Semua Bab ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม: Bab 121 - Bab 130

ดาวก็รินน้ำใส่แก้ว แล้วก็ยกดื่มทันที“แล้วพี่พงศ์ล่ะครับ” ดาวถามหาคนทันที“อ๋อ พี่เขาออกไปเดินดูไร่ เดี๋ยวป้าโทรตาม” ว่าแล้วป้าพร ก็โทรหาลูกชายทันทีไม่นานพงศ์ ชายหนุ่มหน้าตาคมคาย ผิวคล้ำ อายุ 30 ปี สูงประมาณ 170 เซนติเมตร ก็เดินเข้ามาที่บ้าน ดาวเห็นก็จำได้ ทันทีว่า ชายคนนี้คือลูกพี่ลูกน้องของเขา“พี่พงศ์สวัสดีครับ ไม่เจอกันนานเลย” ดาวเอ่ยทักทายพงศ์เมื่อเห็นดาว ก็ยิ้มให้ด้วยความดีใจ ที่ได้เจอกัน ตอนเด็ก ๆ พวกเขามักเล่นด้วยกันบ่อย ๆ“สวัสดีดาว สบายดีนะ โตขึ้นเยอะเลย” พงศ์ได้ฟังเรื่องเล่าของดาว จากปากของบิดาแล้ว เขายังอดชื่นชมเด็กหนุ่มไม่ได้“ผมสบายดีครับ แล้วนี่พี่ไปดูไร่มาเหรอครับ? เป็นยังไงบ้าง?”“พี่รู้สึกว่า ต้นลูกเดือยกับต้นข้าวโพด ต้นใหญ่มาก แล้วก็ให้ผลผลิตที่เยอะกว่าเดิมอีก พี่ไม่ได้มาที่ไร่นาน เลยไม่รู้ว่าไร่เปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้”“โห! งั้นพี่พาผมไปดูได้ไหมครับ?”“อ๋อ ได้สิ” ชายหนุ่มพาดาวไปเดินดูไร่ทันที เมื่อทั้งสองคนเดินมาได้ครึ่งทาง ดาวก็พูดขึ้น“ผมรู้เรื่องที่พี่กลับมาแล้วนะค

ดาวพาหยางเข้าไปในศาลาวัด เพื่อไหว้พระประธาน และพูดคุยกับเจ้าอาวาสของวัด หลวงพ่อคำ ก่อนหน้านี้ ดาวได้ร่วมบริจาคเงินเพื่อสร้างโบสถ์ ซึ่งโบสถ์ก็กำลังทำการก่อสร้างอยู่“หากหลวงพ่อขาดเหลืออะไร? ให้คนไปแจ้งผมได้เลยนะครับ ผมยินดีช่วยเหลือ”“ขอบใจมากโยม แค่ให้เด็ก ๆ ในวัดไปทำงานที่ไร่ อาตมาก็ซึ้งในน้ำใจโยมแล้ว ไหนจะเรื่องสร้างโบสถ์อีก ได้โยมร่วมทำบุญ จึงสามารถสร้างได้ ขอให้เจริญ ๆ นะโยม”“ขอบคุณครับหลวงพ่อ”เมื่อพูดคุยกับหลวงพ่อคำเสร็จ ดาวก็พาหยางออกมาเที่ยวชมงาน มีชาวบ้านมาขอประแป้ง และสาดน้ำมากมาย เพราะชาวบ้านต่างก็รู้จักดาว ขนาดหยางและคนติดตาม ยังโดนไปด้วย“คุณหนาวไหมครับ?” ดาวที่ตอนนี้ตัวเปียกม่อล่อกม่อแล่ก ถามคนรักอย่างห่วงใย“ไม่เท่าไหร่ เธอล่ะ?”“ก็นิดหน่อยครับ แต่ก็สนุกมากกว่า” ว่าแล้วดาวก็ใช้ขันเงินใบเล็ก ตักน้ำในถังสาดใส่หยางทันทีหยางที่โดนสาดน้ำใส่ ก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน ใช้ขันเงินของตัวเอง วิ่งไล่สาดน้ำใส่ดาวเช่นกัน ทั้งสองสนุกกันมาก เหมือนได้ทิ้งภาระและปัญหาต่าง ๆ ไว้ข้างหลัง เหลือแค่เด็กน้อยสองคน ที่เล่นสาดน

“สวัสดีจ้ะหนูดาว” มณียิ้มให้คนตรงหน้า ที่เธอเอ็นดูเหมือนลูกหลาน“คุณป้าครับ นี่คุณหยาง คนรักของผมครับ” ดาวแนะนำหยางให้มณีรู้จัก“คุณหยางครับ นี่คุณป้ามณีครับ”“สวัสดีครับ ผมหยาง เป็นคนรักของดาวครับ” ชายหนุ่มยกมือไหว้หญิงสูงวัยเมื่อมณีได้ฟังก็ดีใจ ที่ดาวมีคนรักแล้ว “ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ เข้าข้างในกันเถอะ”มณีเดินนำทั้งสอง และคนติดตามของหยาง เข้าไปที่ห้องรับแขก เมื่อนั่งพูดคุยกันพักหนึ่ง ดาวก็ให้คนติดตามของหยาง นำของฝากจากไร่เคียงดาวมาให้มณีดาวนำผักผลไม้ชนิดต่าง ๆ และของแปรรูปจากไร่ มาฝากมณีมากมายหลายชนิด“หนูดาว ไม่เห็นต้องเอาของมาฝากเลย ป้าเกรงใจ”“แค่ผักผลไม้เองครับคุณป้า ไม่ใช่สิ่งของมีค่าอะไร”“ขอบใจหนูดาวมาก ๆ นะ”มณีรับไว้ด้วยความเต็มใจ เพราะของพวกนี้ ชาวบ้านพากันแย่งซื้อไม่หวาดไม่ไหว วางขายที่ร้านแป๊บเดียวก็หมด แต่ดีที่เธอสั่งออเดอร์ไว้กับสา จึงมีวัตถุดิบไว้ทำอาหารตลอด เธอเรียกแม่บ้าน ให้มานำของฝากเหล่านี้ไปเก็บไว้“แล้วนี่พี่สนไม่อยู่เหรอครับ?”“ไม่อยู่จ้ะ พี่เขาฝากขอโทษหนูด้วย ที่ไม่ได้อย

ตอนเย็นของวันนั้น เมื่อทุกคนมาครบแล้ว มีดาว หยาง ลุงโชค เจ พลอย และหัวหน้าแม่ครัว เข้าร่วมประชุมเกี่ยวกับการปรับที่ดิน ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ 400 ไร่ ก็เริ่มขึ้น“ผมวานให้ลุงโชค หาคนงานจากหมู่บ้านของเรา และหมู่บ้านใกล้เคียงมาด้วยนะครับ ค่าแรงผมให้วันละ 300 เธียร์ และจะเลี้ยงอาหารกลางวันด้วย”“โอเค ได้กี่คนเดี๋ยวลุงแจ้งอีกที” ชายชราพยักหน้าเข้าใจ และจดรายละเอียดลงกระดาษ“แล้วก็ผมอยากให้บริษัทเสี่ยวิโรจน์ ที่ครั้งก่อนเคยมาตัดต้นไม้ที่ไร่ของเรา มาตัดต้นไม้ให้อีกครับ ดูแล้วเครื่องไม้เครื่องมือเขาครบครันดี ลุงติดต่อให้หน่อยนะครับ”“ได้เลยหลาน”“ป้าณี ผมวานคำนวณวัตถุดิบที่ต้องทำอาหาร ในแต่ละวันด้วยนะครับ ให้พอกับปริมาณคนงานในแต่ละวัน นอกจากนั้น จะนำผลไม้จากไร่ มาให้คนงานกินด้วยก็ได้ครับ ผมไม่หวง ส่วนเรื่องคนถ้าไม่พอ ผมให้ป้าหาคนมาช่วยชั่วคราวได้ครับ ค่าแรง 300 เธียร์เหมือนกัน”“ได้เลยค่ะ คุณดาว” ป้าหัวหน้าแม่บ้านรับคำ“พี่พลอย ช่วยดูเรื่องเบิกจ่าย ค่าแรงคนงานด้วยนะครับ ผมคิดว่า ต้องจ่ายเป็นรายวัน และงบทำอาหารด้วยครับ”“ได้ค่ะ”“เจ

เมื่อถึงเดือนมกราคม ดาวก็ขึ้นเรียนปีการศึกษาที่ 4 การเรียนการสอนก็จะเข้มข้นมากขึ้น และเน้นลงมือปฏิบัติ ตรวจสอบอาการผู้ป่วย จัดยา ปรุงยา และทำการรักษาจริง นักศึกษาหลายคนเริ่มชำนาญ มีความรู้ความเข้าใจ ในสมุนไพรมากขึ้น ดาวเองก็เช่นกัน ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา จนเข้าปีที่ 4 เขาตั้งใจเรียนอย่างมาก เพื่อน ๆ ก็คอยช่วยเหลือกัน จนเขาคิดว่าถ้าเรียนจบไปแล้ว ไม่ได้เจอเพื่อน ๆ ก็คงจะเหงาแย่ วันนี้รุ่นพี่ปี 5 เรียกนักศึกษาปี 4 ทุกคนเข้าประชุม เพื่อแจ้งเรื่องค่ายอาสา“น้อง ๆ ปี 4 คะ วันนี้พี่จะแจ้งเกี่ยวกับเรื่อง การเข้าค่ายอาสาของคณะเรา อย่างที่รู้ ๆ กันอยู่ว่า คณะเราจะจัดกิจกรรมเข้าค่ายอาสาทุกปี ให้กับนักศึกษาชั้นปีที่ 4 ทุกคนจะต้องเข้าร่วม ไม่งั้นจะไม่มีคะแนนนะคะ นักศึกษาปี 4 คนไหนที่ไม่เข้าร่วมในปีนี้ จะต้องทำเรื่องขอเข้าค่ายในปีต่อไป เพราะฉะนั้น พี่ขอแนะนำว่า ให้เข้าซะตั้งแต่ปีนี้ เพราะปีหน้าทุกคนจะขึ้นปี 5 จะต้องไปฝึกงาน ซึ่งอาจจะลางานมาเข้าค่ายไม่ได้ เชื่อพี่ พี่เห็นมาหลายคนแล้ว ส่วนมากต่อยันปี 6 เพื่อรอแค่เข้าค่ายเลยค่ะ” รินดารุ่นพี่ปี 5 บอกกับรุ่นน้องด้วยความหวังด