนาที ในระหว่างรอหญิงสาว จาวาก็ไปจัดการจ่ายเงินเมื่อครบสามสิบนาทีทัชชาก็เดินออกมาจากห้องตรวจแพทย์ ร่างสูงที่นั่งรออยู่หน้าห้องก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วจากนั้นทั้งสองจึงพากันออกไปขึ้นรถ ก่อนที่เขาจะออกรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของเธอในรถ“คุณจาวาคะเดี๋ยวแวะไปส่งทัชชาที่ห้างหน่อยได้ไหมคะ” เ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-22
อ่านเพิ่มเติม
7 ของแฟนฉันเอง
ตอนเที่ยงติ๊ดเสียงอินเตอร์คอมบนโต๊ะทำงานของทัชชาดังขึ้น หญิงสาวกดรับแล้วพูดออกไป‘ค่ะคุณจาวา’‘สั่งของกินมาให้ฉันด้วย’‘คุณจาวาอยากกินอะไรคะ’‘กินข้าว’‘ข้าวอะไรคะ’ เธอต้องถามก่อน เพราะเธอก็ยังไม่รู้ว่าเขาชอบกินอาหารประเภทไหน‘ข้าวอะไรก็ได้ สั่งๆมาเถอะ ขอให้กินแล้วหายหิวก็พอ’‘ได้ค่ะ’ จากนั้นเธอก็เปิดแอปอาหารแล้วจัดการสั่งอาหารไปสองอย่าง เธอสั่งของกินที่ตัวเองชอบ หวังว่าเขาคงจะชอบของกินที่เธอสั่งให้นะสามสิบนาทีต่อมาทัชชาลงไปเอาอาหารที่พนักงานนำมาส่งหน้าบริษัทแล้วกลับขึ้นมา ร่างบางถือถุงอาหารแล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของเขาพร้อมกับเอ่ยถามออกไป“อาหารมาแล้วค่ะคุณจาวา คุณจะกินในห้องนี้เลยใช่ไหมคะ”“อืม”“เดี๋ยวทัชชาจะออกไปเอาจานมาให้ค่ะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็ออกไปเอาจานแล้วเข้ามาในห้องทำงาน เธอนำของกินไปวางบนโต๊ะเล็กแล้วจัดการเทของกินใส่จานก่อนจะหันบอกกับร่างสูงที่ยังก้มหน้าสนใจงานบนโต๊ะอยู่“อาหารเรียบร้อยแล้วค่ะคุณจาวา”“…”เมื่อเห็นว่าอีกคนไม่พูดอะไร เธอจึงเม้มปากแล้วเดินออกไปจากห้อง จาวาละสายตาจากงานแล้วมองไปยังแผ่นหลังบางพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“จะไปไหน”“ทัชชาจะลงไป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-28
อ่านเพิ่มเติม
8 ร่างกายต้องการเกินจะหักห้ามใจ NC18+
เมื่อทัชชาได้สติจึงยกฝ่ามือผลักร่างแกร่งพร้อมกับพูดออกไป“ปล่อยทัชชาค่ะคุณจาวา”“ไม่ปล่อย ฉันขอกอดเธออีกแปปนึงสิ” สองแขนกำยำโอบร่างเล็กแน่นขึ้นกว่าเดิม“แต่นี่มันจะมืดแล้วนะคะ ทัชชาต้องรีบกลับบ้านค่ะ”“จะรีบกลับบ้านไปทำไม”“ใครบ้างไม่อยากกลับบ้านล่ะคะ”“ไปนอนบนเตียงกันก่อนนะแล้วค่อยกลับ”“ทัชชาไม่นอนบนเตียงค่ะ”“นอนแค่แปปเดียวเอง ฝนตกแบบนี้นอนบนเตียงมันจะอุ่นนะ” พูดจบเขาก็ไม่รีรอที่จะพาร่างเล็กไปที่เตียง จาวาประคองทัชชาให้นั่ง ก่อนจะผลักร่างบางให้นอนราบไปบนที่นอนหนานุ่มที่เขาเคยใช้นอนกับทาลินมาสามเดือน“คุณจะทำอะไรคะคุณจาวา” คนร่างเล็กเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เรียวปากสีหวานขยับถามออกไปด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น ร่างหนาทาบทับไปบนร่างสวยพร้อมกับเอ่ยออกไป“ก็ทำเหมือนคืนนั้นที่เธอวางยาปลุกเซ็กส์ฉันไง” ตอนนี้เลือดในกายของเขากำลังสูบฉีดอย่างรุนแรงจนทำให้กึ่งกลางกายปวดหนึบจนไม่สามารถยับยั้งอารมณ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นได้“ทัชชาไม่ได้…” เธอจะบอกว่าไม่ได้วางยาแต่ก็ถูกริมฝีปากหนาแนบลงมาบนริมฝีปากของเธอ“อื้อ”ชายหนุ่มขบเม้มริมฝีปากนุ่มทั้งบนล่างอย่างแผ่วเบาอยู่นานนับนาที ก่อนจะสอดแทรกเรียวลิ้นเข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-28
อ่านเพิ่มเติม
9 วันที่ต้องการ NC
บ้านทัชชา 20.15 น.เมื่อเข้ามาในบ้านทัชชาก็เดินไปเปิดประตูห้องนอนของคนเป็นยาย เมื่อเห็นว่ายายหลับอยู่จึงเข้าห้องของตัวเอง เธอถอดชุดเดรสใส่ตะกร้าแล้วหยิบชุดนอนมาสวมใส่ จากนั้นจึงเดินไปทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างไร้เรี่ยวแรง ก่อนที่ไม่นานเธอจะเข้าสู่ห้วงนิทราหนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ทัชชามาทำงานเป็นเลขาให้จาวา หลังจากวันที่เขาพาเธอไปคอนโดของเขา วันต่อๆมาทัชชาก็กลับบ้านด้วยรถประจำทางทุกวัน และชุดของแฟนของเขาเธอก็ซักเอามาคืนเขาแล้วกระทั่งวันนี้ตอนเย็นร่างสูงหุ่นดีเปิดประตูห้องทำงานออกมาแล้วมองไปยังคนตัวเล็กที่ยังก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่ ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยออกไป“วันนี้เธอต้องกลับกับฉัน”“ไม่เป็นไรค่ะ ทัชชากลับเองดีกว่า” ใบหน้างดงามละจากงานตรงหน้าแล้วหันไปพูดกับคนตัวสูงที่ยืนอยู่“เธอหันไปดูข้างนอกสิ ฝนกำลังตกอยู่นะ”ทัชชาหันไปมองนอกหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่จึงเห็นว่าฝนเริ่มลงเม็ดแล้ว“ตอนนี้แค่สี่โมงครึ่งเองนะคะ ยังไม่ถึงเวลาเลิกงานเลย ทัชชาจะอยู่จนถึงห้าโมงเย็นค่ะ ฝนแล้งแล้วค่อยกลับ” พูดจบเธอก็หันกลับมาสนใจงานตรงหน้าต่อ จาวาพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดแล้วก้าวมากระชากแขนเรีย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-28
อ่านเพิ่มเติม
10 ที่พึ่งทางใจ
หนึ่งเดือนต่อมา เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่ทัชชามาเป็นเลขาให้จาวา ในระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ ในหนึ่งอาทิตย์จาวาจะพาทัชชามาที่คอนโดสามครั้งแล้วทำเรื่องนั้นกับเธอ เสร็จแล้วก็พาเธอไปส่งที่บ้าน วันนี้ก็เช่นกัน หลังจากที่ทั้งสองได้ปลดปล่อยความปรารถนาไปสองรอบ ทัชชาก็นอนอยู่อย่างนั้นเพื่อให้น้ำเชื้อได้ทำปฏิกิริยากับด้านในของเธอ จากนั้นไม่กี่นาทีเธอก็ผล็อยหลับไป จาวาที่นอนอยู่ข้างๆเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กหลับจึงหยิบผ้านวมมาคลุมร่างสวยเปลือยเปล่าของเธอ ก่อนโทรศัพท์ของทัชชาจะมีสายโทรเข้าจากมนต์นภา ชายหนุ่มเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ของเธอพร้อมกับกดรับสาย Rrrr! ‘ครับ’ ‘นั่นคุณเป็นใคร แล้วทำไมถึงได้มารับโทรศัพท์ของหนูทัชชา’ ‘แม่จำเสียงของลูกตัวเองไม่ได้เหรอครับ’ ‘จาวา? แล้วหนูทัชชาไปไหน ทำไมลูกถึงต้องมารับโทรศัพท์แทน’ ‘เขาหลับอยู่ครับ’ ‘หลับอยู่? แล้วตอนนี้หนูทัชชาอยู่ที่ไหน’ ‘คอนโดผมครับ’ ‘คอนโดลูก?!’ ‘ครับ’ ‘หนูทัชชาไปทำอะไรที่นั่น’ ‘…’ ‘แสดงว่าลูกกับหนูทัชชา…’ ‘ก็อย่างที่แม่เข้าใจนั่นแหละครับ’ ‘แม่จ้างให้หนูทัชชามาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกนะ ไม่ได้จ้างให้มานอนกับลูก’ ‘ผมไม่อยากไปโรงพ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-28
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status