All Chapters of คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Chapter 431 - Chapter 440

บรรยากาศ ณ ใจกลางหุบเขาผีเสื้อดับในยามนี้ หากมองจากมุมสูงของนกอินทรีที่บินผ่าน คงเป็นภาพที่ประหลาดล้ำจนนกต้องบินชนหน้าผาตายด้วยความงุนงง ท่ามกลางวงล้อมของกองทัพม้าเหล็กซีหยางนับแสนนายที่ยืนเรียงรายกันเป็นตับประดุจกำแพงมนุษย์หุ้มเหล็กที่ส่งกลิ่นสาบเหงื่อ กลิ่นม้า และกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ลอยมาตามลมหนาว กลับมีพื้นที่ทรงกลมรัศมีสิบวาที่ดูเหมือนถูกตัดแปะมาจากโลกอีกลูกหนึ่งตรงจุดนั้น โต๊ะน้ำชาไม้หอมแกะสลักลวดลายหงส์เหินเวหาที่ส่งประกายทองวาววับตั้งเด่นตระหง่านอยู่กลางลานดินที่เต็มไปด้วยรอยกีบม้า บนโต๊ะประดับด้วยผ้าปูลูกไม้สีขาวสะอาดตาที่ดูไม่เข้ากับฝุ่นดินรอบข้างแม้แต่น้อย ชุดกาน้ำชาเซรามิกเนื้อดีสีขาวนวลถูกวางไว้อย่างมีระดับ ประดุจว่าที่นี่ไม่ใช่สมรภูมิรบ แต่เป็นห้องรับรองแขกวีไอพีระดับพันล้านในย่านธุรกิจที่แพงที่สุดของแผ่นดินต้าจง ความย้อนแย้งนี้มันรุนแรงเสียจนทหารซีหยางบางคนถึงกับต้องขยี้ตาซ้ำๆ เพราะนึกว่าตัวเองกำลังเกิดอาการหลอนจากการไม่ได้กินข้าวเช้าไป๋ลี่ถิง ฮองเฮาสาวผู้จุติเป็นเทพเจ้าแห่งการปิดการขาย นั่งประทับอยู่บนเก้าอี้กำมะหยี่สีแดงเพลิงอย่างนุ่มนวล พระนางเริ่มข

บรรยากาศเหนือโต๊ะน้ำชาไม้หอมในยามนี้ช่างเป็นสภาวะที่กวนประสาทคนมองยิ่งกว่าการโดนแก๊งคอลเซ็นเตอร์โทรหาในวันหยุดพักผ่อน รอบด้านคือทหารม้าเหล็กนับแสนที่ยืนนิ่งประดุจรูปปั้นหินขัดเกลาด้วยความงุนงง ทว่าใจกลางสมรภูมิกลับมีกลิ่นหอมของใบชาเกรดพรีเมียมลอยฟุ้งกระจายไปทั่ว ไป๋ลี่ถิง ฮองเฮาสาวผู้จุติเป็นเทพเจ้าแห่งการปิดการขาย นั่งไขว่ห้างอย่างสง่างามพลางกรีดนิ้วก้อยยกถ้วยชาขึ้นจิบด้วยจังหวะที่สม่ำเสมอประดุจผ่านการคำนวณมาด้วยซูเปอร์คอมพิวเตอร์ พระนางมองดูแม่ทัพทั่วป๋าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความสมเพชปนเอ็นดู เหมือนมองลูกค้ารายย่อยที่พยายามจะกู้เงินพันล้านทั้งที่มีเงินติดบัญชีแค่ยี่สิบบาทแม่ทัพทั่วป๋า ที่แม้จะเพิ่งหน้าแตกเพราะกระชากดาบไม่ออก แต่ด้วยศักดิ์ศรีของชายชาตินักรบที่ค้ำคออยู่ประดุจเสาเข็มคอนกรีตเสริมเหล็ก เขาจึงพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกมาดขรึมและรังสีอำมหิตกลับคืนมา ทั่วป๋าแผดเสียงหัวเราะแหบพร่าพลางตบโต๊ะดัง ปัง! จนจอกชาสั่นระริก"ฮ่า! ต่อให้เจ้าจะมีวิชาอาคมประหลาดแค่ไหน แต่ความจริงก็คือความจริงไป๋ลี่ถิง!" ทั่วป๋าแผดเสียงพลางชี้นิ้วที่หยาบ

บรรยากาศ ณ ใจกลางหุบเขาผีเสื้อดับในยามนี้ช่างหมิ่นเหม่ประดุจการยืนทรงตัวบนเส้นลวดหนามที่ทาน้ำมันพราย แสงแดดยามอัสดงพาดผ่านยอดเขาสูงชันสาดส่องลงมากระทบรัศมีสีแพลตตินัมรอบกาย ไป๋ลี่ถิง ทำให้ภาพของฮองเฮาสาวผู้จุติเป็นเทพเจ้าแห่งการปิดการขายดูเจิดจ้ายิ่งกว่าสปอตไลต์ในสนามกีฬาแห่งชาติ ทว่าตรงข้ามกับความสง่างามของพระนาง แม่ทัพทั่วป๋า กลับนั่งหอบหายใจรุนแรงจนเกราะหน้าอกขยับขึ้นลงประดุจลูกสูบเครื่องยนต์ที่กำลังจะระเบิด ใบหน้าของเขาแดงซ่านสลับซีดเผือดด้วยความสับสนทางตรรกะและตัวเลขทางเศรษฐศาสตร์ที่พระนางเพิ่งจะประเคนใส่หัวเขาไปชุดใหญ่"เจ้า... นังแม่ค้าจอมมาร!" ทั่วป๋ากัดฟันกรอดจนเสียงดัง กึก เขามองดูภาพกราฟหนี้สินที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้นปนหวาดกลัว แม้สมองส่วนหน้าจะเริ่มประมวลผลได้แล้วว่าสิ่งที่ไป๋ลี่ถิงพูดนั้นคือความจริงอันโหดร้ายระดับประเมินความเสี่ยงล้มละลาย แต่ศักดิ์ศรีนักรบที่ถูกปลูกฝังมานานกว่าสามสิบปีมันกลับค้ำคอเขาไว้แน่นยิ่งกว่าเนกไทเบอร์เล็กพิเศษ"ถึงกระนั้น... ข้าก็ถอยไม่ได้!" ทั่วป๋าคำรามพลางทุบมือลงบนพนักเก้าอี้กำมะหยี่นุ่มๆ

บรรยากาศเหนือยอดเขาที่ซึ่งโต๊ะน้ำชาไม้หอมตั้งตระหง่านอยู่นั้น ดูราวกับจะหยุดนิ่งไปชั่วกัลปาวสาน ลมภูเขาที่เคยพัดหวีดหวิวแผ่วเบาลงจนเหลือเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวเป็นจังหวะเพลงร็อกของทหารนับแสนที่เฝ้ามองดูเหตุการณ์ประวัติศาสตร์นี้ ไป๋ลี่ถิง ในรูปลักษณ์เทพเจ้าแห่งการปิดการขายผู้มีออร่าแพลตตินัมสว่างไสว ประคองปากขนนกทองคำที่ส่วนปลายฝังเพชรน้ำเอกส่งมอบให้แก่ แม่ทัพทั่วป๋า ด้วยท่วงท่าที่ดูสง่างามทว่ากวนประสาทอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ รอยยิ้มของพระนางในยามนี้คือรอยยิ้มของผู้ที่รู้ว่าชัยชนะนั้นถูกรูดบัตรเครดิตล่วงหน้าไปเรียบร้อยแล้วแม่ทัพทั่วป๋าจ้องมองปากกาด้ามนั้นประดุจมันคือวัตถุอันตรายจากต่างดาว มือที่หยาบกร้านจากการกุมดาบสังหารคนมานับไม่ถ้วนสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เขาค่อยๆ ยื่นมือออกไปราวกับจะแตะต้องเปลวไฟ ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับตัวด้ามทองคำที่เย็นเยียบทว่าแฝงไปด้วยพลังงานประหลาด เสียงดัง วิ้ง! กึกก้องขึ้นในโสตประสาทของเขาประดุจเสียงกระดิ่งทองคำนับหมื่นใบถูกสั่นพร้อมกันพลังของสัญญาสัมบูรณ์ทำงานทันทีโดยไม่รอให้เขาจรดหมึก แสงสีทองจากม้วนกระดาษบนโต๊ะพุ่งวาบเข้าสู่ร่างก

ท่ามกลางความเงียบงันที่ปกคลุมหุบเขาผีเสื้อดับราวกับมีใครกดปุ่มปิดเสียงธรรมชาติ แสงสีทองจากสัญญาสัมบูรณ์ยังคงกรุ่นอยู่ในอากาศเป็นละอองระยิบระยับประดุจกากเพชรในงานปาร์ตี้ไฮโซที่หรูหราที่สุดในใต้หล้า แม่ทัพทั่วป๋า ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความดุดันและป่าเถื่อน บัดนี้กลับมีท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับถูกถอดปลั๊กจากโหมดฆาตกรต่อเนื่องแล้วเสียบปลั๊กเข้าโหมดนักลงทุนระดับวีไอพีแทน เขาเหลือบมองมือที่เพิ่งเชคแฮนด์กับไป๋ลี่ถิงด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างประหลาด ความอบอุ่นจากผลกำไรที่นางหยิบยื่นให้นั้นมันช่างซึมลึกเข้าไปถึงกระดูกดำเสียยิ่งกว่าการดื่มสุราหมักร้อยปีทั่วป๋าสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ จนเกราะอกขยายตัวดัง เอี๊ยด เขาเหลือบมองไป๋ลี่ถิงที่ยังคงนั่งไขว่ห้างจิบชาด้วยท่าทางกวนประสาทขั้นเทพ พระนางขยิบตาให้เขาหนึ่งทีพร้อมกับทำท่าโอเคด้วยนิ้วเรียวสวย ส่งผลให้ทั่วป๋ารู้สึกมั่นใจในพอร์ตการลงทุนใหม่ของเขาอย่างเต็มเปี่ยมเขาหันหลังกลับอย่างเฉียบพลัน ผ้าคลุมสีแดงเพลิงสะบัดพลิ้วตามแรงเหวี่ยงประดุจนางเอกหนังกำลังภายในก้าวออกจากฉาก ทั่วป๋าเดินดุ่มๆ กลับไปที่ม้าศึกอัสนีมื