Semua Bab ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม: Bab 111 - Bab 120

“ดาว เรามีเรื่องปรึกษาหน่อย” อลันถามดาว หลังจากที่เข้ามาในห้องเรียนคาบแรกของวัน แล้วนั่งลงข้าง ๆ“อลันมีอะไรเหรอ?” ดาวถามอย่างสงสัย“เราจะปรึกษาเรื่องอาการป่วยของแม่เราหน่อยน่ะ” แล้วอลันก็เล่าอาการที่มารดาเป็นอยู่ให้เพื่อนฟัง“แม่ของเรามีอาการปวดหัว แกจะปวดหัวบ่อยมาก ไปหาหมอก็ไม่หาย แต่หลังจากที่ได้กินลูกท้อ ที่รับมาขายจากไร่ของดาวครั้งนั้น แม่เราก็บอกว่า อาการปวดหัวทุเลาลงบ้าง จนได้ซื้อปุ๋ยจากดาว และเอาไปรดพวกผักผลไม้ พอแม่เรากินแล้วก็พบว่า มันมีสรรพคุณเหมือนลูกท้อที่เคยกินก่อนหน้า เราเลยคิดว่าน่าจะเป็นที่ปุ๋ยนั่น ที่มันทำให้สรรพคุณของผักผลไม้เหล่านั้น ต่างจากของทั่วไป เราก็เลยคิดว่าหากดาวมีสูตรปุ๋ยนี้ ก็น่าจะพอรู้ว่า สมุนไพรชนิดไหน พอจะช่วยเรื่องรักษาอาการปวดหัว ให้หายขาดได้ไหม?” อลันพูดจบก็มองหน้าดาว“เราคงต้องเจอแม่ของอลันก่อนถึงบอกได้ ถ้าให้ยารักษาไปเลย เรากลัวจะไม่ถูกกับโรคที่เป็น” ดาวคงต้องใช้ดวงตาตรวจสอบอาการด้วย“หรือเราจะให้แม่มาหาที่นี่ดีนะ?” อลันคิดว่าตัวเองและดาว คงไม่มีเวลาไปที่เวียงธาราแน่นอน“แม่อลันสะดวกไหม? หรือจะเป็นช่วงปิ

เมื่อทุกคนเข้ามาในบ้าน ดาวก็นำน้ำดื่มและขนมมาต้อนรับ เมื่อนั่งพักไปได้ครู่หนึ่ง ดาวก็พูดเข้าเรื่องการรักษาทันที“ผมขอตรวจอาการคุณป้าหน่อยนะครับ” ดาวขออนุญาต“ได้จ้ะ” กานดารู้สึกตื่นเต้นนิด ๆ เพราะเธอก็อยากรู้เหมือนกันว่า เด็กหนุ่มคนนี้จะรักษาเธอได้ไหม ขนาดหมอที่เก่ง ๆ ยังรักษาไม่ได้เลย แต่เพราะลูกชายเธอบอกว่า ผักและผลไม้ที่เธอกิน แล้วทำให้หายปวดหัวได้ชั่วคราว มันอาจเกี่ยวกับปุ๋ยที่ใช้ และเจ้าของสูตรคือดาว เด็กหนุ่มคนนี้ เธอเลยลองเข้ารับการรักษาอีกสักครั้ง หลังจากที่ทำใจแล้วว่า หากรักษาไม่หาย คงต้องมีอาการปวดหัวไปตลอดชีวิต“งั้นเชิญคุณป้าที่ชั้นสองเลยครับ”ดาวพาทุกคนขึ้นไปที่ชั้นสองของบ้าน และเข้าไปที่ห้องนอนที่เนรีนจองไว้ เพื่อทำการรักษามารดาของเพื่อน เพราะห้องนี้ของไม่ค่อยเยอะ และเขาได้บอกเนรีนแล้ว ซึ่งเธอก็ตกลง“คุณป้านอนลงที่ฟูกนี้นะครับ” ดาวปูฟูกนอนไว้ที่พื้น และบนฟูกนอนก็รองแผ่นพลาสติกไว้ด้านบนเมื่อกานดานอนลงแล้ว ดาวก็บอกให้เธอหลับตา และทำใจให้สงบดาวนั่งลงข้างกานดา แล้วใช้มือตรวจชีพจร เพื่อปิดบังการใช้ดวงตาตรวจสอบ ไม่นานก็พบว่า

กานดาก็เดินทางไปตรวจร่างกายต่อที่โรงพยาบาลที่ไปเป็นประจำหลังจากหมอทำการตรวจร่างกายของผู้ป่วยแล้ว ต่างก็ฉงนสงสัย? และคิดว่าการตรวจโรคของตนอาจจะผิดพลาด เลยขอทำการตรวจอีกรอบ ผลก็ออกมาเหมือนเดิม คือผู้ป่วยได้หายจากอาการโรคเส้นเลือดสมองตีบแล้วหมอได้สอบถามผู้ป่วยว่า ระหว่างนี้ไปทำการรักษาอะไรมาหรือเปล่า? แต่กานดาก็บอกว่าไม่ได้ทำอะไร เธอกินแต่ยาที่หมอให้ไปเท่านั้นเหตุผลที่กานดาไม่บอก เพราะดาวได้ขอไว้ ชายหนุ่มไม่อยากให้ การรักษาของเขาโด่งดัง ในขณะที่เขายังไม่มีใบประกอบวิชาชีพ และเขากลัวคนที่ไม่หวังดี จะพาเรื่องลำบากมาให้เมื่อกานดาได้รับคำยืนยันจากหมอว่า อาการป่วยหายดีแล้ว เธอก็เดินทางกลับบ้านด้วยอารมณ์เบิกบานใจ ปล่อยให้หมอประจำตัวที่ทำการรักษาเธอ นั่งมองใบตรวจร่างกายอยู่ด้วยความสงสัย เห็นทีวันนี้หมอคงนอนไม่หลับเสียแล้ว วันนี้ดาวโทรสั่งตู้อบผลไม้ ให้ไปส่งที่ไร่เคียงดาว ชายหนุ่มดูในเพจของร้านค้าหลาย ๆ ร้าน จนถูกใจร้านในตัวเมืองเวียงฟ้าร้านหนึ่ง เขาเลือกซื้อจากร้านนี้ เพราะเจ้าของให้ส่วนลด และจะไปส่งตู้อบที่ไร่เคียงดาวฟรีด้วย ดาวเลยสั่งซื้อต

เมื่อเข้ามาในห้อง หยางก็พาดาวไปนั่งที่โซฟา ชายหนุ่มนั่งเงียบอยู่แบบนั้น จนดาวหวั่นใจ“คุณหยาง คุณโกรธผมเหรอครับ? ทุกอย่างผมอธิบายได้นะ” ดาวยื่นมือไปแตะที่หน้าขาของชายหนุ่มเบา ๆแต่หยางก็ยังคงไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ ดาวคิดว่าชายหนุ่มคงโกรธแล้วจริง ๆ“คนนั้นเป็นรุ่นพี่ที่คณะครับ เขามาสารภาพรักกับผม แต่ผมบอกปฏิเสธเขาไปแล้ว แต่เขาไม่ยอมรับ พอผมจะเดินหนี เขาก็เข้ามากอดผม ผมไม่ได้คิดอะไรกับรุ่นพี่คนนั้นเลยนะครับ” ดาวมองหน้าหยาง เผื่อชายหนุ่มจะเข้าใจสิ่งที่ตัวเขาต้องการบอก แต่หยางก็ยังคงนิ่งอยู่ดาวก้มหน้าลงด้วยความผิดหวังและน้อยใจความเงียบเข้าปกคลุมทันที“...”“ฉันขอโทษ ที่ทำแบบนั้น แต่พอฉันเห็นไอ้เด็กนั่นกอดเธอ ฉันก็ควบคุมตัวเองไม่ได้” หยางพูดทำลายความเงียบขึ้นมา แล้วหันไปมองหน้าดาว“ฉันกลัว กลัวว่ามันจะเป็นเหมือนที่ผ่านมา”หยาง อคิราห์ เลิศสถิตย์ไพศาล ชายหนุ่มที่ใครต่างคิดว่าชีวิตสมบูรณ์แบบ แต่เรื่องความรักกลับต่างออกไปเขาพบเจอประสบการณ์ คนรักนอกใจมานับครั้งไม่ถ้วน ทั้งที่เขาก็ซื่อสัตย์ ต่อความรักที่เกิดขึ้นทุกครั้ง

เลย์นั่งลงเตรียมตัวเรียน ในหัวก็คิดไปว่า มาร์คเพื่อนของเขาไปมีเรื่องกับใคร วันที่นัดฉลองกัน เขาได้รับข้อความจากมาร์คว่าจะกลับก่อน เขาก็ไม่ได้เอะใจอะไรจนช่วงสายของวันเสาร์ มันโทรมาให้เขาไปหาที่ห้องพัก เขาจึงได้เห็นสภาพของเพื่อน ที่เหมือนโดนทำร้ายมา รอยฟกช้ำเต็มตัว ที่ใบหน้าก็เขียวช้ำเต็มไปหมด พอเขาถามมันก็ไม่ยอมตอบอะไร บอกแต่มีเรื่องนิดหน่อยมันวานให้เขาไปซื้อยาแก้ปวด และยาแก้ฟกช้ำมาให้ แต่มันไม่ยอมไปโรงพยาบาล มันบอกมันยังไหวอยู่ เขาก็ได้แต่คอยดูแลมันช่วงวันหยุด วันนี้ก็ต้องแวะไปดูมันอีก เกิดเรื่องอะไรก็ไม่ยอมบอกกันเลย เลย์ได้แต่กลุ้มใจอยู่คนเดียว เมื่อกลับถึงบ้าน ดาวก็โทรหาหยาง บอกว่าจะนัดทานข้าวกับเพื่อน ๆ เพื่อเป็นการแนะนำหยาง และเพื่อนของตนให้รู้จักกัน ชายหนุ่มตอบตกลงทันทีเมื่อดาวบอกเรื่องนี้กับเพื่อน ทุกคนต่างก็ตื่นเต้นกันมาก ที่จะได้เจอแฟนของดาว เมื่อวันนัดมาถึง ดาวก็พาเพื่อน ๆ ไปที่ร้านอาหารที่จองไว้ เมื่อมาถึงร้าน ทุกคนต่างก็ตาโตและตื่นเต้นกันมาก เพราะร้านอาหารร้านนี้ หรูหราและราคาอาหารก็แพงเช่นกัน“ดาวร้