บททั้งหมดของ Stop Seducing Me, Pinsan : บทที่ 121 - บทที่ 130

Elco POVHabang abalang-abala sina Dasha, Ivy, Calista, at Ruby sa loob ng penthouse ni Ryuji, tahimik akong nagsuot ng coat at kinuha ang susi ng sasakyan namin.Naririnig ko pa ang tawanan nila mula sa sala.Mukhang nagdedebate na naman ang tatlo kung anong hairstyle ang babagay kay Dasha para sa nalalapit niyang book signing.Napangiti ako, kanina pa kasi sila nagkakagulo roon. At sa totoo lang, natutuwa akong makita si Dasha na masaya kapag kasama niya ang mga kaibigan niya. Matagal-tagal na rin kasi siyang maraming iniisip. Kaya ngayong nakikita kong napapalibutan siya ng mga taong nagmamahal at sumusuporta sa kanya, pakiramdam ko ay gumagaan din ang loob ko.Pero may isa pa akong kailangang gawin ngayong araw. Isang bagay na ilang linggo ko nang iniiwasang harapin. Seryoso akong lumabas ng penthouse na para bang ako ang may-ari. Panay kasi ang tingin nung mga staff nung building, akala ata nila ay ako si Ryuji.Pagdating ko sa parking area, agad akong sumakay sa sasakyan at nagt

Dasha POVNung hapon, akala ko ay makakapagpahinga muna ako matapos ang masayang swimming session namin kanina. Pero mukhang hindi pa pala tapos ang araw ko.Kakatapos ko lamang maligo at magpalit ng damit nang may kumatok sa pintuan ng villa room ko.Pagbukas ko, bumungad agad sa akin si Ruby.“Huy, Dasha!”Nagulat pa ako sa tono ng boses niya. Pasigaw e.“Oh, ano na naman?”“Pinapatawag ka nung mga co-author mo.”“Ha, sino raw?”Ngumuso siya sa may labas ng villa. “Basta, Isla Hiraya kung name nung nakausap ko sa labas. Nasa isang room daw sila ngayon at gusto kang maka-bonding.”Ewan ko ba kung bakit, pero bigla akong kinabahan. Heto na naman ako sa kaba-kabahan na ito kahit wala naman akong dapat ikatakot. Hindi naman kasi ako sanay na makisalamuha sa maraming tao.Lalo na sa kapwa ko mga authors. Kadalasan kasi ay online lang kami nag-uusap. May mga group chats. May mga meetings, pero bihira ang personal na pagkikita. Oo, nagkakitaan na rin naman sa office pero saglitan lang.Kay

Dasha POVAlas siyete ng umaga nang tuluyan akong lumabas ng villa. Kakatapos ko lang maligo at magbihis. Nung mapatingin ako sa paligid, napagtanto kong ilang oras na lang at magaganap na ang unang book signing ko.Naglalakad ako papunta sa event area. Hindi ko pa nakikita nang personal ang final setup ng stage, kaya naman medyo excited din ako.Pero nang makarating ako roon, napahinto ako. Tuluyan akong napatigil sa paglalakad. Talaga namang ilang segundo akong hindi nakapagsalita.Nanlaki ang mga mata ko, parang hindi ko maproseso ang nakikita ko.“Grabe, sobrang ganda!” tuwang-tuwa kong bulong.Sa totoo lang, simpleng stage lang ang ihahanda. Pero nung makita ko ito, mas maganda pa kaysa sa anumang na-imagine ko. Mas maganda pa kaysa sa anumang pinangarap ko.Halos mapuno ng bulaklak ang buong paligid, at ang pinakakapansin-pansin sa lahat ay ang kombinasyon ng pink at violet flowers.Napaka-eleganteng tignan at talaga namang napakaganda. Napakakalinis tingnan. Para akong na isang

Dasha POVAt dahil tapos na ang lunch, oras na para mag-ready. Bandang alas una ng hapon nang tuluyan akong mapasandal sa harap ng malaking vanity mirror sa loob ng kuwarto ko dito sa villa pa rin.Doon ko na tuluyang naramdaman ang matinding kaba sa buong buhay ko. Malapit na talaga. Sobrang lapit na. Dalawang oras na lang at magsisimula na ang unang book signing event ko.Nabanggit din nila na nasa room na niya si Mr. Night Bloom. Walang nakakapasok pa sa room nito, walang nakakasilip sa mukha niya. At ang dami raw bodyguard sa paligid ng room niya para lang masiguro na wala munang makakakita sa mukha niya. Nakababa nga raw ang lahat ng kurtina ng room niya. Sobrang pasabog din, na para bang siya ang may book signing talaga.Pero mamaya na. Mamaya na siya magpapasabog ng husto. Makikita na naming lahat ang pagmumukha niya.Tapos na akong maligo. Nakasuot pa lamang ako noon ng simpleng robe habang hinihintay ang tatlo kong kaibigan. Hindi nagtagal ay bumukas ang pinto, at sabay-sabay

Dasha POVNakatayo na ako sa likod ng malaking pinto ng villa na nagsisilbing waiting area bago ako dalhin sa mismong event stage. Ilang minuto na lang, at ilang segundo na lang ay magsisimula na.Naririnig ko na mula sa malayo ang boses ng emcee. Naririnig ko rin ang ingay ng mga tao.Habang tumatagal ay lalo iyong lumalakas.Parang alon na dagat na kung saan ay naroon din kami ngayon.Basta, palakas nang palakas na dahilan para lalo akong mataranta ng husto. Paulit-ulit akong napapalunok ng laway, kasi nanunuyot na talaga ang lalamunan ko habang tumatagal.Pero ang bongga rin talaga dahil nasa kanan ko ang ilan sa mga security guards na nakaabang. Sa kaliwa naman ay naroon sina Ma’am Julie at ilang event staff. Lahat sila ay mukhang seryoso. Lahat sila ay nakatutok sa program.Samantalang ako, halos himatayin na sa kaba dito sa kinakatayuan ko.“Dasha.” Napalingon ako kay Ma’am Julie. “Ready? Kaya? Hindi ka ba nahihilo?”Ngumiti ako at tumango. “Kaya po, malakas na ako ulit.”Ngumit