All Chapters of Dangerously Yours: Chapter 1 - Chapter 6

Hindi ko alam kung anong eksaktong nagtulak sa’kin na pumasok sa lugar na ‘yon.Kung tatanungin ako kinabukasan, malamang sasabihin ko—pagod lang ako. Na gusto ko lang magpahinga, lumayo sandali sa paulit-ulit na routine ng buhay ko. Na wala namang masama sa isang gabing gusto ko lang maramdaman na… buhay ako.Pero kung magiging totoo ako sa sarili ko. Alam kong hindi lang ‘yon.May parte sa’kin na curious.May parte sa’kin na gustong sumubok.At may parte sa’kin na pagod na maging “maingat.”Kaya kahit alam kong hindi ako bagay sa lugar na ‘to… pumasok pa rin ako.Pagbukas pa lang ng pinto, sinalubong agad ako ng malamig na hangin at mas malamig na pakiramdam. Hindi ito ‘yung tipikal na bar na maingay at puno ng tawanan. Hindi rin ito ‘yung cozy na café na may soft music at warm lights.Iba ‘to.Masyadong tahimik.Masyadong kontrolado.Ang ilaw ay dim—hindi romantic, kundi parang may tinat

Nagising ako na hindi ko alam kung nasaan ako.Ilang segundo akong nakatulala sa kisame—puti, malinis, at sobrang… tahimik.Hindi ito yung kwarto ko.Hindi ito yung buhay ko.At unti-unting bumalik ang lahat.Yung bar.Yung lalaki.Yung sasakyan.Yung… bahay na hindi bahay.Napaupo ako agad, napahawak sa ulo ko habang sinusubukang ayusin ang paghinga ko. Hindi ito panaginip. Kahit gustuhin ko, hindi.Tumingin ako sa paligid.Malaki ang kwarto. Minimalist—halos walang gamit, pero lahat ng nandito ay mukhang mahal. Malinis. Organized. Parang walang puwang para sa kalat… o emosyon.“Great,” bulong ko sa sarili ko. “Kidnapped na nga ako, naka-interior design pa.”Bumaba ako ng kama, marahan ang galaw, parang baka may marinig na hindi ko gusto. Pagbukas ko ng pintoTahimik.Masyadong tahimik.Lumabas ako sa hallway, dahan-dahang naglalakad. Malawak ang bah

BANG!Parang tumigil ang mundo ko sa tunog na ‘yon.Hindi ko alam kung saan nanggaling—kung sa labas ba o sa loob—pero sapat na iyon para manlamig ang buong katawan ko.“Stay behind me.”Hindi na ako nakapagsalita.Mabilis akong hinila ni Solid papalapit sa kanya, halos itago sa likod niya. Ramdam ko ang init ng katawan niya kahit nanginginig na ako sa takot.May sumunod pang putok.Mas malapit.Mas malinaw.“Solid…” mahina kong tawag.“Shh.”Isang kamay niya ang bahagyang humawak sa likod ko—hindi mahigpit, pero sapat para iparamdam na nandiyan siya.At hindi niya ako iiwan.May mga yabag sa labas. Mabilis. Magulo. May sumisigaw, may nag-uutos.At sa unang pagkakataon.Nakita ko kung gaano kalalim ang mundong ginagalawan niya.Hindi ito basta-basta.Hindi ito laro.At hindi ako handa.“Dito ka lang,” bulong niya malapit sa