本棚
検索
ホーム / Mafia / Dangerously Yours / CHAPTER 9 — Wala Nang Atrasan

共有

CHAPTER 9 — Wala Nang Atrasan

作者: MyssMarie
last update 公開日: 2026-03-28 21:28:34

Solid Devereaux POV

Amoy dugo.

Tahimik ang paligid, pero alam kong hindi pa tapos.

Nakatayo ako sa gitna ng warehouse, baril pa rin sa kamay ko. Isa-isa nang bumabagsak ang mga tauhan ni Valeria, pero wala akong pakialam sa kanila.

Isa lang ang mahalaga.

Siya.

Si Marie.

Late ako.

At iyon ang pinakamalaking pagkakamali ko.

Hinayaan kong may makalapit sa kanya. Hinayaan kong may makakuha sa kanya.

At ngayon—

may dugo siya sa kamay niya.

Dahil sa’kin.

“Sir—”

“Get her to the car.”

Hindi ako lumingo
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • Dangerously Yours   CHAPTER 12 — Hindi Ka Ligtas Sa Kanya

    Hindi ako gumalaw.Kahit ilang minuto na ang lumipas mula nang umalis si Solid, nandito pa rin ako sa kama, nakatitig sa pintuan.Tahimik ang buong kwarto, pero ang dibdib ko parang may sariling mundo—ang lakas ng tibok, ang bigat ng pakiramdam.Sinabi niyang huwag akong lalabas.Sinabi niyang kahit anong mangyari.Pero hindi mawala sa isip ko ang pangalan na iyon.Valeria.Bumalik siya. At hindi siya nag-iisa.Napapikit ako sandali, pilit kinakalma ang sarili ko.Kaya ko ‘to. Kailangan kong magtiwala kay Solid.Pero habang tumatagal, mas lalo akong kinakain ng kaba.Hanggang sa may marinig akong mahihinang boses mula sa labas.Hindi ko sinasadya.Pero tumayo ako.Dahan-dahan akong naglakad papunta sa pintuan, pilit hindi gumagawa ng ingay.Nakabukas nang bahagya ang pinto.At mula roon, narinig ko sila.“YOU REALLY BROUGHT HER HERE?”Isang lalaki. Hindi ko kilala. Malalim. Mapanganib.“ I didn’t bring her for you,” sagot ni Solid. Malamig. Diretso.Tumigil ako. Mas lalo akong napalap

  • Dangerously Yours   CHAPTER 11 — Huwag Kang Lumayo

    Nagising ako sa pakiramdam na may nakatingin sa’kin.Dahan-dahan akong dumilat.At siya agad ang bumungad.Si Solid Devereaux.Nakatayo sa gilid ng kama, tahimik, pero nakatingin nang diretso sa’kin—parang chine-check kung okay pa ako.“Creepy mo,” mahina kong sabi.Bahagya siyang ngumiti.“Gising ka na.”“Kanina pa.”Umupo ako, napangiwi ng bahagya sa sakit.Agad siyang lumapit.“Careful.”Hinawakan niya ang braso ko—maingat, pero may halong urgency.“Okay lang ako,” sabi ko.“Hindi ka okay.”Diretso.Walang debate.Tahimik.Pero hindi awkward.Iba.Mas… komportable.“Hindi ka umalis kagabi,” sabi ko.“Hindi.”“Bakit?”Sandali siyang natahimik.Tapos—“Gusto ko.”Napalunok ako.Hindi ko alam kung bakit—pero mas kinabahan ako sa simpleng sagot niya kaysa sa lahat ng nangyari kahapon.“Solid…”“Hmm?”“Hindi ka ba napapagod?”“Sa’yo?”Napatingin ako sa kanya.“At hindi ako napapagod.”Bahagya akong napangiti.Lumapit siya.Mas malapit kaysa dati.Parang natural na lang sa kanya.“At hi

  • Dangerously Yours   CHAPTER 9 — Wala Nang Atrasan

    Solid Devereaux POVAmoy dugo.Tahimik ang paligid, pero alam kong hindi pa tapos.Nakatayo ako sa gitna ng warehouse, baril pa rin sa kamay ko. Isa-isa nang bumabagsak ang mga tauhan ni Valeria, pero wala akong pakialam sa kanila.Isa lang ang mahalaga.Siya.Si Marie.Late ako.At iyon ang pinakamalaking pagkakamali ko.Hinayaan kong may makalapit sa kanya. Hinayaan kong may makakuha sa kanya.At ngayon—may dugo siya sa kamay niya.Dahil sa’kin.“Sir—”“Get her to the car.”Hindi ako lumingon.Hindi ko kayang tingnan siya ngayon.Dahil kung makita ko ulit ang dugo sa kanya—mas lalala lang ‘to.Tahimik.Pero naramdaman ko pa rin ang presensya niya.Hindi siya umalis agad.Hindi siya bumitaw.“Solid…”Mahina.Pero sapat para tumigil ako.Napapikit ako sandali.Huminga nang malalim.At pilit kinontrol ang sarili ko.Pero hindi ko kaya.Hindi ngayon.“Go.”Mababa ang boses ko.Mas delikado kaysa dati.“Please…”At doon—napapikit ulit ako.Dahil sa isang salita lang—halos bumigay ako

  • Dangerously Yours   CHAPTER 8 — Kapag Ikaw, Wala Akong Pipigilan

    Tahimik ang buong mansyon.Pero hindi ako mapakali.Simula nung umalis si Valeria, parang may mali na hindi ko maipaliwanag. Kahit anong gawin ko, bumabalik lang sa isip ko yung tingin niya—parang may balak.Parang hindi pa tapos.“Hindi ka pa natutulog?”Napalingon ako.Nakatayo si Solid sa may pintuan.“Hindi ako inaantok,” sagot ko.Lumapit siya, mas seryoso kaysa usual.“Stay inside tomorrow.”Napakunot ang noo ko. “Bakit?”“Just do it.”“Solid—”“Marie.”Isang salita lang.Pero sapat para tumahimik ako.Kinabukasan, pilit kong sinunod ang sinabi niya.Pero hindi nawala yung kaba.Kaya nung may nag-knock sa pinto—hindi ako nagduda agad.“Miss Marie?”Isang babaeng boses.Hindi ko kilala.Pero normal.“May pinapadala si Sir.”Napahinto ako.Hindi sinabi ni Solid na may ipapadala siya.Pero—hindi rin niya sinabi na wala.Maling desisyon.Binuksan ko ang pinto.Mabilis ang lahat.Isang kamay sa bibig ko.Isang braso na humila sa’kin.“Don’t scream.”Hindi ko nagawa.Hindi ako makah

  • Dangerously Yours   CHAPTER 7 — Huwag Mo Siyang Subukan

    Hindi ako agad nakagalaw.Nakatingin lang ako sa babaeng nasa harap namin—elegant, composed, at halatang sanay makuha ang gusto niya.At ang mas nakakainis?Parang wala siyang pakialam sa presensya ko.“Interesting,” ulit niya, habang tinitingnan ako mula ulo hanggang paa.Hindi ako umiwas.Hindi rin ako ngumiti.Kung may laro siyang gustong simulan—hindi ako aatras.“At sino siya?” tanong niya ulit.Tahimik ako.Pero si Solid—hindi.“Sa’kin siya.”Diretso.Walang pag-aalinlangan.At doon na naman ako napahinto.Napansin ko kung paano bahagyang nagbago ang ekspresyon ng babae.Hindi galit.Hindi rin nasaktan.Kundi… curious.“Sa’yo?” ulit niya, parang tinutukso siya.Lumapit siya ng kaunti.“Since when?”“Hindi mo kailangan malaman.”Malamig ang boses ni Solid.Final.Tahimik.Pero ramdam ko ang tensyon sa pagitan nila.“At ikaw,” sabi ng babae, ngayon ay diretsong nakatingin sa’kin. “Alam mo ba kung sino siya?”Napataas ang kilay ko.“Alam ko kung sino ang kaharap ko.”Bahagya siya

  • Dangerously Yours   CHAPTER 6 — Hindi Kita Bibitawan

    Hindi pa rin steady ang paghinga ko.Kahit tahimik na ulit ang paligid, parang may natira pa ring kaba sa dibdib ko. Yung tipong konting ingay lang, mapapalingon ka agad.“Stop thinking.”Napalingon ako.Nakatayo si Solid Devereaux sa harap ko, diretso ang tingin. Hindi siya galit. Pero hindi rin siya kalmado.“Hindi ko kayang hindi mag-isip,” sagot ko.Lumapit siya. Dahan-dahan. Sigurado.“At hindi ko kayang makita kang ganyan.”“Ganyan paano?”“Parang mawawala ka.”Napatigil ako.Hindi ko inaasahan ‘yon.Tumayo ako, halos hindi ko na iniisip ang ginagawa ko.Lumapit ako sa kanya.“Hindi ako mawawala,” sabi ko, mahina.Sandali siyang natahimik.Tapos—Hinila niya ako.Mahigpit.Napasinghap ako nang maramdaman ko ang bisig niya sa paligid ko.“Hindi mo alam kung gaano ka kalapit mawala kanina,” bulong niya

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status