All Chapters of Too Late For Sorry, Mr.Billionaire: Chapter 1 - Chapter 10

HERA POV Tatlong taon. Isang libo at siyamnapu’t limang araw ko ring hinintay ang pagkakataong ito. Pinagmasdan ko ang dining table sa loob ng penthouse namin dito sa Makati. Siniguro kong perpekto ang lahat—mula sa medium-rare na steak na paborito ni Jaxen, hanggang sa mabangong lavender candles na nagbibigay ng kalmadong aura sa paligid. Sa gitna ng mesa, sa ilalim ng isang puting envelope, ay ang pinakaimportanteng regalo ko para sa aming third wedding anniversary. Isang ultrasound image. Siyam na linggo na ang munting buhay sa sinapupunan ko. "Magugustuhan mo 'to, Jaxen. I know you will," bulong ko sa sarili ko habang hinahaplos ang tiyan ko. Eksaktong alas-siyete ng gabi, pero wala pa rin siya. Sinubukan kong tawagan ang cellphone niya pero ring lang ito nang ring. Sanay naman ako. Bilang CEO ng Sarmiento Group, laging hectic ang schedule niya. Pero ngayong gabi, umasa ako na sana ay mauna ang pamilya kaysa sa trabaho. Habang naghihintay, narinig ko ang malakas na buhos ng u

HERA POVPagbaba ko pa lang ng sasakyan sa harap ng aming mansyon, ramdam ko na ang bigat ng hangin. Ang bahay na dati ay pinangarap kong mapuno ng tawanan ng isang pamilya, ngayon ay tila isang malaking kabaong na lang na gawa sa semento at salamin.Dahan-dahan akong naglakad papasok, bitbit ang maliit na bag na may lamang mga gamit ko mula sa ospital. Sumasakit pa rin ang mga tahi ko, pero mas masakit ang bawat hakbang ko palapit sa pintong iyon."Hera, you’re home," bungad sa akin ni Jaxen. Nakatayo siya sa foyer, may hawak na baso ng scotch kahit tanghaling tapat."I am," tipid kong sagot. Hindi ko siya tiningnan. Dumiretso ako sa sala, pero napatigil ako nang makita ang isang pamilyar na bulto na nakahiga sa paborito kong sofa.Si Bianca. Nakasuot siya ng isa sa mga silk robes ko, may ice pack sa ulo, at napapalibutan ng mga unan na ako mismo ang pumili para sa bahay na ito."Oh, Hera! You're back! I’m so sorry, hindi ako nakadalaw sa 'yo sa kabilang ward," malambing na sabi ni B

HERA POVIsang taon. Sabi nila, ang panahon daw ang nagpapahilom sa lahat ng sugat. Para sa akin, ang isang taon ay hindi lang naging panahon ng paghilom kundi panahon ng pagbuo muli sa sarili ko na dinurog ng nakaraan.Nakatayo ako sa harap ng malaking salamin sa loob ng suite ko dito sa isang luxury hotel sa BGC. Suot ko ang isang bespoke black silk gown na hapit sa aking katawan, may mataas na slit sa gilid na nagpapakita ng aking binti, at backless design na nagpapakita ng aking balat na tila kumikinang sa ilalim ng chandelier. Wala na ang malungkot na mga mata ni Hera Valeriano. Ang nakikita ko ngayon ay isang babaeng handang harapin ang mundong tinalikuran niya noon."You look stunning, Hera. Are you ready?"Lumingon ako sa pinto at nakita si Liam. Siya ang business partner ko sa Singapore—isang kilalang investor na naniwala sa talento ko noong wala akong kahit ano. Maayos ang pagkaka-tuxedo niya at may tipid na ngiti sa labi."Ready is an understatement, Liam. Tara na?" sagot k

HERA POV Maaga akong nagising dahil sa ingay ng ulan sa labas. Kahit nasa high-end penthouse ako ni Liam, ang tunog ng bawat patak sa salamin ay tila paalala ng gabing iyon sa Makati. Bumangon ako at dinala ang sarili ko sa banyo para maghilamos. Pagtingin ko sa salamin, namumugto ang mga mata ko. Hindi ako nakatulog nang maayos matapos ang mensahe ni Jaxen kagabi. "Ma'am Hera, gising na po pala kayo. Nakahanda na po ang breakfast sa dining area," sabi ni Yaya Mel, ang head staff ni Liam, nang makababa ako. "Salamat, Yaya Mel. Si Liam?" tanong ko habang inaayos ang pagkakatali ng buhok ko. "Nauna na po sa office, Ma'am. May urgent meeting daw po sa Singapore team via Zoom. Pero iniwan niya po itong tablet, basahin niyo raw po ang latest news." Kinuha ko ang tablet habang humihigop ng mainit na kape. Ang unang lumabas sa feed ay ang mga litrato mula sa Gala kagabi. Isang picture ko habang pababa ng stage at isang malabong shot ni Jaxen na hinaharang ng security. Ang headline?

HERA POV Maaga pa lang ay nasa tapat na ako ng laptop ko. Ang video footage kagabi ay paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko, pero sa pagkakataong ito, hindi na ito luha ang dinadala sa akin kundi determinasyon. Kung noon ay sapat na sa akin ang makaalis, ngayon ay gusto kong mabawi ang lahat ng oras na ninakaw sa akin ni Jaxen. "Hera, kanina ka pa ba gising? I ordered some coffee and pastries," pumasok si Liam sa library, bitbit ang isang paper bag mula sa paborito naming cafe. "Salamat, Liam. Inayos ko lang ang final deck para sa design competition next week," sagot ko nang hindi inaalis ang tingin sa screen. Inilapag ni Liam ang kape sa tabi ko at sumulyap sa ginagawa ko. "You're adding more details to the community park section. Akala ko ba final na 'yung draft mo kagabi?" "I realized something, Liam. Ang New City Project ay hindi lang para sa mga mayayaman na kayang bumili ng penthouse. It's for families. I want to emphasize the nursery and the pediatric clinic. I want a p