《Too Late For Sorry, Mr.Billionaire》全部章節：第 41 章 - 第 50 章

HERA POV Sabado ng hapon. Akala ko makakapag-relax na ako sa loob ng unit ko, pero heto ako ngayon, nakaharap sa dalawang malaking monitor. May hinahabol akong rendering para sa landscaping ng clinic sa Cavite. Gusto ko kasing ipakita kay Liam at sa foundation board ang "final look" kapag tumubo na ang mga itinanim naming pocket gardens sa paligid ng wing. Tumunog ang phone ko sa gilid ng keyboard. Isang FaceTime call mula kay Chloe. "Hera! Oh my God, look at this!" bungad niya agad. Nakatutok ang camera niya sa isang malaking display window sa isang mall. "Ang gaganda ng mga outdoor furniture rito. Bagay 'to doon sa roof deck ng BGC office natin." "Chloe, Sabado ngayon. Bakit nasa mall ka at nagtatrabaho pa rin ang utak mo?" tawa ko habang isinasandal ang likod sa upuan. "Girl, hindi ito trabaho, ito ay 'window shopping with a purpose.' Anyway, kumusta ang rendering? Tapos na ba?" tanong niya habang naglalakad sa loob ng store. "Malapit na. Nag-a-adjust lang ako ng lighting par

HERA POV Katapusan ng buwan. Ito ang unang pagkakataon na magpapasweldo kami rito sa Manila office. Nakaupo ako sa tapat ng laptop ko, chine-check ang payroll summary na ipinadala ni Chloe. Kahit digital na ang lahat ngayon, may kakaibang pakiramdam na makita ang mga pangalan nina Kyle, Monica, at pati na rin si Mang Cardo sa listahan ng mga taong nabubuhay dahil sa kumpanyang itinatayo namin. "Hera, na-approve ko na 'yung transfer sa bank portal. Maya-maya lang, magno-notif na 'yan sa kanila," sabi ni Liam habang lumalapit sa desk ko, may dalang baso ng iced coffee. "Salamat, Liam. Ang bilis ng isang buwan, 'no? Parang kailan lang, nag-aayos pa tayo ng mga silya rito," sagot ko habang isinasara ang payroll file. "True. At tingnan mo sila," turo ni Liam sa labas ng glass partition ng office ko. Sina Kyle at Monica ay seryosong nag-uusap sa tapat ng isang malaking monitor. May hawak na ruler si Kyle habang itinuturo ang isang detail sa CAD drawing. Si Monica naman ay panay ang tan

HERA POV Alas-sais pa lang ng umaga, nasa biyahe na kami papuntang Laguna. Hindi ito para sa site visit sa Cavite, kundi para silipin ang lupang binalik ni Jaxen sa akin. Kasama ko si Liam sa loob ng sasakyan ni Mang Cardo. Nakasandal ako sa bintana habang pinapanood ang unti-unting pagpalit ng mga matatayog na building ng BGC sa mga luntiang puno at malalawak na damuhan sa gilid ng SLEX. "Are you sure about this, Hera? Pwede naman nating i-sell na lang 'yung property kung ayaw mo talagang balikan 'yung memories doon," sabi ni Liam habang binubuksan ang isang bote ng tubig. "No, Liam. Sayang 'yung location. Malapit siya sa industrial park. Naisip ko, kaysa ibenta, bakit hindi natin gawan ng project?" sagot ko nang hindi tumitingin sa kanya. "Gusto ko siyang gawing housing project para sa mga workers doon. Something affordable pero hindi mukhang tipikal na barracks." "That’s a big move. Ibig sabihin, panibagong set ng permits at designs na naman," puna ni Liam, pero bakas ang ngiti

HERA POV Maaga pa lang pero ramdam ko na ang init ng sikat ng araw na tumatama sa mukha ko habang naglalakad papasok sa office. Medyo masaya ang mood ko dahil Lunes na naman. Pagpasok ko sa loob, amoy fresh coffee agad ang sumalubong sa akin. Nakita ko si Chloe na busy sa pag-aayos ng mga magazines sa reception area. "Morning, Hera! You look blooming today, ha?" bati niya sa akin nang may malapad na ngiti. "Inspired ba 'yan sa success sa Cavite?" "Morning, Chloe. Hindi naman, sadyang nakatulog lang ako nang maayos nitong weekend," sagot ko habang inilalapag ang bag ko sa desk. "Kumusta ang updates sa email? Marami bang inquiries?" "Naku, hindi mo lang alam. Simula nung ni-repost nung foundation 'yung photos ng clinic, bumabaha ang messages. May tatlong residential projects at isang boutique hotel na nagtatanong ng rates natin," sagot ni Chloe habang chine-check ang kanyang laptop. "That's great. Pero i-filter natin nang maayos. Ayaw nating biglang ma-burn out ang team kung tatang

HERA POV Alas-singko ng hapon. Ang langit sa labas ng bintana ng office ay unti-unti nang nagiging kulay asul at gold. Ito ang paborito kong oras sa BGC. Sa labas, kitang-kita ko ang mga tao na naglalakad sa baba, karamihan ay nag-aabang na ng masasakyan o kaya naman ay naghahanap ng mauuyupan para sa happy hour. "Hera, are you still on that material board?" tanong ni Chloe habang sumisilip sa pinto ng office ko. Naka-sukbit na ang bag niya sa balikat. "Konti na lang, Chloe. Gusto ko lang ma-finalize 'tong combination ng bamboo slats at concrete finish para sa Laguna project. Feeling ko kasi masyadong malamig tingnan kung concrete lang lahat," sagot ko nang hindi inaalis ang tingin sa mga samples na nakalatag sa desk ko. "Girl, it’s 5:00 PM on a Friday. 'Yung team, nandoon na sa lobby, nag-aantay na. Akala ko ba mag-i-early dinner tayo?" paalala niya. Natawa ako at uminom ng tubig. "Sige na nga. I’ll just save this file. Wait lang." Mabilis kong nilinis ang desk ko. Inayos ko an