Se connecterPartager
5 ตัดปัญหา
Date de publication:
2026-04-13 15:46:01บนรถ
"เมื่อกี้ลลิลไม่น่าไปว่าเขาแบบนั้นเลยนะ" "พี่เซฟเข้าข้างผู้หญิงคนนั้นเหรอคะ" "พี่ไม่ได้เข้าข้างเขา แต่พี่ไม่อยากให้ใครมองลลิลไปในทางที่ไม่ดี" "ลลิลพูดไม่ดีตรงไหนคะ แล้วมันไม่จริงเหรอคะที่เขาทำงานอยู่จนมืดค่ำไม่ยอมกลับบ้าน ก็เพราะมัวรอให้พี่เซนไปส่งล่ะสิ" "คงไม่ใช่แบบนั้นหรอก พี่เซนเขาคงอยากไปส่งเองมากกว่า พี่เซนเขาก็เป็นคนใจดีเป็นกันเองกับลูกน้องอยู่แล้ว" "พี่เซฟพูดเหมือนเข้าข้างผู้หญิงคนนั้นเลยนะคะ" "พี่ไม่ได้พูดเข้าข้าง ที่เขายังไม่กลับบ้าน พี่ก็มีส่วนด้วยแหละที่วันนี้เรียกใช้งานเขาทั้งวันจนเขาไม่ได้ทำงานของตัวเองได้เต็มที่ งานก็เลยค้างมาจนถึงเย็น" "ฟังยังไงลลิลก็รู้สึกว่าพี่เข้าข้างผู้หญิงคนนั้นอยู่ดีค่ะ" "พี่ไม่ได้พูดเข้าข้าง แต่พูดไปตามที่เห็น เราพูดเรื่องอื่นกันดีกว่านะ พี่ไม่อยากให้เราต้องมาทะเลาะกันเพราะเรื่องของคนอื่น" "ต่อไปนี้พี่เซฟอย่าพูดถึงเลขาหน้าห้องของพี่เซนอีกนะคะ" "ลลิลหึงพี่เหรอ" เขาหันมาถามเธอพลางยิ้มบางๆ "เป็นใครจะไม่หึงคะ ที่แฟนของตัวเองไปพูดเหมือนเข้าข้างผู้หญิงอื่น" เธอทำสีหน้าท่าทางกระเง้ากระงอด "ลลิลก็รู้ว่าพี่รักลลิลคนเดียว รักมาตั้งเจ็ดปีแล้วนะ แล้วพี่จะไปเข้าข้างผู้หญิงคนอื่นมากกว่าคนที่พี่รักได้ยังไงล่ะ" "ได้ยินแบบนี้ลลิลค่อยชื่นใจหน่อยค่ะ" "เดี๋ยวพอกลับไปถึงคอนโด พี่จะไถ่โทษที่ทำให้ลลิลไม่สบายใจดีมั๊ยนะ" "ดีค่ะ" เธอส่งยิ้มให้เขาซึ่งแฝงไว้ด้วยแววตาที่สื่อเป็นความนัยน์ "และต่อไปนี้พี่จะไม่ทำให้ลลิลไม่สบายใจอีก" "ค่ะ ลลิลเชื่อพี่เซฟค่ะ" คอนโดเซฟ เมื่อบทรักของคู่รักจบลงแล้ว แต่ทั้งสองยังคงนอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียงนอน "พี่เซฟอยากมีลูกมั๊ยคะ" เธอถามเขาที่กำลังนอนซบอยู่บนแผงอกกว้าง "อยากมีสิ" "งั้นลลิลปล่อยให้ท้องเลยดีมั๊ยคะ ถึงยังไงเราก็ต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว ครั้งต่อไปพี่เซฟไม่ต้องสวมถุงยางอนามัยแล้วนะคะ" "พี่อยากให้เราสองคนแต่งงานกันก่อนแล้วค่อยปล่อยให้ท้องจะดีกว่านะ คนอื่นจะได้ไม่ว่าเอาได้ พี่ไม่อยากให้ใครมาว่าให้ลลิลเสียหาย" "แล้วเมื่อไหร่ล่ะคะที่เราจะได้แต่งงานกันสักที เราคบกันมานานแล้วนะคะ" "หมั้นเอาไว้ก่อนสักปีแล้วก็แต่งเลย ลลิลรอได้มั๊ยแค่ปีเดียวเอง" "ลลิลรอได้ค่ะ แค่ปีเดียวไม่นานไปหรอกค่ะ" "งั้นนอนเถอะพรุ่งนี้จะได้ตื่นแต่เช้า แล้วจะได้ไปทำงานกัน" "ค่ะ" และไม่นานทั้งสองก็เข้าสู่ภวังค์นิทรา วันต่อมา บ้านนารา "เมื่อวานเจ้านายมาส่งเหรอนารา" "ค่ะป้า" "เจ้านายของนาราเขาคิดอะไรกับนาราอยู่หรือเปล่า ป้าเห็นว่าเขามาส่งอยู่บ่อยๆ" "ไม่หรอกค่ะป้า คุณเซนเขาเป็นคนใจดีมีน้ำใจแบบนี้อยู่แล้วค่ะป้า ไม่ใช่เฉพาะกับนาราหรอกค่ะ" "แต่ถ้าเขาคิดก็ดีสินะ นาราจะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียว จะได้มีคนคอยช่วยเหลือ เพราะนาราก็อยู่ตัวคนเดียวมาหลายปีแล้ว" "นาราอยู่คนเดียวได้ค่ะป้า นาราชินกับการที่อยู่ตัวคนเดียวมาหลายปีแล้วค่ะ" "แต่ถ้ามีคู่คิดก็ดีนะ จะได้ไม่เหงานะนารา" "นารามีป้าเรียมคอยอยู่เป็นเพื่อนคอยให้คำปรึกษาแบบนี้นาราก็มีความสุขแล้วค่ะ นาราไม่หวังอะไรมากไปกว่านี้อีกแล้ว ขอแค่มีงานทำแบบนี้นาราก็อยู่ได้แล้วค่ะป้า นาราขอตัวไปทำงานก่อนนะคะป้า" "เออๆไปเถอะ นั่งรถปลอดภัยนะนารา" "ขอบคุณค่ะป้า" ว่าแล้ว เธอก็เดินออกไปขึ้นรถหน้าปากซอย บริษัท วันนี้เป็นวันที่สองของการมารับตำแหน่งเป็นรองประธานของเซฟ และเป็นวันที่สองของการเป็นเลขาของลลิล เมื่อทั้งสองขึ้นมาถึงหน้าห้องทำงาน ก็เดินเข้าไปในห้องทำงานทันที เขาไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวกับเลขาของพี่ชาย เพราะไม่อยากทำให้ลลิลไม่สบายใจ เลยตัดปัญหาไม่เข้าไปพูดคุยกับเธอ นาราที่นั่งอยู่หน้าห้องของเซน เมื่อเห็นเขาทั้งสองคนเดินมา เธอก็ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ เพราะไม่อยากเสวนากับคนทั้งสองเช่นกัน "คุณนาราเข้ามาพบผมหน่อย" เซนกดอินเตอร์คอมเรียกนารา "ค่ะท่านประธาน" รับคำแล้วเข้าไปในห้องของเขา "เดือนหน้าผมจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับน้องชายของผมที่กลับมาจากต่างประเทศ แล้วก็ฉลองตำแหน่งรองประธานให้เขาด้วย งานเลี้ยงจะจัดที่บ้านของผม แขกที่มาส่วนใหญ่จะเป็นในเครือญาติ แล้วก็บรรดาพวกเพื่อนๆของเซฟเขา คุณช่วยไปจัดการให้ผมทีนะ" "รับทราบค่ะท่านประธาน นาราจะไปจัดการให้เรียบร้อยค่ะ" ห้องทำงานเซฟ ครืดๆๆ เซฟ : ครับแม่ แม่ : ลูกกำลังยุ่งอยู่มั๊ย เซฟ : ไม่ยุ่งครับ แม่มีอะไรว่ามาเลยครับ แม่ : พรุ่งนี้ตอนเย็นเข้ามาหาแม่ที่บ้านหน่อย แม่มีธุระจะคุยด้วย เซฟ : ได้ครับ พรุ่งนี้ผมจะเข้าไปนะครับ แม่ : งั้นแค่นี้นะลูก เซฟ : ครับ "แม่พี่เซฟโทรมาว่ายังไงบ้างคะ" ลลิลเอ่ยถามเมื่อเซฟกดวางสาย "แม่โทรมาบอกว่าให้พี่เข้าไปพบพรุ่งนี้ตอนเย็น บอกว่ามีธุระจะคุยด้วย "คุยเรื่องของเราหรือเปล่าคะ" "พี่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่อาจจะเป็นไปได้ที่จะพูดเรื่องของเรา" วันต่อมา ตอนเย็น "เดี๋ยวพี่จะไปส่งลลิลที่คอนโดก่อนนะ แล้วค่อยเลยไปบ้าน" "ค่ะ" ว่าแล้ว ทั้งสองก็เดินออกไปจากห้อง เมื่อเซฟเปิดประตูออกมาจากห้องทำงาน เขาก็กวาดตามองไปยังโต๊ะเลขาของพี่ชาย แต่ปรากฏว่าว่างเปล่า แสดงว่าเธอคงกลับบ้านไปแล้ว เซฟคิดในใจ เมื่อเห็นดังนั้นเขาก็จูงมือลลิลแล้วสาวเท้าเพื่อลงไปยังลานจอดรถ และไปส่งลลิลที่คอนโด จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังบ้านของเขาที่ไม่ค่อยได้กลับ
Dernier chapitre
กลับกลายรักแม่ของลูก 31 ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความสุข (จบ)
2 อาทิตย์ต่อมา วันนี้เป็นวันครบกำหนดที่เขาจะต้องพานารากลับบ้านอย่างที่เขาได้ให้สัญญาไว้กับเธอ "ก่อนกลับบ้าน เดี๋ยวเราแวะที่สำนักงานเขตก่อนนะนารา" "แวะไปทำไมคะ" "เราจะไปจดทะเบียนสมรสกัน" "จดทะเบียนสมรส?" "ใช่ เราเป็นผัวเมียกันทางพฤตินัยแล้ว เราก็ต้องเป็นผัวเมียกันทางกฏหมายด้วยสิ" "พี่เซฟจะรีบจดทำไมคะ" "พี่อยากให้ใครๆได้รู้ว่านารามีเจ้าของแล้ว แล้วพี่ก็มีเจ้าของแล้วเหมือนกัน" "พี่เซฟมั่นใจแล้วเหรอคะ ว่าจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกับนารา" "ไม่มีอะไรที่พี่จะแน่ใจไปกว่านี้ได้อีกแล้ว" ตอนที่ลลิลบอกอยากแต่งงานแล้วเขาบอกว่าหมั้นเอาไว้ก่อน เพราะเขายังไม่มั่นใจ เขาจึงบอกว่าให้หมั้นกันไว้ก่อน เพราะยังลังเลในตัวของลลิล เขาเลยอยากยื้อเวลาเอาไว้ เพื่อวันข้างหน้าถ้าเขาคิดว่าไปกันไม่ได้ เขาก็จะขอถอนหมั้นเอง และเขาคิดถูกแล้วที่บอกว่าหมั้นเอาไว้ก่อน ที่เขาเคยบอกว่ารักลลิล แต่ความรู้สึกของเขาแตกต่างกับบอกรักนารา ในความรู้สึกเขา เขาสามารถบอกรักนาราได้เต็มปากและเต็มใจ โดยที่ไม่ต้องฝืนใจ เพราะเขารักนารามากกว่าใคร รักที่มีล้นเปี่ยมออกมาจากหัวใจเขาจริงๆ "งั้น...ก็ได้ค่ะ" "จดก่อนแล้วค่อยแต่งงานนะนารา" "แต่
กลับกลายรักแม่ของลูก 30 คิดจะเบี้ยวเหรอ NC
ด้านเซฟกับนารา 20.50 น. "ยังไม่อาบน้ำเหรอ" เซฟเปิดประตูห้องนอนเข้ามา แล้วเอ่ยถามเธอที่นั่งมองจอโทรศัพท์อยู่บนโซฟา "ยังค่ะ" "แล้วจะอาบตอนไหน" "นาราจะอาบตอนก่อนจะเข้านอนค่ะ" "ยังไม่ง่วงเหรอ" "ไม่ง่วงค่ะ เพราะนารามักจะนอนดึก" เธอจะยื้อเวลาให้เขาหลับก่อนแล้วเธอค่อยนอน "งั้นพี่ไปอาบก่อนนะ" ว่าจบ เขาก็หยิบผ้าเช็ดตัวไปเข้าห้องน้ำ เมื่อเขาอาบเสร็จแล้วเขาก็เดินออกมาด้วยผ้าเช็ดตัวพันเอวสอบที่เผยให้เห็นหน้าท้องที่มีมัดกล้ามสวยงาม แล้วเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ "เข้าไปอาบสิ พี่อาบเสร็จแล้ว" "นารายังไม่ง่วงคะ ค่อยอาบแล้วนอนเลยค่ะ" "คิดจะเบี้ยวพี่เหรอ" เขาพูดแล้วพลางยิ้มอย่างรู้ทัน "ไม่ได้เบี้ยวค่ะ แต่นาราขอนั่งดูโทรศัพท์ก่อนนะคะ" เธอยังมองหน้าจอโทรศัพท์โดยที่ไม่ได้สนใจเขา "ถ้ามัวลีลา พี่จะทำตรงนี้เลยแล้วกันนะ" ว่าจบ เขาก็ทำท่าปลดปมผ้าเช็ดตัวออก แต่ทว่า "ก็ได้ๆ นาราจะไปอาบตอนนี้เลยค่ะ" ว่าแล้ว เธอก็รีบไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว นาราเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวพันร่างอรชรอ้อนแอ้นเอาไว้เผยให้เห็นเนื้อเนินอกที่ล้นออกมาพ้นขอบผ้าเช็ดตัว เซฟเมื่อเห็นดังนั้นจึงเด
กลับกลายรักแม่ของลูก 29 เคลียร์ใจ
วันต่อมา ตอนเที่ยง นาราลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วกระพริบตาเพื่อรับแสงของวันใหม่ เธอหันไปมองคนด้านข้างที่กอดเธอเมื่อคืน แต่ก็ไม่เห็นเขานอนอยู่แล้ว เมื่อเห็นดังนั้นเธอจึงลุกขึ้นไปอาบน้ำแล้วออกมาหยิบเสื้อเชิ๊ตตัวใหม่ของเขามาสวม แกร็ก เซฟเปิดประตูเข้ามาแล้วเอ่ยถาม "ตื่นแล้วเหรอ" "ยังไม่ตื่นมั้งคะ" เธอตอบแบบลอยหน้าลอยตา "เมื่อคืนโดนไปสองน้ำ พูดกวนจังเลยนะ" เซฟพูดพลางอมยิ้มแล้วเดินมาหาเธอ "คุณเซฟ! คุณพูดอะไรของคุณน่ะ" "พี่พูดยังไงเหรอ ที่บอกว่าสองน้ำก็เหงื่อไง เหงื่อมันก็น้ำเหมือนกัน" "นารารู้ค่ะว่าคุณไม่ได้หมายถึงเหงื่อ" "ถ้าไม่ได้หมายถึงเหงื่อ แล้วหมายถึงอะไรเหรอ บอกพี่หน่อยสิ" "ไม่รู้ค่ะ" "หิวหรือยัง พี่ทำอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว ไปทานกันเถอะ" "จะให้นาราใส่แต่เสื้อของคุณแบบนี้เหรอคะ" "พี่โทรสั่งให้เลขาของพี่ซื้อมาให้แล้วหลายชุด ทั้งชุดอยู่บ้าน แล้วก็ชุดออกไปข้างนอก รวมถึงชุดชั้นในด้วย แต่พี่ยังไม่ได้เอาขึ้นมายังวางอยู่ชั้นล่าง เดี๋ยววันนี้พี่จะซักแห้งให้ก่อนนะ แล้วค่อยเอามาใส่" เมื่อคืนหลังจากทานข้าวเสร็จ เขาก็ส่งไลน์ไปหามินให้จัดการซื้อให้ วันนี้เธอก็เอามาส่งให้ถึงที่บ้าน ก่อนที่เขาจ
กลับกลายรักแม่ของลูก 28 อย่าเพิ่งหลับ NC20+
เซฟเดินมาที่เตียงนอนพร้อมกับหย่อนตัวนั่ง แล้วเอนกายนอนลงบนที่นอนและเอ่ยเรียก "นารา" เสียงทุ้มนุ่มเรียกเธอเบาๆ "..." "นารา" "..." "นารา" เขาเพิ่มลิมิตความดังของเสียง "..." แต่เธอยังคงนิ่งไม่ไหวติง หมับ! เซฟคว้าร่างบางแล้วดึงเข้าไปแนบชิดกับแผงอกกว้างที่เปลือยเปล่าของเขา แต่เธอยังคงแกล้งนอนนิ่งไม่กล้าขยับ เพราะเขาเคยขู่ว่าถ้าดิ้นเขาจะทำแบบนั้นกับเธออีกเพราะฉะนั้นเธอก็จะไม่ดิ้น "ถึงเธอไม่ดิ้น ฉันก็จะทำ" ว่าจบ เขาก็สูดดมไปที่ซอกคอหอมกรุ่นของเธอจนเต็มปอด ฟอดด ฟอดด "อื้อ คุณเซฟ นาราจะนอนค่ะ อย่ากวนสิคะ" เธอร้องท้วงออกมาแต่ครั้งนี้ไม่เป็นผล เมื่อสิ้นเสียงเธอ เขาก็จับมือเธอล๊อคเอาไว้กับที่นอนไม่ให้เธอขยับแล้วก้มลงไปจูบริมฝีปากอวบอิ่มและขบเม้มเบาๆ เขาจูบอย่างละเมียดละไมทั้งดูดทั้งดึง จากนั้นเขาสอดลิ้นเข้าไปควานหาลิ้นเล็กของเธอ ก่อนที่จะตวัดเกี่ยวพันกันอยู่เนิ่นนาน เขาถอนจากริมฝีปากเธอมาขบเม้มตรงซอกคอของเธอสลับไปมาทั้งสองข้าง มือใหญ่ปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตของเธอออกทีละเม็ดอย่างไม่รีบร้อนแล้วถอดออกจนเหลือแต่ร่างที่เปลือยเปล่า จากนั้นเขาก็ถอดผ้าเช็ดตัวออกจากตัวแล้วโยนทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่คิด
กลับกลายรักแม่ของลูก 27 ไม่รอดหรอก
ด้านเซฟกับนารา เมื่อตอนบ่ายแก่ๆ เซฟออกไปซื้อของสดแล้วกลับมาเข้าครัวและลงมือทำอาหารเพื่อทานกับนารา เมื่อเขาทำเสร็จแล้วเขาจึงขึ้นไปชั้นบนเพื่อตามนาราลงมาทานข้าว 18.45 น. แกร็ก ประตูถูกเปิดเข้ามาโดยร่างสูง "ลงไปทานข้าวเถอะ ฉันทำเตรียมเอาไว้แล้ว" "คุณทำเองเหรอคะ" "ใช่ เธอไม่เชื่อเหรอว่าฉันทำเอง" "ไม่ใช่ไม่เชื่อค่ะ แต่นาราแปลกใจ เพราะนาราไม่เคยเห็นคุณทำอาหารเลย" "ฉันเคยทำทานเองบ่อยตอนไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ" นาราเป็นคนแรกที่เขาทำให้ทาน "ตอนที่คุณตามคุณลลิลไปเรียนต่อที่ต่างประเทศใช่มั๊ยคะ" "เธอรู้ได้ยังไง ว่าฉันตามลลิลไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ" "ลูกของเพื่อนป้าเรียมที่ทำงานในบริษัทของคุณ มาเล่าให้ป้าเรียมฟังค่ะ" "มันก็ไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมดหรอกนะ ที่ฉันไปเรียนเพราะพ่อกับแม่ฉันอยากให้ฉันไปเรียนที่นั่น ฉันก็เลยทำตามความประสงค์ของท่าน ฉันไม่ได้ตามลลิลไปสักหน่อย" "แต่ก็ไปอยู่ด้วยกันไม่ใช่เหรอคะ" "ฉันไม่ได้จะไปอยู่กับลลิล แต่ลลิลมาขออยู่กับฉันเอง แต่ลลิลก็ไปๆมาๆ ไม่ได้อยู่ด้วยกันทุกวัน" "เหรอคะ" เธอพูดด้วยท่าทีปกติ "เธอพูดเหมือนไม่เชื่อฉัน" "เชื่อค่ะ มีอะไรที่จะต้องไม่เชื่อคะ คุณ
กลับกลายรักแม่ของลูก 26 ผิดสัญญา
บ้านหลังใหญ่ในเนื้อที่5ไร่ เซฟขับรถเข้ามาจอดในรั้วบ้านหลังใหญ่หรูหราและใหม่เอี่ยม เขาลงจากรถแล้วมาเปิดประตูฝั่งเธอ ในระหว่างทางก่อนมาถึงบ้าน เขาพยายามปรับอารมณ์ให้เย็นลง ไม่เหมือนอยู่ในร้านไอศกรีม "ลงมาสิ ถึงแล้ว" "คุณพานารามาที่นี่ทำไมคะ แล้วนี่บ้านของใคร" "บ้านฉันเอง" "บ้านของคุณ?" "ใช่ อย่าถามมาก เข้าไปในบ้านก่อนแล้วค่อยถาม" ว่าแล้ว เขาก็จับมือเธอให้ออกมาจากรถ "แล้วคุณจะพานารากลับบ้านตอนไหนคะ" "ฉันจะให้เธออยู่ที่นี่จนกว่าฉันจะพอใจ" "ไม่เอา นาราไม่อยู่กับคุณหรอก นาราอยากกลับบ้านแล้ว" "จะห่วงบ้านอะไรนักหนา ลูกก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น เพราะฉะนั้น เธอไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น เพราะลูกอยู่กับปู่ย่าเขาได้รับการดูแลอย่างดี" "เรื่องลูกนาราไม่ห่วงหรอกค่ะ" ที่บอกว่าไม่ห่วงเพราะเธอรู้ดีว่าแม่ของเขาเลี้ยงดูเป็นอย่างดี มดไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม "แล้วเธอห่วงอะไร" "ไม่ได้ห่วงอะไรหรอกค่ะ แต่มันไม่มีความจำเป็นที่นาราจะต้องมาอยู่กับคุณที่นี่ ในเมื่อบ้านนาราก็มีให้อยู่" "แต่ฉันจะให้เธออยู่ที่นี่" "คุณผิดสัญญานะคะคุณเซฟ" "ผิดสัญญาเรื่องอะไร" "คุณเคยบอกว่าถ้านาราคลอดแล้ว นาราก็เป็นอิสระโดยที่คุณ
กลับกลายรักแม่ของลูก 25 เดือดดาล
หลายอาทิตย์ผ่านไป หลายอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ เซฟก็ยังทำหน้าที่เหมือนเดิม ไปหาลูกที่บ้านนาราทุกวัน นาราก็ยังคงมึนตึงกับเขาเหมือนเดิม ถามคำตอบคำ และวันนี้ก็เป็นวันที่เขามารับลูกไปนอนที่บ้านของเขา รอบนี้เขาบอกจะให้ลูกไปอยู่กับปู่ย่าหลายวันหน่อย เพราะพ่อกับแม่เขาบ่นว่าเหงาอยากเล่นกับหลาน นาราไม่ได้ว่าอะไ
กลับกลายรักแม่ของลูก 24 เย็นชา
บ้านเซฟ 18.20 น. เซฟกลับมาถึงบ้านในเวลาเกือบพลบค่ำ เมื่อลงจากรถเขาก็รีบขึ้นไปยังห้องของนาราเพื่อที่จะอุ้มลูกอย่างที่เคยทำมาเป็นประจำทุกวัน แต่เมื่อเขาเปิดประตูห้องเข้าไปก็เจอแต่ความว่างเปล่า ห้องนอนถูกจัดเป็นระเบียบสะอาดสะอ้าน เขารู้ดีว่านาราเป็นคนรักความสะอาดและความเรียบร้อย เขารู้สึกแปลกใจเพราะว
กลับกลายรักแม่ของลูก 22 นางบำเรอ
1 เดือนผ่านไป ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ เซฟกับนาราก็ยิ่งห่างเหินกันมากขึ้น ถ้าไม่ใช่เรื่องลูก เขาก็จะไม่คุยกับเธอ นั่งทานข้าวโต๊ะเดียวกันต่างคนต่างก็ไม่มองหน้ากัน กลายเป็นความเคยชินของคนทั้งสองไปเสียแล้ว "สาขาที่จะเปิดใหม่ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ พ่อจะให้เซฟเข้าไปบริหารนะ แล้วสาขาเดิมพ่อจะใ
กลับกลายรักแม่ของลูก 21 ก่อกวนหัวใจ
วันต่อมา วันนี้เซฟตื่นแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วก็เดินลงมาชั้นล่างเพื่อที่จะออกไปทำงาน แต่เมื่อมาถึงชั้นล่างปรากฏว่าพ่อแม่ เซนและนารากำลังนั่งทานข้าวเช้ากันอยู่ "แกไม่ทานข้าวก่อนเหรอเซฟ" "ไม่ครับ ผมยังไม่หิว ผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ" เขาบอกกับเซนแล้วสาวเท้าเดินออกไปโดยที่เขาไม่ได้มองหน้านาราเ
Vous vous intéresseriez aussi à
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา281.0K Vuesสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M Vuesเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก405.8K Vuesหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.3K VuesSystem Error ระบบรวนรัก... ฉบับคนหวงก้าง
Priyada180 Vuesเมียลับป๋าธันวา
Fortune_28958 Vuesเรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ
เย้ายวน132 Vuesรักสุดท้ายของนายวิศวะเถื่อน | เธียรxมินนี่
พิชา - Phicha796 Vues
