Share

3 ต่อปากต่อคำ

Author: Duangkwan
last update publish date: 2026-04-13 15:44:20

ห้องทำงานเซฟ

"คุยอะไรกับเลขาของพี่เซนอยู่ตั้งนานคะ" ลลิลเอ่ยถามเมื่อเห็นเซฟเปิดประตูเข้ามา

"ทักทายตามประสาคนรู้จักน่ะ"

"พี่เซฟรู้จักเลขาพี่เซนด้วยเหรอคะ"

"เขาเป็นรุ่นน้องที่มหาลัย"

"แสดงว่าเขาคงรวยเหมือนกันนะคะ ถึงได้เรียนมหาลัยเอกชนที่มีค่าเทอมแพง"

"เขาได้ทุนเรียนที่นั่น" เซฟรู้เพราะได้ยินเพื่อนพูดกัน

"อ๋อค่ะ ตอนเที่ยงเราออกไปทานข้าวข้างนอกกันนะคะพี่เซฟ"

"ได้สิ"

"ลลิลดีใจจังเลยค่ะ ที่จะได้อยู่กับพี่เซฟทั้งตอนกลางวันแล้วก็ตอนกลางคืน"

"พี่ก็ดีใจเหมือนกันที่จะได้อยู่กับลลิลตลอดเวลา"

"พี่เซฟไม่เบื่อลลิลบ้างเหรอคะที่ต้องอยู่กับลลิลตลอดเวลา"

"ลลิลเป็นแฟนพี่ พี่จะเบื่อได้ยังไงล่ะ"

"ลลิลรักพี่เซฟค่ะ"

"พี่ก็รักลลิล" แล้วสองคนก็สวมกอดกันด้วยความรักใคร่

ตอนเที่ยง

ตอนนี้ถึงเวลาพักเที่ยงของพนักงานแล้ว นาราจึงรีบจัดแจงเก็บงานที่ยังค้างไว้แล้วลงไปทานข้าว แต่เมื่อเธอลุกออกจากโต๊ะ ก็ปรากฏว่าเซฟกับลลิลเปิดประตูออกมาพอดี

"เดี๋ยวเธอช่วยจัดการให้ใครเอาโต๊ะหน้าห้องของฉันเข้าไปไว้ในห้องด้วยนะ"

"ได้ค่ะคุณเซฟ" เธอก้มศีรษะรับคำสั่งอย่างนอบน้อมแล้วเดินออกไป

"นั่นเธอจะไปไหน"

"จะออกไปทานข้าวค่ะ" เธอหันมาตอบเขา

"ที่ไหน"

"โรงอาหารของบริษัทค่ะ นาราขอตัวนะคะ" ว่าจบ เธอก็เดินออกไปแล้วไปยืนรอลิฟต์ ซึ่งเซฟกับลลิลก็มายืนรอลิฟต์ด้วยเหมือนกัน

ติ๊ง เมื่อลิฟต์เปิดออก นาราให้เกียรติคนทั้งสองเข้าไปก่อนแล้วเธอก็เดินตามเข้าไปทีหลัง และไปยืนคนละฝั่งกับคนทั้งสองอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่เงียบๆ

"เราจะทานอะไรกันดีคะพี่เซฟ"

"แล้วแต่ลลิลเลย พี่อะไรก็ได้"

"ทำไม่พี่เซฟถึงตามใจลลิลจังเลยคะ"

"เพราะรักไง พี่ถึงตามใจลลิล" เขาเป็นคนที่ชอบตามใจเธอทุกอย่าง ถึงแม้ว่าเธอจะมีนิสัยเอาแต่ใจอยู่บ้างเพราะเธอถูกเลี้ยงมาแบบลูกคุณหนู ไม่ต้องหยิบจับอะไรเองสักอย่าง และไม่ชอบให้ใครขัดใจ แต่เขาก็ไม่เคยถือโทษเพราะเขารักเธอ เขาจึงมองข้ามข้อเสียของเธอไป

ติ๊ง ประตูลิฟต์เปิดออก เป็นนาราที่เดินออกไปเป็นคนแรก และจากนั้นทั้งสองก็เดินออกมาทีหลัง

โรงอาหารบริษัท

"คนที่เดินออกมาจากลิฟต์พร้อมกับท่านรองใครเหรอนารา" เดียร์เอ่ยถาม

"คุณลลิลค่ะ เป็นแฟนของคุณเซฟ"

"เขาดูเหมาะสมกันดีนะนารา แฟนคุณเซฟก็คงจะรวยมากเหมือนกัน ดูเป็นคุณหนู๊ คุณหนู สงสัยตั้งแต่เกิดมาคงไม่เคยหยิบจับอะไรเลย"

"น่าจะอย่างนั้นนะคะพี่เดียร์ เรารีบทานข้าวกันเถอะค่ะเดี๋ยวนาราจะต้องไปจัดการย้ายโต๊ะหน้าห้องของคุณเซฟไปไว้ในห้องทำงานของเขา"

"ย้ายเข้าไปทำไมเหรอนารา"

"คุณลลิลมาเป็นเลขาของคุณเซฟ เขาเลยให้คุณลลิลเข้าไปนั่งทำงานในห้องของเขา"

"ถึงขนาดให้เข้าไปนั่งในห้องด้วยกันแบบนี้ คงจะรักกันมากแหละเนอะ" นาราไม่ได้พูดอะไร จากนั้นทั้งสองก็เริ่มทานข้าวกันจนเสร็จ แล้วนาราจึงขอแยกตัวไปทำงานที่ได้รับมอบหมายไว้

เวลาต่อมา

เมื่อนาราทานข้าวเสร็จแล้ว เธอก็รีบขึ้นมาชั้นบนแล้วจัดการสั่งคนมาย้ายโต๊ะทำงานหน้าห้องของเซฟเข้าไปไว้ด้านในจนเสร็จเรียบร้อย จากนั้น เธอก็มานั่งทำงานต่อ และไม่นาน เซฟกับลลิลก็เดินมาหยุดอยู่ตรงโต๊ะเธอ

"งานที่ฉันสั่ง เสร็จเรียบร้อยแล้วใช่มั๊ย"

"เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะคุณเซฟ" เมื่อเซฟเอ่ยถามขึ้นเธอจึงลุกขึ้นยืนแล้วตอบคำถามอย่างนอบน้อม

"หึ เร็วดีนิ สมแล้วที่เป็นเลขาประธานบริษัท" เขาพูดพลางเหยียดยิ้มมุกปาก

"...." เมื่อได้ยินดังนั้น นาราก็ยืนนิ่งไม่ได้ว่าอะไร เพราะไมรู้ว่าจะพูดอะไร

"ไม่มีปากหรือไง ถึงยืนนิ่ง"

"มีค่ะ"

"แล้วทำไมถึงเงียบอยู่ได้"

"นาราก็ไม่ทราบว่าจะต้องพูดว่าอะไรนี่คะ"

"คำว่าขอบคุณ พูดไม่เป็นหรือไง"

"เป็นค่ะ"

"แล้วทำไมไม่รู้จักพูด"

"จะให้นาราขอบคุณคุณเรื่องอะไรเหรอคะ"

"ก็ที่ฉันชมเธอ"

"เมื่อกี้คุณพูดชมนาราเหรอคะ"

"ก็ใช่"

"แต่นาราไม่รู้สึกว่าคุณพูดชมนาราเลยนะคะ แต่นารารู้สึกว่าคุณเหมือนพูดแขวะหรือพูดประชดประชันอะไรทำนองนั้นมากกว่าค่ะ"

"อย่ามัวเถียงกับเลขาหน้าห้องอยู่เลยค่ะพี่เซฟ เราเข้าไปข้างในกันเถอะ" เมื่อสิ้นเสียงที่ลลิลพูด นาราก็ปรายตามองลลิลทันที เพราะในน้ำคำของลลิล นารารู้สึกเหมือนลลิลกำลังดูถูกเธออยู่

"เธอมองหน้าฉันทำไม!" ลลิลเชิดหน้าเย่อหยิ่งแล้วเอ่ยถามนาราเสียงแข็ง

"เปล่าค่ะ" นาราตอบแล้วก้มหน้างุด เพราะเธออยากหยุดการสนทนากับคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเต็มที

"เดี๋ยวลลิลเข้าไปรอพี่ในห้องทำงานก่อนนะ พี่ขอคุยธุระกับเลขาพี่เซนแป๊บเดียว"

"ค่ะ แต่อย่าคุยนานนะคะ" ว่าแล้ว ลลิลก็เดินไปเข้าห้องทำงานของเซฟ

"เป็นแค่เลขา อย่าอวดเก่งให้มาก"

"นาราอวดเก่งยังไงเหรอคะ นาราแค่พูดไปตามความรู้สึกก็แค่นั้น"

"ถึงยังไงก็ควรเก็บคำพูดเอาไว้บ้าง ไม่ควรเถียงกับเจ้าของบริษัท แล้วทีหลังห้ามใช้สายตามองแฟนฉันอย่างนั้นอีก"

"มองแบบไหนเหรอคะ"

"ก็มองแบบที่เธอมองเมื่อกี้ไง"

"นารารู้สึกไม่ดีที่คุณลลิลพูดออกมาค่ะ นาราก็เลยมีความรู้สึก"

"รู้สึกอะไร" เขาถามพลางจ้องหน้าเธอนิ่ง

"นาราขอไม่ตอบนะคะ" เธอรู้สึกเหมือนลลิลดูถูกเธออยู่

"ถ้าไม่อยากโดนไล่ออก ทีหลังก็อย่าต่อปากต่อคำกับฉัน แล้วรวมไปถึงแฟนฉันด้วย เข้าใจมั๊ย"

"เข้าใจค่ะ" ต่อไปนี้เธอต้องใช้ความอดทนให้มากกว่านี้ เพราะเธอไม่อยากถูกไล่ออก เธอไม่อยากตกงาน นาราคิดในใจ

"เดี๋ยวเอากาแฟเข้าไปให้ฉันข้างในด้วย"

"นาราเป็นเลขาของท่านประธานนะคะ ไม่ได้เป็นเลขาของคุณ หน้าที่นี้คุณควรจะเรียกใช้คุณลลิลเลขาของคุณนะคะ"

"ฉันไม่อยากใช้แฟนฉัน เพราะฉันไม่อยากให้แฟนฉันต้องเหนื่อย เพราะฉะนั้น ต่อไปนี้เธอต้องคอยรับคำสั่งจากฉันด้วย"

"รับทราบค่ะ" เธอรับคำอย่างจำยอม เพราะเธอเป็นแค่ลูกน้องเท่านั้น

"อืม อย่าช้านักล่ะ"

"ค่ะ" ว่าจบ เซฟก็เดินไปเข้าห้องทำงาน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • กลับกลายรักแม่ของลูก   31 ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความสุข (จบ)

    2 อาทิตย์ต่อมา วันนี้เป็นวันครบกำหนดที่เขาจะต้องพานารากลับบ้านอย่างที่เขาได้ให้สัญญาไว้กับเธอ "ก่อนกลับบ้าน เดี๋ยวเราแวะที่สำนักงานเขตก่อนนะนารา" "แวะไปทำไมคะ" "เราจะไปจดทะเบียนสมรสกัน" "จดทะเบียนสมรส?" "ใช่ เราเป็นผัวเมียกันทางพฤตินัยแล้ว เราก็ต้องเป็นผัวเมียกันทางกฏหมายด้วยสิ" "พี่เซฟจะรีบจดทำไมคะ" "พี่อยากให้ใครๆได้รู้ว่านารามีเจ้าของแล้ว แล้วพี่ก็มีเจ้าของแล้วเหมือนกัน" "พี่เซฟมั่นใจแล้วเหรอคะ ว่าจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกับนารา" "ไม่มีอะไรที่พี่จะแน่ใจไปกว่านี้ได้อีกแล้ว" ตอนที่ลลิลบอกอยากแต่งงานแล้วเขาบอกว่าหมั้นเอาไว้ก่อน เพราะเขายังไม่มั่นใจ เขาจึงบอกว่าให้หมั้นกันไว้ก่อน เพราะยังลังเลในตัวของลลิล เขาเลยอยากยื้อเวลาเอาไว้ เพื่อวันข้างหน้าถ้าเขาคิดว่าไปกันไม่ได้ เขาก็จะขอถอนหมั้นเอง และเขาคิดถูกแล้วที่บอกว่าหมั้นเอาไว้ก่อน ที่เขาเคยบอกว่ารักลลิล แต่ความรู้สึกของเขาแตกต่างกับบอกรักนารา ในความรู้สึกเขา เขาสามารถบอกรักนาราได้เต็มปากและเต็มใจ โดยที่ไม่ต้องฝืนใจ เพราะเขารักนารามากกว่าใคร รักที่มีล้นเปี่ยมออกมาจากหัวใจเขาจริงๆ "งั้น...ก็ได้ค่ะ" "จดก่อนแล้วค่อยแต่งงานนะนารา" "แต่

  • กลับกลายรักแม่ของลูก   30 คิดจะเบี้ยวเหรอ NC

    ด้านเซฟกับนารา 20.50 น. "ยังไม่อาบน้ำเหรอ" เซฟเปิดประตูห้องนอนเข้ามา แล้วเอ่ยถามเธอที่นั่งมองจอโทรศัพท์อยู่บนโซฟา "ยังค่ะ" "แล้วจะอาบตอนไหน" "นาราจะอาบตอนก่อนจะเข้านอนค่ะ" "ยังไม่ง่วงเหรอ" "ไม่ง่วงค่ะ เพราะนารามักจะนอนดึก" เธอจะยื้อเวลาให้เขาหลับก่อนแล้วเธอค่อยนอน "งั้นพี่ไปอาบก่อนนะ" ว่าจบ เขาก็หยิบผ้าเช็ดตัวไปเข้าห้องน้ำ เมื่อเขาอาบเสร็จแล้วเขาก็เดินออกมาด้วยผ้าเช็ดตัวพันเอวสอบที่เผยให้เห็นหน้าท้องที่มีมัดกล้ามสวยงาม แล้วเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ "เข้าไปอาบสิ พี่อาบเสร็จแล้ว" "นารายังไม่ง่วงคะ ค่อยอาบแล้วนอนเลยค่ะ" "คิดจะเบี้ยวพี่เหรอ" เขาพูดแล้วพลางยิ้มอย่างรู้ทัน "ไม่ได้เบี้ยวค่ะ แต่นาราขอนั่งดูโทรศัพท์ก่อนนะคะ" เธอยังมองหน้าจอโทรศัพท์โดยที่ไม่ได้สนใจเขา "ถ้ามัวลีลา พี่จะทำตรงนี้เลยแล้วกันนะ" ว่าจบ เขาก็ทำท่าปลดปมผ้าเช็ดตัวออก แต่ทว่า "ก็ได้ๆ นาราจะไปอาบตอนนี้เลยค่ะ" ว่าแล้ว เธอก็รีบไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว นาราเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวพันร่างอรชรอ้อนแอ้นเอาไว้เผยให้เห็นเนื้อเนินอกที่ล้นออกมาพ้นขอบผ้าเช็ดตัว เซฟเมื่อเห็นดังนั้นจึงเด

  • กลับกลายรักแม่ของลูก   29 เคลียร์ใจ

    วันต่อมา ตอนเที่ยง นาราลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วกระพริบตาเพื่อรับแสงของวันใหม่ เธอหันไปมองคนด้านข้างที่กอดเธอเมื่อคืน แต่ก็ไม่เห็นเขานอนอยู่แล้ว เมื่อเห็นดังนั้นเธอจึงลุกขึ้นไปอาบน้ำแล้วออกมาหยิบเสื้อเชิ๊ตตัวใหม่ของเขามาสวม แกร็ก เซฟเปิดประตูเข้ามาแล้วเอ่ยถาม "ตื่นแล้วเหรอ" "ยังไม่ตื่นมั้งคะ" เธอตอบแบบลอยหน้าลอยตา "เมื่อคืนโดนไปสองน้ำ พูดกวนจังเลยนะ" เซฟพูดพลางอมยิ้มแล้วเดินมาหาเธอ "คุณเซฟ! คุณพูดอะไรของคุณน่ะ" "พี่พูดยังไงเหรอ ที่บอกว่าสองน้ำก็เหงื่อไง เหงื่อมันก็น้ำเหมือนกัน" "นารารู้ค่ะว่าคุณไม่ได้หมายถึงเหงื่อ" "ถ้าไม่ได้หมายถึงเหงื่อ แล้วหมายถึงอะไรเหรอ บอกพี่หน่อยสิ" "ไม่รู้ค่ะ" "หิวหรือยัง พี่ทำอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว ไปทานกันเถอะ" "จะให้นาราใส่แต่เสื้อของคุณแบบนี้เหรอคะ" "พี่โทรสั่งให้เลขาของพี่ซื้อมาให้แล้วหลายชุด ทั้งชุดอยู่บ้าน แล้วก็ชุดออกไปข้างนอก รวมถึงชุดชั้นในด้วย แต่พี่ยังไม่ได้เอาขึ้นมายังวางอยู่ชั้นล่าง เดี๋ยววันนี้พี่จะซักแห้งให้ก่อนนะ แล้วค่อยเอามาใส่" เมื่อคืนหลังจากทานข้าวเสร็จ เขาก็ส่งไลน์ไปหามินให้จัดการซื้อให้ วันนี้เธอก็เอามาส่งให้ถึงที่บ้าน ก่อนที่เขาจ

  • กลับกลายรักแม่ของลูก   28 อย่าเพิ่งหลับ NC20+

    เซฟเดินมาที่เตียงนอนพร้อมกับหย่อนตัวนั่ง แล้วเอนกายนอนลงบนที่นอนและเอ่ยเรียก "นารา" เสียงทุ้มนุ่มเรียกเธอเบาๆ "..." "นารา" "..." "นารา" เขาเพิ่มลิมิตความดังของเสียง "..." แต่เธอยังคงนิ่งไม่ไหวติง หมับ! เซฟคว้าร่างบางแล้วดึงเข้าไปแนบชิดกับแผงอกกว้างที่เปลือยเปล่าของเขา แต่เธอยังคงแกล้งนอนนิ่งไม่กล้าขยับ เพราะเขาเคยขู่ว่าถ้าดิ้นเขาจะทำแบบนั้นกับเธออีกเพราะฉะนั้นเธอก็จะไม่ดิ้น "ถึงเธอไม่ดิ้น ฉันก็จะทำ" ว่าจบ เขาก็สูดดมไปที่ซอกคอหอมกรุ่นของเธอจนเต็มปอด ฟอดด ฟอดด "อื้อ คุณเซฟ นาราจะนอนค่ะ อย่ากวนสิคะ" เธอร้องท้วงออกมาแต่ครั้งนี้ไม่เป็นผล เมื่อสิ้นเสียงเธอ เขาก็จับมือเธอล๊อคเอาไว้กับที่นอนไม่ให้เธอขยับแล้วก้มลงไปจูบริมฝีปากอวบอิ่มและขบเม้มเบาๆ เขาจูบอย่างละเมียดละไมทั้งดูดทั้งดึง จากนั้นเขาสอดลิ้นเข้าไปควานหาลิ้นเล็กของเธอ ก่อนที่จะตวัดเกี่ยวพันกันอยู่เนิ่นนาน เขาถอนจากริมฝีปากเธอมาขบเม้มตรงซอกคอของเธอสลับไปมาทั้งสองข้าง มือใหญ่ปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตของเธอออกทีละเม็ดอย่างไม่รีบร้อนแล้วถอดออกจนเหลือแต่ร่างที่เปลือยเปล่า จากนั้นเขาก็ถอดผ้าเช็ดตัวออกจากตัวแล้วโยนทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่คิด

  • กลับกลายรักแม่ของลูก   27 ไม่รอดหรอก

    ด้านเซฟกับนารา เมื่อตอนบ่ายแก่ๆ เซฟออกไปซื้อของสดแล้วกลับมาเข้าครัวและลงมือทำอาหารเพื่อทานกับนารา เมื่อเขาทำเสร็จแล้วเขาจึงขึ้นไปชั้นบนเพื่อตามนาราลงมาทานข้าว 18.45 น. แกร็ก ประตูถูกเปิดเข้ามาโดยร่างสูง "ลงไปทานข้าวเถอะ ฉันทำเตรียมเอาไว้แล้ว" "คุณทำเองเหรอคะ" "ใช่ เธอไม่เชื่อเหรอว่าฉันทำเอง" "ไม่ใช่ไม่เชื่อค่ะ แต่นาราแปลกใจ เพราะนาราไม่เคยเห็นคุณทำอาหารเลย" "ฉันเคยทำทานเองบ่อยตอนไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ" นาราเป็นคนแรกที่เขาทำให้ทาน "ตอนที่คุณตามคุณลลิลไปเรียนต่อที่ต่างประเทศใช่มั๊ยคะ" "เธอรู้ได้ยังไง ว่าฉันตามลลิลไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ" "ลูกของเพื่อนป้าเรียมที่ทำงานในบริษัทของคุณ มาเล่าให้ป้าเรียมฟังค่ะ" "มันก็ไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมดหรอกนะ ที่ฉันไปเรียนเพราะพ่อกับแม่ฉันอยากให้ฉันไปเรียนที่นั่น ฉันก็เลยทำตามความประสงค์ของท่าน ฉันไม่ได้ตามลลิลไปสักหน่อย" "แต่ก็ไปอยู่ด้วยกันไม่ใช่เหรอคะ" "ฉันไม่ได้จะไปอยู่กับลลิล แต่ลลิลมาขออยู่กับฉันเอง แต่ลลิลก็ไปๆมาๆ ไม่ได้อยู่ด้วยกันทุกวัน" "เหรอคะ" เธอพูดด้วยท่าทีปกติ "เธอพูดเหมือนไม่เชื่อฉัน" "เชื่อค่ะ มีอะไรที่จะต้องไม่เชื่อคะ คุณ

  • กลับกลายรักแม่ของลูก   26 ผิดสัญญา

    บ้านหลังใหญ่ในเนื้อที่5ไร่ เซฟขับรถเข้ามาจอดในรั้วบ้านหลังใหญ่หรูหราและใหม่เอี่ยม เขาลงจากรถแล้วมาเปิดประตูฝั่งเธอ ในระหว่างทางก่อนมาถึงบ้าน เขาพยายามปรับอารมณ์ให้เย็นลง ไม่เหมือนอยู่ในร้านไอศกรีม "ลงมาสิ ถึงแล้ว" "คุณพานารามาที่นี่ทำไมคะ แล้วนี่บ้านของใคร" "บ้านฉันเอง" "บ้านของคุณ?" "ใช่ อย่าถามมาก เข้าไปในบ้านก่อนแล้วค่อยถาม" ว่าแล้ว เขาก็จับมือเธอให้ออกมาจากรถ "แล้วคุณจะพานารากลับบ้านตอนไหนคะ" "ฉันจะให้เธออยู่ที่นี่จนกว่าฉันจะพอใจ" "ไม่เอา นาราไม่อยู่กับคุณหรอก นาราอยากกลับบ้านแล้ว" "จะห่วงบ้านอะไรนักหนา ลูกก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น เพราะฉะนั้น เธอไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น เพราะลูกอยู่กับปู่ย่าเขาได้รับการดูแลอย่างดี" "เรื่องลูกนาราไม่ห่วงหรอกค่ะ" ที่บอกว่าไม่ห่วงเพราะเธอรู้ดีว่าแม่ของเขาเลี้ยงดูเป็นอย่างดี มดไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม "แล้วเธอห่วงอะไร" "ไม่ได้ห่วงอะไรหรอกค่ะ แต่มันไม่มีความจำเป็นที่นาราจะต้องมาอยู่กับคุณที่นี่ ในเมื่อบ้านนาราก็มีให้อยู่" "แต่ฉันจะให้เธออยู่ที่นี่" "คุณผิดสัญญานะคะคุณเซฟ" "ผิดสัญญาเรื่องอะไร" "คุณเคยบอกว่าถ้านาราคลอดแล้ว นาราก็เป็นอิสระโดยที่คุณ

  • กลับกลายรักแม่ของลูก   15 ห้ามหนี

    วันต่อมา เซฟและนาราตื่นขึ้นมาในเวลาหกโมงเช้า จากนั้นทั้งสองก็อาบน้ำแต่งตัวแล้วพากันออกไปจากบ้าน บนรถ "เธอหิวหรือยัง" "ยังไม่หิวค่ะ" "งั้นก็ไม่ต้องแวะที่ไหนนะ เดี๋ยวไปทานข้าวที่บ้านเลย" "ค่ะ" ว่าจบ เขาก็เหยียบคันเร่งแล้วมุ่งหน้าเพื่อกลับบ้าน เมื่อมาถึงบ้าน พ่อแม่ของเซฟและเซนก็กำลังจะทานข้าวก

  • กลับกลายรักแม่ของลูก   14 แอร์มันเย็น

    เวลาต่อมา นาราเดินนำเซฟเข้ามาภายในบ้านอย่างจำใจ ไม่สามารถที่จะหลบเลี่ยงเขาได้ เพราะเขาตามติดเธอไม่ยอมออกห่างไปไหนเลย "เธอซื้ออะไรมากินเหรอ" เขาเดินตามเธอเข้ามาในครัวแล้วเอ่ยถาม "ซื้อข้าวผัดกระเพราหมูสับกับไข่ดาวค่ะ แล้วก็มีน้ำเต้าหู้ด้วย" "กินคนเดียวแล้วทำไมถึงซื้อมาสองกล่องล่ะ" "นารากลัวกินไม

  • กลับกลายรักแม่ของลูก   13 นอนด้วย

    บ้านเซฟ เซฟจอดรถแล้วเดินเข้ามาภายในบ้านด้วยอาการเหม่อลอย เพราะใจเป็นห่วงนาราที่ต้องอยู่บ้านคนเดียว "เป็นไงบ้างลูก ตามหาหนูนาราเจอมั๊ย" แม่เอ่ยถามทันทีที่เขาเดินเข้ามา "นารากลับบ้านครับ" "แล้วทำไมไม่รับกลับมาด้วยล่ะ" "เขาไม่ยอมออกมาเจอผมครับ" "แล้วหนูนาราโกรธเรื่องอะไร เขาถึงไม่ยอมเจอหน้าลูก"

  • กลับกลายรักแม่ของลูก   6 วางแผนแต่งงาน

    บ้านเซฟ"หวัดดีครับแม่" เซฟเดินเข้ามาภายในบ้านแล้วไหว้แม่และหย่อนสะโพกนั่งลงข้างแม่"ทำไมไม่พาหนูลลิลมาด้วยล่ะ เห็นตัวติดอย่างกับอะไร" แม่พูดพลางทำสีหน้าเอือมระอา"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับแม่ ก็ปกติของคนเป็นแฟนกัน""แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่หยอกเล่นเฉยๆ""ธุระที่แม่จะคุยกับผมคืออะไรเหรอครับ""ลูกมั่นใจแ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status