《Too Late For Sorry, Mr.Billionaire》全部章節：第 61 章 - 第 67 章

HERA POV Alas-siyete pa lang ng umaga pero gising na gising na ako. Nakaupo ako sa sofa ng unit ko, nakatitig sa trophy na nasa ibabaw ng coffee table. Ang kintab nito ay lalong lumabas dahil sa sikat ng araw na tumatagos sa bintana. Parang panaginip pa rin 'yung nangyari kagabi—ang palakpakan, ang mga ilaw, at ang pakiramdam na sa wakas, nakagawa kami ng ingay sa industriya. Tumunog ang phone ko. Isang picture sa group chat ang bumungad sa akin. Si Kyle, nakasuot pa ng barong pero mukhang kakagising lang, hawak ang isang baso ng kape. "Architects, buhay pa ba kayo? Bakit parang ayaw pa rin mawala ng hangover ko sa katuwaan?" message ni Kyle sa baba ng picture. Nag-reply si Monica ng isang video clip. Kami 'yun kagabi habang pababa ng stage, tumatawa at muntik pang matisod si Chloe sa sobrang tuwa. "Buhay na buhay, Kyle! Nag-aayos na ako ng gamit para sa office. Kita-kits!" Napangiti ako at tumayo na para magtimpla ng sarili kong kape. Habang naghihintay na kumulo ang tubig, naki

HERA POV Alas-otso y medya pa lang ay nasa office na ako. Gusto kong masigurado na maayos ang lahat bago dumating ang mga bagong hires. Kanya-kanyang bitbit na rin ng mga welcome kits sina Kyle at Monica—mga basic drafting supplies, notebooks, at siyempre, ang mga customized na Vanderberg Manila hoodies na pinagawa ni Chloe. "Architect Hera, sa tingin niyo ba magugustuhan ni Sofia 'tong pwesto niya? Nilagyan ko ng maliit na succulent para hindi masyadong plain," tanong ni Monica habang inaayos ang isang maliit na paso sa tabi ng monitor. "Magugustuhan niya 'yan, Mon. Sino ba namang hindi gaganahan sa window seat?" sagot ko habang tinitingnan ang pantry kung puno na ba ang stock ng kape. Eksaktong alas-nuwebe, bumukas ang pinto ng office. Sabay na pumasok si Sofia at Enzo. Mukhang nagkasabay sila sa elevator dahil nag-uusap na sila pagpasok. Kasunod naman nila si Nikki, ang bagong admin, na may bitbit na sariling tumbler. "Good morning po!" sabay-sabay nilang bati. Lumabas si Lia

HERA POV "Architect, sigurado na po ba tayo sa weight capacity nitong soil samples? Baka masyadong malambot ang lupa sa Cebu site," tanong ni Enzo habang inilalatag ang bagong laboratory report sa desk ko. Alas-diyes ng gabi, at kaming dalawa na lang ni Enzo ang naiwan sa drafting area. Si Liam ay nasa conference room pa, kausap ang mga investors via Zoom, habang sina Kyle at Monica ay pinauwi ko na dahil kailangan nilang mag-impake para sa flight namin bukas ng madaling araw. "Base sa report, Enzo, kailangan nating mag-piling sa bandang creek. Pero the rest of the property, solid naman ang bedrock," sagot ko habang minamarkahan ng red pen ang blueprint. "Huwag kang masyadong mag-alala. Bukas, makikita natin 'yan in person. Mas madaling mag-decide kapag nandoon na tayo sa actual site." Tumango si Enzo at nagsimulang iligpit ang mga compass at scale rule niya. "First time ko pong sasama sa site visit na ganito kalaki ang scope. Medyo nakaka-pressure po pala." "Normal lang 'yan," s

HERA POV Alas-sais pa lang ng umaga, nasa lobby na kaming lahat. Medyo maga pa ang mga mata ni Monica, at si Kyle naman ay nakasandal sa pader habang nakapikit pa rin, pero kompleto na ang gamit namin. Mas marami kaming dalang flashlights ngayon, plus extra batteries at safety ropes na ipinahiram ng hotel security. "O, gising na lahat? Breakfast muna tayo bago bumiyahe. Mahaba-habang akyatan uli 'to," sabi ni Liam. Naka-cargo pants siya at asul na dry-fit shirt, mukhang ready na ready na talagang pumasok sa kuweba. "Sir, may dala po kaming ziplock bags para sa mga samples ng bato, kung sakaling kailanganin," ulat ni Enzo habang inaayos ang strap ng kanyang backpack. "Good. Tara, kain muna." Pagkatapos ng mabilis na buffet breakfast, sumakay na kami sa van. Mas tahimik ang biyahe ngayon kumpara kahapon. Siguro dahil alam na namin ang hirap ng daan, o baka dahil lahat kami ay iniisip kung ano ang bubungad sa amin sa loob ng kuwebang iyon. Pagdating sa site sa Balamban, mas pr