《Too Late For Sorry, Mr.Billionaire》全部章節：第 51 章 - 第 60 章

HERA POV Medyo maaliwalas ang panahon pero hindi ganoon kainit. Nakatayo ako sa gitna ng site sa Laguna, hawak ang isang rolyo ng blueprints habang pinapanood ang mga trabahador na naglalagay ng mga formworks para sa mga columns. Dalawang linggo na ang nakalipas simula nung unang buhos, at mabilis ang naging progress. Kitang-kita na ang outline ng unang dalawang units. "Ma'am Hera, dumating na po 'yung delivery ng hollow blocks. Saan po natin ipapatumpok?" tanong ni Mang Jojo, ang foreman namin. "Doon na lang sa bandang likod, Mang Jojo. Malapit sa bunkhouse para hindi harang sa daan ng mixer mamaya," sagot ko habang tinuturo ang bakanteng pwesto sa ilalim ng puno. "Sige po, Ma'am. Boy! Doon daw sa likod!" sigaw ni Mang Jojo sa mga tauhan niya. Naglakad-lakad ako sa paligid para i-check ang alignment ng mga bakal. Maya-maya, narinig ko ang paghinto ng isang sasakyan sa labas ng gate. Akala ko si Liam na, dahil sabi niya ay susunod siya pagkatapos ng meeting niya sa Makati. Pero l

HERA POV "Besh, seriously, anong dadalhin mo bukas sa celebration ni Liam? Baka naman puro blueprints na naman ang bitbit mo," biro ni Chloe habang nag-aayos siya ng mga folder sa cabinet malapit sa desk ko. Natawa ako at inilapag ang hawak kong scale ruler. Biyernes ng hapon, at gaya ng nakagawian, medyo chill na ang atmosphere sa office. Sina Kyle at Monica ay busy sa paglalaro ng kung anong mobile game sa pantry, rinig na rinig namin ang sigawan nila tuwing may natatalo. "Hindi naman. I was thinking of making pasta. 'Yung shrimp scampi na tinuro sa akin ni Mama dati. Simple lang pero masarap," sagot ko habang tinitingnan ang listahan ng deliverables namin para sa susunod na linggo. "Ooh, fancy! Bagay 'yan sa wine na binili ni Liam kanina. Nakita ko sa bag niya, galing yata sa isang deli sa Makati," sabi ni Chloe sabay upo sa tapat ko. "By the way, have you talked to him? 'Yung tungkol sa Palawan project?" "Hindi pa masyado. Alam mo naman si Liam, ayaw niyang mag-commit ha

HERA POV Alas-diyes na ng umaga at medyo mataas na ang sikat ng araw dito sa site sa San Vicente. Pinunasan ko ang pawis sa noo ko gamit ang likod ng palad ko habang tinitingnan ang kabuuan ng terrain. Sa totoo lang, nakakangalay sa binti ang pag-akyat-panaog sa mga slope, pero sulit naman tuwing lilingon ako sa dagat. "Hera, tubig o," tawag ni Liam. Inabutan niya ako ng malamig na tumbler. "Kanina ka pa dyan sa may cliff side. Baka ma-heatstroke ka na, sige ka." "Salamat," sabi ko at uminom nang mahaba. "Inaayos ko lang 'yung orientation ng clusters. Sayang kasi kung tatabunan natin 'yung natural na daloy ng hangin mula sa dagat. Kung ilalagay natin 'yung main villas dito sa bandang taas, hindi na kailangan ng masyadong aircon." Tumabi sa akin si Liam at tiningnan din ang view. Naka-cap siya at shades, pero halatang seryoso rin ang tingin sa lupa. "I agree. Pero kailangan nating i-check 'yung soil stability dito. Masyadong malapit sa edge. Baka kailangan natin ng deeper footings

HERA POV Lunes ng hapon. Ang init ng araw ay tumatagos sa glass wall ng office namin dito sa BGC, pero salamat sa aircon, hindi naman kami naiirita. Nakakalat sa mahabang conference table ang mga trace paper, markers, at ang malaking topo map ng San Vicente property. Halos tatlong oras na kaming nakatitig dito nina Liam, Kyle, at Monica. "Hera, look at the elevation again," sabi ni Liam habang itinuturo ang bandang hilaga ng mapa. "If we place the restaurant here, kailangan nating mag-cut ng at least five major trees. I don't think Mr. Tan will like that." "I know," sagot ko habang kinakamot ang dulo ng ballpen ko. "Pero kung ililipat natin sa south side, mahaharangan naman ang view ng main villas. What if gawin nating stilt-supported 'yung structure? Like a treehouse concept pero modern? We build around the trees instead of cutting them." Tumayo si Kyle at lumapit para tingnan ang sketch ko. "Architect, kung gagawin nating stilts, kailangan nating i-check 'yung soil bearing capac

HERA POV "Besh, huwag kang malikot! Masisira 'yung eyeliner mo, sige ka," saway sa akin ni Chloe habang maingat niyang inaayusan ang mukha ko. Nandito kami sa unit ko. Sabado ng gabi at ito na ang Annual Architecture Awards. Kanina pa ako hindi mapakali habang nakaupo sa harap ng vanity mirror. Nakasuot na ako ng isang simple pero eleganteng beige na terno—modern ang cut, hindi masyadong matigas ang manggas, at saktong-sakto ang lapat sa katawan ko. "Kinakabahan lang kasi ako, Chloe. Isipin mo, kailan lang tayo nagsimula, tapos ngayon nasa awards night na tayo kasama 'yung malalaking firm sa bansa," sabi ko habang tinitingnan ang sarili ko sa salamin. "Ano ka ba? You deserve this. 'Yung Laguna project pa lang, blockbuster na. Plus, everyone is talking about your sustainable designs. Relax ka lang, okay? You look stunning," pagpapakalma niya sa akin bago niya inilapat ang huling dampi ng lipstick. Maya-maya, tumunog ang intercom. "Ma'am Hera, nandito na po si Sir Liam sa lobby," s